|
Touroverzicht Working on a Dream - Amerika 219 augustus 2009 - 22 november 2009 22 november Buffalo, NY - HSBC Arena20 november Baltimore, MD - 1st Mariner Arena 18 november Nashville, TN - Sommett Center 15 november Milwaukee, WI - Bradley Center 13 november Auburn Hills, MI - Palace 10 november Cleveland, OH - Quicken Loans Arena 8 november New York City - Madison Square Garden 7 november New York City - Madison Square Garden 3 november Charlotte, NC - Time Warner Cable Arena 2 november Washington, DC - Verizon Center 25 oktober St. Louis, MO - Scottrade Center 20 oktober Philadelphia, PA - Wachovia Spectrum 19 oktober Philadelphia, PA - Wachovia Spectrum 14 oktober Philadelphia, PA - Wachovia Spectrum 13 oktober Philadelphia, PA - Wachovia Spectrum 9 oktober East Rutherford, NJ - Giants Stadium 8 oktober East Rutherford, NJ - Giants Stadium 3 oktober East Rutherford, NJ - Giants Stadium 2 oktober East Rutherford, NJ - Giants Stadium 30 september East Rutherford, NJ - Giants Stadium 21 september Des Moines, IO - Wells Fargo Arena 20 september Chicago, IL - United Center 16 september Greenville, SC - Bi-Lo Center 13 september Ft. Lauderdale, FL - Bank Atlantic Center 12 september Tampa, FL - Ford Amphitheatre 25 augustus Saratoga Springs, NY - Saratoga Performing Arts Center 23 augustus Mansfield, MA - Comcast Center 22 augustus Mansfield, MA - Comcast Center 19 augustus Hartford, CT - Comcast Theater 
Little Stevens verjaardagsfeest bij laatste show 22 november Buffalo, NY - HSBC Arena
Setlist 22-11: Voorlaatste show in Baltimore 20 november Baltimore, MD - 1st Mariner Arena Na zesentwintig jaar waren Springsteen en de E Street Band eindelijk een keer terug in Baltimore, om er - op 20 november in de 1st Mariner Arena in Baltimore - de voorlaatste show van de tour te geven. Bruce herinnerde zich het vorige optreden in Baltimore, op 2 juni 1973, waarin hij met de E Street Band het voorprogramma voor de band Chicago verzorgden. Kaartjes kostten toen 2 dollar, aldus Bruce. Een fan uit Chicago zei destijds tegen hem dat het publiek voor Chicago was gekomen en weinig interesse had in het voorprogramma. Bruce antwoordde toen: "O ja? De volgende keer dat we terugkomen, kost het kaartje je 5 dollar." De kaartjes van gisteravond waren wel wat duurder dan die vijf dollar, maar het optreden duurde dan ook langer dan 3 uur en twintig minuten.
'Ring of Fire' in Nashville 18 november Nashville, TN - Sommett Center
'Living Proof' in Milwaukee 15 november Milwaukee, WI - Bradley Center
Op 15 november hebben Springsteen en de E Street Band in het Bradley Center in Milwaukee (Wisconsin) opgetreden. Gedurende de show refereerde Bruce meerdere malen aan zijn Spinal Tap-moment bij de vorige show in Auburn Hills waar hij zich in de staat vergiste, dat zelfs een vermelding in verschillende media (zoals Nu.nl) haalde. Het optreden begon met 'Cadillac Ranch', waarin een verwijzing naar Wisconsin zit, en tijdens het intro voor 'Working on a Dream' zei hij lachend: "Goedenavond Ohio... eh Wisconsin. Ik hou jullie maar voor de gek, ik heb mijn medicijnen weer genomen." Ook haalde Bruce een bordje op uit het publiek met de tekst: 'Tonight: Wisconsin'. Na de uitvoering van het Born to Run-album, 'Darlington County' en 'Waitin' on a Sunny Day' (waarbij Bruce een jongen uit het publiek het podium op liet komen om bij Max twee drumstokken te halen) kwamen de verzoekjes aan bod. Een kerstboom met lichtjes zette Bruce en de band aan een vroege versie van 'Santa Claus is Comin' to Town' te spelen. Bruce vroeg de lichtmedewerkers om de podiumlichten te doven, zodat de kerstlichtjes goed te zien waren. Gerda van der Plas was in Milwaukee en mailt: "Wat een verschil was dit concert met de show in Auburn Hills. Beginnen met 'Cadillac Ranch' om niet weer de vergissing te maken over de staat waar hij vanavond speelde. De energie spatte er nu wel weer vanaf. De halve setlist is vervangen door verzoekjes. En wat voor keuzes zeg. 'Loose Ends', 'Jole Blon', 'Growin' Up'. Bij 'Santa Claus is Comin' to Town' zag Steve in het publiek een kerstboom met lichtjes, die uiteindelijk naar het podium werd doorgegeven. Ook de combi 'Into the Fire' en 'The Rising' was erg mooi."
De toegiften begonnen ook met een verzoeknummer. Gerda: " 'Living Proof' was een verzoek van een man die net vader was geworden, en op het verzoek was een foto geplakt van de baby met daarop 'Future Boss Fan'. Bruce grapte dat 'ie hoopt nog te leven, als de baby groot genoeg is om naar een concert te komen. Het duurde wel even voor iedereen in de band en Bruce weer wisten hoe ze het nou eigenlijk moesten spelen en op een gegeven moment zei Bruce nog: 'Volgens mij moet ik het maar solo doen.' Uiteindelijk kwam alles toch goed, en kwam er toch een prachtige versie van 'Living Proof'. Dit ging vervolgens over in een geweldige 'Kitty's Back', waarbij Curt Ramm een prachtige solo deed, die overging naar Roy en vervolgens naar Bruce. Geen ingetogen versie, maar een wel een hele bijzondere, vond ik. Bij 'Dancing in the Dark' zag Bruce een verzoekje in het publiek van iemand die met Steve wilde dansen. Bruce wees Steve op het bordje, die het stond weg te wuiven. Reden voor Bruce om de betreffende dame naar voren te halen en haar toch met Steve te laten dansen. De hele band moest er erg om lachen, en vooral Bruce kwam niet meer bij." De Working on a Dream-tour gaat nu, met nog drie shows voor de boeg, de laatste week in. Er volgen nog twee Born to Run-shows in Nashville en Baltimore. Op de laatste avond van de tour, zondag 22 november in Buffalo, wordt het complete album Greetings From Asbury Park, N.J. gespeeld. Setlist 15-11:
   Bruce in de war in Auburn Hills 13 november Auburn Hills, MI - Palace
In het begin van de show had Bruce 'Seeds' vervangen door 'Prove it All Night'. 'Johnny 99' (voor het laatst bij de eerste Giants Stadium-show gespeeld) was juist weer terug in de set. Het Born to Run-album werd na 'Working on a Dream' uitgevoerd. Vervolgens koos Bruce voor 'Working on the Highway' en sloeg daarna het geplande 'Waitin' on a Sunny Day' over. Tussen de verzoekjes door ging Bruce voor echte "Michigan music". Eerst coverden ze Bob Seger's 'Ramblin' Gamblin' Man' (bij een optreden in Auburn Hills in 1992 met de andere band ook gespeeld) en daarna de toepasselijke 'Detroit Medley', dat een keer niet pas in de toegiften aan bod kwam. 'Because the Night' was ook een verzoek. Op de andere kant van het bordje stond 'The Fever', maar die bleef ongespeeld.
Gerda van der Plas was in Auburn Hills en mailt: "Bruce was duidelijk vermoeid en had vaak een grimas op zijn gezicht. Ik had het gevoel dat hij om 10 uur klaar wilde zijn en hij ging als een sneltrein door de setlist. Sommige nummers werden echt afgeraffeld. Het geluid was slecht, meerdere malen klonk het echt als een wirwar van geluid en zelfs de bandleden hadden er last van. De combinatie 'Hard Times' en 'Born in the USA' was toch wel een duidelijk statement. Voor 'Hard Times' gaf hij aan hoe slecht het op dit moment in Detroit gaat vanwege het hoge percentage werkeloosheid. 'Born in the USA' klonk voor mij als een logische opvolger op 'Hard Times' om dit kracht bij te zetten. Na 10 uur leek Bruce toch te beseffen dat het publiek wel iets van hem verwachtte en werd het iets beter. Inderdaad, een Bruce concert is altijd goed, maar een extraatje zat er in Detroit niet in." Ook volgens journalist Adam Graham van de Detroit News vertoonden Bruce en de band zo aan het einde van de tour tekenen van vermoeidheid: "Bruce en de E Street machine bereikten vrijdag in hun performance slechts 80 procent waar ze normaal 110 procent halen. Maar dat niveau van 80 procent van de E Street Band is een niveau dat de meeste bands slechts kunnen hopen te bereiken. Maar de magie die er bij de ontelbare optredens van de band in Detroit wel is geweest, hing vrijdag niet in de lucht."
Setlist 13-11:
'Red Headed Woman' in Cleveland 10 november Cleveland, OH - Quicken Loans Arena
Na 'Working on a Dream' volgde de performance van het Born to Run-album. Voorafgaand zei Bruce tegen het publiek: "This album started the lifelong conversation we've had with many of you. This is for you." Wederom een intense uitvoering, waarbij Curt Ramm meedeed bij 'Tenth Avenue Freeze-out' en 'Meeting Across the River'. Gerda van der Plas bezocht na de shows in New York gezien te hebben ook het concert in Cleveland en mailt: "Vooraf dacht ik nog: het zal een tamme avond worden na Madison Square Garden, maar Bruce ging er vol voor. Na een strak begin en wat problemen met de gitaren bij 'She's the One' en een voor mij wat onrustige 'Meeting Across the River', kwam er een bijzonder mooie uitvoering van 'Jungleland'." Aansluitend liet Bruce de E Streeters die aan het album meegewerkt hebben, naar voren komen voor een extra applausrondje en Bruce noemde ook weer Danny Federici.
'Can't Help Falling in Love', bij de tweede show in New York nog onwennig gespeeld, werd herhaald en daarna wisselde Bruce 'Higher and Higher' van plaats met afsluiter 'Rosalita'. Gerda: "Het publiek in Cleveland ging in tegenstelling tot in New York vanaf de eerste minuut staan en bleef staan. Ook in de pit waren de mensen veel enthousiaster dan in Madison Square Garden. Dus waar ik na New York voor vreesde, is gelukkig niet uitgekomen, dit concert deed qua beleving zeker niet onder voor Madison Square Garden. Nu maar hopen dat Auburn Hills ook wat verrassingen gaat krijgen."
