Diverse records en Tom Morello voor MetLife 2

26-08-2016

Springsteen en de E Street Band hebben donderdagavond het tweede concert in het MetLife-stadion in East Rutherford gegeven. De show duurde bijna vier uur, waarmee het meteen het record voor langste Amerikaanse concert ooit van het concert van dinsdag overnam. Bruce had het strijkersensemble weer uitgenodigd voor twee nummers en Tom Morello kwam meedoen bij drie nummers, waaronder 'The Ghost of Tom Joad'.

Het concert van afgelopen dinsdag duurde drie uur en 52 minuten, het concert donderdag duurde nog eens zes minuten langer. Daarmee is het na de shows in Helsinki 2012 en (de eerste in) Göteborg dit jaar het derde langste concert van Bruce ooit. De show begon hetzelfde als die van dinsdag, met 'New York City Serenade' als opener. Het strijkersensemble onder aanvoering van Seeger Sessions-bandlid Sam Bardfeld was weer van de partij. Ook later in de show kwamen de strijkers weer het podium op voor 'Jack of All Trades'.

Met veertien nummers die dinsdag bij de eerste show niet waren gespeeld, wisselde Bruce bijna de helft van de setlist. Opvallend was wel dat 'The River', de naamgever van deze tour, voor het eerst niet gespeeld werd. Voorafgaand aan 'Night' zei Bruce dat het album Born to Run 41 jaar geleden uitkwam. 'My City of Ruins' was een verzoeknummer en droeg Bruce op aan de slachtoffers van de aardbeving in Italië. 'Waitin' on a Sunny Day', ook een verzoeknummer, zat vroeg in de set. Bruce nodigde uiteraard een kindje uit op het podium om mee te zingen. Hij vroeg hoe oud het kind was: "Drie jaar! Dat is een record", reageerde Bruce na het horen van het antwoord. Het is nu wachten totdat de eerste 1-jarige in Springsteens handen wordt geduwd voor een "duet"...

'Darkness on the Edge of Town' en 'Lost in the Flood' waren ook verzoeknummers. Tom Morello, die momenteel tourt met The Prophets of Rage, verscheen op het podium voor 'Death to My Hometown', 'American Skin' en, aan het einde van de set, 'The Ghost of Tom Joad' waarop hij zijn karakteristieke gitaarsolo's liet horen. Nils Lofgren kreeg de kans om zijn gitaarkunsten te tonen op 'Youngstown' en 'Because the Night'. Voorafgaand aan 'Youngstown' maakte Bruce een opmerking over de presidentsverkiezing in Amerika, die hij "the ugliest I've ever seen" noemde.

De toegiften opende Bruce met 'Backstreets'. Bij 'Dancing in the Dark' haalde hij een aantal mensen uit het publiek: twee kinderen van wie er eentje gitaar mocht spelen, maar ook een vrouw die de dinsdag ook al het podium op werd gehaald. Ook de Nederlandse Anjali Ram werd (voor de derde keer deze tour) door Bruce het podium opgevraagd. Anjali mailde dat ze een bordje bij zich had met de tekst: 'Can I show Garry my Tallent'. Anjali berichtte ons hier desgevraagd over: "Bruce zei tegen mij: 'Nice seeing you again, kid.' En Patti, die er goed uit zag, zei: 'Hey! How are you?' Bruce en Patti hadden tijdens de show een goede band en af en toe een intiem momentje samen, zoals een kusje hier en een dansje daar. Samen met mij mochten bij 'Dancing in the Dark' ook een vrouw het podium op die de eerste show ook al op het podium kwam, een meisje dat eerder deze tour ook al op het podium heeft gestaan en een roodharig jongetje met een bordje voor Patti. Eerder in de show had hij al een plectrum van Bruce gekregen en zijn broer ook.
Ik vond de tweede show iets beter dan de eerste.
Danny Clinch was er om te fotograferen. Bruce's moeder was er en hij bedankte haar aan het einde van de show natuurlijk, en zei dat zonder haar niemand vanavond hier zou zijn geweest. Tijdens 'Jersey Girl' begon het publiek opeens te juichen omdat iemand zijn vriendin ten huwelijk had gevraagd. Bruce stopte het nummer en vroeg wat er aan de hand was en nodigde hen vervolgens uit op het podium om te dansen. De jongen gaf een heel aandoenlijke, lieve, korte maar krachtige liefdesverklaring op het podium: 'I love you more than music itself, hell I love you more than Bruce!'"



Met het aanzoek en het vuurwerk aan het einde van het nummer duurde de show bijna vier uur. Bruce nam afscheid van het publiek met de woorden: "We'll be back next Tuesday for another extravaganza!" Misschien dat die derde show in MetLife een nieuw record zal zetten. Maar eerst zullen Bruce en de band nog een indoor show spelen, aanstaande zondag in Chicago.

Setlist 25-8: New York City Serenade (met strijkers) / Prove it All Night / Night / No Surrender / Wrecking Ball / Sherry Darling / Spirit in the Night / My City of Ruins / Waitin' on a Sunny Day / Darkness on the Edge of Town / Lost in the Flood / Hungry Heart / Out in the Street / Death to My Hometown (met Tom Morello) / Youngstown / Jack of All Trades (met strijkers) / American Skin (41 Shots) (met Tom Morello) / The Promised Land / Cadillac Ranch / I'm a Rocker / Tougher than the Rest / Because the Night / The Rising / The Ghost of Tom Joad (met Tom Morello) / Badlands // Backstreets / Born to Run / Dancing in the Dark / Rosalita (Come Out Tonight) / Tenth Avene Freeze-out / Shout / Thunder Road / Jersey Girl
vetgedrukt: special guest



Nederlandse vertaling biografie uit op 27 september

23-08-2016

De Nederlandse vertaling van Springsteens biografie Born to Run verschijnt net als de Engelstalige versie ook op 27 september, zo heeft de uitgever, Het Spectrum, laten weten. Speciaal voor Be True-lezers hebben ze alvast de Nederlandse vertaling van Springsteens voorwoord ter beschikking gesteld:

Ik kom uit een stadje aan het strand van New Jersey waar bijna alles wel iets met oplichterij heeft te maken. Ik ook. Op mijn twintigste was ik geen branieschopper in een opgevoerde auto, maar speelde ik gitaar in de straten van Asbury Park, vlak bij mijn geboorteplaats, en was ik een gerespecteerde ‘leugenaar’ in dienst van de waarheid ... artiest, met een kleine ‘a’. Maar ik had wel vier troeven in handen. Ik was jong, ik had bijna tien jaar ervaring in een hardcore barband, ik had een goede groep muzikanten uit dezelfde plaats om me heen verzameld die helemaal ingespeeld waren op mijn stijl van optreden en ik had een verhaal te vertellen.

