Springsteen on Broadway officieel geopend

13-10-2017

Donderdag 12 oktober ging Springsteen on Broadway na zeven succesvolle try-outshows officieel van start. Bruce koos voor dezelfde setlist die hij sinds de derde show speelt. In de zaal zaten veel bekende Amerikanen en bekenden van Bruce.

Onder anderen Little Steven, Max Weinberg, Nils Lofgren, Jake Clemons, Tom Hanks, Steven Spielberg, Edward Norton, Jimmy Iovine, Brian Williams en Jon Stewart waren aanwezig.
Nu de shows officieel begonnen zijn, verschijnen ook de eerste recensies in de pers. En de media zijn bijna unaniem lovend:



Uiteraard is er ook altijd een uitzondering op de regel, NJ.com gaf een negatieve review:
NJ.com: Sorry Bruce fans, but Springsteen on Broadway is a dud



Nieuwe archiefuitgave: laatste show Reunion-tour

07-10-2017

Gisteren, op de eerste vrijdag van de maand, is er weer een nieuwe opname uit het archief van Springsteen gehaald: de opname van het concert in Madison Square Garden, New York van 1 juli 2000, de slotshow van de Reunion-tour.

Negen concerten gaven Bruce en de E Street Band in juni 2000 in Madison Square Garden en deze laatste show was de tiende op rij in New Yorks bekendste sportzaal/concertarena. De tour, die een jaar eerder in Barcelona van start was gegaan (na repetities in Asbury Park), betekende een nieuwe start voor Bruce samen met de E Street Band. De slotshow in New York bevatte de voor die tour typerende uitvoeringen van nummers als 'My Love Will Not Let You Down', 'Two Hearts' met Little Steven, 'Mansion on the Hill' met Patti Scialfa, 'The River' met saxofoonbegeleiding van Clarence Clemons, het power-trio 'Youngstown', 'Murder Incorporated' en 'Badlands', een akoestische uitvoering van 'Born in the USA' en lange versies van 'Light of Day' en 'Tenth Avenue Freeze-out', dat met stukjes uit 'It's Alright' van Curtis Mayfield en 'Take Me to the River' van Al Green werd gedaan.

In het voorstelrondje midden in het nummer roemde Bruce alle E Street Bandleden, zong een paar regels uit 'Red Headed Woman' (waarbij Bruce zijn Red Headed Woman benoemde als een "vacation from masturbation") en zong Patti Scialfa als reactie een stukje uit haar eigen nummer 'Rumble Doll'. 'If I Should Fall Behind' werd uitgevoerd met alle zangers in de band (naast Bruce en Patti ook Little Steven, Nils Lofgren en Clarence Clemons).



'Land of Hope and Dreams', het nummer dat bij elke show van de Reunion-tour werd gespeeld, ontbrak ook bij deze laatste avond niet. Er waren bij dit concert bijzondere uitvoeringen van de toen nog onuitgebrachte nummers 'Code of Silence' (de opener van de show die Bruce met Joe Grushecky heeft geschreven) en 'Further on (Up the Road)', de combo 'The E Street Shuffle' en 'Lost in the Flood' (dat nummer was toen sinds 1978 niet meer live gespeeld) en de solo-pianoversie van 'The Promise'. Meest bijzondere moment van deze avond was het emotionele slot waar Bruce alle E Street Bandleden op een rij verzamelde om naast hen, hand in hand, het laatste couplet van 'Blood Brothers' (met aangepaste tekst) te zingen.

Een gedeelte van de show werd in 2000 op HBO uitgezonden en daarna uitgebracht op de dubbel-cd Live in New York City (hierop ontbraken tien nummers van de show) en op de bijbehorende video/dvd (hier ontbraken zes nummers).

Jos Westenberg en Muriël Kleisterlee waren in 2000 bij dit concert. Jos: "We zagen in die paar weken vier shows in Madison Square Garden. Het was onze eerste ervaring met zittend Amerikaans publiek. In Earls Court in Londen 1999 waren er ook alleen zitplaatsen, maar het zittend Amerikaans publiek beleefde de show toch anders dan de Europeanen: veel concertbezoekers leken naar de show te komen voor het entertainment. Wat ik me herinner is dat we bij deze show ver achterin op de tribune zaten. Een Amerikaan naast me, liep tijdens de show twee keer weg van zijn stoel, een keer om een hotdog met ketchup te halen. Na 'Lost in the Flood', waarvan hij zichtbaar van genoot, stond hij op en zei hij: 'Well, that's it'. Hij kwam niet meer terug naar zijn stoel om de rest van de show te zien.
'American Skin' werd ook deze show gespeeld. Dat nummer was toen nog nieuw en zeer controversieel. Vlak voor de concertreeks in New York had Bruce het nummer voor het eerst live gespeeld, in Atlanta. Vanwege de tekst (over het overlijden van Amadou Diallo, die in New York door politie 41 keer werd beschoten) was er veel ophef in de pers ontstaan. Woordvoerders van de New Yorkse politie pakten Bruce hard aan en scholden hem uit en bij de eerste paar shows in New York hoorde je ook her en der boegeroep. Bij dit laatste concert was daar geen sprake meer van en reageerde het publiek enthousiast en respectvol. Ik herinner me verder nog goed de mooie pianoversie van 'The Promise' en natuurlijk het prachtige emotionele slot van 'Blood Brothers', wat een uniek moment was om bij te zijn."