Setlist 10-11:
8 november New York City - Madison Square Garden
Bij 'I Wanna Marry You' nam Bruce sambaballen ter hand. Tijdens het nummer pakte hij de hand vast van enkele dames op de eerste rij, maar uiteindelijk liep hij naar Patti en maakte hij een dansje met haar. Jos: "Het nummer was duidelijk gerepeteerd. In Philadelphia waren Bruce en de band nog een beetje aan het stuntelen, nu was de uitvoering foutloos." Toch ging niet alles vlekkeloos, Bruce schoot uit op het mondharmonica-intro van 'The River' en later bij 'Drive All Night' gaf hij Clarence te laat het teken om saxofoon te spelen. Aan het einde van een mooie versie van 'Point Blank' zong Bruce herhalend: "The times are tough, they're just getting tougher", net als in 'Cover Me'. Voor 'Cadillac Ranch' riep Bruce: "Anybody get me a Ca-Ca-Ca-Ca Cadillac!" Hij zong ook "driving along through the New York City night" en later in 'Ramrod' "see the New York City lights". 'I'm a Rocker' was ook een feest, met Curt Ramm die Clarence versterkte op trompet. Garry Tallent deelde in de feestvreugde en zong mee naast Little Steven. 'Fade Away' droeg Bruce op aan Little Steven. Jos: "In dit gedeelte kwamen de nummers waar ik erg naar uitkeek, 'Fade Away', 'Stolen Car', 'Drive All Night' en 'Wreck on the Highway'. 'Fade Away' was prachtig, aan het einde zong Bruce 'I do anything for you, I beg, I plead, I beg, I plead, I get down on my knees for you' en hij liet zich op zijn knieën vallen. Daarna zong hij zachtjes 'I don't wanna fade away' terwijl de muziek wegebde. 'Stolen Car' werd gespeeld in de albumuitvoering, Bruce op elektrische gitaar en spaarzaam begeleid door de E Street Band. Een spookachtige uitvoering." The River bevat veel ballads afgewisseld met uptempo nummers. 'Ramrod' was een uitgelaten uitvoering als altijd. Bruce riep voor de solo van Clarence: "Is there an author in the house?" en halverwege liet hij de band stilhouden, terwijl hij veel langer dan normaal met de gitaar langs de microfoonstandaard schuurde. Aan het einde verklaarde Bruce: "Take me to hot-rod heaven!" Daarna volgde de tweede uitvoering deze tour van 'The Price You Pay'. Muriël: "Hoewel er dit keer geen trompet in zat en Bruce ook de mondharmonicasolo achterweg liet, klonk het nummer veel voller, met prachtige, duidelijke achtergrondzang van Steve ook." Na mooie versies van 'Drive All Night' en 'Wreck on the Highway' was de uitvoering van The River vervolbracht. Bruce liet de E Street Bandleden die aan het album werkten, het applaus in ontvangst nemen en noemde ook Phantom Dan Federici. Daarna bedacht hij even hoe het verder moest met de show, liet Kevin Buel een andere gitaar halen en vervolgde de show met 'Waitin' on a Sunny Day'. Bruce liet aan het einde een jongen op het podium komen. Zijn ouders hadden hem weliswaar naast Bruce het podium opgetild maar de jongen, met grote rode oordopjes uit zijn oren stekend, bleek erg verlegen, zong amper mee en leek helemaal niet blij om zo voor een groot publiek te staan. Bruce spoorde hem nog wel aan, maar er kwam bijna geen geluid uit de jongen. Pas toen Bruce hem instrueerde Clarence de solo te laten spelen, zei hij snel: "Take it Big Man."
'Atlantic City' was volgens Bruce een verzoek, hij zei alleen niet van wie. Met 'Badlands', 'Born to Run' en 'Seven Nights to Rock' kreeg de set een krachtige afsluiting. Bij het in ontvangst nemen van het applaus zag Bruce een bordje voor 'Sweet Soul Music' van Arthur Conley dat hij ophaalde. "The one and only request we will play. We haven't done this in a while. We need a trumpet player. Curt, do you know this one, I know you do." Er volgde wat overleg over de structuur en de toonsoort. Bruce wilde het eerst in C spelen, maar hij concludeerde dat het te hoog was, dus werd het "B flat". Dit nummer speelden ze tijdens de Tunnel of Love-tour vaak, maar nu wist de band de riff niet meer goed te spelen en Bruce moest ook de blazers Clarence en Curt Ramm instrueren. Bruce voegde wel wat extra coupletten toe: "Spotlight on the Big Man, doing his thing. Spotlight on Little Steven, he's the king of 'em all. Spotlight on the Boss Man, sweating his ass off." 'No Surrender' en 'American Land' volgde. Bij het voorstellen van de band zei hij bij Clarence: "His book is better than the bible, he's bigger than Shakespeare, the biggest author you have ever seen." En ten slotte zei hij: "New York City, you have just seen the last of, for a little while, the heart-stomping..." Tijdens 'Dancing in the Dark' klommen enkele vrouwen uit het publiek op het podiumpje achter de pit en stonden wild te dansen. Security maande hen van het podium af te komen, Bruce en Steve moesten er erg om lachen. Aan het einde zei Bruce ook: "Let's hear it for the girls." Vervolgens pakte hij het bordje waar 'Sweet Soul Music' op stond er nog eens bij, want er stond ook nog iets op de achterkant: 'Can't Help Falling in Love' van Elvis. Bruce wist de brug niet meer te zingen, maar Roy Bittan wist nog wel hoe het nummer gespeeld moest worden. 'Higher and Higher' werd de definitieve afsluiter. Geïnspireerd door de dames van 'Dancing in the Dark', nam Bruce Patti, Curtis King en Cindy Mizelle mee op zijn laatste rondje achter de pit langs en ging met hen nog even op het podiumpje achter de pit dansen. Ten slotte bedankte Bruce het publiek en sloot af met de woorden: "We'll be seeing you, further on up the road." De eerstvolgende show is dinsdag 10 november in Cleveland.
Plony Visser was ook bij de tweede show in New York en mailt: "Het was weer genieten, mooie uitvoeringen van onder andere 'Independence Day', 'The River', 'Fade Away', 'Stolen Car' en 'Wreck on the Highway'. Het is heel bijzonder om een geheel album te horen te krijgen. Als afsluiter ook weer het formidabele 'Higher and Higher', een iets langere versie dan de eerste avond, want Bruce, Patti, Cindy en Curtis gingen aan het eind van het nummer naar het platform tussen de twee pits. Net als gisteravond was Bruce goed van stem en het publiek bijzonder enthousiast." Marcel en Annet Cornelisse waren ook bij de show en mailen: "Wat een geweldige show. We zaten vrij hoog, sectie 400, maar toch kon je alles goed zien. Na het spelen van het River-album gooide Bruce de setlist om. Hij zei iets tegen Nils en deze begon over het podium te rennen naar Clarence en Charlie om te vertellen welk nummer gespeeld zou worden. Dat werd 'Sunny Day'. Toen Bruce met Patti, Curtis King en Cindy Mizelle een rondje achter de pit maakte bij 'Higher and Higher', zagen we dat een mannelijke fan Patti bij de schouders pakte en een zoen op haar wang gaf. Het was een fantastisch concert, ik hoop dat dit niet het laatste was." Setlist 8-11:
Een 'Wild and Innocent'-serenade voor New York 7 november New York City - Madison Square Garden
Op 7 november hebben Springsteen en de E Street Band (met Patti in de gelederen) het eerste van twee concerten in de Madison Square Garden in New York gegeven. Het publiek op zaterdagavond zag The Wild, the Innocent and the E Street Shuffle aan zich voorbijkomen. Maar voordat het zo ver was, begon Bruce het concert met "iets dat we niet vaak spelen, een outtake van The Wild", 'Thundercrack'. De opening met daarnaast 'Seeds' en 'Prove it All Night' was ijzersterk. Na het crowdsurfen onder 'Hungry Heart' en 'Working on a Dream' richtte Bruce zich tot het publiek. "Met nog acht shows te gaan aan het einde van deze twee jaar durende tour hebben we een special treat bedacht, om de fans te bedanken en iets wat voor ons ook leuk zal zijn", vertelde Bruce voordat hij het album ging spelen. Bruce legde uit dat het album twee kanten heeft: "Het eerste deel bevat nummers over New Jersey, met verhalen van de straathoek waar wij zijn opgegroeid als 'Sandy', 'Wild Billy' en 'Rosalita', de andere kant vertegenwoordigt het romantische idee dat ik over New York had." Hij waarschuwde: "I hope we can do it, this has never been done before." Jos Westenberg en Muriël Kleisterlee zijn op het laatste moment nog naar New York afgereisd om bij de shows aanwezig te zijn. Jos: "Het was duidelijk dat het album goed gerepeteerd was. Er waren extra muzikanten op het podium, een vijfkoppige blazerssectie onder leiding van Curt Ramm bij 'The E Street Shuffle', 'Kitty's Back' en 'New York City Serenade'. Bij dit laatste nummer kwam er ook achtkoppig strijkersensemble onder leiding van Seeger Sessions-violist Sam Bardfeld achter op het podium spelen en Richard Blackwell, die ook op The Wild and Innocent te horen is, deed mee op congo's. De albumuitvoering was een groot hoogtepunt."
Muriël: " 'The E Street Shuffle' begon heel grappig met Bruce die eerst met een drumstick tegen de microfoonstandaard tikte om om stilte te vragen en vervolgens de blazers dirigeerde." 'Sandy' kreeg eindelijk weer een mooie uitvoering (op de recentelijke versies wordt Danny echt gemist, maar vanavond had het nummer veel passie), 'Kitty's Back' was waanzinnig met solo's voor elke blazer, Roy die excelleerde op piano en Bruce met een hete gitaarsolo. Op 'Wild Billy' speelde Garry Tallent, zittend op een kruk naast Bruce, tuba. Jos: "De overgang van 'Incident' naar 'Rosalita' zorgde voor duimendik kippenvel. Alleen bij 'New York City Serenade' viel de band op een foutje te betrappen, toen Max Weinberg eventjes struikelde over zijn drumpartij." Aan het einde van 'Rosalita' stond Bruce naast Steve vooraan op het podium drie keer te salueren als een militair. Charles Giordano dirigeerde de stringsectie van Sam Bardfeld onder 'New York City Serenade', waarbij Bruce akoestische gitaar speelde. Een hoofdrol was op dit nummer weggelegd voor Roy Bittan. Na de albumuitvoering bedankte Bruce alle muzikanten. Nico Broekzitter was ook in New York en mailt: "Het concert in New York op de zaterdagavond startte om 20.40 uur en duurde op de kop af drie uur. Bijna alle mensen in uitverkochte Madison Square Garden stonden vanaf de eerste minuut. Het spelen van het complete album, The Wild, the Innocent en the E Street Shuffle maakte de eerste van twee concerten tot een hele speciale: 'Sandy' en 'Incident on 57th Street' zijn heel mooi uitgevoerd en ook de 'E Street Shuffle' en het toepasselijk 'New York Serenade' maakte het gehele concert tot één van de meest speciale die ik ooit heb mogen meemaken."