Dit boek is zowel een vervolg op dat verhaal als een zoektocht naar het begin. Ik heb die gebeurtenissen uit mijn leven gekozen die dat verhaal en mijn optredens volgens mij hebben vormgegeven. Een van de vragen die ik keer op keer van fans op straat te horen krijg is: ‘Hoe doe je dat?’ Op de bladzijden hierna probeer ik een beetje licht te werpen op dat ‘hoe’ en, belangrijker nog, op het ‘waarom’.

Rock-’n-roll survival kit
DNA, aanleg, vak geleerd, ontwikkelen van en toewijding aan een esthetische filosofie, zuiver verlangen naar ... beroemdheid? ... liefde? ... bewondering? ... vrouwen? ... seks? ... en, o ja ... geld? En ... als je maar niet kunt stoppen en tot diep in de nacht doorgaat, een furieus vuur diep van binnen dat maar ... niet ... ophoudt ... met ... branden.

Dit zijn enkele van de elementen die wel handig zijn als je tegenover tachtigduizend (of tachtig) gillende rock-’n-rollfans staat die wachten tot jij je tovertrucje doet. Wachten tot jij iets uit je hoge hoed tovert, uit het niets, van buiten deze wereld, iets wat voordat de gelovigen hier vandaag bijeenkwamen, slechts een door een paar liedjes aangedreven gerucht was geweest.

Ik ben hier om het ‘bewijs van leven’ te leveren aan dat eeuwig ongrijpbare, nooit helemaal te geloven ‘ons’. Dat is mijn tovertrucje. En zoals alle tovertrucs begint het met het begin. Dus ...



Verzoeknummers bij Europese afsluiter Zürich

01-08-2016

Zondag 31 juli sloten Springsteen en de E Street Band de Europese River-tour af met een concert in stadion Letzigrund in Zürich. Tijdens de show met maar zes nummers van The River honoreerde Bruce vele verzoeknummers, waaronder 'None But the Brave' en 'Roll of the Dice'. Het publiek had tijdens het wachten regen- en onweersbuien moeten doorstaan en ook tijdens de show regende het zo nu en dan.

Het was eindelijk net wat droger geworden en er kwam een zonnestraal tevoorschijn toen Bruce en de band om vijf voor zeven het podium betraden. "It's a nice day", zei Bruce, hopelijk ironisch, want het publiek was nog in regenjassen en poncho's gehuld. Een groot deel van de wachtenden waren al dagenlang in Zürich. Dat gold niet voor het groepje van zes vrouwen en twee mannen dat bij veel Europese shows eerder wordt toegelaten en de mooiste plekken vooraan inneemt voordat de wachtende fans het stadion binnen mogen.
Leon Verdonschot was bij de show en mailde: "Bruce oogde bij de opkomst moe. Het grote wonder blijft dat van die vermoeidheid 3,5 uur later niets meer te zien was: een van die 30.000 mensen die hij oppept, is altijd Bruce zelf."
Bruce en de band begonnen met een strakke versie van 'Prove it All Night', gevolgd door 'My Love Will Not Let You Down', waarmee het publiek goed opgewarmd werd.


Foto's: Jos Westenberg en Muriël Kleisterlee

Daarna de eerste twee nummers van The River, 'The Ties that Bind' en 'Sherry Darling'. Bruce zag aan het einde van laatstgenoemd nummer een mooi verzoekbord voor 'Trapped', gemaakt in 3D als een soort kijkdoos, met een foto van Bruce en Steve achter tralies. Hij haalde het op en liet het aan de camera zien. Little Steven was ook onder de indruk van zo veel creativiteit.

Na 'Spirit in the Night', waarbij Bruce voorover tussen de fans aan het midden van het podium ging liggen, ging hij weer op zoek naar verzoeknummers.

Leon: "Na de twee The River-nummers was al duidelijk dat Bruce dit album vanavond niet nog een keer integraal zou gaan spelen: hij begon al bordjes in te zamelen. Het waren er extreem veel vandaag en er was vaak zichtbaar werk aan besteed, waar Bruce het hele optreden veel lol om leek te hebben. Het eerste verzoekje was nog eentje met routine, 'Trapped', maar snel daarna maakte Bruce het zichzelf en de band aanmerkelijk moeilijker, met 'None But the Brave'. Hij murmelde wat richting de band, over hoe het gespeeld moest worden: '1-2-3-4, boem, en dan invallen'. Toen schoot hij in de lach en zei hij dat bij nader inzien élk nummer van deze band zo klinkt. Hij vroeg Jake of die wist wat te doen, maar die keek vertwijfeld. Bruce schoot in de lach, en vroeg of Jake hem iets meer vertrouwen kon geven." Jake bracht het er prima vanaf.



Leon: "Ook voor het volgende verzoek moest hij diep graven: 'Roll of the Dice', van het niet door deze band ingespeelde album Human Touch, na 2000 nauwelijks nog gespeeld. Bruce bleef lang met vier sambaballen in zijn handen staan voor hij inzette, en legde uit dat hij tijd rekte omdat hij niet durfde te beginnen.  Het werd een geweldige versie, waarin nog eens duidelijk werd wat voor soepele machine de E Street Band is." Voor veel mensen, onder wie Jos Westenberg en Muriël Kleisterlee, was dit nummer een hoogtepunt.

Leon: "Hilarisch was ook het verzoekbordje voor 'Jolé Blon': daar stond zelfs de meest geschikte toonsoort op vermeld, waar Bruce hard om moest lachen." Charlie Giordano op accordeon en Soozie Tyrell op viool kregen allebei een solo. 'Atlantic City' was ook een verzoeknummer. Bruce vroeg halverwege het publiek om stilte. Jos Westenberg: "Dit was een van de weinige keren in de show dat Bruce naar mijn mening echt in het nummer kroop en met de ogen dicht het gevoel van de tekst wist over te brengen. Veel andere uitvoeringen, zoals bijvoorbeeld 'None But the Brave', een favoriet nummer van me, las hij integraal voor van de teleprompter, waardoor je toch de indruk van een karaokeversie krijgt."

