Springsteen over American Beauty

21-04-2014, laatste update: 23-04-2014

Springsteen heeft het ontstaan van de vier nummers op de ep American Beauty toegelicht op zijn eigen website.

Springsteen bracht de 12 inch-vinyl uit ter gelegenheid van Record Store Day (zaterdag 20 april). De vier nummers zijn inmiddels ook digitaal te bestellen. Hij zegt over de ep: 
"American Beauty
is een verzameling nummers die ik thuis opnam. Toen ik ze voor High Hopes opnieuw beluisterde, zag ik wat voor potentie deze nummers hadden en Ron Aniello en ik werkten eraan totdat het de muziek werd die je nu voor je hebt. Op het nummer 'American Beauty' gebruik ik een deel van mijn stembereik dat ik niet vaak bezoek en samen met de 'gitaar-wall of sound' geeft het een beetje 'exile on E Street'-kracht. 'Mary Mary' is een mooi mysterie, een stukje hartbrekende poezië dat je bekruipt met een glibberige groove, een nadrukkelijke strijkerssectie en spookachtige tekst. Het kwam het dichtst bij de selectie voor High Hopes. 'Hurry Up Sundown' is leuke moderne power-pop, terwijl 'Hey Blue Eyes' de ep afsluit met een van mijn donkerste politieke nummers. Het is geschreven tijdens de jaren dat Bush aan de macht was, het is een metafoor voor het house of horrors dat de acties van onze regering heeft gecreëerd in de jaren volgend op de invasie van Irak. Centraal hierop staat de onderdrukte seksualiteit en het machtsmisbruik dat de Abu Ghraib kenmerkte. Ik vind dat dit een schaduw is die we als land te boven moeten komen. Geniet van de muziek."



Verzoeknummerfestijn in Charlotte

20-04-2014

Springsteen en de E Street Band hebben zaterdagavond in Charlotte, North Carolina opgetreden. De show opende met 'Iceman' en daarna speelde Bruce aan de lopende band verzoeknummers van het publiek in de Time Warner Cable Arena. Zo koos hij de covers 'Louie Louie', 'Mustang Sally' en 'Brown Eyed Girl', maar onder andere ook 'Racing in the Street', 'From Small Things' en 'My Love Will Not Let You Down' waren van verzoekbordjes.



Charlotte en het gebied rond de Great Smoky Mountains maken deel uit van de Amerikaanse bijbelbelt. Buiten bij de zaal stond een groepje mensen met twee borden, waarvan een met de tekst: "Jesus is my only boss". Ze probeerden de concertbezoekers te bekeren. Maar niemand liet zich tegenhouden de show te bezoeken.
'Iceman' dat net na acht uur het concert opende, was nog niet eerder met de E Street Band live gespeeld. De outtake van Darkness on the Edge of Town speelde Bruce wel een keer tijdens de Devils & Dust-tour. De uitvoering was prachtig, het podium bleef in schemerlicht gevangen en Springsteen leek na afloop ook tevreden over de uitvoering. Toen de lichten voor 'High Hopes' Bruce in de spotlight zetten, viel op dat hij een overhemd met rode epauletten droeg.



Na 'High Hopes' volgde 'Just Like Fire Would', voor de eerste keer in Amerika en dus ook voor het eerst zonder Little Steven. Patti Scialfa was ook niet bij dit concert. Een rockende 'Cadillac Ranch' (door Bruce steevast op de setlist verkeerd gespeld als "Caddilac Ranch") was met de verwijzing naar "the woods of Caroline" een toepasselijke en te verwachten keuze, vroeg in de set. Daarna begon Bruce met het inwilligen van verzoeknummers die hij via bordjes achter elkaar uit het publiek viste. Eerst 'Louie Louie' van The Pharaos, maar vooral bekend door de hit van The Kingsmen uit 1964. Bruce zong de tekst in de coupletten net zo onverstaanbaar als het origineel en maakte allerlei expressieve gebaren erbij. Daarna nog een cover: 'Mustang Sally' van Marc Rice en een hit voor Wilson Pickett in 1966. Bruce noemde dat nummer ook een local special, want de vijftigste verjaardag van automerk Mustang vond het weekend van het Charlotte-concert plaats bij de Charlotte Motor Speedway. Het merk bestaat net zo lang als dat Bruce, juli dit jaar, actief is als optredend muzikant.