'Waitin' on a Sunny Day' droeg Bruce op aan Kid Leo - een radiodiscjockey die Bruce in de jaren zeventig vooral in de omgeving van Cleveland steunde - en zijn dochter Val en toekomstige schoonzoon Jack. Bruce zocht ze in het publiek, maar het aanstaande bruidspaar kon hij zo snel niet zien. "They couldn't wait, they went to the nearest 16 dollar motel", zei Bruce lachend. Nico Broekzitter: "Tijdens dit nummer nam Bruce een jongen op het podium die het refrein mocht zingen. Aan het eind van het refrein riep de tiener: 'Take it Big Man', ingefluisterd door Bruce." Onder 'Raise Your Hand' haalde Bruce verzoeknummers op. De eerste keuze viel op 'Does This Bus Stop at 82nd Street?'. Een mooie uitvoering, deze tour slechts een keer eerder gespeeld. Halverwege riep Bruce uit: "I've seen the future!" Tweede verzoekkeuze was 'Glory Days'. Bruce had het bordje vanuit het publiek achter het podium aangenomen, maar liet het in de diepte achter het podium vallen. Iemand raapte het daar op en reikte het hem alsnog aan. Het was een bordje met een tekening van het spelerstenue van de New York Yankees, de honkbalclub waar Bruce fan van is en die onlangs voor de 27e keer de World Series won. Er stond ook "World Champs 27" op het bordje geschreven. "It must be done, congratulations New York", zei Bruce vooraf. Bruce grapte onder 'Glory Days' veel met Steve, hij hield zijn gitaar als een honkbalknuppel en sloeg ermee tegen de microfoonstandaard. Ook noemde hij in het aangepaste "Bosstime"-stukje enkele namen van honkballers van de Yankees. Laatste verzoeknummer was een felle versie van 'Human Touch', waarbij Bruce met Patti bij een microfoon samen zong.
De toegiften opende Bruce met een speech over World Hunger Year en de oprichter ervan, activist en muzikant Harry Chapin. Bruce vroeg mensen geld te doneren aan deze stichting zodat niemand in Amerika met honger naar bed hoeft te gaan. De uitvoering van 'Wrecking Ball' die volgde, was niet de beste versie van dit nieuwe nummer. Het was ook niet zo van toepassing op de zaal Madison Square Garden, omdat er voor deze zaal helemaal geen sloopplannen op stapel staan. Bij 'American Land' kwam Sam Bardfeld op viool meespelen. Er was ook familie van Bruce aanwezig. Eerder in de show had Bruce al geroepen "Mama, mama" toen hij aan de linkerkant van het podium bij de tribunes was. Nu haalde hij zijn jongere zus het podium op om met hem te dansen op 'Dancing in the Dark'. Voor de afsluiter, 'Higher and Higher' van Jackie Wilson, vroeg Bruce "my friend Elvis Costello" het podium op. Ook Richard Blackwell kwam weer meespelen en de vijfkoppige blazerssectie zorgden voor een soulvolle uitvoering. "We will be back tomorrow with The River", waren Springsteens laatste woorden aan het publiek.
Plony Visser is in New York en mailt: "Het was een superconcert vanavond. Prachtige gitaarsolo van Nils op 'Prove it All Night'. Het album werd bijzonder gepassioneerd gespeeld. 'Higher and Higher' met Elvis Costello was super! 'Human Touch' met Patti's samenzang was ook perfect. Ik verheug me op morgen als The River' wordt gespeeld." Setlist 7-11:
Born to Run in Charlotte 3 november Charlotte, NC - Time Warner Cable Arena
In de toegiften kwam Springsteens neef Frank Bruno meespelen bij 'American Land'. Voor 'Rosalita' een vreemde en intieme bekentenis van Bruce aan het publiek: "Ladies and gentlemen, I've had an erection lasting more than four hours. I should get to the emergency room. But first...". Tijdens slotstuk 'Higher and Higher' ging Bruce, terwijl de zaallichten aan waren, de pit in en liep hij tussen de fans door. Hij was net op tijd terug op het podium om het nummer en de show te beëindigen.
Setlist 3-11:
Concert in Washington 2 november Washington, DC - Verizon Center Op 2 november hebben Springsteen en de E Street Band de Working on a Dream-tour voortgezet in het Verizon Center in Washington. Het was een Born to Run-avond met een paar leuke verrassingen. De show opende met 'Outlaw Pete', dat Bruce aan "our brother in arms", de recent overleden Lenny Sullivan opdroeg: Dit was zijn favoriete nummer", zei Bruce erbij. Prove it All Night' werd met de vlammende gitaarsolo van Nils gespeeld. Na 'Working on A Dream' werd het Born to Run-album integraal gepresenteerd. De verzoeknummers na 'Waitin' on a Sunny Day' betroffen het tourdebuut van 'Stand On It', 'Seven Nights to Rock', 'Growin' Up' en 'Pink Cadillac'. Ali Weinberg, Max' dochter, kwam tijdens de toegiften op accordeon meespelen met 'American Land'. Dit heeft ze in Europa ook al een twee keer gedaan (in Stockholm en in Bergen). Achter 'Rosalita' werd Jackie Wilsons 'Higher and Higher' - met de zangers Cindy Mizelle en Curtis King in een hoofdrol - gespeeld. Vanavond treden Bruce en de band op in Charlotte. Setlist 2-11: Roll Over St. Louis 25 oktober St. Louis, MO - Scottrade Center
De show in St, Louis was een Born to Run-avond, het gehele album werd gespeeld. Na de albumpresentatie werden 'Waitin' on a Sunny Day', waarbij Bruce een jongen op het podium liet klimmen om mee te zingen, en 'Working on the Highway' gespeeld. Na 'Born to Run' en 'No Surrender' pakte Bruce een bordje aan: "Bruce Play Piano". Dat deed hij dan ook, hij ging achter de piano van Roy Bittan zitten en liet bladmuziek brengen. De E Street Band verliet het podium en Bruce speelde solo 'For You'. Daarna haalde hij nog meer bordjes met verzoeknummers op. Allereerst merkte Bruce op dat ze in St. Louis vaak een Chuck Berry-nummer speelden. Waar in het verleden vaak 'Little Queenie' werd gespeeld, viel de keuze deze keer op 'Roll Over Beethoven'. De maker van het bordje had de tekst op de achterkant van het bordje geschreven. Volgende toegift was 'Surprise Surprise' dat hij voor de vijftiende verjaardag van een meisje speelde. Ook de 'Detroit Medley' was een verzoek. Bij 'Dancing in the Dark' liet Bruce twee jonge meisjes en een roodharige vrouw het podium op klimmen voor een kort dansje. Als slotstuk 'Rosalita' waarbij Bruce Curt Ramm op trompet eerst een fragment van de 'St. Louis Blues' liet spelen.
Setlist 25-10:
Save the Last Dance for Philly 4 20 oktober Philadelphia, PA - Wachovia Spectrum
Op 20 oktober hebben Springsteen en de E Street Band het laatste optreden gegeven in een bijna geheel gevuld Wachovia Spectrum in Philadelphia. Het was het laatste Springsteen-concert in deze zaal, want na vier shows van Pearl Jam volgende week wordt de Spectrum afgebroken. Er hing een oranje spandoek met de tekst "Bruce Springsteen - 51 Philadelphia Sell-Out Shows", maar daarbij is ook de derde show meegeteld die niet helemaal uitverkocht was. Jos Westenberg en Muriël Kleisterlee waren bij de laatste show. Muriël: "Tijdens het wachten buiten was in de soundcheck al 'The Price You Pay' te horen. Toen we daarna binnen in de gang moesten wachten, kon je langs het gordijn kijken en de soundcheck ook zien. Ze waren uitgebreid 'Spirit in the Night' aan het repeteren. Bruce liet sommige stukken steeds opnieuw spelen en stond soms als een dirigent voor de band. Na afloop ging Clarence met een kleine stalift van het podium af." Bruce had een speciale avond gepland in de zaal waar hij veel goede herinneringen aan heeft. Hij kwam op met een twaalfsnarige gitaar. Curt Ramm verscheen ook op het podium en Bruce telde af voor 'The Price You Pay'. Door veel fans wordt deze song van The River gezien als het ultieme verzoeknummer, omdat Bruce het sinds het Europese deel van de River-tour niet meer live heeft gespeeld en het tot gisteren ook weigerde te spelen. Jos: "'The Price You Pay' was gelijk een prachtig kippenvelmoment aan het begin van de avond. De mondharmonicapartij werd niet gespeeld, maar daarvoor in de plaats speelde Curt Ramm trompet en het publiek zong die riff ook mee. Een heel mooie uitvoering, waarna Little Steven naar Bruce gebaarde dat ze al klaar waren met de show en wel naar huis konden gaan." Maar er kwam nog veel meer voor Philly. Eerst 'Wrecking Ball' en 'Out in the Street'. Bruce spoorde het publiek aan extra hard mee te zingen bij 'Working on a Dream': "This is not loud enough for the last dance!" De albumuitvoering van Born in the USA droeg Bruce op aan een Vietnam-veteraan die zijn verjaardag vierde. Een intense uitvoering van het titelnummer waarbij Bruce zo hard op de snaren van zijn gitaar sloeg, dat zijn vinger flink begon te bloeden. Pas tussen 'Darlington County' en 'Working on the Highway', dat hij vooraan op de middelste uitloper speelde, liet hij een pleister om zijn vinger doen.
'Downbound Train' was een hoogtepunt, waarbij Max Weinberg aan het einde een opvallende drumpartij speelde. Een ander mooi moment kwam aan het einde van 'Dancing in the Dark', toen Bruce aan de linkerkant van het podium naar de tribune ging en daar zijn moeder ophaalde. Hij liet haar het podium opkomen en danste met haar. Na een paar buigingen mocht ze terug en zei Bruce trots: "That's my Mom."