Aan het einde van 'The River' begon het weer te regenen, die bleef met korte pauzes aanbleef tot het einde van de set. Bruce gaf aan 'Murder Incorporated' te willen doen en Little Steven, die het als enige gehoord had, gaf het door aan Garry Tallent en Roy Bittan door het gebaar van een schietende mitrailleur te maken. Aan het einde vocht hij met Bruce een mooi gitaarduel uit.

Qua thematiek was 'American Skin' een mooie opvolger. Jos: "Soms kun je het maken van een setlist beter aan Bruce zelf overlaten dan aan mensen met verzoeknummers, want dan gaan de onderwerpen al snel alle kanten uit."

Leon: "Hoogtepunten vond ik zelf de intense versie van 'Jungeland' en de prachtige versie van 'Atlantic City': met band, maar minder zwaar rockend dan normaal en met een hoofdrol voor de viool. Het gitaarduel tussen Little Steven en Bruce in 'Murder Incorporated' was ook opvallend venijnig. Maar de grootste verrassing vond ik 'Mary's Place': een nummer dat alles in zich bleek te hebben om uit te groeien tot een live-klassieker. Bruce bracht het ook met veel gevoel voor theater: met veel pauzes, een fluisterend couplet en veel inhaakmogelijkheden bij zowel 'Let it rain' als 'Turn it up'. Hilarisch was dat hij voor het laatste couplet de vrouwen in het publiek verzocht hard te gillen, om vervolgens op te merken dat dat verzoek eigenlijk helemaal niets met het nummer had te maken."

Na 'The Promised Land' twee regennummers: 'Mary's Place' en 'Waitin' on a Sunny Day'. Bij 'Sunny Day' werd de 8-jarige Lorenzo uit Oostenrijk het podium opgehaald. Hij stond aan de middenuitloper met een verzoekbord. Eerder in de show had hij al mogen meezingen bij 'Out in the Street' en had hij de mondharmonica van Bruce gekregen bij 'The Promised Land'. Toen Bruce vroeg tijdens 'Waitin' on a Sunny Day' langs kwam, was hij zo enthousiast dat hij al het podium op klom toen Bruce het verzoekbordje aannam. Bruce gebaarde dat hij nog even terug moest, om hem later toch het podium op te halen. Na afloop van zijn meezingpartij vroeg Lorenzo Bruce nog wat, maar hij verstond het niet. De Duitstalige jongen moest het twee keer in het oor van Bruce herhalen. Hoewel Bruce de vraag nog steeds niet leek te vatten, gaf hij een teken van 'go ahead', waarop de jongen het podium op rende naar Max om daar twee drumstokken op te halen. Bruce bleef vertwijfeld achter en gebaarde teleurgesteld naar het publiek: "What about me?"

Na 'Badlands' nam Bruce uitgebreid de tijd om het publiek te bedanken dat hem bij de Europese tour had gevolgd. De dag voor de show had een Engelse fan een groot spandoek bij het stadion opgehangen dat fans mochten tekenen. Op het spandoek stond de tekst: "The older we get, the harder it is to say goodbye." Het spandoek hing tijdens de show over de railing bij de eerste rij en Bruce bedankte de maker voor het grote doek. Ook bedankte Bruce de crew. Muriël: "Bruce leek niet meer te weten in welke stad hij optrad, toen hij zei: 'We always get a warm welcome here in ... It's always an adventure.'" Een mooie versie van 'Jungleland', waarbij Bruce aan het einde wel wat stemproblemen kende, was de eerste toegift.

Jos Westenberg: "'Dancing in the Dark' leek wel een circus op het podium. Er was een fan die op de piano van Roy Bittan mocht dansen, een fan die met gitaartechnicus Kevin Buell achter de coulissen mocht dansen, een fan mocht Nils Lofgren zoenen, de Nederlandse Monique Jansen-Hartkoorn mocht met Charlie Giordano dansen en Bruce koos zelf nog een danspartner uit en iemand om gitaar te laten meespelen. Bij de 'Hey Baby's raakte het meisje dat de gitaar om had, met haar halsketting in de hals van Springsteens gitaar verstrikt, waardoor het hele meezinggedeelte niet door kon gaan, want het duurde lang voordat Bruce de halsketting weer los had. Het zorgde wel voor de nodige hilariteit.

Na 'Tenth Avenue Freeze-out' volgde 'Shout', waarin de cape-act weer van stal werd gehaald. Er was nu geen trappetje achter het podium naar beneden, maar een groot zwart scherm waar Bruce achter ging schuilen toen Steve zei dat "The boss has left the building." Bruce stak zijn hoofd een paar keer langs het scherm en speelde niet terug te willen keren. Uiteraard kwam hij daarna met veel bravoure weer het podium op en knielde in zijn beste Elvis-imitatie met de cape wijd uitgestrekt achter zijn rug.

Jos: "Deze Europese tourfinale was een goede show, maar geen bijzondere en voldeed dan ook niet aan mijn, misschien te hoge, verwachting. Wellicht dat Bruce het zelf nog niet als een einde ziet, want over drie weken gaan hij en de E Street Band weer verder met een Amerikaanse stadiontour."
Leon: "De Europese Wrecking Ball-tour eindigde met verstilling, een van de mooiste versies van 'This Hard Land' ooit, en een zichtbaar ontroerde Bruce. De Europese The River-tour met feest: na 'Shout' en 'Bobby Jean' volgde ook nog 'Twist and Shout' in plaats van een akoestische toegift, het geplande 'This Hard Land'.
En toen, nog in het stadion, sloegen meteen de gemengde gevoelens weer toe die ieder laatste optreden van een Springsteen-tour kenmerken: grote vreugde over opnieuw al die onvergetelijke concerten. En tegelijk het besef dat dit ooit zal ophouden. Dat dat moment onvermijdelijk steeds dichterbij komt. Dat de euforie in al die stadions en op al die velden én op dat podium mede daardoor ook per tour alleen maar groter lijkt te worden. En dat dat een gedachte is die je eigenlijk niet al te veel ruimte wilt geven."


Foto: Jacco van der Heijden.