'No Surrender' was een verzoeknummer van ene Ashley op de eerste rij. 'Does this Bus Stop at 82nd Street' stond eigenlijk gepland. Bruce vroeg de naam van het tienermeisje en nam tijdens de uitvoering voor het laatste instrumentale stuk Tom Morello en Nils Lofgren mee om het slot van het nummer voor haar neus te spelen. 'Out in the Street' (oorspronkelijk het tweede nummer van de setlist) was een verzoeknummer van een vrouw op de tribune. Bruce nodigde haar uit om als backup singer mee te doen maar twee andere meiden dachten dat hij hen vroeg dus die waren nog voor die vrouw op het podium. Bruce stond het allemaal toe en poseerde ook voor de vele selfies die de dames met hem wilden maken.

Bruce had halverwege 'Out in the Street' een rondje achter de pit langs gemaakt en had onderweg een biertje aangenomen dat hij meenam naar het podium. Dat dronk hij pas op tijdens het eerste couplet van het volgende nummer: 'Hungry Heart'. Ook hier weer vond hij weer zijn weg achter de pit en dook voor een lange crowdsurf over de hoofden in de pit.
Daarna weer twee verzoeknummers. Eerst 'From Small Things (Big Things One Day Come)' (op het bordje stond ook 'Terry's Song', maar die skipte Bruce). Daarna Van Morrisons 'Brown Eyed Girl', een nummer dat Bruce met de E Street Band maar een keer eerder live speelde en wel in dezelfde concertzaal in Charlotte op 3 november 2009. Bruce vroeg vooraf even tijd om het het intro te repeteren en het akkoordenschema door te spreken. De uitvoering was met dat minuutje voorbereidingstijd puntgaaf.

Verzoeknummer 'Racing in the Street' kreeg een prachtige uitvoering die alleen door enkele schreeuwende bezoekers op de tribunes, die de stilte aangrepen om zichzelf te laten horen, werd verstoord. Daarna een blokje van Wrecking Ball: 'Jack of All Trades', 'Wrecking Ball' en 'Death to My Hometown'. Springsteen had North Carolina tijdens de Wrecking Ball-tour maar een keer bezocht, aan het begin van de tour in Greensboro, dus wellicht wilde hij de mensen in Charlotte nog een blok met de kenmerkende crisisthematiek presenteren.



'My Love Will Not Let You Down' was ook nog een verzoekje waarna de hoofdset met enkele vaste keuzes ten einde liep. Bij 'Waitin' on a Sunny Day' gooide Bruce de gitaar met een hoge bood naar Kevin Buell, maar hij rende snel naar zijn roadie en ze vingen samen het instrument op. 'The Ghost of Tom Joad' was een hoogtepunt met Tom Morello in de hoofdrol. Het viel op dat Nils Lofgren deze avond geen speciale solo's kreeg toegewezen van Bruce.

Foto's Tom Morello boven: Jos Westenberg

Foto: Muriël Kleisterlee

'Light of Day', inclusief het "I hear a train"-intro, "I'm driving 100 miles..." en een stukje uit 'Land of a 1,000 Dances', sloot de set af. Bruce liet Charlie Giordano eerst soleren, daarna Roy Bittan en vervolgens gaf hij de solo terug aan Charles: "Give it to the organ man!" Bruce beklom zelfs Giordano's orgelpodium om daar even gitaar te spelen.
 
Bruce zorgt voor feedback op zijn gitaar tijdens 'Light of Day' (maar niet kreeg). Foto: Muriël Kleisterlee

 
Bruce op een ongewone plek, het orgelpodium van Charlie. Foto: Jos Westenberg

Bruce willigde nog een verzoeknummer in aan het begin van de toegiften, het negende intussen. Het was een bordje voor 'Darkness on the Edge of Town' van Spaanse fans. Bruce zei dat hij veel fans heeft in Spanje. Hij vroeg nog enkele dames op de eerste rij waar ze vandaan kwamen, Nederland, Zweden. Het publiek begon daarop "USA USA" te scanderen, waarop Bruce reageerde: "Yeah, yeah, we've got a few of you too" en zei dat hij 'Darkness' voor iedereen zou doen.