Na 'My Hometown' volgde een gedreven uitvoering van 'The Promised Land'. Daarna kwam Curt Ramm het podium op voor 'Last to Die', maar Bruce stuurde hem weer weg en liet Kevin Buel zijn gitaar wegbrengen, hij wilde 'The River' spelen. Jos: "Helaas kunnen zelfs in Philadelphia veel fans bij zo'n geweldige show niet voordurend hun aandacht bij het concert houden, want om ons heen werd wel erg veel gekletst." De set kwam ten einde met 'The Rising' en 'Born to Run'. Bruce haalde daarna bordjes op. Het eerste verzoek werd het prachtige 'Higher and Higher' van Jackie Wilson. Bruce dirigeerde de band door het nummer heen en hij liet ook Curt Ramm naast Clarence de riff op trompet spelen. Curt durfde eerst niet, Clarence speelde de eerste keer alleen, want Curt wist niet wat hij moest spelen. Bruce kon zich goed uitleven met zijn soulstem en hij moduleerde de toonsoort halverwege het nummer naar D. Op deze manier speelden ze deze soulklassieker in de jaren zeventig ook. Bruce was erg blij met de keuze van deze fan en zei na afloop: "That's one of the all-time greats. Good choice!" Daarna haalde Bruce een special guest het podium op: "We've got the original drummer of the E Street Band with us, Vini 'Mad Dog' Lopez. You better behave yourself or else he's gonna come out there and slap you around. Vini is playing some of the old Steel Mill music, you can check it out at steelmillretro.com. We're gonna do it old school." 'Spirit in the Night' werd in de plaatversie gespeeld, zonder de breaks die altijd met Max worden gedaan. Vini speelde strak, maar de enige die tijdens het nummer het publiek in ging, was Bruce. Hij had een pet opgezet en liep een rondje achter de pit langs.
Daarna weer een verzoeknummer: 'Loose Ends'. Clarence speelde een mooie solo, naar tevredenheid van Bruce, en na afloop veegde Clarence het zweet van zijn voorhoofd. 'Kitty's Back' was de volgende Philadelphia special. Muriël: "Voor mij was dit een hoogtepunt van de avond. Het was een waanzinnig lange uitvoering, met een lange solo van Bruce." Jos: "Philadelphia heeft echt een speciale plek in het hart van Bruce, zeker op de laatste avond Bruce bleef de hoogtepunten aan elkaar rijgen." Bij het voorstellen van de band in 'American Land' hield Clarence (Bruce: "He's bigger than Shakespeare") zijn boek in eerste instantie op zijn kop, maar hij herstelde dat snel en nam een nog stoerdere pose aan. Na 'American Land' bracht Bruce een complete versie van 'Save the Last Dance for Me' ten gehore. Bij 'Waitin' on a Sunny Day' mochten twee meisjes meezingen. Voor 'Thunder Road' zei Bruce: "We've got one more for the Spectrum." Maar zelfs dat was nog niet genoeg - "We can't go home without playing this one" - 'Rosalita' was de definitieve uitsmijter van de avond. Na drie uur en twintig minuten werd de laatste noot gespeeld. De "wrecking ball" kan na Pearl Jam komen om van de legendarische Spectrum geschiedenis te maken. Setlist 20-10:
Elvis is alive in Philly 3 19 oktober Philadelphia, PA - Wachovia Spectrum
Bij 'Thunder Road' nam het publiek het eerste gedeelte bijna van Bruce over. Curt Ramm deed mee op 'Meeting Across the River' en 'Tenth Avenue Freeze-out'. Bij 'Tenth Avenue' was Bruce helemaal aan de zijkant van het podium tijdens het begin van het laatste couplet, maar hij was net op tijd bij Clarence terug om hem bij "Scooter and the Big Man bust this city in half" een high five te geven. 'Backstreets' kreeg weer een mooie, lange uitvoering waarin Bruce voor het laatste crescendo lang improviseerde. Soozie speelde het intro van 'Jungleland' nu zonder problemen. Tijdens de solo van Clarence werd er rook op het podium geblazen. Muriël: "Dat had een mooi effect. Het was niet te veel en niet te weinig, precies goed getimed." Na 'Jungleland' kwam 'Waitin' on a Sunny Day'. Bruce gooide de microfoon naar een jongen op de tribunes. Hij mocht helemaal solo zingen, deed dat goed en Bruce was onder de indruk. De jongen eindigde zijn performance zelfs met: "Big Man!", toen Bruce op Clarence wees.
Het laatste verzoek werd een uniek moment. In het publiek stond een als Elvis verklede man (in een blauwe jumpsuit compleet met glitters, cape, bakkebaarden en zonnebril). "We've got a request from the King", zei Bruce en hij zocht contact met Garry Tallent voor overleg. 'All Shook Up' van Otis Blackwell, maar bekend van Elvis Presley, werd na langdurig overleg ingezet en de cameraman nam de Elvis-imitator in beeld. "You're scaring me a little", zei Bruce eerst maar halverwege het nummer haalde hij de Elvis-imitator toch het podium op. Dat leverde een hilarische uitvoering op. Jos: "Aan het begin leek de Elvis-imitator verlegen, maar dat duurde maar kort. Hij begon zich zelfs goed thuis te voelen in zijn rol en maakte er een hele show van. Hij riep 'take it Bruce' toen het tijd werd voor de solo en koppelde hij zelfs nog 'Blue Suede Shoes' eraan vast. De band volgde hem op de voet, maar toen vond Bruce het mooi geweest: 'Elvis has left the building!' De man gaf de microfoon terug aan Bruce en maakte een paar karakteristieke Elvis-bewegingen, knielde met zijn rug naar het publiek en hield zijn cape omhoog en daalde daarna weer af in het publiek." Bruce moest ook erg lachen en zei: "I had no idea where that came from. The Philly Elvis!" Daarna zei hij nog twee keer "thank you very much" met Elvis-stem in de microfoon. Bekijk hier een filmpje van het optreden van de Philly Elvis.
'Radio Nowhere' en 'Lonesome Day' namen de plaats in van het geplande 'Last to Die' en 'Long Walk Home'. De set kwam met 'Badlands' en een gepassioneerde versie van 'No Surrender' (waarin Bruce zong "we learned more from a three minute record than we ever learned in Catholic school") ten einde. De toegiften begon Bruce met 'Land of Hope and Dreams' waarbij hij weer aandacht vestigde op Philabundance, een stichting die geld inzamelt om armen in Philadelphia van voedsel te voorzien. Geen dansend meisje deze keer bij 'Dancing in the Dark'. 'Rosalita' werd begonnen met het thema van Rocky en het werd een uitgelaten uitvoering. Bruce brak een snaar die hij van zijn gitaar trok en aan een fan in het publiek gaf. Bruce riep "Elvis has left the building, he is double parked." Maar 'Rosalita' was nog niet het einde: "One more for Philly." 'You Can't Sit Down', met de referentie naar South Street, een bekende straat in het centrum van Philadelphia, was de definitieve uitsmijter. "We're gonna be back tomorrow with Born in the USA", waren Springsteens laatste woorden. Little Steven concludeerde daarna: "The Boss has left the building." Jos: "Het was een goed concert met een paar uitzonderlijke momenten en het tot nu toe beste publiek. Maar van de drie shows in Philadelphia wel het minst intens. Vooral de toegiften waren wat gehaast, misschien wilde Bruce de Spectrum leeg laten lopen voordat de honkbalwedstrijd tussen Philadelphia en Los Angeles, dat in het stadion naast de zaal meer dan 80.000 mensen op de been had gebracht, was afgelopen. En misschien spaarde Bruce zich ook een beetje voor de laatste show." Die laatste avond in Philadelphia is vanavond. In de soundcheck voor de derde show had Bruce 'Bishop Dance' nog uitvoerig geoefend, dus wellicht komen er nog enkele Philadelphia specials langs.
Setlist 19-10:
Darkness voor Philly 2 14 oktober Philadelphia, PA - Wachovia Spectrum Op 14 oktober hebben Springsteen en de E Street Band (met Patti Scialfa) het tweede concert in het Wachovia Spectrum in Philadelphia gegeven. Bruce kwam samen met Patti het podium op onder de tonen van 'Big Boss Man' van Elvis Presley. De show opende met 'Thundercrack', dat slechts een keer eerder deze tour gespeeld is, namelijk op 29 april, ook in Philadelphia. 'The Ties That Bind' volgde en werd goed gespeeld. Clarence bewees in vorm te zijn vanavond, de saxofoonsolo die op dit nummer wel eens de mist in gaat, was nu foutloos. Daarna een première: 'What Love Can Do'. Dit was uitgebreid gesoundcheckt. Blijkbaar is Bruce het Working on a Dream-album nog niet vergeten. Bruce bleef tijdens de uitvoering wel dicht bij de teleprompter om de tekst te kunnen lezen. Voor het eerst deze tour werd 'Outlaw Pete' geschrapt. Na 'Hungry Heart' (inclusief crowdsurfen) en 'Working on a Dream' was het tijd voor de Darkness on the Edge of Town-albumuitvoering. Bruce introduceerde het door te vertellen dat het album na een voor hem moeilijke tijd verscheen. "Na Born to Run waren we drie jaar teruggetrokken in the swamps of Jersey." Bruce zei dat het album in het begin niet zo veel waardering kreeg als in de jaren daarna, maar dat hij het in de jaren erna gebruikte om zijn setlist op te bouwen. Hij droeg de albumuitvoering aan ene Tom op, over wie Bruce zei: "Hij heeft veel gedaan om onze muziek te promoten."
Na 'Darkness on the Edge of Town' en het applaus dat Bruce aan de E Street Bandleden die op het album speelde, schonk, was het tijd voor 'Waitin' on a Sunny Day'. Tijdens dit nummer haalde Bruce weer een meisje het podium op om mee te zingen. Ze deed dit goed, Bruce legde de band stil en daarna liet hij het meisje buigingen maken naar het publiek. Bruce fluisterde iets in haar oor, hij wilde haar nog iets laten zeggen voordat de band verder ging: "Take it Big Man!" Jos: "Het gedeelte voor verzoeknummers is wat ingekort door het spelen van de albums. Bruce haalde een paar bordjes op en koos alleen voor 'Sherry Darling'. Wel een erg lollige uitvoering, compleet met de drie accordeonisten Roy, Charlie en Nils, zoals ze dit ook in Europa speelden." Muriël: "Bruce haalde Patti om mee te zingen in zijn microfoon, iets waarop Patti niet gerekend had. Bruce moest veel moeite doen en grapjes uithalen om haar bij de microfoon te houden. Het was heel duidelijk dat Bruce erg blij was dat Patti weer meedeed met de show." Het einde van het nummer, waar Bruce de accordeons nog eens solo liet spelen, was geheel geïmproviseerd. Bruce ging met Patti dansen en zei na afloop: "Yes, yes, yes, that is entertainment." 'Human Touch' was een mooie uitvoering, waarbij Bruce en Patti ook weer samen in een microfoon zongen. Aan het einde van 'The Rising' werd Bruce afgeleid door een grote strandbal die over de hoofden van het publiek in de pit door de lucht ging en uiteindelijk ook vlak bij het podium kwam. Als een strenge leraar gebaarde Bruce na afloop van 'The Rising' dat hij de bal wilde hebben. Hij nam de bal op, liep ermee naar achteren en gebaarde Kevin Buell een mes te halen. Naast het drumpodium stak Bruce de bal lek.