Setlist 31-7: Prove it All Night / My Love Will Not Let You Down / The Ties that Bind / Sherry Darling / Trapped / Spirit in the Night / None But the Brave / Roll of the Dice / Hungry Heart / Out in the Street / Jolé Blon / Atlantic City / The River / Murder Incorporated / American Skin (41 Shots) / The Promised Land / Mary's Place / Waitin' on a Sunny Day / Because the Night / The Rising / Badlands // Jungleland / Born in the U.S.A. / Born to Run / Ramrod / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Bobby Jean / Twist and Shout
vetgedrukt: tourpremière

Het meest recente concertverslag vind je op de nieuwspagina. Kijk in de Concert-sectie voor setlisten en een touroverzicht van de voorgaande concerten.



Chapter and verse: nieuwe cd bij biografie

29-07-2016

Op 23 september verschijnt Springsteens autobiografie Born to Run. Ter begeleiding van het 500-pagina tellend boek verschijnt ook een nieuw album, Chapter and Verse, met hierop 18 nummers die aansluiten bij de thema's en secties in het boek. Vier nummers zijn niet eerder officieel uitgebracht.

Het album bevat opnames van The Castiles ('Baby I', een nummer dat de 16-jarige Bruce opnam voor een singletje, en 'You Can't Judge a Book By the Cover', een cover van Willie Dixon), Steel Mill ('He's Guilty'), The Bruce Springsteen Band ('Ballad of Jesse James') en demo's van Henry Boy (niet eerder uitgebracht) en 'Growin' Up' (eerder in deze versie verschenen op Tracks). De dertien overige nummers zijn de bekende studioversies.

Tracklist:
1. Baby I — The Castiles: opgenomen op 2 mei, 1966 in Mr. Music, Bricktown, NJ; geschreven door Bruce en George Theiss
2. You Can't Judge a Book by the Cover — The Castiles: opgenomen op 16 september, 1967, in The Left Foot, Freehold, NJ; geschreven door Willie Dixon
3. He’s Guilty (The Judge Song) — Steel Mill: opgenomen op 22 februari, 1970
4. Ballad of Jesse James — The Bruce Springsteen Band: opgenomen op 14 maart 1972
5. Henry Boy: opgenomen in juni 1972
6. Growin' Up: opgenomen op 3 mei, 1972, eerder verschenen op Tracks
7. 4th of July, Asbury Park (Sandy): 1973, The Wild, the Innocent and the E Street Shuffle
8. Born to Run (1975, Born to Run)
9. Badlands (1977, Darkness on the Edge of Town)
10. The River (1980, The River)
11. My Father's House (1982, Nebraska)
12. Born in the U.S.A. (1984, Born in the U.S.A.)
13. Brilliant Disguise (1987, Tunnel of Love)
14. Living Proof (1992, Lucky Town)
15. The Ghost of Tom Joad (1995, The Ghost of Tom Joad)
16. The Rising (2002, The Rising)
17. Long Time Comin' (2005, Devils & Dust)
18. Wrecking Ball (2012, Wrecking Ball)



Nieuwe soloalbum niet per se akoestisch

22-07-2016

De Europese River-tour nadert zijn einde en hoewel er dan ook nog concerten in de VS volgen, heeft Jon Landau volgens Planet Rock nu al vragen beantwoord van fans over Springsteens soloalbum dat voor deze tour al klaar lag. Hij noemt het een "a very expansive record, a very rich record".

Ook zegt Springsteens manager: "And when I say solo record, I’m not talking about an acoustic record." Of er volgend jaar een solotour is te verwachten kan hij nog niet zeggen: "We're terrible planners." Meer op: Planet Rock.



Bruce spreekt voorwoord in Born on the 4th of July

03-07-2016

Springsteen heeft het voorwoord ingesproken voor het audioboek van Born on the Fourth of July. Dit boek, veertig jaar geleden geschreven door Vietnam-veteraan Ron Kovic, en de ontmoeting met de auteur in 1978 maakten zo veel indruk op Bruce dat hij zich ging inzetten voor de Vietnam-veteranen.

Kovic raakte zwaargewond in Vietnam en keerde verlamd terug naar Amerika. Hij wilde iedereen die hij tegenkwam overtuigen van de waanzin van de Vietnam-oorlog, maar stuitte op een muur van onbegrip, onwetendheid en haat. Hij schreef zijn relaas op in het in 1976 verschenen boek Born on the Fourth of July, dat in 1989 ook verfilmd werd (met Tom Cruise in de rol van Kovic). In 1978 ontmoette Springsteen Kovic bij een zwembad in Hollywood, toen hij een reis maakte door het westen van Amerika. Bruce had het boek net gelezen en sprak uitgebreid met Kovic.

Kovic stelde hem later voor aan Bobby Muller, de voorzitter van de Vietnam Veterans Association, wat leidde tot een benefietshow in 1981 in Los Angeles, en wat er wellicht ook toe geleid heeft dat Bruce zich het lot van de Vietnam-veteranen zo aantrok dat het in zijn muziek prominent naar voren is gekomen. Toen Bruce in 2009 geëerd werd met een Kennedy Center Honor, sprak Kovic hem toe.

Naast het audioboek verschijnt er deze week ook een heruitgave van Born on the Fourth of July in papieren versie.



Extra kaarten Noorwegen

01-07-2016

Om 12 uur vandaag worden er 2000 extra kaarten verkocht voor de shows in Trondheim (26 juli) en Oslo (28 juli).

De shows hadden eerder de status uitverkocht, maar via ticketmaster.no gaan om 12 uur extra kaarten in de verkoop.



Bruce verovert het Malieveld

15-06-2016

Springsteen stond dinsdagavond met de E Street Band op het Malieveld in Den Haag. Het vijfentwingste concert in Nederland was een show van bijna drieënhalf uur waarin diverse verrassingen de revue passeerden, met 'From Small Things', 'Jersey Girl', 'Racing in the Street' en 'Jungleland' als toppers van de avond.

De regen eerder op de dag had het Malieveld modderig en zompig gemaakt, hoewel er in de pit platen lagen, maar het was droog en zonnig toen het publiek het veld op mocht, na de lange soundcheck van de Stereophonics. Bruce kwam net na half vijf al eventjes aan de zijkant van het podium kijken. Het publiek zag Bruce al snel en begroette hem met gejuich. Het leek er zelfs op dat er een preshow zou komen, want de cameramannen kwamen aangesneld en haalden het plastic van de camera's en ook de beveiliging nam plaats voor het podium. Helaas, Bruce bedacht zich en na vijf minuten verlieten camera- en beveilingsmannen hun post weer.