Ook 'The Wall' stond gelukkig weer op de setlist, want de uitvoering is zo mooi dat deze eigenlijk ieder concert van deze tour zou moeten worden gespeeld. Bruce leidde het weer in met een verhaal over Walter Cichon en hij vertelde nu ook wat over zijn broer Ray, de gitarist van de Motifs, die Bruce als 17-jarige fan niet te min vond om hem wat gitaardingen te leren: "We were lucky that in our neighborhood there were two brothers, the Cichon brothers. They had a group called The Motifs. Ray Cichon was a particularly fluid guitarist, he would take the time to tutor me, I remember he played his guitar way up high. He had a brother, Walter Cichon. Walter was the first person I ever saw who was a real rock star. We were afraid to talk to him. He had long curly hair. I wrote this song, thinking about Walter and thinking about Bart Haynes, who was the drummer in my first band, The Castiles. Both Walter and Bart were killed in Vietnam. They were incredibly young, nineteen years old. It was a tremendous loss to our neighborhood, to our town. A tremendous loss... I have met a lot of Vietnam vets over the years, many guys were injured. This is for any of our veterans out there. And not just Vietnam, but also Iraq, Afghanistan. This is a short prayer for my country. This is called 'The Wall'." Bruce koppelde het zeer toepasselijk aan 'Born in the USA'.



De vaste keuzes in de toegiften rolden daarna van het podium. Onder 'Dancing in the Dark' haalde Bruce een kerel van de eerste rij het podium op om gitaar te spelen. De man, die een backstagepas had, stond ook in Nashville op dezelfde plaats en vroeg Kevin Buell, die met een akoestische gitaar aankwam, om een elektrische. Kevin vond dat de akoestische maar moest voldoen (de fan had waarschijnlijk niet door dat zijn gitaarspel toch niet hoorbaar in de geluidsmix zat).

 

Na 'Tenth Avenue Freeze-out' en 'Shout' kwam slotnummer 'Dream Baby Dream' dat Bruce achter het traporgel speelde. Hij bedankte het publiek vooraf voor het welkom in North Carolina (later deze week volgt nog een concert in Raleigh) en de fans in het algemeen voor hun steun door de jaren heen. Bruce zei ook dat hij wist dat iedereen het druk had met dingen - "taking your mom to church" (hij moest vandaag vast hetzelfde doen). Aan het einde van het nummer nam Bruce afscheid met de woorden: "The E Street Band loves you!"

Foto's: Muriël Kleisterlee

Setlist 19-4: Iceman (E Street Band-livepremière) / High Hopes / Just Like Fire Would / Cadillac Ranch / Louie Louie / Mustang Sally / Badlands / No Surrender / Out in the Street / Hungry Heart / From Small Things (Big Things One Day Come) / Brown Eyed Girl / Racing in the Street / Jack of All Trades / Wrecking Ball / Death to My Hometown / My Love Will Not Let You Down / Shackled and Drawn / Waitin' on a Sunny Day / The Ghost of Tom Joad / The Rising / Light of Day (incl. Land of a 1,000 Dances) // Darkness on the Edge of Town / The Wall / Born in the USA / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Dream Baby Dream (solo)
vetgedrukt: tourpremière



Het meest recente concertverslag vind je op de nieuwspagina. Kijk in de Concert-sectie voor setlisten en een touroverzicht van de voorgaande concerten.



Springsteen haalt E Street Band binnen in Hall of Fame

11-04-2014

Springsteen heeft donderdagavond 10 april de E Street Band met een speech de Rock 'n' Roll Hall of Fame  binnen gehaald. Met de band, aangevuld met David Sancious en Vini Lopez, en de blazerssectie die nu deel uit maakt van de tourband, trad Bruce op bij het inductieceremonie in het Barclays Center in New York.

Dat begeleidingsbands in de Hall of Fame worden toegelaten is geen vanzelfsprekendheid. In 2012 werden zes bands, waaronder The Miracles (van Smokey Robinson), The Crickets (van Buddy Holly) en The Comets (van Bill Haley) ingewijd. De categorie voor begeleidingsbands is inmiddels afgeschaft maar de E Street Band werd onderscheiden met de Award for Musical Excellence. Tien (voormalige en huidige) leden van de E Street Band werden geëerd: Little Steven, Garry Tallent, Max Weinberg, Roy Bittan, Nils Lofgren, Patti Scialfa, voormalig leden David Sancious en Vini Lopez en de overleden muzikanten Clarence Clemons en Danny Federici.

