Bruce en Patti in Wonderbar met Timepiece

02-08-2015

Springsteen heeft zaterdagavond 1 augustus met Patti een besloten feestje in de Wonder Bar in Asbury Park bezocht. De coverband Timepiece, waarin Patti's broer Michael Scialfa speelt, trad op en Bruce en Patti speelden een paar nummers mee.

Het is niet geheel duidelijk welke nummers Bruce heeft meegespeeld, maar de covers '634-5789' (Wilson Picketts hit van Eddie Floyd en Steve Cropper), 'You Really Got a Hold on Me' (van Smokey Robinson), 'Pretty Woman' (van Roy Orbison), 'Brown-Eyed Girl' (van Van Morisson), 'The House is Rockin'' (van Stevie Ray Vaughan) en 'Born on the Bayou' (van John Fogerty) worden genoemd.



Bruce speelde gitaar en nam de leadzang voor zijn rekening op 'Brown-Eyed Girl' en  'Born on the Bayou'. Het besloten feest was voor Deal High School, de school waar Patti Scialfa op zat. Lisa Lowell (achtergrondzangeres met wie Springsteen en Patti veel gewerkt hebben) was ook aanwezig en zong met Patti.



Bruce bij U2 in New York

01-08-2015

Springsteen heeft gisteravond in Madison Square Garden in New York met U2 opgetreden. Hij kwam meespelen op 'I Still Haven't Found What I'm Looking For'. Bono koppelde hier spontaan Ben E. Kings 'Stand By Me' aan vast.

De geruchten van een gastoptreden gingen al de hele week rond, maar Bruce had het achtste en laatste concert van U2 in Madison Square Garden uitgekozen om zijn opwachting te maken. Voor de oplettende fans in het publiek gaf Bono de verrassing al weg: achter 'Beautiful Day' zong hij een stukje van 'Hungry Heart'.

Bruce verscheen pas later tijdens de show met een akoesische gitaar op het podium en hij droeg in-ear monitoren. Bono introduceerde hem als degene die "de reden gaf waarom wij een band zijn, de reden gaf waarom we als band blijven doorgaan en hij gaf ons het niveau aan dat wij zelf nooit konden bereiken maar altijd hebben nagestreefd." Bono vertelde het publiek ook dat Bruce bij het optreden voor RED eind november vorig jaar op Times Square, inviel voor de geblesseerde Bono. Ook toen speelde Bruce met hen 'I Still Haven't Found What I'm Looking For', een nummer dat hij daarvoor twee keer eerder met U2 had gedaan (bij de Hall of Fame-inductie van U2 en bij het Hall of Fame-jubileumconcert in 2009). Bono noemde Bruce "The chairman, the boss" en hij gaf hem alle ruimte om een couplet te zingen. Alsof het nodig was spoorde Bono het publiek aan om voor zijn gast te juichen: "Give it up to our boss!"

Aan het eind besloot Bono om over te gaan in 'Stand By Me'. Dit nummer van Ben E. King zong Springsteen ook in 1987, de eerste keer toen hij met U2 meedeed bij het optreden in Philadelphia tijdens hun Joshua Tree-tour. 'Stand By Me' was een nummer waarbij U2 vaak iemand uit het publiek het podium op liet komen om mee te zingen en gitaar te spelen. Toen het nummer gisteren afgelopen was en Bruce afscheid nam, zei Bono grappend: "The kid's a star! And he can keep the guitar."




Patti Scialfa was zelf niet in Madison Square Garden maar ze postte deze foto van Bruce, Bono en Springsteens
dochter Jessica op Instagram.



Bruce met Joe Grushecky in Asbury Park

19-07-2015

Bruce verraste concertbezoekers in Asbury Park gisteravond met een gastoptreden bij Joe Grushecky and the Houserockers. De band uit Pittsburgh, aangevuld met Eddie Manion op saxofoon, trad op in de Wonder Bar en Bruce speelde twee uur met hen mee.