Na 'Born to Run' zag Bruce een bordje van een kind die voor zijn verjaardag 'Ramrod' wilde horen. Bruce willigde dit verzoek in. "Good taste", zei hij nog. Het was een uitgelaten versie, Patti was Springsteens "little dolly" en hij maakte vreemde danspasjes bij haar. Er zaten veel referenties naar Philadelphia in, waaronder "South Street" en "the Philly lights". Charlie Giordano had de grote hoed van Clarence opgezet. 'Detroit Medley' werd gespeeld. Jos: "Ik was blij dat Bruce deze in Philadelphia speelde. De versie uit de Born in the USA-televisiespecial, waarbij mensen op stoeltjes dansen en in de gangpaden staan te swingen, stamt van een Spectrum-show in 1984." De lol bleef hoog, ook bij 'American Land'. Bruce belandde tijdens het nummer bij Max Weinberg op schoot. Bij het voorstellen van de band was Little Steven "the incredible", Patti was "the first lady of E Street", Max was "the mighty, mighty, mighty", Nils "the greatest guitarist in the world" en Clarence, die zijn boek Big Man, Tall Tales liet zien en een bril had opgezet, was "the author, poet, the biggest man you have ever seen."
Tijdens 'Dancing in the Dark' liet Bruce een ander meisje op het podium komen. Hij hing haar eerst zijn gitaar om en hij gebaarde haar dat ze wat moest spelen. Daarna deed hij met haar een dansje en liet hij haar terug het publiek in zakken. Het was nog niet voorbij. "Are we in Philly? Are we in Philly?", vroeg Bruce. Hij liet Curt Ramm op trompet het thema van de Rocky-films spelen en zelf maakte Bruce boksbewegingen. "We can't go home without this one", 'Rosalita' werd de finale uitsmijter. Bruce wilde na het eerste refrein Curt Ramm een stukje op trompet laten spelen, maar hij was te laat. Na het laatste refrein greep Ramm alsnog zijn kans. Een zeer uitgelaten versie, waarbij Bruce ook de mensen achter het podium toezong. Bruce bedankte na afloop het publiek en zei: "We see you in a week!" Springsteen en de E Street Band hebben nu een paar dagen pauze, op 19 oktober is de derde Spectrum-show.
Setlist 14-10:
Eerste Philadelphia-special in Spectrum 13 oktober Philadelphia, PA - Wachovia Spectrum
Na 'Seaside Bar Song' kreeg ook het Spectrum 'Wrecking Ball' te horen. Bruce had de tekst van de versie die hij in Giants Stadium had gezongen, aangepast voor Philadelphia. Zo zong hij over "The city of brotherly love", "home away from home" en "Philadelphia cheesesteaks (broodjes met gesmolten kaas en vlees, de bekendste snack van Philadelphia, red.) as big as airplanes." Bij 'Hungry Heart' begaf Bruce zich weer naar de achterzijde van de pit. Hij ging daar in het publiek hangen. Daarna wilde hij terug naar het podium over de hoofden van de mensen in de pit surfen, maar hij twijfelde. Op last van de brandweer was de pit maar gevuld met 450 mensen en Bruce wist niet of er genoeg handen waren die hem zouden dragen. Toch waagde hij de sprong. Eerst werd hij teruggeduwd naar het platform waar hij vandaan kwam. "No, I have to go that way", zei hij lachend en wijzend naar het podium. Zijn tweede vlucht was wel succesvol.
Bij 'She's the One' werd er rook op het podium geblazen. 'Meeting Across the River' en 'Jungleland' waren prachtig (op de valse viool van Soozie Tyrell na) en na afloop liet Bruce de E Street Bandleden die op het album spelen, naar voren komen voor extra applaus. Hij vergat ook "Phantom Dan Federici" niet te noemen. Daarna een lollige uitvoering van 'Waitin' on a Sunny Day'. Bruce liet een klein meisje meezingen en hij was content over haar zangprestatie. Ook pakte hij een bord aan met hierop de coverafbeelding van AARP, het blad van een Amerikaanse ouderenorganisatie die Bruce onlangs op de voorkant gezet had. Bruce zag ook het verzoeknummer op de achterkant: 'Little Bit O'Soul'. Hij besloot het nummer van The Music Explosion te spelen. Na een kort overleg tussen hem en Steve speelden ze zonder te twijfelen het nummer. Halverwege vroeg Bruce wel: "What comes next?", maar de uitvoering leek foutloos. Bruce vond dat het "request-time" was en haalde meer bordjes op. Eerst werd 'The Fever' gespeeld. Dit nummer is deze tour een keer eerder gespeeld, bij de eerste show in Philadelphia in april. Het begin ging eventjes mis, Bruce moest lachen als een boer met kiespijn toen de band niet tegelijk een break speelde. Curt Ramm speelde de trompetsolo op dit nummer. Muriël: 'Het was een trage uitvoering, langzamer dan de versie die Southside Johnny speelt, maar Bruce zong wel heel soulvol, dus het sloot ook goed aan op het voorgaande nummer." 'Because the Night' volgde en Bruce riep tijdens het intro Nils en Steve bij zich voor een overleg. Waar dit over ging, was niet geheel duidelijk, want de uitvoering was zoals normaal, inclusief de lange, vurige gitaarsolo van Nils. Bruce koos daarna weer voor 'Last to Die' en 'Long Walk Home' waarop Little Steven een hoofdrol speelde. Jos: "Steve zong nu veel beter en langer door aan het einde dan dat hij bij de Magic-concerten deed. Bruce noemde ook Little Steven na afloop van 'Long Walk Home'."
Setlist 13-10:
Laatste show in Giants Stadium 9 oktober East Rutherford, NJ - Giants Stadium Op 9 oktober hebben Springsteen en de E Street Band het laatste concert in Giants Stadium gegeven. Inclusief deze laatste show hebben Bruce en de band sinds 1985 24 keer in Giants opgetreden. Het stadion wordt binnenkort gesloopt. Voor het optreden begon, werd er op de schermen achter het podium een grote afbeelding van Bruce en de band getoond met de tekst "Tonight is the last concert at Giants Stadium. October 9, 2009. Thank you New Jersey!" Kari-Anne Fygi was bij de laatste show in Giants en meldt: "De pit was propvol. Op de rest van het veld stond maar ongeveer anderhalf keer zo veel mensen als in de pit."
Net als bij de vorige show speelde Patti Scialfa weer mee. De show begon met 'Wrecking Ball'. 'Spirit in the Night' werd vroeg in de show gespeeld. Kari-Anne: "Net als gisteren zat er bijna niemand op de tribunes, iedereen stond vanaf het eerste nummer. Er was wel een leegloop bij 'Outlaw Pete', dan is het biertijd voor de Amerikanen." 'Hungry Heart' volgde, volgens Kari-Anne zong het publiek hard mee. Bruce ging aan het einde weer crowdsurfend over de hoofden van de mensen in de pit terug naar het podium. Alexis Vos was ook in East Rutherford en mailt: "Een dolenthousiast publiek. Tot op de achterste rijen leek iedereen constant op de benen te staan en werd er volop meegezongen. Bruce nam tijdens de 'Working on a Dream'-speech afscheid van het stadion met de woorden: 'the last batallion of affordable football seats'." Na 'Working on a Dream' werd het Born in the USA-album integraal gespeeld. Bruce zei vooraf dat hij en de band met het titelnummer voor het eerst in Giants kwamen. Bruce droeg het op aan een vriend van hem die zijn verjaardag vierde en 55 jaar oud werd. Kari-Anne: "Aan het einde van 'Working on the Highway' maakte Bruce allerlei Elvis-bewegingen. 'Downbound Train' kreeg een mooie uitvoering, dit nummer is deze tour te weinig gespeeld."
Bij 'Dancing in the Dark' haalde Bruce een kalende, oudere man het podium die met een bordje: "Bald guys are great dancers" stond te zwaaien. De fan mocht met Bruce dansen. Kari-Anne: "Hij stal de show. En tijdens 'My Hometown' zag ik op het scherm achter het podium een T-shirt in beeld met de Nederlandse vlag en 'Amsterdam' erop." Alexis Vos prijst de uitvoering van 'My Hometown': "Het had een mooi mantra aan het einde." 'Thougher than the Rest', volgens Alexis met 'Downbound Train' en 'Into the Fire' geoefend in de soundcheck, was een mooi duet tussen Bruce en Patti. Bruce droeg het op aan Danny Federici. Kari-Anne: "Bruce paste een woord aan in de tekst, hij zong 'men' in plaats van 'boyfriends': 'Maybe your other men couldn't pass the test'." Setlist 9-10: Patti doet mee bij Giants (4) 8 oktober East Rutherford, NJ - Giants Stadium
Bruce crowdsurft bij Giants (3) 3 oktober East Rutherford, NJ - Giants Stadium
Op 3 oktober hebben Springsteen en de E Street Band het derde concert in Giants Stadium gegeven. Na Born to Run bij de eerste show en Darkness on the Edge of Town bij de tweede show was deze keer het complete Born in the USA-album aan de beurt. Maar eerst begon Bruce de show weer met 'Wrecking Ball'. Aan het einde van zijn wandeling langs de achterkant van de pit tijdens 'Hungry Heart' liet Bruce zich over de hoofden en handen van de mensen door de pit dragen. De uitvoering van het complete Born in the USA-album begon na 'Working on a Dream'. Veel van deze nummers zijn de laatste twee tours vaak gespeeld, alleen 'Downbound Train' en 'My Hometown' staan minder vaak op de setlist. Bij 'My Hometown' zweepte Bruce het publiek op om lang mee te zingen met de zich herhalende woorden "Your hometown." Bruce zette daarna de E Streeters die op het album meespeelden extra in de spotlights en noemde ook Danny Federici weer.