De download is direct beschikbaar en te bestellen via Springsteens officiële website en de cd wordt vanaf 23 oktober verstuurd.



Kleine wijziging in derde Broadway-show

06-10-2017, laatste update: 08-10-2017

Springsteen heeft donderdagavond 5 oktober de derde try-outshow gespeeld op Broadway. Ten opzichte van de vorige twee voorstellingen wijzigde hij een nummer: in plaats van 'The Ghost of Tom Joad' speelde hij 'The Rising'.

Ook werd de monoloog door deze setwijziging iets aangepast. Bruce heeft aangegeven dat de shows grotendeels een vaste vorm gaan hebben, maar wellicht dat hij de definitieve vorm nog niet gevonden heeft of dat hij op een paar plekken in de show toch ook wijzigingen wil aanbrengen.

Update 8-10: Bruce hield bij de twee volgende shows (op 6 en 7 oktober) vast aan deze setlist.

Setlist 5-10: Growin' Up / My Hometown / My Father's House / The Wish / Thunder Road / The Promised Land / Born in the U.S.A. / Tenth Avenue Freeze-out / Tougher than the Rest (met Patti Scialfa) / Brilliant Disguise (met Patti Scialfa) / The Rising / Long Walk Home / Dancing in the Dark / Land of Hopes and Dreams / Born to Run



Tweede show op Broadway

05-10-2017

Woensdagavond was de tweede Springsteen on Broadway-show in het Walter Kerr Theatre. Oscar Rosenboom zag de voorstelling en was diep onder de indruk: "Anders dan bij andere concerten voert hij hier echt een soort toneelstuk op. Bruce vertelt zijn verhalen en daar draait de show om. En wat kan die man prachtig vertellen."

De show is, zoals Bruce zelf al in interviews aangaf, een vast geheel, dus zat er geen wijziging in de nummerkeuze of in de verhalen die hij vertelde. Oscar mailde ons vlak na de show: "Ik kan haast niet beschrijven wat er vanavond hier is gebeurd. Twee uur lang had ik kippenvel, lachen, huilen. Ik ben zo'n gelukkig iemand dat ik hier bij mocht zijn. Anders dan bij andere concerten voert hij hier echt een soort toneelstuk op. Bruce vertelt zijn verhalen en daar draait de show om. De muziek is puur als ondersteuning van de verhalen. En wat kan die man prachtig vertellen."


Foto: Oscar Rosenboom.

Oscar: "De setlist, als je het zo mag noemen, kende geen verrassingen. Maar de uitvoeringen waren zo intens. Of anders dan ik ooit heb gehoord. Vooral 'The Promised Land' viel op doordat Bruce er een wat vrolijkere uitvoering van maakte. 'My Hometown' was zo gevoelig dat bijna niemand het droog hield. 'Tenth Avenue Freeze-out' op piano, met in het midden een verhaal over overleden dierbaren met als grootste klap natuurlijk Clarence Clemons. Daarna kwam Patti op met een introductie vol humor en liefde. Samen deden ze 'Tougher than the Rest' (Bruce op piano) en 'Brilliant Disguise' (op gitaar) op zo'n manier dat je overtuigd bent dat die twee echt bij elkaar horen. Bruce ging bij een paar stukken aan de rand van het podium staan en zong dan onversterkt de zaal in. Vooral het laatste stuk van 'The Ghost of Tom Joad' was magistraal op die manier.
'Dancing in the Dark' ging vloeiend over in 'Land of Hopes and Dreams' en als afsluiter 'Born to Run' in een werkelijk prachtige versie. Hij eindigde met een gebed dat hij vroeger op school tot vervelens toe elke dag moest herhalen en waarbij hij zich altijd stierlijk verveelde. Hij deed dat na door heel monotoon iets onverstaanbaar te mompelen; hij gaf aan dat hij dat in deze tijden wel passend vond. Daarna riep de hele zaal: 'Amen'. Het leek wel de kerk. Bruce haalde vervolgens Patti nog een keer het podium op om samen afscheid van het publiek te nemen en toen was het alweer voorbij en bleven 960 mensen helemaal in vervoering achter."


Foto: Oscar Rosenboom.

Voorkant van het programmaboekje (foto: Oscar Rosenboom).