Na drie eigen nummers gespeeld te hebben, haalde Grushecky Springsteen het podium op. De setlist was uiteindelijk weer vergelijkbaar met die van andere optredens die Bruce wel vaker met Grushecky doet, met name bij de Light of Day-benefietshows in januari. Het eerste nummer was het duet 'Never Be Enough Time' van Grushecky, dat ook als duet op het door Springsteen geproduceerde album American Babylon uit 1995 staat (een eerdere versie zonder Bruce bracht Grushecky al in 1983 uit op zijn Cracking Under Pressure, het vierde en laatste album van de Iron City Houserockers). Daarna volgden enkele Darkness on the Edge of Town-nummers en -outtakes, zoals 'Adam Raised a Cain', 'Darkness on the Edge of Town', 'Save My Love', 'Because the Night' en 'The Promised Land'. 'Racing in the Street '78' werd ook gespeeld, in de outtake-versie die op The Promise is verschenen.



'Frankie Fell in Love' van High Hopes is ook een favoriet van Bruce die hij graag met Grushecky speelt. Het live-debuut van dit nummer was ook samen met Grushecky bij het Light of Day-optreden in 2014 in Asbury Park. In het intro vertelde Bruce dat hij begin jaren zeventig met Little Steven in een zolderapartement op Sixth Avenue in Asbury Park samenwoonde. "Steven is an enormous slob, so he forced me into playing the 'Felix'-role." Bruce verwijst hier naar Felix Ungar, die in het toneelstuk en gelijknamige televisieserie The Odd Couple uit de jaren zestig samenwoonde met Oscar Madison. Madison was een sloddervos en Ungar ruimde achter hem op. Bruce over Steve: "He didn't do any dishes, the clothes were all over the floor all the time. There wasn't any room in the first place... So I decided, I had enough, I was going to let the dishes stack up in the sink until he couldn't stand it anymore and he'd have to wash them. Days go by, corn flake bowls stacked higher and higher." Uiteindelijk begon Bruce zelf aan de afwas, maar terwijl het water al liep in de gootsteen, werd hij afgeleid door een telefoongesprek. Uiteindelijk liep de gootsteen over, met een lekkage bij de benedenburen tot gevolg. Dat leidde ertoe dat Bruce en Steven uit het apartement gezet werden.



Achter de tekstregel "But maybe everything that dies, someday comes back" in 'Atlantic City', pauzeerde Bruce even en zei vervolgens: "Maybe Asbury Park is back?"



'Code of Silence', dat Springsteen en Grushecky samen schreven en waarvoor Bruce in 2004 een Grammy Award kreeg vanwege de live-versie die op The Essential verscheen, ontbrak niet op de setlist. 'Because the Night' droeg Bruce op aan alle dames in het publiek.



Na setafsluiter 'The Promised Land' volgden nog twee toegiften: 'Pink Cadillac' en 'Light of Day'. Het optreden was uitverkocht en de Wonder Bar puilde intussen uit. Buiten op straat stonden ook mensen door de ramen te kijken. Bruce droeg afsluiter 'Light of Day' aan hen op. In het middenstukje liet Bruce het publiek de riff van 'Land of a 1,000 Dances' zingen. Tegen half een verlieten Bruce en Joe Grushecky and the Houserockers het podiumpje. Grushecky blijft vandaag nog in Asbury Park. Vanavond geeft hij met Eddie Manion een akoestisch optreden in het Where Music Lives Exhibit & Performance Center op Cookman Avenue.


Bruce met Eddie Manion (links), Joe Grushecky en Houserocker-bassist Art Nardini (rechts).

Setlist 18-7: Never Be Enough Time / Adam Raise a Cain / Darkness on the Edge of Town / Racing in the Street '78 / Chain Smoking / Talking to the King / Save My Love / Frankie Fell in Love / Atlantic City / Pumpin' Iron, Sweatin' Steel / Code of Silence / Because the Night / The Promised Land // Pink Cadillac / Light of Day



'Bruce!' in Paradiso op 28 september

15-07-2015, laatste update: 16-07-2015

Paradiso host op maandag 28 september een avond die geheel in het teken staat van 'Bruce!' Voor de officiële presentatie van het boek 'Bruce en ik' komen muzikanten en schrijvers naar de poptempel in Amsterdam om een ode te brengen aan Springsteen, die de week ervoor 66 wordt.