Darkness bij Giants (2) 2 oktober East Rutherford, NJ - Giants Stadium
Nieuw Bruce-nummer in Giants (1) 30 september East Rutherford, NJ - Giants Stadium
Na zeven nummers werd het album Born to Run gespeeld. Bruce zei vooraf dat ze iets wilden bedenken om de shows in Giants Stadium speciaal te maken. "Vrijdag gaan we Darkness on the Edge of Town doen, zaterdag spelen we Born in the USA van begin tot eind. En vanavond..." Vervolgens startte hij het mondharmonica-intro van 'Thunder Road'. Tijdens 'Tenth Avenue Freeze-out' kwam Curt Ramm weer meespelen. Hij was ook op het podium bij 'Meeting Across the River' om de trompetsolo te spelen. Aan het einde van 'Jungleland' liet Bruce Roy Bittan, Garry Tallent, Little Steven, Max Weinberg en Clarence Clemons, de E Street Bandleden die ook op het album Born to Run spelen, naar voren komen. "These are the guys who made the magic. And Phanton Dan Federici..." Bruce zette zijn oude kompanen in de spotlight, maar niet voor lang: "Now get back to work. Get your asses back to your instruments", en vervolgde met 'Waitin' on a Sunny Day'. 'Into the Fire', met een mooi lang intro, werd gespeeld achter 'The Promised Land'. De set werd afgesloten met 'Badlands' (op de handgeschreven setlist stonden 'Land of Hope and Dreams' en 'Born in the USA'), gevolgd door 'No Surrender'.
Setlist 30-9: Wrecking Ball (met Curt Ramm) / Seeds / Johnny 99 / Atlantic City / Outlaw Pete / Hungry Heart / Working on a Dream / Thunder Road / Tenth Avenue Freeze-out / Night / Backstreets / Born to Run / She's the One / Meeting Across the River (met Curt Ramm) / Jungleland / Waitin' on a Sunny Day / The Promised Land / Into the Fire / Lonesome Day / The Rising / Badlands / No Surrender // Raise Your Hand (incl. You Sexy Thing) / E Street Shuffle (met Curt Ramm) / Growin' Up / American Land (met Willie Nile) / Dancing in the Dark / Hard Times (met Willie Nile) / Rosalita
Stukje 'Wild and Innocent' in Des Moines 21 september Des Moines, IO - Wells Fargo Arena
Setlist 21-9: Born to Run-show in Chicago 20 september Chicago, IL - United Center
Setlist 20-9: 'Satisfaction' in Greenville 16 september Greenville, SC - Bi-Lo Center
Setlist 16-9: Indoor in Fort Lauderdale 13 september Ft. Lauderdale, FL - Bank Atlantic Center 13 september Ft. Lauderdale, FL - Bank Atlantic Center Springsteen en de E Street Band hebben op zondag 13 september in het Bank Atlantic Center in Fort Lauderdale (Florida) opgetreden. Een dag na de tourhervatting in Tampa, verhuisde het Working on a Dream-tourcircus naar arena's. De Giants Stadium-shows later deze maand zijn de laatste shows in de openlucht, de andere concerten zijn in zalen. Dat is maar goed ook, want de mensen die in Fort Lauderdale in de rij voor de pitloterij stonden waren drijfnat van de regen. "Florida is waar alle mensen uit New Jersey die in de problemen komen heen gaan", zei een opgewekte Bruce. "Iedereen weet dat. Vraag het maar aan je vader en moeder." Het concert opende met 'Working on the Highway' voor 'Badlands'. 'Night' en 'Cover Me' (met een fantastische solo van Nils Lofgren) werden ook van stal gehaald. Voor 'Seeds' kwam 'Sherry Darling' waarbij Nils, Charlie en Roy accordeon speelden. Omdat Nils wat problemen met zijn instrument had, vroeg Bruce Roy en Charlie alvast een stukje van het instrumentale accordeondeuntje 'Lady of Spain' en het Hebreeuws lied 'Hava Nagila' te spelen. "We hebben dan wel geen groot podium, maar dit zie je niet bij een U2-concert", zei Bruce. Na 'Johnny 99' de derde uitvoering van 'Factory' deze tour. De verzoeknummers leverden 'Be True', 'Cadillac Ranch' en 'So Young and In Love' op (de tweede keer dat dit nummer van Tracks deze tour gespeeld werd). Backstreets' verving 'Racing in the Street' van een dag eerder. Na 'Born to Run' ging de band het podium niet af. Bruce zag een bordje voor 'Then She Kissed Me', bekend van The Crystals en geschreven door Phil Spector, Jeff Barry en de vorige maand overleden Ellie Greenwich. Bruce en de band hebben dit nummer vorig jaar tijdens de Magic-tour voor het eerst sinds de jaren zeventig weer eens gespeeld en in Fort Lauderdale kreeg het nummer een tourdebuut. "Ik denk dat we de show in de Bottom Line in 1975 met deze openden", zei Bruce. Daarna 'Jungleland'. Voor 'Hard Times' riep hij om "healthcare for every American", refererend aan het pleidooi dat president Obama afgelopen week hield voor een nieuw ziektekostenstelsel. Na 'Dancing in the Dark', waarbij Bruce weer een aantal kinderen uit het publiek het podium op liet komen, werd het concert net als in Tampa afgesloten met 'Thunder Road'. Bruce en de band reizen nu door naar South Carolina waar woensdag een optreden in Greenville gepland staat. Setlist 13-9: 'All or Nothin' At All' in Tampa 12 september Tampa, FL - Ford Amphitheatre
Springsteen en de E Street Band hebben op zaterdag 12 september in het Ford Amphitheatre in Tampa (Florida) opgetreden. Springsteen was aan het begin van de show nogal slecht bij stem maar na een half uurtje begon de zang beter te klinken. Hij bood zijn excuses aan voor zijn hese stemgeluid: "Sorry about my voice... too much time off!", zei Bruce, wijzend op de bijna drie weken pauze die hij en de band gehad hebben sinds het vorige optreden in Saratoga Springs. Max Weinberg speelde de gehele show maar Patti Scialfa, die deze tour bij slechts een handvol shows aanwezig was, was er wederom niet bij.
Clarence Clemons lijkt tijdens de tour steeds beter in vorm te komen. De Big Man bewoog meer over het podium, zag er gezond uit en had halverwege de avond zijn hoed afgezet. Zijn solo's waren ook prima. Bruce haalde nog een bordje uit het publiek waarop een afbeelding van een oude Chevrolet te zien was en 'Racing in the Street' werd aangevraagd. "Dat was mijn auto toen ik 24 jaar oud was", zei Bruce, wijzend op de Chevy. Na 'Racing' kwam de set ten einde met de gebruikelijke serie 'Lonesome Day', 'The Rising' en 'Born to Run'. Setlist 12-9:
Jay Weinberg drumt in Saratoga Springs 25 augustus Saratoga Springs, NY - Saratoga Performing Arts Center Springsteen en de E Street Band hebben op 25 augustus in het Saratoga Performing Arts Center opgetreden. Jay Weinberg zat de gehele show achter de drums, terwijl zijn vader Max bij de opnames van de Tonight Show with Conan O'Brien was. "He really saved our ass this summer. You're not supposed to be able to do that at 19 years old", zei Bruce, refererend aan de invalbeurt die Jay had bij de eerste Europese shows. Het concert in Saratoga Springs opende met 'No Surrender'. De avond kenmerkte zich door enkele opvallende foutjes en ongelukjes. Zo miste Clarence Clemons de start van zijn solo in 'Badlands'. Bruce keek Clarence vragend aan maar kon wel om deze misser lachen. Later bij 'Rosalita' en 'Girls in Their Summer Clothes' raakte de band uit het ritme en moest Bruce opnieuw aftellen om iedere muzikant in het gareel te krijgen. Setlist 25-8:
Veel toegiften tweede Mansfield-show 23 augustus Mansfield, MA - Comcast Center Springsteen en de E Street Band hebben op 23 augustus het tweede concert in het Comcast Center in Mansfield (nabij Boston) gegeven. "Good evening Mansfield... where the fuck is Mansfield?", zei Bruce ironisch aan het begin van de show. De show ging energiek van start met 'Night' voor 'Badlands'. 'It's Hard to Be a Saint in the City' leverde als vanouds een gitaarduel tussen Bruce en Little Steven op. Na de treinversie van 'Johnny 99' een tourdebuut: 'Independence Day' met een hoofdrol voor Charlie Giordano op orgel. Bruce haalde daarna verzoeknummers uit het publiek terwijl de band voor de verandering eens een instrumentale versie van 'Heat Wave' van Martha and the Vandellas speelde. 'I'm Goin' Down' was de eerste keuze, gevolgd door Chuck Berry's 'You Never Can Tell' (eerder in Bilbao gespeeld). Daarna de b-kant van 'I'm Goin' Down': 'Janey Don't You Lose Heart'. Bruce en de band moesten vooraf even overleggen: "We kennen deze... alleen niet onmiddellijk", zei Bruce. Nils Lofgren excelleerde op 'Prove it All Night'. Hij nam tijdens zijn solo de gitaar los in de hand en hield deze horizontaal, terwijl hij ongestoord doorspeelde. Vanaf 'Lonesome Day' kwam Jay Weinberg zijn vader op drums aflossen. Setlist 23-8: Bevlogen eerste show in Mansfield 22 augustus Mansfield, MA - Comcast Center
Setlist 22-8: Tour hervat in Hartford 19 augustus Hartford, CT - Comcast Theater
Setlist 19-8: |
Springsteen en de E Street Band hebben op passende wijze in de HSBC Arena in Buffalo het 85ste (inclusief de repetitieshows) en laatste concert van de Working on a Dream-tour gegeven. In een drieënhalf uur durende show passeerde op zondag 22 november niet alleen het complete Greetings from Asbury Park, N.J.-album de revue, maar werd en passant ook Little Stevens 59ste verjaardag gevierd.
'Boom Boom' was ook een verzoeknummer en werd gevolgd door een strakke uitvoering van 'My Love Will Not Let You Down'. De set kwam na 'Long Walk Home' met 'The Rising' en 'Born to Run' ten einde, maar voor de toegiften liet Bruce de band nog "het verhaal van de E Street Band", namelijk 'Tenth Avenue Freeze-out' spelen. De toegiften openden met het tourdebuut van 'I'll Work for Your Love' van Magic. Met de toevoeging van dit nummer zijn deze tour 190 verschillende nummers gespeeld. Tijdens 'Dancing in the Dark' haalde Bruce verschillende bordjes uit het publiek met dankwoorden aan hem en de band. Op een van de bordjes stond: "It's only rock n roll but it feels like love". Tijdens 'Higher and Higher' kwam Willie Nile meedoen. "We ain't going nowhere", zei Bruce na afloop en zette nog een laatste nummer in, John Fogerty's 'Rocking All over the World' (in plaats van het geplande 'Badlands'). Tijdens het intro bedankte Bruce zijn crewleden en noemde hij veel van hen bij naam. Na drieënhalf uur was de show voorbij. Bruce had, net als in Baltimore, aan het einde van 'American Land' ook een antwoord klaar voor de doemdenkers die denken dat de dagen van de E Street Band geteld zijn: "You've just seen, for a very very, little, little while (...) the legendary E Street Band." Hij zei tijdens de show dat hij en de band slechts een pauze nemen. Hij bedankte het publiek: "We appreciate you coming to the see the E Street Band. We're going to say goodbye for a very little while." En aan het einde van de avond waren Springsteens bekende slotwoorden: "We'll be seeing you!" 