Boven op het balkon was de beenruimte aanzienlijk kleiner dan onder in de zaal, vond Oscar. "Ik kreeg zelfs kramp in mijn kuiten. En ze zijn heel streng tegen mensen die foto's of video's willen maken. Helaas stond de bewaker pal achter me, dus helaas kon ik maar een paar foto's aan het einde maken. Er waren twee plekken waar merchandise werd verkocht. In het orchestra-gedeelte achterin aan de bar en boven ook op een klein plekje. Veel keuze is er niet: een drinkbeker, twee soorten T-shirts, een vest, de paperbackuitvoering van het boek Born to Run en een poster. Bij het plaatsnemen op je plek krijg je een soort programmaboekje. Niet alleen voor de Bruce-show maar wel grotendeels. Het vreemde daaraan vond ik de laatste pagina: reclame voor Stubhub, de website die de kaarten voor waanzinnige prijzen te koop aanbiedt."

Oscar had Bruce weer opgewacht bij het theater. "Patti was nu wel mee, zij stapte als eerste uit de auto. Daarna stapte Bruce uit, hij droeg zijn eigen tas. Hij leek een stuk meer ontspannen dan gisteren en nam iets meer de tijd om naar het wachtende publiek te zwaaien. Er kon zelfs een handkusje vanaf voor een dame naast mij. "


Merchandisestand (foto: Oscar Rosenboom).

Oscar: " Een tip voor mensen die nog geen kaart hebben en toch willen gaan: boek een vlucht naar New York en ga op tijd bij het theater staan. Vandaag zijn opnieuw ongeveer twaalf mensen gelukkig geworden met een kaartje bij de kassa. Hou er rekening mee dat je genoeg geld op je creditcard hebt staan. Veel keuze is er niet en je moet natuurlijk meteen beslissen. Ik heb na afloop een Nederlandse moeder en dochter gesproken die dus twee kaarten van $500 konden kopen, maar de daglimiet van de creditcard bleek niet meer voldoende. Alleen de moeder kreeg een kaart van $500 en de dochter bleef buiten staan."


Foto: Oscar Rosenboom.



Eerste try-outshow Springsteen on Broadway

04-10-2017

Gisteravond is Springsteen zijn Broadway-reeks begonnen met een eerste try-outshow. In twee uur en twee minuten speelde Bruce vijftien nummers, waarvan twee met Patti Scialfa. Bruce droeg de show op aan de maandag overleden zanger Tom Petty, zijn familie en band The Heartbreakers. Oscar Roosenboom had alleen kaarten voor vanavond, maar sprak wel met bezoekers van deze eerste show: "Iedereen had de indruk dat de show flink geregisseerd is."

 

Voordat de concertreeks officieel van start gaat op 12 oktober, zijn er zeven try-out shows in het Walter Kerr Theatre. Bruce heeft in interviews aangegeven dat hij elke avond een vastomlijnde show zal geven, dus de setlist bevatte dezelfde nummers als in de eerste repetitieshow in New Jersey en de repetitie op Broadway. Bruce begeleidde zichzelf op akoestische gitaar en piano. Tussen de nummers door vertelde hij verhalen en las hij voor uit de biografie.


Foto's: Phyllis Rogers (links) en Dave Gaetano (rechts).


Foto: Dave Gaetano (rechts).

Oscar Rosenboom is in New York en heeft een kaartje voor de show van vanavond (4 oktober). Hij nam gisteren al een kijkje bij het theater en mailde: "Ik heb vandaag bij het Walter Kerr Theatre gestaan. Vele mensen stonden in de cancellation line, hopend op een kaartje. Het was er erg gezellig uiteraard. Ook Britse en Duitse mensen gesproken, geen Nederlanders. Kevin Buell was al binnen. Rond vijf uur kwam Bruce aan. Helaas liep hij zonder iets te zeggen gelijk naar binnen, we zagen hem maar drie seconden. De eerste mensen die er stonden, hebben een kaartje kunnen krijgen. Mij lukte het niet, maar het kan dus wel. Morgen wordt mijn dag, die kaart heb ik tenminste."


Foto: Oscar Rosenboom.

Oscar vervolgt: "Voor het theater is een afzetting gemaakt tot aan de parkeerplaats ernaast, met detectiepoortjes. E Street Radio heeft zich daar gesetteld. Na de show heb ik even gepraat met mensen die de eerste show gezien hebben. Er waren geen gekke verrassingen. Bruce praat veel maar niet over de songs zelf zoals bij Storytellers. Iedereen had wel de indruk dat de show flink geregisseerd is. Weinig tot geen ruimte voor gekke dingen. Misschien komt dat ook omdat het de eerste try-outshow is. Hij heeft het heel even gehad over de gebeurtenissen in Las Vegas. Patti deed ook mee met de bekende nummers. Little Steven zat gewoon in het publiek.
Er is een mogelijkheid om binnen merchandise te kopen, maar hiervoor zul je ruim op tijd binnen moeten zijn. Anders is het te druk om wat te kopen voor de show begint. Bruce ging ongeveer drie kwartier na afloop samen met Patti naar buiten om, iets rustiger dan bij het naar binnen gaan, in de klaarstaande auto te stappen."