Verschillende professionele Nederlandse artiesten spelen hun (her)interpretatie van Springsteen-nummers: zowel de hits als de meer obscure songs van zijn soloalbums, zijn E Street Band-klassiekers en zijn uitstapjes met de Seeger Sessions Band. Daarnaast eren Nederlandse schrijvers Springsteen in woord. Want de avond is ook de officiële presentatie van het boek Bruce en ik, 25 odes aan Bruce Springsteen, een door Leon Verdonschot samengestelde ode aan Springteen waarin 25 schrijvers vertellen over hun persoonlijke band met zijn muziek.

Aan de line-up wordt nog gewerkt, maar zeker is dat onder meer JW Roy, Marco Roelofs (Heideroosjes), Erwin Nyhoff, Björn van der Doelen en Frans Pollux zullen optreden. De band van Pollux fungeert voor deze gelegenheid als huisband. Het belooft een bijzondere avond te worden. De voorverkoop start a.s. vrijdag 17 juli om 10.00 uur via de reguliere voorverkoopkanalen. Kaarten kosten 15 euro, excl. lidmaatschap. Geregistreerde lezers van Be True ontvangen uiterlijk donderdag een mail met daarin een presale-link die vanaf 9.00 uur al werkt: www.ticketmaster.nl/event/150821?CL_ORIGIN=ORIGIN2



Boek Bruce en ik

14-07-2015

Op Springsteens verjaardag verschijnt het boek Bruce en ik, 25 odes aan Bruce Springsteen, onder redactie van Leon Verdonschot. De presentatie van het boek vindt een paar dagen later plaats tijdens een groot muzikaal feest rondom Bruce op maandag 28 september in Paradiso.

De liefde voor Bruce Springsteen verschilt van die voor veel andere popartiesten. Een dieper gevoelde, persoonlijker ervaren, en vaak ook langere lopende relatie. Wat die relatie precies inhoudt, dat leggen de 25 auteurs van Bruce en ik, van wie de meesten ook schrijver, muzikant of journalist zijn, uit in zeer persoonlijke verhalen. Over wat muziek, en die van Springsteen in het bijzonder, kan betekenen in een mensenleven.

In het boek staan bijdragen van onder anderen Tom Engelshoven, Dolf Jansen, Kluun, Art Rooijakkers, Jan Donkers, Bram van Splunteren, Frans Pollux, Gustaaf Peek,  Marianne Zwagerman, maar ook van Be True'ers Muriël Kleisterlee en Jos Westenberg en Bruce-vertaler Robert Neugarten.

Het boek wordt op maandagavond 28 september officieel gepresenteerd op een concertavond in Paradiso, vol met optredens van Nederlandse muzikanten. Sommigen van hen staan bekend als Springsteen-liefhebbers, maar Verdonschot en Paradiso zijn ook een aantal verrassende artiesten op het spoor gekomen. Allemaal zullen ze een muzikale ode aan Springsteen brengen in Paradiso. Zodra de precieze line-up bekend is, zullen we dit melden. Geregistreerde Be True-lezers ontvangen deze week per e-mail een speciale bestellink, zodat ze voor de voorverkoop start al kaarten kunnen reserveren voor deze speciale avond.



Tunnel of Love-show Los Angeles nieuwe archiefuitgave

08-07-2015

Het Tunnel of Love-concert van 23 april 1988 in Los Angeles is de volgende uitgave uit de reeks archiefopnames die als download en op cd via de store van Springsteens officiële website te koop is.