Springsteen leidde de inductieceremonie van de band in met een mooie speech. Hij zei dat de band startte toen Vini Lopez, net uit de gevangenis, hem in The Upstage Club vroeg om in zijn band te komen spelen. Bruce had over elk E Street Bandlid iets te melden en noemde zelfs Ernie 'Boom' Carter, die op de opname van 'Born to Run' drumt. Over de band vertelde hij: "We struggled together, and sometimes, we struggled with one another. We bathed in the glory, and often, the heartbreaking confusion of our rewards together. We’ve enjoyed health, and we’ve suffered illness and aging and death together. We took care of one another when trouble knocked, and we hurt one another in big and small ways. But in the end, we kept faith in each other. And one thing is for certain: as I said before in reference to Clarence Clemons, I told a story with the E Street Band that was, and is, bigger than I ever could have told on my own. And I believe that settles that question."

Bruce bedankte vervolgens de band: "I thank you, my beautiful men and women of E Street. You made me dream and love bigger than I could have ever without you. And tonight I stand here with just one regret: that Danny and Clarence couldn’t be with us here tonight." Bruce kwam ook nog even terug op het feit dat hijzelf in 1999 zonder de E Street Band in de Hall of Fame ging en dat Little Steven hem had gevraagd om de band mee te nemen in zijn inductie. Bruce zei dat hij toen vond dat zijn onafhankelijkheid belangrijk was en dat er mogelijk nog oud zeer was dat hem tegenhield (de reünie met de band was nog pas een paar weken oud).


De E Street Bandleden na afloop van hun inwijding in de Hall of Fame. Derde van links is David Sancious, uiterst rechts Vini Lopez. Ontbrekend op de foto: Patti Scialfa.

Na Springsteens woorden kwamen de E Street Bandleden hun award, die bij de inductie hoort, ophalen en sprak elk lid een dankwoord. Namens Clarence was zijn laatste vrouw Victoria aanwezig en namens Danny Federici sprak zijn zoon Jason. Na de speeches traden Springsteen en de band op. Er waren twee drumstellen op het podium voor Vini Lopez en Max weinberg die samen speelden. 'The E Street Shuffle', 'The River' (opgedragen aan Clarence Clemons) en 'Kitty's Back'. Tijdens de show stonden Clarence Clemons's saxofoon en de accordeon van Danny Federici op het podium.
De ceremonie, waarbij ook onder anderen Kiss, Peter Gabriel, Linda Ronstadt, Cat Stevens, Nirvana en Hall and Oates werden geëerd, wordt op 31 mei op HBO uitgezonden.





Springsteen bij gala Shoah Foundation

03-04-2014

Volgens Backstreets treedt Springsteen op 7 mei op bij een gala van de Shoah Foundation in Los Angeles, waarbij ook president Obama als spreker aanwezig zal zijn.

De Shoah Foundation wil met interviews met Holocaust-overlevenden deze en andere genocides blijvend documenteren voor onder andere educatiedoeleinden. De stichting viert dit jaar zijn 20-jarig bestaan en eert op het gala zijn ambassadeurs. Obama zal deze avond een award ontvangen vanwege zijn inzet voor mensenrechten wereldwijd. De award wordt overhandigd door Steven Spielberg, de avond gepresenteerd door Conan O 'Brien. Springsteen mag de avond muzikaal luister bij zetten.

Vandaag werd ook bekend dat Patti Scialfa gaat optreden bij een ander benefietconcert, dat van Sting die zich inspant voor het behoud van regenwouden. Op 17 april geeft hij een Rainforest Concert in Carnegie Hall in New York, waar naast Patti onder anderen ook Paul Simon en James Tayolor acte de presence zullen geven. Het is dezelfde avond dat Springsteen met de E Street Band in Nashville speelt.



'High Hopes in South Africa' in mei op tv

03-04-2014

De documentaire 'High Hopes in South Africa', die Leon Verdonschot, Art Rooijakkers en Erik van Bruggen eind januari in Zuid-Afrika maakten, wordt op zaterdag 10 mei door Veronica uitgezonden. Een herhaling volgt op 18 mei.