Setlist 3-10: Growin' Up / My Hometown / My Father's House / The Wish / Thunder Road / The Promised Land / Born in the U.S.A. / Tenth Avenue Freeze-out / Tougher than the Rest (met Patti Scialfa) / Brilliant Disguise (met Patti Scialfa) / The Ghost of Tom Joad / Long Walk Home / Dancing in the Dark / Land of Hopes and Dreams / Born to Run



Bruce in New York Times: nieuw album klaar

01-10-2017

Bruce heeft vlak voor de start van zijn Springsteen on Broadway-reeks een interview aan de New York Times gegeven. Daarin licht hij het ontstaan van deze Broadway-show toe en zegt hij ook dat het soloalbum waar hij al een tijdje aan gewerkt heeft, klaar ligt.

Bruce trad in januari op in het Witte Huis voor president Obama en diens staf vlak voor de inauguratie van de nieuwe president Trump. Het was dit optreden dat Springsteen inspiratie gaf voor de Broadway-show. In het Witte Huis was men geschrokken en bezorgd vanwege de winst van Donald Trump. Maar, zo zegt Bruce in het interview: "Ik wilde niet iets doen dat daar over ging. Mijn gedachte was: in mijn leven heb ik veel gecomponeerd en door de jaren heen heb ik bepaalde normen en waarden gesteld. Het beste dat je dan kunt doen is een show maken waarin je die zaken zo goed mogelijk naar voren laat komen. Het gaat niet over of om Trump. Mijn idee was om mijn werk van de afgelopen veertig jaar te presenteren en dat voor zich te laten spreken. Ik voelde niet de noodzaak om op de zeepkist te gaan staan en erg ideologisch te worden. Ik wilde die avond op een natuurlijke wijze laten verlopen en en het moest breed genoeg zijn om alle zaken waar ik in al die jaren over heb geschreven te dekken."

NYT: Je zingt al decennialang over werklozen, mensen die buiten de maatschappij staan, waar niet naar omgekeken wordt, vergeten mensen uit de arbeidersklasse die in 2016 blijkbaar op Trump hebben gestemd.

Bruce: "We maken nog steeds erg moeilijke tijden door. Dat wil zeggen: de deindustralisatie uit de jaren zeventig en tachtig heeft een vernietigende uitwerking gehad op een flink deel van de bevolking. Voor die zaken is niet voldoende aandacht geweest van de Republikeien en de Democraten. Het is een complex probleem. De wereldwijde technologie heeft ermee te maken. De burgerrechten van een groot deel van de bevolking zijn ontnomen en Trump heeft met veel retoriek op die gevoelens ingespeeld. Hij weet heel goed wat mensen willen horen."

NYT: Jouw show op Broadway is misschien wel de enige die geen regisseur of scriptschrijver heeft.

Bruce: "Dat doe ikzelf. Ik ga mezelf regisseren en ik heb zelf het script geschreven. Het is een vrij basale show. Het voelt aan als een garagevoorstelling; ik ga mijn nummers spelen en verhalen vertellen. Dat doe ik al mijn hele leven. (...) Het moeilijkste is om uit te vinden hoe je sommige verhalen vertelt zonder het ritme van de show te vertragen. Maar dat gaat allemaal instictief. John Hammond zou deze show geweldig hebben gevonden. Dit lijkt het meest op wat ik deed in Max's Kansas City in 1973, toen ik daar in mijn eentje optrad."

NYT: Je hebt soloakoestische tours gedaan in theaters met drieduizend stoelen, met The Ghost of Tom Joad en Devils & Dust. Waarin verschilt deze show met die tours?

Bruce: "Dat waren meer concertervaringen. De set verschilde van optreden tot optreden. Nu is de muziek en het script meer vastgelegd en speel ik zo goed als elke avond achter elkaar hetzelfde. Ik denk dat de intimiteit van de zaal echt van toegevoegde waarde is, dat maakt het anders dan de akoestische tours. Hoewel ik niet weet of ik dit gedaan zou hebben zonder de ervaring die ik in die shows heb opgedaan. Toen ik Nebraska in de jaren tachtig opnam, ben ik niet gaan touren omdat ik niet zeker wist of ik dat zou kunnen."

NYT: Je hebt in 2005 een aflevering voor VH1 Storytellers gedaan waarin je ook verhalen vertelde.