Het concert in de LA Memorial Sports Arena was het tweede concert uit een reeks van vijf in deze zaal. Bij deze avond was Roy Orbison aanwezig en aan het begin van de toegiften, voor de akoestische uitvoering van 'Born to Run', zong Bruce met het publiek 'Happy Birthday' voor zijn jarige collega. De show kende tevens de premières van 'Have Love, Will Travel', een cover van Richard Berry en bekend van de uitvoering van The Sonics en 'Sweet Soul Music', een cover van Arthur Conley en Otis Redding. Verder stelde Bruce voor dit concert een setlist samen die typerend was voor de Tunnel of Love-tour, met nummers als de opener 'Tunnel of Love', 'Be True', 'All that Heaven Will Allow' (met het verhaaltje dat Bruce vertelde, zittend op een bankje met Clarence Clemons), 'Spare Parts', 'You Can Look (But You Better Not Touch)' in de rockabilly-uitvoering, 'I'm a Coward When it Comes to Love', 'Part Man, Part Monkey' en 'One Step Up'. Naast de E Street Band wordt Bruce bij deze en de andere Tunnel of Love-concerten ondersteund door de blazerssectie The Horns of Love.
Van deze show circuleren verschillende audio-opnames en ook een bootlegvideo van de complete show.



Little Steven en Darlene Love in Asbury Park

02-07-2015

Little Steven, die het nieuwe album van zangeres Darlene Love produceert, treedt ter gelegenheid van de release op 12 september met haar op in het Paramount Theatre in Asbury Park.

Love heeft met Little Steven ook twee niet eerder uitgebrachte nummers van Springsteen opgenomen: 'Just Another 100 Miles' en 'Night Closing In'. Of Springsteen zelf ook op het album te horen is, of bij het optreden mee zal doen, is niet bekend. De exacte releasedatum van het album is ook nog niet bekend.



Bruce bij toegiften concert Brian Wilson

02-07-2015

Springsteen bezocht gisteravond het concert van Beach Boy Brian Wilson in het PNC Bank Arts Center in Holmdel, New Jersey. Bruce kwam bij de eerste twee toegiften ook het podium op om mee te zingen op 'Barbara-Ann' en 'Surfin' USA'.

Springsteens stelde zich in zijn bijdrage heel bescheiden op door aan de zijkant te blijven en alleen de achtergrondvocalen mee te zingen. Pas halverwege 'Surfin USA' pakte Bruce een gitaar erbij om ook een stukje mee te spelen.




Bruce poseert na de show backstage met Brian Wilson. Op de achtergrond Blondie Chaplin.



Springsteen spreekt en speelt met Pete Townshend

29-05-2015

Springsteen was gisteren in het Best Buy Theater in New York City om Pete Townshend te eren. De gitarist van The Who werd door MusiCares, een onderdeel van The Grammys-organisatie dat muzikanten met verslaving steunt, onderscheiden met de Stevie Ray Vaughan Award. Na een speech reikte Bruce de prijs uit en speelde hij met The Who 'My Generation' en in de finale met alle muzikanten 'Won't Get Fooled Again'.

Na optredens van onder andere Roger Daltrey, Joan Jett, Willie Nile en Billy Idol kwam Springsteen het podium op om Pete Townshend toe te spreken. Bruce droeg een leesbril om zijn aantekeningen te kunnen lezen. Hij vertelde over een optreden van The Who dat hij in 1965 in Asbury Park zag. Het inspireerde hem om bij zijn eigen optreden met The Castiles een rookbom en stroboscopisch licht mee te nemen. Backstage vond hij een vaas met bloemen. Aan het eind van het optreden klom hij op een versterker en gooide de vaas kapot. Want zijn eigen gitaar stuk slaan zoals The Who deed met hun instrumenten, kon hij niet; het was de enige die hij had. Hij noemde Pete "the greatest rhythm guitarist of all time".



Na Springsteens speech sprak Townshend een dankwoord en hij riep Bruce terug het podium op. Er stond geen optreden van Springsteen gepland, maar omdat andere muzikanten "de kans hadden gehad om nummers van The Who te verprutsen", wilde Pete Bruce ook deze kans geven. Met Townshend en Daltrey deed Bruce de grote The Who-klassieker 'My Generation'. In de finale kwamen alle muzikanten (behalve Joan Jett) het podium op om samen "Won't Get Fooled Again' te doen.