Op 18 november hebben Springsteen en de E Street Band in het Sommett Center in Nashville opgetreden. De show opende sterk met 'Wrecking Ball', 'Seeds', 'Trapped' en 'Something in the Night'. Na het crowdsurfen tijdens 'Hungry Heart' en de 'building a house'-speech in 'Working on a Dream', was het tijd voor de albumperformance vanBorn to Run. 'Waitin' on a Sunny Day' bracht na 'Jungleland' verlichting en 'Santa Claus is Comin' to Town' werd na het 
Op 13 november hebben Springsteen en de E Street Band in de Palace in Auburn Hills (nabij Detroit in Michigan) opgetreden. Bruce was in het begin van de show in de war, hij dacht dat hij nog in de staat Ohio was (waar het vorige optreden had plaatsgevonden). Hij verwelkomde het publiek met de woorden: "Good evening, Ohio!" In opener 'Wrecking Ball' zong hij "Ohio goes up in flames", wat al enkele wenkbrauwen deed fronsen. Toen hij later bij 'Working on a Dream' het publiek in Ohio nogmaals verwelkomde, vond Little Steven het tijd om zijn baas te corrigeren. Hij fluisterde Bruce iets in zijn oor en die haalde zijn waterspons, gaf deze aan zijn gitarist en vroeg Steve om hem ermee van langs te geven. Bruce moest lachen om zijn eigen vergissing en noemde het een vroege vorm van Alzheimer. "I've been waiting 40 years to fuck that one up! Finally, no more nightmares anymore." Later in de show bleef Bruce grapjes maken om zijn eerdere fout en vroeg hij het publiek herhaaldelijk waar hij was.
In de toegiften haalde Bruce 'Born in the USA' van stal na 'Hard Times'. Volgens de handgeschreven setlist stond eigenlijk 'No Surrender' gepland. Tijdens 'Rosalita' had Bruce iets in het publiek gezien wat hem niet beviel en hij richtte zich voor een tijdje tot de security. Intussen wees hij Little Steven aan om de zang van het tweede couplet over te nemen (dat ging Steve maar matig af want hij bleek niet echt bekend met de tekst). Aan het einde van de show vroeg Bruce: "Are any of you from Ohio, anyway?", nog eens refererend aan zijn verwarring in het begin van de show. 'Higher and Higher' was de afsluiter van het concert dat na twee uur en 50 minuten speeltijd ten einde kwam.
Op 10 november hebben Springsteen en de E Street Band in de Quicken Loans Arena in Cleveland opgetreden. Na de memorabele shows in Madison Square Garden had Bruce geenszins de intentie om bij het optreden in Cleveland gas terug te nemen. Het nieuwe nummer 'Wrecking Ball' opende de show. In de tekst had Bruce het regeltje "Cleveland is going up in flames" verwerkt. Net als bij de eerste show in New York was 'Prove it All Night' de perfecte opvolger om het energieniveau in de Quicken Loans Arena omhoog te halen, compleet met een vurige solo van Nils Lofgren en samenzang tussen Bruce en Little Steven.
Na het Born to Run-album vervolgde de show met 'Waitin' on a Sunny Day'. Hierbij haalde Bruce drie meisjes het podium op om mee te zingen. Hij kreeg een zonnebloem van iemand uit het publiek en stak die achter zijn oor. Bij 'Raise Your Hand' werden de verzoeknummers opgehaald. Eerst volgde nog 'Red Headed Woman', dat deze tour een keer eerder, op 29 april in Philadelphia, gespeeld was. Bruce had het zelf ook al op de setlist geplaatst, als tweede nummer, maar op die plek was het overgeslagen. Patti was in tegenstelling tot de concerten in New York, niet bij de show in Cleveland aanwezig. Gerda: "Bruce stond Steve van iets te overtuigen, die haalde vervolgens zijn schouder op. Het bleek te gaan over 'Red Headed Woman'. Een hele swingende versie, waarbij Bruce nog aangaf dat dit niet bij de verzoekjes zat. Of dit de aanleiding was voor het intro van 'Back in Your Arms' kunnen we alleen maar raden. Bruce ging uitgebreid in op fouten die gemaakt worden in een relatie en waar je dan achteraf heel veel spijt van hebt. Vervolgens ging hij op zijn knieën en bleef om vergeving vragen, toen hij daar mee klaar was zei hij: 'Zo, dit was mijn biecht, nu die van jullie', om vervolgens met een van uit zijn tenen komende 'Back in Your Arms' te beginnen, waar zoveel emotie in lag dat de tranen bij mij ook kwamen." Voor de gloedvolle uitvoering van 'Back in Your Arms' (volgens sommige aanwezigen het hoogtepunt van de avond, en dat deze tour ook pas een keer eerder, in Bergen, Noorwegen, gespeeld was) had Bruce het verzoek voor 'Pink Cadillac' uit de stapel bordjes gekozen.
De set kwam na 'Radio Nowhere' met de standaardkeuzes 'Lonesome Day', 'The Rising' en 'Badlands' ten einde. Ook de toegiften begonnen met een standaardrijtje: 'No Surrender', 'Bobby Jean', 'American Land' en 'Dancing in the Dark'. Voor 'No Surrender' zei Bruce: "I appreciate everyone being here. It's very nice to see some familiar faces on the floor here." Bruce droeg 'Bobby Jean' op aan "The Cleveland Boys, our good friends" (een groepje fans die Springsteen en de band in de jaren zeventig volgde, red.) en Bruce noemde in het bijzonder "Joey", een van de Cleveland Boys die onlangs overleden is. Net als bij de laatste show in New York zei Bruce bij het voorstelrondje in ' American Land': "You've just seen the last of, for a litte while, the heart-stoppin', pants-droppin', earth-shakin', booty-quakin', love-makin', viagra-takin', history-makin', legendary E Street Band!"
Op 8 november hebben Springsteen en de E Street Band het tweede concert in de Madison Square Garden in New York gegeven. Het was weer geen gewone show, er was niet eens ruimte voor een nummer van Working on a Dream, deze avond kwam The River integraal aan bod. Na openingsnummer 'Wrecking Ball' richtte Bruce zich al tot het publiek: "We go to work immediately." Hij vertelde dat hij aan het einde van de tour iets speciaals wilde doen voor de fans. "We gaan iets doen dat nooit eerder is gedaan, en we zullen het ook nooit weer doen want het is te lang." Hij beschreef het album The River als "a gateway to my future writing". Het album was geschreven tijdens economisch moeilijke tijden, net zoals nu, aldus Bruce. In veel nummers zijn familie, broers en zussen het thema. 'Stolen Car' noemde hij een voorloper van Nebraska en Tunnel of Love. "Oorspronkelijk leverde ik het album in als een enkele plaat, maar ik trok het weer in want ik vond dat ik het krachtiger moest maken." Hij noemde zijn zwager en zus de inspiratie voor het nummer 'The River'. "We take you down to the River tonight." Met 'The Ties That Bind' werd de albumperformance afgetrapt. Jos Westenberg: "Veel nummers van The River worden bij elke show gespeeld, maar er zijn er ook die zelden of nooit aan bod komen. Voor sommige nummers die geregeld op de setlist staan, koos Bruce voor de uitvoering zoals die er de laatste jaren ingesleten is. Zo werd 'Two Hearts' inclusief 'It Takes Two' gedaan, 'Out in the Street' bevatte de zangregels van afzonderlijke E Streeters en tijdens 'Hungry Heart' deed Bruce weer aan crowdsurfen (hij belandde overigens hard terug op het podium). 'Sherry Darling' kreeg wel de albumuitvoering, dus zonder de accordeons van Nils, Roy en Charlie." 'Crush on You', een zelden gespeeld nummer, was een lollige uitvoering. Bruce maakte halverwege een gek dansje en noemde het nummer na afloop "a hidden masterpiece".
Op 3 november hebben Springsteen en de E Street Band in de Time Warner Cable Arena in Charlotte, North Carolina opgetreden. Net als het concert een dag eerder in Washington was de show in Charlotte een Born to Run-avond. Het concert opende met 'Seeds' en 'Darlington County'. Na de uitvoering van het Born to Run-album verzamelde Bruce bordjes bij 'Waitin' on a Sunny Day'. De oogst was 'I Fought the Law' (dit nummer van Sonny Curtis and The Crickets, bekendgemaakt door covers van Bobby Fuller Four en The Clash, kreeg de derde uitvoering deze tour), 'Sherry Darling' (compleet met de drie accordeonisten Roy, Charlie en Nils), 'So Young and In Love' (dit was een verzoek dat via een spandoek van mensen boven in de ring; het nummer kreeg ook de derde uitvoering deze tour) en 'Brown Eyed Girl' van Van Morrison.
Op 25 oktober hebben Springsteen en de E Street Band in de Scottrade Center in St. Louis een drie uur durend optreden gegeven. De show opende met 'Wrecking Ball', zonder referenties naar St. Louis of de zaal waar hij in optrad, want anders dan het Spectrum in Philadelphia en Giants Stadium, staat de Scottrade Center niet op de lijst van af te breken gebouwen. De versie die Bruce zong, leek het meest op de New Jersey-versie, alleen waar hij in Giants Stadium zong: "Where Giants play their game" zong hij nu "Where legends play their game". 'Seeds' was de tweede keuze, dit nummer dat in het begin van de tour een vaste plek op de setlist had, was sinds de eerste show in Giants Stadium niet meer gespeeld.
Op 19 oktober hebben Springsteen en de E Street Band opnieuw opgetreden in het Wachovia Spectrum in Philadelphia. Het concert was niet uitverkocht, de bovenste ring was leeg en ook enkele vakken op de derde ring waren niet vol. Patti was er niet. Bruce kwam om half negen met een twaalfsnarige gitaar het podium op en startte met 
'Raise Your Hand' was het teken voor de inzamelingsactie, Bruce haalde deze keer veel borden met verzoekjes uit het publiek. 'Raise Your Hand' werd compleet gespeeld en het eerste verzoek was daarna 
Jos Westenberg: "Ook Darkness werd met veel intensiteit gespeeld. Vooral 'Something in the Night' en 'Racing in the Street' waren hoogtepunten." Muriël: "Van 'Racing' heb ik wel eens een mooiere uitvoering gehoord. Ik vond juist de eerste drie nummers zeer goed: 'Badlands', 'Adam Raised a Cain' en 'Something in the Night'. Opvallend was ook dat 'Badlands' en 'The Promised Land' gedrevener klonken dan anders nu hij ze in albumvolgorde speelden. Eigenlijk werd het hele album erg goed gebracht." 'Nils Lofgren had veel problemen met zijn gitaren in 'Prove it All Night'. Voordat hij zijn solo moest spelen, wisselde hij maar liefst vier keer van gitaar, omdat het instrument dat hij kreeg, niet werkte. Hij was net op tijd klaar voor de solo, die hij grandioos en rondtollend op een been speelde.