"Dat komt het meest bij deze show in de buurt. Toen ik VH1 deed, zei Elvis Costello na afloop: 'Goh, er ontstond een derde entiteit.' Dat wil ik ook met deze show bereiken. Ik speel bekende muziek, maar ik geloof dat je het met nieuwe oren hoort door de context waarin ik het plaats. Ik zeg altijd dat wanneer iets lukt in de kunsten, 1 plus 1 gelijk staat aan 3. Ik denk dat het publiek altijd twee dingen wil: zich thuisvoelen en verrast worden. En ik ga eropuit om die twee dingen te bereiken. Ik probeer mensen het gevoel te geven dat ze op een plek komen die ze al lang kennen en ik probeer ze ook te verrassen met een paar nieuwe inzichten of nieuwe vormen of nieuwe energie, of gewoon door iets op een nieuwe manier te doen. Je moet die X-factor hebben. Als je die niet hebt, dan lig je dood in het water."

NYT: Met je autobiografie en Springsteen on Broadway ga je terug naar je verleden. Schrijf je ook nieuwe muziek?

Bruce: "Ik heb een album klaar. Als je in een periode van creativiteit zit, dan is het net alsof je de hele tijd honger hebt. Je hebt zin in het schrijven. Dat is een van de fijnste gevoelens die een songwriter kan hebben, want je weet ook hoe het is om geen zin te hebben. Soms heb ik zomaar een couplet wanneer ik aan de keukentafel zit, of wanneer ik slaap en in het midden van de nacht wakker wordt en naar boven naar mijn schrijfkamer ren en zo weer twee coupletten schrijf. Ik doe het letterlijk overal, en het is fijn als dat gebeurt. Maar dat gebeurt niet zo vaak."

NYT: Door het schrijven van je autobiografie heb je vast veel over je leven nagedacht.

Bruce: "Ik had nooit gepland om iets te schrijven. Maar toen het gebeurde, ja, dan haal je het verhaal uit je eigen verhaal. Je probeert je leven voor jezelf in een verhaal te gieten en gaandeweg probeer je het eerlijk te houden. Ik ben blij dat het er is. Alleen al voor je kinderen. Die weten niet veel van je leven. Wij kregen laat kinderen, ik was 40 toen onze eerste zoon werd geboren, en zij toonden een gezonde desinteresse in ons werk. Zij hadden hun eigen muzikale helden en hun eigen muziek waarin ze geïnteresseerd waren. Ze keken altijd onwetend als iemand de titel van een nummer van mij noemde, en dat gaf mij altijd een teken dat we het goed hadden gedaan.
Ik weet dat geen van mijn kinderen het boek heeft gelezen, hoewel ik wel denk dat ze dat ooit zullen doen. Ik vind dat wel leuk. Ik heb een raar beroep, het is excentriek werk. Het is met niets te vergelijken en het is moeilijk om het om je heen te hebben. Zoals ik in het boek zeg: ik ken veel kinderen die het niet erg zouden vinden als 50.000 mensen hun ouders uitjoelen. Maar ik weet niet hoeveel kinderen graag al die mensen hun ouders zien toejuichen. Dat klopt gewoon niet."

NYT: Je zegt dat de show en de verhalen vastliggen. Wordt het niet te veel herhaling voor jou?

Bruce: "Ik heb 'Born to Run' heel vaak gespeeld. Ik weet zeker dat we ergens op internet kunnen terugvinden hoe vaak. Maar de sleutel is dat je het niet als een herhaling moet benaderen, maar als vernieuwing. En om dat te kunnen moet je geest 100 procent aanwezig zijn. Elke avond zit er weer een nieuw publiek. Er zijn nieuwe gezichten, nieuwe kansen. Die nummers zijn door de jaren heen goed voor mij geweest en op mijn beurt probeer ik ze goed te behandelen. Je krijgt de kans de emotie en de geest die in die muziek zit, elke avond opnieuw te vernieuwen. Dat is de plek waar ik elke avond heen probeer te gaan als ik op het podium sta. Ik denk dat als de fundering die je gebouwd hebt, goed is, je in staat bent om het elke avond te bewonen. Je publiek komt binnen en het voelt alsof ze het voor het eerst zien. Althans, dat is mijn plan."



Bruce zingt met Bryan Adams bij Invictus Games

01-10-2017

Bruce heeft gisteravond bij de sluitingsceremonie van de Invictus Games in Toronto opgetreden. Hij speelde een korte soloset waarin hij drie nummers akoestisch speelde. Daarna verscheen hij nog eens op het podium om met de Canadese rocker Bryan Adams 'Cuts Like a Knife' en 'Badlands' te doen.

De Invictus Games is een internationaal sportevenement voor (oud-)militairen die gehandicapt of getraumatiseerd zijn geraakt door het uitoefenen van hun werk in oorlogssituaties. Het evenement vond dit jaar voor de derde keer plaats en werd afgesloten met een concert in het Air Canada Centre.