Bruce met Roger Daltrey en Pete Townshend.



Little Steven zat met zijn vrouw in de zaal. In het voorste deel van het theater waren de duurste plaatsen en de aanwezigen bleven daar op hun stoel zitten. Dat zinde Steve niet en hij liep tijdens het optreden naar voren om mensen aan te sporen staand de muzikale uitvoeringen te aanschouwen.



Seeger Sessions-reünie bij Kristen Ann Carr-gala

17-05-2015

Springsteen heeft gisteren bij het Kristen Ann Carr-benefietgala in New York met een deel van de Seeger Sessions Band opgetreden. Hij speelde vier nummers van We Shall Overcome, de plaat die hij in 2006 met de Seeger Sessions Band uitbracht. Bruce sprak ook Thom Zimny, de regisseur van veel van Springsteen video-uitgaves die bij het gala onderscheiden werd, toe.

Het gala vond plaats in de Tribeca Grill in New York City. Nadat hij Thom Zimny had toegesproken, stapte Bruce het podium op om met de band te spelen: 'Pay Me My Money Down', 'Oh Mary Don't You Weep', 'Jesse James' en 'My Oklahoma Home'. De band bestond uit Charlie Giordano op toetsen en accordeon, Soozie Tyrell op zang, viool en gitaar, Sam Bardfeld op viool, Larry Eagle op drums, Jeremy Chatzky op bas, Eddie Manion op saxofoon, Curt Ramm op trompet en Lisa Lowell en Curtis King op achtergrondzang. Deze selectie muzikanten, aangekondigd als de Tribeca Playboys, was dezelfde formatie die eind jaren negentig als The Gotham Playboys bij feestjes bij Bruce thuis in Colts Neck optrad en waar Bruce in 2006 de Seeger Sessions Band omheen formeerde.


Foto's: Mitch Slater.

Nils Lofgren was ook bij het benefiet en trad ook met Bruce en de Sessions Band op. Daarnaast waren Little Steven, Max Weinberg en Sting aanwezig, maar zij hebben niet meegespeeld. Het Kristen Ann Carr-fonds is genoemd naar de dochter van Dave Marsh en Springsteens co-manager Barbara Carr, die in 1993 overleed aan sarcoma, een vorm van kanker in het bindweefsel. Ter nagedachtenis aan haar is een fonds opgericht om geld in te zamelen ten behoeve van onderzoek naar deze ziekte. Jaarlijks wordt een gala georganiseerd in New York waar Springsteen vaak verschijnt.


Bruce met Thom Zimny (links) en Jon Landau (rechts).




'The Price You Pay' in Uncasville

18-05-2014

Springsteen en de E Street Band hebben gisteren het eerste van de twee afsluitende High Hopes-tourconcerten in Uncasville, Connecticut gegeven. Steve, zo had hij ook in een tweet aangekondigd, was weer van de partij. In drie uur en tien minuten kwamen onder andere drie tourpremières voorbij, waaronder 'The Price You Pay' en 'Quarter to Three'.

Het concert vond plaats in de Mohegan Sun Arena, dat onderdeel van een casino is. Bruce opende de show met de eerste tourpremière, de '78-versie van 'Racing in the Street', zoals die ook te vinden is op de box The Promise, met mondharmonica en viool. Daarna ging het verder met de meer gebruikelijke openingsnummers. Steve was in een opperbest humeur en ook Bruce leek volgens diverse aanwezigen erg blij dat hij zijn oude bandmaatje weer aan zijn zijde had. Vooral tijdens het eerste deel van de show was er veel interactie tussen beiden. Tijdens 'Two Hearts' sleepte Steve zich naar Springsteens microfoon en zei: "Doe je dit iedere avond?" Hij moest duidelijk weer even wennen aan het opzwepende, hartslagversnellende begintempo van Bruce. Die grapte op zijn beurt aan het eind dat hij eigenlijk een "Steve doubleheader" nodig heeft.