Het voorprogramma van de Stereophonics, die voor zes uur begonnen, duurde drie kwartier. Wellicht dat de fans van deze band een leuk optreden zagen, maar de muziek van deze Britse band heeft niet zo veel aansluiting bij Springsteen, en het optreden werd ook niet door iedereen enthousiast ontvangen. Na hun voorprogramma werd het podium in gereedheid gebracht voor de hoofdact. Patti Scialfa's microfoon werd niet geplaatst.

Bruce en de band verschenen op tijd, net na half acht, op het podium. Bruce begroette de fans met "Hallo Nederland", het leek alsof zijn uitspraak van het Nederlands verbeterd was, wellicht door de bezoeken die hij af en toe maakt in verband met het paardspringen van zijn dochter. Na het welkomswoord knalde de band met 'Badlands' uit de startblokken. Het geluid leek aan het begin niet zo best, de E Street Band had zelf geen soundcheck gedaan en bij de eerste nummers moesten de geluidsmannen hard aan het werk om het geluid goed af te regelen. Ook leek aan het begin van de show alsof de pauze van negen dagen de E Street Band weinig goed had gedaan, want her en der waren er een paar schoonheidsfoutjes te ontdekken. Maar eenmaal op stoom dreef de E Street-machine het concert naar grotere hoogten.





Bruce haalde al bij 'Badlands' een verzoekbordje voor 'From Small Things (Big Things One Day Come)' uit het publiek, en na 'My Love Will Not Let You Down' kwam dit aan bod. Opvallend is dat hij dit ook als verzoek op Pinkpop 2009 speelde. Soozie Tyrell, die akoestische gitaar speelde, werd door Bruce verrast toen hij om een vioolsolo vroeg. Snel wisselde ze van instrument, Bruce moest erom lachen.



Na 'Sherry Darling' (een van de slechts vijf nummers van The River die gespeeld werden) was het de beurt aan 'Night', het nummer van Born to Run dat deze tour pas twee keer eerder gespeeld werd. Na de soulvolle uitvoering van 'My City of Ruins' een grote verrassing. Bruce zag een bordje van iemand over een droom die hij had, en hij wilde zien wat het verzoek was. Bruce lachte, en zei dat de aanvrager van 'Jersey Girl' niet uit New Jersey kwam, maar uit het oorspronkelijke Jersey. Bruce had even wat tijd nodig om de akkoorden door te nemen. "It may have never been played before outside the US", zei Bruce, maar dat klopte niet. Eenmaal eerder speelden Bruce en de band de cover van Tom Waits in Europa, in 2009 in Wenen. De uitvoering in Den Haag was onwennig, Bruce was vanwege de tekst gefocusd op de teleprompter. Het publiek vond deze verrassing wel prachtig, want het werd heel enthousiast onthaald.





"Another summer song", zei Bruce voordat hij met 'Hungry Heart' verder ging. 'The River' was mooi, vooral het slotgedeelte toen Bruce mondharmonica speelde en Robin Snelders, de jonge vrouw die in Dublin de mondharmonica had gekregen bij 'The Promised Land', gezeten bij iemand op de schouders, door de cameraman in beeld werd gebracht.
Daarna nog een tourpremière, een verzoeknummer van Co Jeurissen: 'Racing in the Street'. "We haven't played this in a while", zei Bruce. Dat was niet te merken, want de uitvoering was voortreffelijk.

Daarna vervolgde Bruce met de vaste setlistkeuzes: 'Working on the Highway', 'Darlington County' en 'Waitin' on a Sunny Day'. Bruce moest erg lachen om het jonge meisje dat bij haar meezingstukje in de lach schoot. Na 'Waitin'' koos Bruce voor 'I'm on Fire', een nummer dat hij bijna altijd in Nederland speelt ('I'm on Fire' was hier in 1985 een grote nummer-1 hit). Met deze uitvoering leek het wel alsof Bruce na twee uur speeltijd de aandacht van het publiek wat begon te verliezen. Op de schermen was goed te zien dat achter de pit de menigte grotendeels stil stond.





De aandacht was wel bij iedereen terug toen Bruce de geplande opener van de toegiften ('Born in the USA') verwisselde voor een sublieme uitvoering van 'Jungleland'. En de verrassingen waren nog niet op, na 'Born to Run' zette Bruce 'Seven Nights to Rock' en vervolgde de show daarna met nog een verzoek. Bruce probeerde de cameraman te wijzen op het bordje dat hij had gezien. Na veel andere bordjes vond hij toch 'Detroit-medley' en zetten Bruce en de band de rockmedley van Mitch Ryder and the Detroit Wheels in.





Bij 'Dancing in the Dark' haalde Bruce achtereenvolgens Stephanie Huys uit het publiek als danspartner voor Jake, Anjali Ram voor Garry Tallent en Pauline de Koning voor hemzelf. Met z'n drieën mochten ze ook aan de microfoon het nummer rockend uitluiden. De show liep ten einde met 'Tenth Avenue Freeze-out' en 'Shout', maar nadat Bruce de bandleden een voor een had bedankt, sloot hij de avond solo af met 'This Hard Land'. Met de woorden "The E Street Band loves you!" nam hij afscheid van een dankbaar publiek.

Setlist 14-6: Badlands / No Surrender / My Love Will Not Let You Down / From Small Things (Big Things One Day Come) / Sherry Darling / Night / Spirit in the Night / My City of Ruins / Jersey Girl / Hungry Heart / Out in the Street / You Can Look (But You Better Not Touch) / Death to My Hometown / The River / Racing in the Street / The Promised Land / Working on the Highway / Darlington County / Waitin' on a Sunny Day / I'm on Fire / Because the Night / The Rising / Thunder Road / Land of Hope and Dreams // Jungleland / Born to Run / Seven Nights to Rock / Detroit-medley / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / This Hard Land (soloakoestisch)
vetgedrukt: tourpremière



Het meest recente concertverslag vind je op de nieuwspagina. Kijk in de Concert-sectie voor setlisten en een touroverzicht van de voorgaande concerten.