Bruce werd aangekondigd door Michael Burns, de CEO van Invictus Games en speelde drie nummers op akoestische gitaar: 'Working on the Highway', 'The Promised Land' en 'Dancing in the Dark', een set die qua uitvoering en songkeuze lijkt op die voor het jaarlijkse Stand Up for Heroes-benefiet. Dit jaar gaat Bruce die benefietshow, op 7 november in New York, waarschijnlijk voor het eerst in haar bestaan missen, omdat hij die avond zelf ook op Broadway optreedt. Voor 'The Promised Land' zei Bruce: "It's great to be here at the Invictus Games. I want to send this one out to all the athletes and their families. This is called Promised Land." Een langzame uitvoering volgde, met mondharmonica, waarbij Bruce een deel van het laatste couplet op afstand van de microfoon zong. Voor 'Dancing in the Dark' zei Bruce: "Put on your dancing shoes." Het publiek zong een groot deel van het nummer mee.



Na de akoestische nummers kwam Bruce terug op het podium bij het optreden van Bryan Adams. Nadat de Canadese zanger zijn hit 'Summer of '69' had gespeeld, zei hij "Ladies and gentlemen, let's bring back the boss." Bruce kwam met een elektrische gitaar het podium op en hij had in-ear monitors in om zijn eigen zang beter te horen. 'Cuts Like a Knife', een nummer van Adams, speelde Bruce in 2010 al eens verrassend bij het Rainforest Benefit in New York. Nu speelden ze het nummer samen, om beurten zongen ze twee tekstregels en aan het einde nam Bruce de gitaarsolo.



Na afloop zei Adams dat hij het genoegen had om vooraf aan de show met Bruce gesproken te hebben en dat ze nog een nummer hadden uitgewerkt om samen te spelen. "Bruce has done one of mine, this time we're doing one of Bruce's, this is called 'Badlands'." Bruce telde tot twee en daarna knalde 'Badlands' los. Ook hier namen Bruce en Bryan om beurten de zang. Bruce gaf ook het tweede deel van de gitaarsolo (waar normaliter de saxofoon klinkt) aan Bryan Adams. Het publiek zong in de break mee met de bekende "whoohoo"'s en aan het einde van het nummer leidde Bruce de band door een paar akkoordwisselingen heen en gaf hij zelf een "windmill"-imitatie à la Pete Townsend ten beste.



Aan het einde kwam Prince Harry, een van de organisatoren van de Invictus Games, het podium op om beide zangers te bedanken en hij maakte een buiging naar Bruce. Toen Bruce het podium af was, zei Prince Harry tegen het publiek: "Vorig jaar vroegen jullie ons om Bruce Springsteen te laten optreden en dit jaar hadden we 'm. En beiden (Bruce en Bryan Adams, red.) vlogen hierheen om erbij te zijn."
De uitzending van de sluitingsceremonie van de Invictus Games is nog terug te zien. Springsteens solo-optreden start na 52 minuten en het optreden met Bryan Adams na 1 uur en 23 minuten. Bryan Adams plaatste een kort filmpje op Instagram waarop een stukje van de repetitie van 'Cuts Like a Knife' met Bruce backstage te zien is.



Repetitie in Walter Kerr Theatre

30-09-2017

Springsteen heeft vrijdag 29 september voor het eerst een repetitieshow in het Walter Kerr Theatre op Broadway gegeven. Bruce speelde dezelfde nummers als bij de eerste try-out in het Pollak Theatre. In een twee uur durende show vertelde hij verhalen uit zijn biografie en zong hij dertien nummers solo en twee met Patti Scialfa.

Een aantal mensen had voor deze show een uitnodiging ontvangen. Buiten stonden zo'n vijftien fans. Vlak voor het begin van de show werden die allemaal gratis toegelaten. Ze kregen een plek op het eerste balkon.

Bruce begon de show met 'Growin' Up' en vertelde daarna over zijn jonge jaren in Freehold, toen hij Elvis op de televisie zag en daarna The Beatles en zo verliefd werd op muziek. 'My Hometown' speelde hij op piano en hij vertelde over de buurt waar hij opgroeide. "Al die tijd heb ik gezongen over het verlaten van die stad en nu woon ik er op tien minuten rijden", grapte Bruce.
Daarna volgden twee nummers over zijn ouders. Eerst 'My Father's House', waarbij hij enkele passages over zijn vader uit het boek aanhaalde. Hij vertelde dat hij als klein jochie zijn vader in een café ophaalde en over de droom die hij later had dat zijn vader op het podium stond. Bij  'The Wish' haalde Bruce de herinnering aan zijn moeder op: hij lag nog in bed als zij opstond om zich klaar te maken om naar haar werk te gaan.