Na 'Frankie Fell in Love' week Bruce enorm af van de door hem geplande setlist en dat pakte heel goed uit. Publiekspakker 'Raise Your Hand' (met crowdsurf) werd gevolgd door twee verzoeknummers: 'Quarter to Three', dat nog niet eerder was gespeeld deze tour, en Bee Gees-nummer 'Stayin' Alive'. Ook niet op de voorgeschreven setlist stonden 'Hearts of Stone' en 'Talk to Me', door Bruce aangekondigd met de woorden: "A doubleshot of Southside." In dit laatste nummer verwerkte Bruce een lange rap. Vervolgens voerde hij het zelden gespeelde 'The Price You Pay' op, de derde en laatste tourpremière van de avond. De prijs voor de kaarten op de zwarte markt waren voor dit concert overigens erg hoog. In de zaal met een capaciteit van 10.000, in de buurt van New York en New Jersey, waar Springsteen al een tijd niet gespeeld heeft, was de vraag groter dan het aanbod.


Concertbezoeker Keith Ricci postte de oorspronkelijk geplande setlist op Twitter, die afweek van de gespeelde.

Daarmee was de avond nog lang niet ten einde. Onder meer 'Jesse James' en 'Light of Day', waarbij Nils soleerde vanaf Max' drumpodium, passeerden de revue. 'Radio Nowhere' was ook terug van weggeweest. In de toegiften veel akoestische nummers: allereerst 'I'll Work For Your Love' en 'Growin' Up'. Na de reguliere toegiften leek 'Shout' als 28ste gespeelde nummer het concert te gaan afsluiten. Maar Bruce kwam nog terug om soloakoestisch 'If I Should Fall Behind' te spelen, gevolgd door 'Thunder Road'.

Gert Dewaelheyns was bij het concert in Uncasville en mailde: "Het eerste van de twee concerten in Uncasville was alvast fantastisch. De Mohegan Sun Arena is met 10.000 zitplaatsen klein naar Amerikaanse normen. De sfeer was intiem en waar je ook zat, je had altijd het gevoel dicht bij Bruce en de band te vertoeven. Bruce had er duidelijk zin in en kreeg iedereen onmiddellijk op zijn hand met de '78-versie van 'Racing in the Street'. 'Clampdown' en 'Badlands' vervolledigden het rijtje openers. Wie er tijdens 'Badlands' in geslaagd was op zijn stoel te blijven zitten moest er met 'The Ties that Bind' onverbiddelijk vanaf. Daarna vond Bruce het tijd om aan iedereen te tonen hoe blij hij was dat Steve de band opnieuw kon vervoegen voor de twee laatste concerten: in 'Two Hearts' en 'Frankie Fell in Love' mocht Steve meeschitteren en je zag twee vrienden als vanouds samen in dezelfde microfoon dollen.
Vervolgens werd met het verplichte 'High Hopes' heel even teruggekeerd naar de standaard setlist, maar onmiddellijk daarna werden we verrast met 'Raise Your Hand' en 'Quarter to Three', dat werd aangevraagd door een fan in de pit die op een minuscuul verzoekbordje een klok had getekend die op kwart voor drie stond. Een tweede verzoeknummer was 'Stayin' Alive' op vraag van iemand met een opzichtig bord met discolichtjes. Omdat ik geen liefhebber van dit nummer ben, maakte ik van de gelegenheid gebruik voor een toiletbezoek.