Trein-/busreis- en parkeerinformatie concert Den Haag

05-06-2016

Dinsdag 14 juni treden Springsteen en de E Street Band op het Malieveld in Den Haag op. Mojo heeft het tijdschema bekendgemaakt, de NS zet extra treinen in en de stad Den Haag geeft advies over parkeergelegenheid. En er rijdt uit Amsterdam een speciale bus naar het Malieveld, een initiatief van Erik van Bruggen, Leon Verdonschot, Art Rooijakkers en Kluun.

Het tijdschema voor 14 juni ziet er als volgt uit:
Om 15.00 uur gaan de poorten open.
Om 18.00 uur start het voorprogramma van The Stereophonics.
Om 19.30 uur start het optreden van Springsteen en de E Street Band.
Verwacht einde is 23.00 uur. Van de exacte tijden kan door de artiesten afgeweken worden.

De NS gaat na afloop van de show extra treinen inzetten. Kijk op de site van de NS voor de dienstregeling. Let op: niet alle delen van Nederland zijn na 23.00 uur nog te bereiken met de trein.

Parkeren in de parkeergarage onder het Malieveld is niet mogelijk. Er zijn parkeerplaatsen aan de rand van Den Haag aangewezen, zoals bij het ADO-stadion. Pendelbussen vervoeren je naar het Malieveld en na afloop terug naar de parkeerplaats. Via Ticketmaster kun je een parkeerkaart kopen. Deze parkeerplaatsen gaan om 12 uur open. Matrixborden langs de snelweg geven de aangewezen route aan. Er zijn parkeermogelijkheden in de stad Den Haag (in parkeergarages of op straat is ook mogelijk), maar dat wordt door de organisatie van het concert niet aangeraden.

Event Travel biedt busreizen aan met 400 opstapplaatsen in Nederland. De bussen rijden naar het Malieveld en de verwachte aankomsttijd is 16.30 uur.
Erik van Bruggen, Leon Verdonschot, Art Rooijakkers en Kluun organiseren de speciale Springsteen Express. Met twee Greyhoundbussen rijden ze vanaf Amsterdam naar Den Haag en in de bus worden verhalen verteld en een quiz gehouden. Vertrektijd is 15.30 uur uit Amsterdam.



Shows Christic Institute nieuwe archiefuitgave

01-06-2016

Tussen de livereleases van deze tour door verschijnt ook weer een officiële uitgave uit het archief. De legendarische shows voor The Christic Institute, van 16 en 17 november 1990, zijn te downloaden via Springsteens website.

De opnames van deze twee concerten mogen eigenlijk niet ontbreken in de collectie van een Springsteen-fan (zie ook onze wenslijst voor de klassiekers). Bruce trad destijds na een periode van afwezigheid weer voor het eerst op nadat hij de E Street Band had ontslagen. Hij was verhuisd van New jersey naar Beverly Hills en had met Patti Scialfa een zoon gekregen. Deze optredens waren kenmerkend voor een nieuwe fase in Springsteens leven.

De opbrengsten gingen naar The Christic Institute, een juridische organisatie die onderzoek deed naar sociaal onrecht in de Verenigde Staten. Deze stichting stond slachtoffers van het ongeluk bij de kerncentrale op Three Mile Island bij, spande rechtszaken aan tegen Klu Klux Klan-leden en deed onderzoek naar de Iran-Contra-affaire.
De optredens werden in het Shrine Auditorium in Los Angeles gehouden. Springsteen trad solo op, speelde gitaar en piano en de nieuwe nummers 'The Wish', '57 Channels', 'Real World', 'When the Lights Go Out', 'Soul Driver' en 'Red Headed Woman' kregen hun debuut. Ook sprak Bruce openhartig over zijn bezoek aan de psychiater. Bij de toegiften speelde hij samen met Bonnie Raitt en Jackson Browne, die op die avonden zelf ook een set speelden.



Amerikaanse stadiontour

09-05-2016, laatste update: 20-05-2016

Na de Europese tour keren Bruce en de E Street Band terug naar Amerika voor een korte tour. Er zijn nu acht shows aangekondigd, van 23 augustus in East Rutherford tot 14 september in Foxborough.

Zes concerten zullen in de openlucht plaatsvinden, alleen de shows in Chicago en Pittsburgh zijn indoor. De volgende concerten zijn via Springsteens website aangekondigd:
23 en 25 augustus East Rutherford, NJ - MetLife stadion
28 augustus Chicago, IL - United Center
1 september Washington DC - Nationals Park
3 september Virginia Beach, VA - Veterans United Home Loans Amphitheater
7 september Philadelphia, PA - Citizens Bank Park
11 september Pittsburgh, PA - CONSOL Energy Center
14 september Foxborough, MA - Gillette Stadium
Het is nog niet duidelijk wanneer de voorverkoop voor deze shows start.

Update 19-5: Er is een extra shows toegevoegd voor MetLife Stadium (30 augustus) en voor Citizens Bank Park in Philadelphia (9 september).



Southside Johnny in topvorm in Nederland

08-05-2016

Southside Johnny en The Asbury Jukes hebben afgelopen week vijf shows in Nederland gegeven in het kader van hun nieuwe cd Soultime! Ze zijn in topvorm, zo bleek. Hun tour begon op de Rhythm & Blues Night op 30 april in de Oosterpoort in Groningen en in de week daarop speelden ze in Maastricht, Utrecht, Den Haag en ten slotte op Moulin Blues in Ospel.

De redactie van Be True bezocht de concerten in Maastricht, Utrecht en Den Haag. In Maastricht had Southside last van slecht podiumgeluid. De geluidsman werd flink uitgefoeterd door de frontman. Even later verschuldigde hij zich aan het publiek: "I don't have it tonight." Toch meldde iemand op Facebook die erbij was dat het de beste show was die hij ooit van Southside had gezien.

Hetzelfde gevoel hadden wij van de concerten in Utrecht en Den Haag. De hele band was echt in topvorm en de shows staan zeker in onze Southside-top 5. In Utrecht speelden ze vier nummers van Little Steven. Southside was goed gemutst, net als in Den Haag, waar hij ook de nodige grappen en grollen uithaalde. Verder bracht hij net als in ons interview met hem weer zijn vakantie in Nederland en de Zuiderzee ter sprake. "Jullie hebben hier allemaal van die oude huizen en gebouwen. Daar passen wij goed bij."