Voor de film spraken de makers uitgebreid met Little Steven en Tom Morello. Ook werden Zuid-Afrikaanse fans gevolgd bij de concerten in Kaapstad en Johannesburg. De documentaire bevat unieke beelden van Springsteens eerste optredens in Zuid-Afrika. Verdonschot, Rooijakkers en Van Bruggen waren ook aanwezig bij de soundcheck en persmeeting met Springsteen voorafgaand aan het eerste concert in Kaapstad, waar ze Springsteen vragen konden stellen.



Springsteen op March Madness Music Festival

04-03-2014, laatste update: 04-04-2014

Springsteen en de E Street Band zijn de afsluitende act op het March Madness Music Festival in Dallas, Texas. Het gratis toegankelijke festival wordt gehouden tijdens een basketbalfinale, de NCAA Final Four Men.

Het Springsteen-concert vindt op zondag 6 april plaats, zo maakte Rolling Stone vandaag bekend, vlak voor wat aanvankelijk het eerste concert van de VS-tour dit jaar zou zijn, op 8 april in Cincinnati. Voor het festival zijn geen kaarten te koop. Iedereen wordt toegelaten totdat het veld vol is. Andere acts die tijdens het driedaags festival optreden, zijn onder andere The Killers. Het is de eerste keer sinds de Magic-tour dat Springsteen weer in Dallas optreedt.

Update 4-4: Het concert van Springsteen wordt zondag live gestreamd via de website van NCAA (start van het concert staat gepland om 19.15 uur plaatselijke tijd, dat is 02.15 's nachts in Nederland en België).



Born to Run-show als afsluiter tour Down Under

02-03-2014, laatste update: 03-03-2014

Springsteen heeft zondag 2 maart bij het tweede concert in het Mt. Smart stadion in Auckland, Nieuw-Zeeland het complete Born to Run-album uitgevoerd. De laatste show van het eerste deel van de High Hopes-tour opende hij, net als een dag eerder, met een solo-uitvoering van 'Royals' van Lorde.

'Two Hearts' zat vroeg in de set. Toen Bruce na het duet met Steve met 'Hungry Heart' wilde starten, gooide hij zijn elektrische Fender naar roadie Kevin Buell maar die stond te ver weg om de gitaar te kunnen vangen. Het instrument viel dan ook hard op het podium.
Vlak voor de albumperformance, halverwege de set, speelden Springsteen en de band 'My City of Ruins', dat Bruce opdroeg aan de slachtoffers van de aardbevingen in 2010 en 2011 in Christchurch. Opvallend was de plek van 'Waitin' on a Sunny Day', als opener van de toegiften, die verder nog drie Born in the USA-nummers bevatten. Tijdens 'Seven Nights to Rock' bespeelde Roy Bittan de piano met de zijkant van Springsteens hoofd. Bruce gooide daarna water over de piano, rende naar zijn eigen drinkbekers gatorade en gooide die over het podium en de voorste rijen van de pit leeg. 'Twist and Shout' werd als laatste bandnummer gespeeld en met 'This Hard Land' sloot Bruce de show soloakoestisch af.



Tijdens het voorprogramma haalde Jimmy Barnes, net als de dag ervoor, Little Steven achter de coulissen vandaan voor een duet op Steve's 'Ride the Night Away'. Barnes had enkele dagen geleden al via twitter laten weten dan hij met Steve in de studio zat om dit nummer opnieuw op te nemen.

Setlist 2-3: Royals / We Take Care of Our Own / No Surrender / Two Hearts / Hungry Heart / The Promised Land / Seeds / Death to My Hometown / High Hopes / Just Like Fire Would / Darkness on the Edge of Town / My City of Ruins / Thunder Road / Tenth Avenue Freeze-out / Night / Backstreets / Born to Run / She's the One / Meeting Across the River / Jungleland / The Rising / The Ghost of Tom Joad / Badlands // Waitin' on a Sunny Day / Glory Days / Seven Nights to Rock / Bobby Jean / Dancing in the Dark / Twist and Shout / This Hard Land (soloakoestisch)

Het meest recente concertverslag vind je op de nieuwspagina. Kijk in de Concert-sectie voor setlisten en een touroverzicht van de voorgaande concerten.