Bij het verlaten van de arena merkte ik dat er aan de box office nog volop niet-afgehaalde tickets werden verkocht voor de show van de volgende dag. Pech dus voor wie tegen woekerprijzen tickets had gekocht op de zwarte markt. In een impulsieve beslissing kocht ik direct vier stuks voor mezelf en mijn vrienden. Toen ik terug binnenkwam bleek dat ik 'Hearts of Stone' had gemist. Ik was wel op tijd voor 'Talk to Me'. Bruce onderbrak het nummer voor een ietwat onsamenhangende bindtekst over de vraag waarom vrouwen nooit praten op de momenten dat mannen het wel willen. Het deed me onwillekeurig aan de garagerock-stijl van Southside Johnny denken, en misschien was dat wel precies Bruce's bedoeling. Als een totale verrassing diepte Bruce vervolgens 'The Price You Pay' op. Een pakkende versie van 'American Skin (41 shots)' droeg bij tot de intieme sfeer in de kleine arena. We hadden een zitplaats achter het podium waarbij we zo dicht zaten dat we konden meelezen op de autocues op het podium (we telden er minsten acht). Daarna haalde Bruce zijn harmonica voor de tweede maal boven in het energieke 'The Promised Land'. Na 'Prove it All Night' was het de beurt aan Nils om zijn kunnen te tonen op banjo in 'Jesse James'. 'Shackled and Drawn' en 'The Ghost of Tom Joad' waren de ankerpunten die ons weer even naar de min of meer "vaste" toursetlist brachten. 'Radio Nowhere', 'The Rising' en 'Light of Day' waren de afsluiters van het eerste deel van de show.

Bruce zette de bisronde in met fragiele soloversies van 'I'll Work For Your Love' en 'Growin' Up'. In Europa krijgt Bruce met die combinatie gegarandeerd heel de zaal muisstil. Het viel me op dat dat in de VS blijkbaar minder vanzelfsprekend is. Een enkeling vindt het altijd nodig om de trance te doorbreken door er iets misplaatst doorheen te roepen. De andere toegiften waren het gekende recept: 'Born to Run', 'Dancing in the Dark', 'Tenth Avenue Freeze-out' en 'Shout'. In de pit herkenden we Bruce's dochter Jessica. Toch verkoos hij om op 'Dancing' te dansen met een gehandicapt meisje dat op de eerste rij stond. Ze gaf hem te kennen dat ze niet zelf op het podium kon klimmen, en dus sprong hij maar zelf in de pit voor een dansje met haar. We verwachtten dat Bruce solo zou afsluiten met 'Thunder Road' en dat deed hij ook, maar niet voordat er eerst nog 'If I Should Fall Behind' aan toevoegde. Het was ruim drie uur en tien minuten na de start van het concert.
Besluit: dit was het eerste deel van een mooie finale in Uncasville. Na de show toonde ik mijn vrienden triomfantelijk de tickets voor de volgende dag die ik stiekem bemachtigd had. De koude douche volgde toen ze me zegden geen zin meer te hebben in een vierde show in een week (we gingen voor Uncasville ook al naar Albany en Hershey). Kopers vinden voor mijn tickets was uiteraard geen probleem,  maar het maakt wel dat we op dit moment op wegrijden van Uncasville waar Bruce Springsteen & de E Street band vanavond de allerlaatste show zullen geven voor onbepaalde tijd. It hurts. Conclusie: volgende keer toch maar met échte Bruce fans naar een concertreeks vertrekken..."

Setlist 17-5: Racing in the Street (78) / Clampdown / Badlands / The Ties That Bind / Two Hearts / Frankie Fell in Love / High Hopes  / Raise Your Hand Quarter to Three / Stayin' Alive / Hearts of Stone / Talk to Me / The Price You Pay / American Skin (41 Shots) / The Promised Land / Prove It All Night / Jesse James / Shackled and Drawn / The Ghost of Tom Joad / Radio Nowhere / The Rising / Light of Day // I'll Work For Your Love (soloakoestisch) /  Growin' Up (soloakoestisch) / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout ///  If I Should Fall Behind (soloakoestisch) / Thunder Road (soloakoestisch)
vetgedrukt: tourpremière

Het meest recente concertverslag vind je op de nieuwspagina. Kijk in de Concert-sectie voor setlisten en een touroverzicht van de voorgaande concerten.






> Meer Nieuws

> Maybe True

OVER BE TRUE
E-MAILNIEUWSBRIEF