Momenteel zijn Southside en zijn muzikanten voor vijf shows in Duitsland. Aanstaande zaterdag spelen ze nog in Leuven, zondag op het Ribs 'n Blues-festival in Raalte en op Pinkstermaandag in Paradiso, Amsterdam. Gaat dat zien!

Op Facebook hebben we fotoalbums van de concerten in Den Haag en Utrecht gezet.

Setlist Groningen: The Fever / Spinning / All I Needed Was You / Love on the Wrong Side of Town / Paris / Gin Soaked Boy / Talk to Me / This Time Baby's Gone for Good / All I Can Do / I Don't Want to go Home / Trapped Again / Hearts of Stone / It's Been a Long Time / This Time It's for Real // You Just Ain't Ready Blues-Don't Waste My Time

Setlist Maastricht: This Time It's for Real / Until the Good Is Gone / I Played the Fool / Love on the Wrong Side of Town / Broke Down Piece of Man / All I Can Do / Without Love-Just My Imagination / Looking for a Love / Talk to Me / Spinning / Strange Strange Feeling / Got to Get You off of My Mind / Harder Than It Looks / Baby Please Don't Go-Woke Up This Morning / The Fever / I Don't Want to Go Home / Looking for a Good Time / We're Having a Party // Walk away Renée / It's Been a Long Time


Foto's: Muriël Kleisterlee

Setlist Utrecht: I'm Not That Lonely / Passion Street / Love on the Wrong Side of Town / Broke Down Piece of Man-Walk on the Wild Side / Talk to Me / Till the Good is Gone / Gin Soaked Boy / Baby’s Gone For Good / Angel Eyes / Can't Find My Way Home / Forever / Princess of Little Italy / Walk Away Renee / Spinning / All I Can Do / I Don't Want to Go Home / Looking For a Good Time / Having a Party // The Fever

Setlist Den Haag: Shake 'em Down / I Played the Fool / Spinning / All I Can Do / Love on the Wrong Side of Town / Broke Down Piece of Man / Ain't That Peculiar / Walk Away Renee / Next to You / Ain't Nobody's Business / Talk to Me / Without Love / Tired Skin / Don't Waste My Time / One More Night to Rock / This Time It's for Real / Walking on a Thin Line / The Fever / I Don't Want to Go Home / Trapped Again // Looking for a Love

Setlist Ospel: Shake 'em Down / Passion Street / Gin Soaked Boy / Spinning / All I Can Do / You Gotta Help Me / Without Love / Lost / Love on the Wrong Side of Town / Broke Down Piece of Man / Working too Hard / The Fever / Don't Waste My Time / I Don't Want to go Home


Foto's: Muriël Kleisterlee



'Purple Rain'-video en -mp3

26-04-2016, laatste update: 30-04-2016

Springsteen heeft een professionele video van de uitvoering van 'Purple Rain', zoals zaterdag 23 april in Brooklyn gespeeld, uitgebracht. De audio-mp3 is gratis te downloaden via zijn website.

Update: de video is van Springsteens Youtube-kanaal gehaald, maar een andere Youtube-gebruiker heeft een repost van de video geplaats.



36 nummers in Amerikaanse finale

25-04-2016

Foto: Bram Jeurissen.

Springsteen en de E Street Band hebben maandag 25 april het tweede optreden in het Barclays Center in Brooklyn gegeven. De laatste show van de Amerikaanse indoorleg duurde ruim drieënhalf uur en Bruce en de band speelden vier verzoeknummers. Hij liet een tienjarig meisje het podium op om een groot deel van 'Blinded By the Light' te zingen.

Bruce zei voorafgaand aan de uitvoering van The River dat het de laatste keer zou zijn dat ze het album integraal zouden gaan spelen en voegde eraan toe: "We are going to open up our setlist overseas. We've had a great time performing this record for all of you. We hope you have enjoyed it in the United States. So let's go down to The River one more time and see what we find." De albumuitvoering was intens en gefocust. Het intro van 'Independence Day' was langer dan voorheen. Bruce vertelde over zijn vader, die met de rest van zijn gezin, zonder de 19-jarige  Bruce, naar Californië verhuisde.
Na The River ging Bruce op zoek naar bordjes met verzoeknummers. Vooraf had hij zelf gepland om 'Candy's Room', 'She's the One' en 'Jungleland' te spelen, maar dat werden 'Boom Boom' van John Lee Hooker, 'Loose Ends', 'Blinded By the Light', 'Trapped' en 'Prove it All Night' (laatstgenoemde nummers waren geen verzoekjes). Roy Bittan speelde de solo in 'Boom Boom'. Voor 'Loose Ends' zei Bruce: "Steve van Zandt number one favorite!"


Foto's: Bram Jeurissen.

Bij 'Blinded By the Light' liet hij de maakster van het bordje, een tienjarig meisje dat op het bord geschreven had dat ze de hele tekst uit haar hoofd kende, het podium om zich te bewijzen. Met minimale begeleiding van Bruce op gitaar en Max op drums liet Bruce haar een paar coupletten zingen, het publiek zong de refreinen mee. Bruce onderbrak haar na drie coupletten, signeerde haar bordje en zei dat hij zelf de tekst niet meer kent maar moet oplezen van de teleprompter.



Little Steven speelde de solo aan het einde van 'Prove it All Night'. De toegiften opende Bruce met 'Purple Rain'. Hij kondigde het aan met de woorden: "One more for the man." Aan het einde zei Bruce: "God bless Prince." Na 'Shout' kregen de 18.000 fans in het Barclays Center in Brooklyn nog een finale uitsmijter: 'Bobby Jean'.


Foto's: Bram Jeurissen.

Foto: Bram Jeurissen.