Ben je naar een van de concerten geweest? Help ons met de website en mail je observaties en foto's naar tour@betrue.nl.


Tom Morello maakte een E Street Band selfie backstage voor de show in Auckland en plaatste deze op internet.



Nieuwe Springsteen-ep voor Record Store Day

24-02-2014, laatste update: 26-02-2014

Speciaal voor het jaarlijks gehouden Record Store Day brengt Springsteen een vinyl-ep uit met vier niet eerder uitgebrachte nummers, getitel American Beauty.

Er zitten drie nummers bij die eigenlijk voor High Hopes waren opgenomen, maar de cd niet hebben gehaald. Dit zijn het titelnummer 'American Beauty', 'Mary Mary' en 'Hey Blue Eyes', waarbij Ron Aniello tekende voor de productie. Aniello noemde deze drie nummers (plus een nummer genaamd 'Cold Spot') ook in een interview met Rolling Stone als High Hopes-afvallers. Het vierde nummer op de ep heet 'Hurry Up Sundown'. Tom Morello heeft laten weten toestemming van Springsteen te hebben gekregen om het nummer 'Hey Blue Eyes' op te mogen nemen voor zijn eigen nieuwe album.

De releasedatum van de ep is volgens Springsteens persbericht 26 april, wellicht een foutje want de Record Store Day vindt op 19 april plaats. Voor de dag ter promotie van platenwinkels brengen artiesten vaak speciale uitgaven op de markt. Of de ep American Beauty ook nog op cd wordt uitgebracht, is nog niet bekend. Volgens Backstreets is het wel waarschijnlijk dat er een digitale download beschikbaar komt. Op de website van Record Store Day  vind je de platenwinkels die op 19 april meedoen (klik hier voor de Belgische winkels).

Update: de officiële website van Springsteen heeft het persbericht aangepast en de releasedatum gecorrigeerd naar 19 april.



Dvd A MusiCares Tribute

24-02-2014

Op 25 maart verschijnt er een blu-ray, dvd en digitale download van het concert A MusiCares Tribute To Bruce Springsteen.

Deze tribute-show voor het goede doel vond vorig jaar op 8 februari plaats in Los Angeles. De Grammys-organisatie hadden Bruce vorige jaar benoemd tot MusiCares Person of the Year en eerden hem met dit concert. Artiesten als Neil Young & Crazy Horse, Sting, John Legend, Mumford & Sons en Patti Smith speelden toen Springsteen-covers. Springsteen en de E Street Band sloten het concert zelf met enkele nummers af.

Tracklist A MusiCares Tribute To Bruce Springsteen:
1. 'Adam Raised a Cain', door Alabama Shakes
2. 'Because the Night', door Patti Smith
3. 'Atlantic City', door Natalie Maines, Ben Harper en Charlie Musselwhite
4. 'American Land', door Ken Casey
5. 'My City of Ruins', door Mavis Staples en Zac Brown
6. 'I'm On Fire', door Mumford and Sons
7. 'American Skin (41 Shots)', door Jackson Browne en Tom Morello
8. 'My Hometown', door Emmylou Harris
9. 'One Step Up', door Kenny Chesney
10. 'Streets of Philadelphia', door Elton John
11. 'Hungry Heart', door Juanes
12. 'Tougher Than the Rest', door Tim McGraw en Faith Hill
13. 'The Ghost of Tom Joad', door Jim James en Tom Morello
14. 'Dancing in the Dark', door John Legend
15. 'Lonesome Day', door Sting
16. 'Born in the USA', door Neil Young en Crazy Horse
17. 'We Take Care of Our Own', door Bruce Springsteen en de E Street Band
18. 'Death to My Hometown', door Bruce Springsteen en de E Street Band
19. 'Thunder Road', door Bruce Springsteen en de E Street Band
20. 'Born to Run', door Bruce Springsteen en de E Street Band
21. 'Glory Days', door Bruce Springsteen en de E Street Band en alle artiesten



Vijftien Amerikaanse shows toegevoegd

10-02-2014

Via Springsteens officiële site zijn vandaag vijftien concerten in Amerika aangekondigd als toevoeging aan het High Hopes-tourschema. Naast het al eerder aangekondigde concert op JazzFest in New Orleans gaat het nu om arenashows, concerten in amfitheaters en een groot openluchtconcert in Hersey in de maanden april en mei.