Het podium voor de show.
De reis die hij met Steel Mill en manager Carl Tinker West naar San Francisco maakte, stond centraal bij 'Thunder Road' en 'The Promised Land'. Rond een bluesversie 'Born in the USA' vertelde Bruce over zijn ontmoeting met Ron Kovic, de Vietnam-veteraan die het boek Born on the Fourth of July schreef. Hoewel Bruce bij zijn ontmoeting met Kovic erg op zijn gemak was, had hij het soms moeilijk wanneer hij andere Vietnam-veteranen sprak. Zijn militaire dienstkeuring waarbij hij werd afgewezen passeerde ook de revue. "Ik ben nu blij dat mijn naam niet tussen de oorlogslachtoffers op de gedenkmuur in Washington staat."
'Tenth Avenue Freeze-out' speelde Bruce op piano. Uiteraard kwam Clarence Clemons daarbij ter sprake, net als alle E Street Bandleden overigens. Voor 'Tougher Than the Rest' (op piano) en 'Brilliant Disguise' (op gitaar) kwam Patti Scialfa meezingen. Bruce vertelde dat hij haar ontmoette in de Stone Pony. Hij zei ook dat je in een relatie je masker moet afdoen en elkaar moet kunnen vertrouwen.



Voor 'The Ghost of Tom Joad' haakte Bruce aan op hedendaagse immigrantenproblematiek. Bruce vergeleek de huidige immigranten met de Europeanen die in het verleden naar de Verenigde Staten kwamen via Ellis Island. Voor 'Long Walk Home' sprak Bruce over de problemen aan in Charlottesville. "Het moet moeilijk zijn om je buurtgenoten te zien wanneer ze de straat opgaan met brandende fakkels."
'Dancing in the Dark' en 'Land of Hope and Dreams' speelde Bruce achter elkaar, gevolgd door 'Born to Run', waarna hij het einde van de autobiografie voorlas, inclusief het Onze Vader. Hij besloot de show met de overdenking dat hij lang geleden een belofte aan zijn publiek had gedaan om zijn verhaal te vertellen. "Ik hoop dat het jullie helpt bij jullie eigen verhaal."



Bruce speelt mee bij Steve en Jackson Browne

22-09-2017

Foto: Ron Ring.

Springsteen heeft gisteravond meegespeeld bij de optredens van Little Steven and the Disciples of Soul en Jackson Browne op het Laid Back Festival in Holmdel, New Jersey. Met Steve speelde hij 'It's Been a Long Time' en 'Tenth Avenue Freeze-out' en met Jackson Browne 'Take It Easy' en 'Our Lady of the Well'.

Het Laid Back Festival is een driedaags festival dat op drie achtereenvolgende dagen in drie verschillende plaatsen (Holmel, Hartford en New York) plaatsvindt. De eerste festivaldag was gisteren in het PNC Bank Arts Center in Holmel en stond in het teken van de vorige maand overleden Gregg Allman. Naast Jackson Browne en Little Steven traden ook Peter Wolf en Jaimoe’s Jasssz Band (de band van drummer Jaimoe die deel uitmaakte van de oorspronkelijke band van The Allman Brothers) op. Alle artiesten speelden tijdens hun respectievelijke optredens een nummer van Greg Allman als eerbetoon, zo ook Little Steven en Jackson Browne.


Bruce speelt met Little Steven mee op een geleende Fender Stratocaster (foto: Ron Ring).

Bruce poseert met de achtergrondzangeressen van Little Stevens Disciples of Soul.

Little Steven staat aan het begin van zijn Amerikaanse tour met The Disciples of Soul, zijn vaste begeleidingsband die ten opzichte van de Europese shows in de zomer op een paar plekken vervangers in de gelederen heeft. De promotors hebben de publieke belangstelling voor de concerten van Steve overschat. De kaartverkoop voor de shows buiten de regio van New Jersey, New York en Boston valt erg tegen. Voor een show worden de kaarten nu tegen gereduceerd tarief verkocht, en voor een concert (2 oktober in Baltimore) wordt zelfs annulering overwogen.

Gisteravond zat de PNC Arts Center vol toen Bruce aan het einde van Steves optreden verscheen voor duetten op 'It's Been a Long Time' (dat Steve schreef voor Southside Johnny's album Better Days) en 'Tenth Avenue Freeze-out'. Bruce, die eerder die dag op Monmouth University nog een repetitie had gehouden voor zijn Springsteen On Broadway-show, was in een goede bui en verscheen met een geleende Fender Stratocaster op het podium.





Jackson Browne sloot met zijn band de avond in het PNC Bank Arts Center af. Jackson nodigde Little Steven uit voor een duet op Steves 'I Am a Patriot'. Bruce verscheen weer op het podium aan het slot van de avond, nu met een geleende Telecaster.


Een meer vertrouwd beeld: Bruce speelt met Jackson Browne mee op een geleende Telecaster (foto's: Ron Ring).

Samen speelden Bruce en Jackson 'Take It Easy', dat Jackson samen met de overleden zanger van The Eagles Glen Frey schreef en dat overging in het prachtige 'Our Lady of the Well'. Bruce zong het tweede couplet van 'Take It Easy' en speelde gitaarsolo's op beide nummers.