Co Jeurissen was met Astrid Baptist en hun zoon Bram bij deze laatste show in Brooklyn en mailde: "Bruce gaf een mooie introductie voor 'The Ties that Bind' en bij de afsluiter 'Wreck on the Highway' zei hij iets dat ik zo interpreteerde: 'Wees je bewust van de keuzemomenten in je leven, die van je partner, je werk en de wijze waarop je je familie sticht, want je krijgt maar beperkt tijd in je leven.' De rustige nummers van The River vond ik indrukwekkend, onder andere 'Stolen Car', 'Drive All Night'. Zo intens uitgevoerd, echt prachtig waarbij 'Independence Day' mij deze keer het meest raakte (vader-zoon). Bij deze nummers namen veel Amerikanen juist de gelegenheid om drank te halen en wc-stop te houden. Oké, we zaten tweede ring en dat was voor ons ook wennen. Wel waren ze erg enthousiast en stonden ze ook op de tribunes. Ik heb erg genoten van de uitvoering van 'Trapped', die zeer krachtig was en waarbij de hele zaal volledig en enthousiast meedeed.
Bij 'Dancing in the Dark' liet Bruce een vrouw het podium op om met Jake te dansen, een man die met Soozie mocht dansen en Bruce koos zelf voor een meisje om mee te dansen. Bruce was in goede vorm en had een mooie rauwe stem op momenten dat dat wat toevoegde, zoals bij 'Point Blank' en 'Drive All Night'. Patti was er niet bij. Wij vonden de tweede stem van Steve heel goed hoorbaar en erg mooi klinken. Voor slotnummer 'Bobby Jean' zei Bruce: 'Thank you Brooklyn for these two nights. The E Street Band loves you.' Wij vonden het geweldig om Bruce hier te zien, vertrouwd en zelfverzekerd. dicht bij zijn hometown."



Na achtendertig concerten tijdens deze Amerikaanse indoorleg, waarbij The River steeds integraal gespeeld is, verplaatsen Springsteen en de band zich nu met de gehele entourage naar Europa om op 14 mei in Barcelona de Europese tour af te trappen.


Foto: Bram Jeurissen.

Setlist 25-4: Meet Me in the City / The Ties that Bind / Sherry Darling / Jackson Cage / Two Hearts (incl. It Takes Two-eind) / Independence Day / Hungry Heart / Out in the Street / Crush on You / You Can Look (But You Better Not Touch) / I Wanna Marry You (Here She Comes-intro) / The River / Point Blank / Cadillac Ranch / I'm a Rocker /  Fade Away / Stolen Car / Ramrod  / The Price You Pay / Drive All Night /  Wreck on the Highway / Boom Boom / Loose Ends / Blinded By the Light / Trapped / Badlands / My Love Will Not Let You Down / Prove it All Night / Thunder Road // Purple Rain / Born to Run / Dancing in the Dark / Rosalita (Come Out Tonight) / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Bobby Jean
vetgedrukt: tourpremière

Het meest recente concertverslag vind je op de nieuwspagina. Kijk in de Concert-sectie voor setlisten en een touroverzicht van de voorgaande concerten.


Foto: Bram Jeurissen.



Geen River-albumuitvoeringen in Europa

24-04-2016

Springsteen zei gisteravond in Brooklyn dat de twee shows in New York de laatste met de albumuitvoeringen waren. Garry Tallent bevestigde dat in Europa The River niet in zijn geheel en in albumvolgorde gespeeld gaat worden.

Een fan vroeg Garry Tallent om opheldering naar aanleiding van Springsteens opmerking in Brooklyn: zal The River worden gespeeld in Europa? In een tweet antwoordde Garry: "Niet in zijn geheel en niet in volgorde."
Vandaag was Garry in een platenzaak in Fords, New Jersey, waar hij zijn debuutalbum signeerde. In een interview bevestigde Garry wat hij eerder via Twitter zei. Hij meldde dat ze niet het gehele album maar wel veel nummers van The River gaan spelen. Jon Landau had dit al voorafgaand aan de show in Brooklyn ook tegen de bandleden gezegd. "Maar ik luister nooit naar hem," zei Garry. Later bevestigde Bruce het dus toch op het podium.



Concerten in Trondheim, Oslo en Zürich

13-04-2016

Het concert van 23 juli in Göteborg is nog niet de laatste Europese show, Springsteen en de E Street Band gaan ook nog op 26 juli in Trondheim, 28 juli in Oslo en 31 juli in Zürich optreden. De voorverkoop voor deze shows start aanstaande vrijdag en volgende week maandag.

In Trondheim treden Bruce en de band op in de Granåsen Arena (een stadion waarin schansspringen wordt beoefend), in Oslo in Frognerparken (een park in de stad Oslo) en in Zürich het Letzigrund-stadion. De show in Oslo is het tweede concert in de Noorse hoofdstad, op 29 juni staan Bruce en de band ook al in het Ullevaal-stadion.

Morgenochtend (14 april) gaat er om 10 uur nog een beperkt aantal extra kaarten voor beide shows in Dublin (27 en 29 mei) in voorverkoop via Ticketmaster.ie.



Bruce annuleert concert Greensboro vanwege omstreden HB2-wet

08-04-2016

Bruce grijpt naar een zwaar middel om zijn stem te laten horen. Het concert in Greensboro in de staat North Carolina, dat voor aanstaande zondag gepland stond, gaat niet door. Bruce annuleert persoonlijk het concert en wil met deze afgelasting een statement maken tegen de HB2-wet die de rechten van homo- en biseksuelen en transgenders inperkt.

In North Carolina is sinds eind maart de HB2-wet van kracht, die in de volksmond ook wel de "bathroom law" wordt genoemd (een van de gevolgen van de wet is dat transgenders verplicht worden een wc te gebruiken die bestemd is voor het geslacht waarmee ze geboren zijn en niet het geslacht van hun identiteit). Door deze wet kunnen mensen die zich vanwege hun geslacht op hun werk gediscrimineerd voelen, geen juridische stappen meer ondernemen. De wet heeft veel stof doen opwaaien en er zijn veel protesten in de grote steden van North Carolina.

Bruce verklaart zich solidair met de demonstranten, die hij in een boodschap op zijn website "freedom fighters" noemt: "Mijn diepe verontschuldigingen aan onze trouwe fans in Greensboro, we hebben onze show die voor zondag 10 april gepland staat, geannuleerd. Sommige zaken zijn veel belangrijker dan een rockshow en deze strijd tegen vooroordelen en schijnheiligheid — dat wat nu gebeurt op het moment dat ik dit schrijf — is er zo een. Dit is het sterkste middel dat ik heb om mijn stem te laten horen tegen diegenen die ons voortdurend achteruit duwen in plaats van vooruit."






> Meer Nieuws

> Maybe True

OVER BE TRUE
E-MAILNIEUWSBRIEF