De volgende Amerikaanse shows zijn nu aangekondigd:

8 april: Cincinnati, Ohio – U.S. Bank Arena
12 april: Virginia Beach, Virginia – Farm Bureau Live at Virginia Beach
15 april: Columbus, Ohio – Nationwide Arena
17 april: Nashville, Tennessee – Bridgestone Arena
19 april: Charlotte, North Carolina – Time Warner Cable Arena
22 april: Pittsburgh, Pennsylvania – Consol Energy Center
24 april: Raleigh, North Carolina – PNC Arena
26 april: Atlanta, Georgia – Aaron’s Amphitheatre at Lakewood
29 april: Sunrise, Florida – BB&T Center
1 mei: Tampa, Florida – MidFlorida Credit Union Amphitheatre
3 mei: New Orleans, Louisiana – Jazz & Heritage Festival
6 mei: Houston, Texas – Cynthia Woods Mitchell Pavilion
13 mei: Albany, New York – Times Union Center
14 mei: Hershey, Pennsylvania – Hersheypark Stadium
17 en 18 mei: Uncasville, Connecticut – Mohegan Sun

De voorverkoop voor sommige shows start al aanstaande vrijdag. Alle voorverkoopinformatie vind je op de concertpagina.



Eerste show Zuid-Afrika met eerbetoon aan Mandela

26-01-2014, laatste update: 29-01-2014

Springsteen heeft zojuist het eerste concert ooit in Zuid-Afrika gegeven. In het Bellville Velodrome in Kaapstad hebben Bruce en de E Street Band bijna drie uur en tien minuten op het podium gestaan. Patti Scialfa was afwezig, maar wel had Bruce Little Steven en Tom Morello aan zijn zijde.

Het concert opende Springsteen met 'Free Nelson Mandela', de protestsong van de Britse band Special AKA uit 1984. Ook bij de toegiften bracht Bruce een eerbetoon aan Mandela, toen hij 'We Are Alive' aan de eind vorig jaar overleden Zuid-Afrikaanse held opdroeg. In laatstgenoemde nummer veranderde Bruce ook de tekst een beetje, hij zong "I was killed in Sharpeville in 1960", daarmee verwijzend naar een bloedbad bij een politiekantoor in Sharpeville, Zuid-Afrika op 21 maart 1960, waar de politie vuur opende op zwarte demonstranten en waarbij 69 mensen omkwamen.
De setlist van de show leek sterk op die van de Wrecking Ball-concerten, met enkele toevoegingen van het High Hopes-album: het titelnummer 'High Hopes', 'Heaven's Wall', 'American Skin' en 'The Ghost of Tom Joad'. Bruce eindigde het concert met de belofte dat Kaapstad vanaf nu een permanente tourstop zal worden. In ieder geval komen er later deze week nog twee shows.


Voor en tijdens de crowdsurf (foto's: Ruud Röben).

Voorafgaand aan het concert was er een soundcheck waarbij internationale pers was uitgenodigd. Daarin had Springsteen het onder meer over de inkomensverschillen in de VS en in Zuid-Afrika:  "Het verschil in inkomens is een enorm probleem in de VS. En het rampzalige is dat het alleen maar groter lijkt te worden. Uiteindelijk zullen samenlevingen uit elkaar vallen en dat is een gevaar voor mijn land en hier in Zuid-Afrika kennen ze hetzelfde probleem." Leon Verdonschot was ook bij de persmeeting en zag uiteraard ook het concert. Na de show mailde hij zijn verslag:

"Tijdens de persconferentie 's middags kreeg Bruce goede en diepgaande vragen over zijn relatie met en visie op het land en op (de erfenis van) Nelson Mandela. Hij gaf uitgebreid antwoord. Opvallend vond ik twee ontboezemingen; dat hij had verwacht dat de boodschap van Wrecking Ball meer impact zou hebben, en dat hij niet meer oneindig aan albums wil blijven schaven tot ze perfect zijn, maar als liedjes goed en af zijn ze gewoon wil uitbrengen, en vooral veel wil optreden.
Bruce zien optreden voor een zaal vol mensen die hem, op een paar overgevlogen fans uit andere landen na, nog nooit live hebben gezien: dat was de uitzonderlijke situatie gisteren in Kaapstad. In een voor onze begrippen voor Bruce uitzonderlijk kleine zaal (capaciteit: 7.000, en, zoals Bruce herhaaldelijk stelde, een kopie van de Convention Hall in Asbury Park, New Jersey) gaf hij ruim drie uur een cursus 'Springsteen voor beginners'."