Op 13 oktober hebben Springsteen en de E Street Band (zonder Patti Scialfa) het eerste van vier concerten in het Wachovia Spectrum in Philadelphia gegeven. In april hebben Bruce en de band ook in deze arena gespeeld. In de zaal hing een spandoek met de tekst "Bruce Springsteen - 47 Philadelphia Sell-Out Shows". Het was de planning dat deze zaal, waar Springsteen veel memorabele shows heeft gegeven, na de concerten in april afgebroken zou worden. Maar de plannen werden gewijzigd. Na de vier shows van Bruce geeft Pearl Jam eind oktober nog vier concerten voordat het Spectrum definitief geschiedenis is. Bruce herinnerde hier ook aan bij de begin van de show: "I thought we closed out this place last time... the Spectrum is going to live forever!" De show opende verrassend en energiek met een tourdebuut: 'Seaside Bar Song'. Jos Westenberg en Muriël Kleisterlee waren bij de show. Jos: "Vanaf dit eerste nummer was duidelijk dat Bruce er zin in had en iets speciaals voor Philadelphia in petto had. Iedereen heeft het altijd over de 'Philadelphia-special', refererend aan de speciale songs die hij in deze stad altijd speelt, en bij deze eerste show kwamen zeker een paar specials langs." Muriël: "Wat opviel was dat het publiek op de tribunes heel enthousiast was, maar de pit was vrij tam."
De eerste avond in Philadelphia werd een Born to Run-avond. Bruce: "This was the record that introduced us to each other. Therefore it holds a special place in my heart." Jos: "De performance van het albumgedeelte was erg intens. Veel nummers komen geregeld voorbij bij de concerten, maar door het concept van de gehele albums worden de nummers met meer passie en gedrevenheid gespeeld. Bruce liet het publiek helemaal los gaan op 'Thunder Road'. 'Backstreets' was uitzonderlijk goed, het stukje voor de "hiding on the backstreets"-reprise duurde lang en Bruce zong daar herhalend "you and me girl" en "til the end". Ik dacht, als Bruce ooit nog 'Sad Eyes' gaat zingen in 'Backstreets' is het vanavond, maar het gebeurde uiteindelijk niet."
De set kwam met 'Badlands' en 'No Surrender' ten einde. Na het applaus van het publiek liet Bruce de band niet het podium af gaan maar hij ging verder met de toegiften. Voor 'This Hard Land' vestigde Bruce de aandacht op Philabundance, een organisatie die in Pennsylvania armoede en honger bestrijdt. Na een gepassioneerde versie van 'This Hard Land' was 'Bobby Jean' wat vlakker. Clarence Clemons maakte ook een behoorlijke uitglijer in zijn saxofoonsolo. 'American Land' was weer zoals vanouds een feest en Bruce hield de energie hoog met 'Dancing in the Dark'. Hierin liet hij eerst een jong maar erg zelfverzekerd meisje op het zijpodium meedansen, daarna ging Bruce naar de tribune aan de zijkant om met een stel jongens te dansen die volgens hem "their moves down" hadden. Bruce bleef erg lang bij hen op de tribune, Steve, Clarence en Nils stonden al spelend te kijken waar de baas bleef. Uiteindelijk kwam Bruce weer terug en sloot hij met 'Rosalita' de avond af. Ook hierbij vergat Bruce niet het publiek dat achter het podium zat toe te zingen. "We'll be back tomorrow evening with Darkness on the Edge of Town", waren Springsteens afscheidswoorden aan een enthousiast en tevreden publiek.
Bruce en de band luidden volgende week nog een befaamde arena uit. Hoewel zij niet als laatste act aantreden (die eer is aan Pearl Jam), geven Bruce en de band vanaf dinsdag vier shows in het Wachovia Spectrum in Philadelphia.
Op 8 oktober hebben Springsteen en de E Street Band het vierde concert in Giants Stadium gegeven. Patti maakte haar rentree bij de E Street Band, voor het eerst sinds het concert in de Izod Arena op 21 mei van dit jaar. Familieverplichtingen en een paardrijongeluk hielden haar dit jaar lange tijd van het podium. Max Weinberg was ook de gehele show de drummer en zal waarschijnlijk tot het einde van de tour op de kruk achter het drumstel zitten. Er waren nog meer videoschermen, nu ook boven het podium. Kari-Anne Fygi was bij de show en sms't: "Oktober is te laat voor een stadionconcert. Het is erg fris. 25 minuten voordat de show begon, was de vloer voor de helft gevuld en de stoelen voor eenderde."
Op 2 oktober hebben Springsteen en de E Street Band het tweede concert in Giants Stadium in East Rutherford (New Jersey) gegeven. Ondanks Springsteens aankondiging aan het einde van de eerste show dat Patti Scialfa mee zou komen spelen, was zij niet van de partij. De show opende wederom met het nieuwe nummer 'Wrecking Ball'. Curt Ramm speelde de trompetsolo. Deze keer werd de tekst niet meer op het scherm getoond. De titel van het tweede nummer 'Tenth Avenue Freeze-out' werd tijdens de uitvoering hiervan wel tijdens de refreinen op het scherm getoond. "Jersey! Let them hear you in New York City!", riep Bruce het publiek vooraf toe. Tijdens 'Working on a Dream' zei Bruce dat de E Street Band "has been touring, touring, touring, touring and practicing, practicing, practicing, practicing just for tonight."
Op de laatste dag van september hebben Springsteen en de E Street Band het eerste van vijf concerten in Giants Stadium in East Rutherford, New Jersey gegeven. "Goedenavond, New Jersey, goed om in mijn achtertuin terug te zijn", begon Springsteen de show. Hij vertelde ook dat deze vijf concerten de laatste zijn die ooit in het stadion worden gespeeld, want het wordt afgebroken. "Doe met ons mee om deze oude dame uit te zwaaien. We hebben hier veel geweldige avonden beleefd, laten we er nog eentje doen." Verrassend genoeg ging Bruce verder met: "Dit is iets wat ik voor vanavond heb geschreven."
Springsteen en de E Street Band hebben op maandag 21 september in de Wells Fargo Arena in Des Moines opgetreden. De zaal was met minder dan 10.000 bezoekers slecht gevuld. Max Weinberg speelde net als bij het concert in Chicago een dag eerder de gehele show mee. Waar Chicago het gehele Born to Run-album kreeg voorgeschoteld, kreeg het publiek in Des Moines een kort stukje van The Wild, the Innocent and the E Street Shuffle te horen. Als laatste keuze bij de serie verzoeknummers haalde Bruce een bordje voor 'Incident on 57th Street' te voorschijn (het was een Spaanstalig verzoek: 'Incidente de la calle 57'). Na een mooie uitvoering vervolgde Bruce direct met 'Rosalita', net zoals dit duo op zijn tweede plaat is uitgebracht. Sinds 29 december 1980 in Uniondale waren deze twee nummers niet meer in volgorde achter elkaar gespeeld.
Springsteen en de E Street Band hebben op zondag 20 september in het United Center in Chicago opgetreden. Vooraf was al aangekondigd dat het complete Born to Run-album zou worden gespeeld, in volgorde zoals het ook op de plaat staat. Om het album in te kunnen passen moest Springsteen de setlist omgooien. De show opende met 'Seeds', 'No Surrender' en 'Johnny 99'. Max Weinberg zat achter de drums. Onder 'Hungry Heart' ging Bruce weer het publiek in en hij zong het laatste couplet tijdens een wandeling door de pit. 'Working on a Dream' ging de mist in. Bruce gaf eerst de band de schuld: "That was the sound of the E Street Band fucking up. And it was not pretty. Yes, it can still happen, even after all these years." Na het nummer gaf Bruce toe dat hij zelf de coupletten door elkaar had gehaald, wat leidde tot verwarring bij de band: "So it wasn't the band fucking up, it was the bossman fucking up."
Springsteen en de E Street Band hebben op woensdag 16 september in het Bi-Lo Center in Greenville (South Carolina) opgetreden. Max Weinberg was in Los Angeles voor zijn verplichtingen bij de Tonight Show, dus zijn zoon Jay zat achter de drums. Het concert begon sterk met 'Tenth Avenue Freeze-out'. Tijdens 'Hungry Heart' dook Bruce van het podium af het publiek in. Ook bij het ophalen van de verzoekbordjes aan het begin van 'Raise Your Hand' ging Bruce zelf de pit in om stukken karton te verzamelen. Als eerste liet Bruce een bordje 'You Sexy Thing' zien. Aan het begin en aan het einde van 'Raise Your Hand' zong hij een stukje van Hot Chocolate's hit, die hij in 2001 ook tijdens Kerstshows in Asbury Park met Bruce Hornsby speelde. De andere verzoeknummers leverden '
Springsteen en de E Street Band hebben op 22 augustus het eerste van twee concerten in het Comcast Center in Mansfield (bij Boston) gegeven. Even voor het concert, zo rond half zeven plaatselijke tijd, meldde Jay Weinberg op Twitter: "Geen stroom in Mansfield. Dit wordt geweldig!" Gelukkig werd het probleem op tijd verholpen.
Springsteen en de E Street Band hebben op 19 augustus de Working on a Dream-tour hervat in een bloedheet Comcast Theater, een amfitheater in Hartford. De show opende met 'Sherry Darling' waarbij Nils, Roy en Charlie alledrie accordeon speelden, net zoals ze dit eerder in Udine deden. Er waren meer overblijfselen van de Europese tour. Zo werd het scherm achter het podium veelvuldig gebruikt om solerende bandleden te projecteren en ook werden er vaak beelden van het publiek getoond achter de band. Waar bij het eerste Amerikaanse deel van de tour de focus sterk op het recessiegedeelte in de show lag, heeft Bruce dit nu ook in Amerika wat meer losgelaten. Hij koos nog wel voor 'Seeds' en de wat meer uitgelaten versie van 'Johnny 99' zoals deze in Europa is ontstaan. In 'Murder Incorporated' zaten twee solo's van Nils.
|
|
|
|
|
|
|
|
|