Houston '78 nieuwe download als benefiet

20-09-2017

De opname van het concert in Houston van 8 december 1978 wordt uitgebracht om geld in te zamelen voor gedupeerden van de orkaan en overstromingen in Texas. Dit concert zat als dvd in de Darkness on the Edge of Town Anniversary-box.

De audio-opname van het concert wordt nu integraal als download en op cd uitgebracht. De opbrengsten komen ten goede aan het MusiCares Hurricane Relief Fund, dat financiële hulp biedt aan mensen die schade hebben geleden bij de recente overstroming in Texas. De cd en de download zijn te bestellen via Springsteens officiële site.



Springsteen op soundtrack nieuwe film

20-09-2017

Springsteen is te horen bij aan het einde van de film Thank You for Your Service. Over een drumbeat zingt Bruce het nummer 'Some Say Freedom is Free', een nummer van PFC Roger L. Southard.

Thank You for Your Service gaat over militairen die terugkeren uit de Irak-oorlog en kampen met fysieke of mentale problemen. De film is tot nu toe alleen aan journalisten getoond en gaat op 27 oktober in première.



Bruce repeteert soloshow al voor publiek in New Jersey

20-09-2017, laatste update: 23-09-2017

Springsteen heeft gisteravond in het Pollak Theatre van het Center of the Arts van de Monmouth University in West Long Branch, New Jersey, een repetitie van zijn Broadway-show gehouden. Voor een zaal van zo'n tweehonderd genodigden speelde Bruce zo'n vijftien nummers op piano en gitaar en vertelde hij verhalen tussen de gespeelde nummers.

Voorafgaand aan het optreden sprak Dave Marsh de aanwezigen streng toe dat ze niets mochten bekendmaken over dit geheime optreden. Toch is er uitgelekt dat Bruce geen nieuwe nummers speelde en dat Patti Scialfa meedeed op twee nummers.

Update 23-9: De complete setlist van de eerste repetitie op dinsdag 19 september:

Growin' up / My Hometown / My Father's House / The Wish / Thunder Road / The Promised Land / Born in the U.S.A. / Tenth Avenue Freeze-out / Tougher than the Rest (met Patti Scialfa) / Brilliant Disguise (met Patti Scialfa) / The Ghost of Tom Joad / Long Walk Home / Dancing in the Dark / Land of Hopes and Dreams / Born to Run

Op donderdagmiddag 21 september repeteerde Bruce weer in het Pollak Theatre. Vrijdag 21 september oefende Bruce nogmaals voor publiek. Hij speelde bijna dezelfde setlist als de eerste avond, maar in plaats van 'Long Walk Home' speelde hij 'The Rising.



In het Pollak Theatre op Monmouth University kunnen ruim 700 toeschouwers, maar bij Springsteens repetitie waren zo'n
200 genodigden aanwezig.



Bruce en Steve bij Paul McCartney in New York

16-09-2017

Springsteen en Little Steven waren gisteren aanwezig bij een concert van Paul McCartney in Madison Square Garden in New York en hebben meegedaan bij de toegift 'I Saw Her Standing There'. Het leek erop dat McCartney de drie minuten durende Beatles-klassieker veel te kort voor zoveel talent op het podium vond, want hij besloot het nummer gewoon twee keer met Bruce en Steve te spelen.

McCartney is bezig met zijn One on One-tour. Bruce speelde mee op een geleende Les Paul-gitaar en hij zong om beurten met McCartney de coupletten. Bij de eerste uitvoering nam Bruce ook een stukje solo op gitaar, waarna ook Little Steven kort soleerde. Bruce en Steve waren met hun vrouwen Patti en Maureen bij het concert.

Peter van Cappelle was in New York en mailde: "Ik wilde eerst in augustus naar New York gaan, maar september bleek goedkoper te zijn. Dus kon ik dat mooi combineren met een concert van Paul McCartney. Nu ben ik natuurlijk erg blij dat ik niet in augustus al was gegaan. McCartney had het er eerder al over dat het een 'special night' was en dat hij daarom 'special guests' had uitgenodigd. Op het moment dat hij vertelde dat de laatste keer dat hij met deze twee vrienden speelde in Hyde Park was en ze werden afgekapt, wist iedereen gelijk op wie hij doelde. Toen vervolgens Bruce en Steven het podium opkwamen, ontplofte de MSG zo'n beetje. Ik kon het zelf ook nauwelijks geloven. Ze speelden 'I Saw Her Standing There' twee keer. Geen idee waarom ze het twee keer speelden, maar voor mij was het eigenlijk wel goed. Want de tweede keer kwam ik weer bij zinnen en kreeg ik er meer van mee dan tijdens de eerste keer."

Tijdens de show werden Bruce en Patti zittend in het publiek gefilmd terwijl ze zelf van het concert genoten.






> Meer Nieuws

> Maybe True

OVER BE TRUE
E-MAILNIEUWSBRIEF