"Het gebrek aan ervaring van het publiek bleek op verschillende momenten en manieren. Op onverwachte momenten was er geen of pas laat herkenningsapplaus, bij 'Because the Night' niet al bij het intro, maar pas bij de eerste zin. Het publiek toonde ook onervarenheid met Bruces fysieke show: hij moest een keer lachend verzoeken om handen 'off my pants' te halen. En toen hij crowdsurfte, moest hij, terwijl hij al op de handen van het publiek lag, ze uitleggen dat het de bedoeling was dat ze hem richting podium droegen. Verder was er een gebrek aan tekstvastheid: Bruce moest zich uiteindelijk na een lange sprint richten tot een Italiaans jongetje op de eerste rij om een meezinger te krijgen bij 'Waitin' on a Sunny Day'.
Het enthousiasme bij het publiek was er overigens niet minder om: het was eerder onwennigheid. Bruce en de band waren opvallend ontspannen en ronduit vrolijk. Bruce was erg goed bij stem, en zelfs voor zijn doen opvallend afgetraind. Alleen Little Steven was iets meer in zichzelf gekeerd dan gebruikelijk, in dat land waar hij de geschiedenis van mede heeft helpen bepalen. Zijn rol was ook kleiner dan normaal: de solo's werden nu verdeeld tussen Nils, Bruce en uiteraard Tom Morello, die in 'The Ghost of Tom Joad' mocht losgaan, tot euforie van het publiek."


Leon Verdonschot interviewde Little Steven voor een documentaire over twee Zuid-Afrikaanse fans en Van Zandts
betrokkenheid bij Artists United Against Apartheid in het verleden.


"Dat de band nog moest warmdraaien, bleek eigenlijk zelden. Hooguit vielen er wat meer stiltes tussen de nummers, en liep 'American Skin' in de vernieuwde versie nog niet helemaal soepel, al was het wel een mooie versie die het publiek nou juist wél weer leek te kennen. De set leek qua opbouw op die van de concerten uit de Wrecking Ball-tour, met iets minder nummers van dat album en drie van High Hopes als vervanger."


Leon Verdonschot interviewde ook Tom Morello.

"Hoogtepunt vond ik persoonlijk allereerst de uitzonderlijk intense versie van 'Atlantic City', met enkele erg mooie, dromerige toegevoegde tekstregels ("I'm waiting, I'm looking" - en dat herhaald als een mantra). En vervolgens de soloversie van 'Thunder Road' als laatste toegift, na een erg vrolijke versie van 'Shout', waar Bruce tot hilariteit van Steve Max Weinberg (door Bruce tijdens dit nummer simpelweg als 'Mighty' aangeduid) bleef verrassen met nieuwe breaks."



"Ik ben erg benieuwd naar de show van morgen, die als eerste was aangekondigd en snel uitverkocht raakte, dus wellicht ook een publiek trekt dat bekender is met Bruces werk."



Setlist 26-1: Free Nelson Mandela / Badlands / Death to My Hometown / Out in the Street / High Hopes / Spirit in the Night / Hungry Heart / The River / Heaven's Wall / Atlantic City / Johnny 99 / Pay Me My Money Down / American Skin (41 Shots) / Because the Night / Darlington County / Shackled and Drawn / Waitin' on a Sunny Day / The Rising / The Ghost of Tom Joad / Land of Hope and Dreams // We Are Alive / Born in the USA / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Thunder Road (soloakoestisch)


Foto: Ruud Röben.



Foto's en een verslag op Springsteens eigen website.
Noorse website heeft filmpjes van 'Free Nelson Mandela', 'Badlands', 'Death to My Hometown', 'High Hopes', 'Spirit in the Night', een verslag en Q&A bij persmeeting.



De eerste show is officieel te downloaden via Springsteens webshop.






> Meer Nieuws

> Maybe True

OVER BE TRUE
E-MAILNIEUWSBRIEF