Touroverzicht Summer 2017 - Australië/NZ

25 februari Auckland, Nieuw-Zeeland - Mt. Smart Stadium
21 februari Christchurch, Nieuw-Zeeland - AMI Stadium
18 februari Hunter Valley, Australië - Hope Estate
16 februari Brisbane, Australië - Brisbane Entertainment Centre
14 februari Brisbane, Australië - Brisbane Entertainment Centre
11 februari Macedon, Australië - Hanging Rock
9 februari Sydney, Australië - Qudos Bank Arena
7 februari Sydney, Australië - Qudos Bank Arena
4 februari Melbourne, Australië - AAMI Park-stadion
2 februari Melbourne, Australië - AAMI Park-stadion
30 januari Adelaide, Australië - Adelaide Entertainment Centre
27 januari, Perth, Australië - Perth Arena
25 januari, Perth, Australië - Perth Arena
22 januari, Perth, Australië - Perth Arena

Slotconcert in Auckland
25 februari Auckland, Nieuw-Zeeland - Mt. Smart Stadium

Springsteen en de E Street Band hebben op 25 februari de tour Down Under afgesloten met een stadionconcert in het Mt. Smart Stadium in Auckland, Nieuw-Zeeland. Het stadion was niet uitverkocht. Bruce besloot de show in zijn eentje met 'Thunder Road' en beloofde terug te keren.

Vier dagen geleden reageerde het publiek in Christchurch het meest enthousiast op de nummers van Springsteens succesvolste album, Born in the USA. Dat zal Bruce vast geïnspireerd hebben, want hij ging in Auckland van start met drie nummers op rij van het album uit 1984: 'Darlington County', 'Working on the Highway' en 'Glory Days'. Een verrassende opener, maar toch niet de eerste keer dat Bruce een concert begon met 'Darlington County', in 2008 deed hij dat ook al eens. 'Working on the Highway' startte Bruce met de woorden: "This is our last night. We’re closing the highway Down Under." Bij 'Glory Days' zette Little Steven een zonnebril op met twee gitaren op het montuur. Hij probeerde ze ook op de neus van Bruce te zetten, maar die zei: "It’s fuckin’ ridiculous." Steve droeg de bril zelf voor de uitvoering van het nummer.
De opmerkelijke openingserie was eigenlijk ook het meest verrassende aan de setlist van deze show. Bruce maakte tijdens het drie uur durende optreden geen bijzondere keuzes of een grote finale, zoals misschien wel verwacht werd. De entourage, een niet geheel uitverkocht rugbystadion met veel lege plaatsen op de rechte tribunes en een behoorlijk tam publiek, inspireerde ook niet tot een legendarische tourafsluiter.

De uitvoering van 'My City of Ruins' was weer het hoogtepunt van de set. Hij introduceerde het met de woorden: "This is a song about putting things back together after they’ve fallen apart. About putting things back together after they’ve fallen apart. Because everything falls apart. And you’ve got to use your heart now. And you’ve got to use your hands now." In het middenstuk refereerde Bruce weer aan Asbury Park en de overleden E Street Bandleden: "I originally wrote this song about my adopted hometown of Asbury Park. It was going through a lot of hard times for more than a quarter of a century but slowly put itself back together again. Since I've written it, it's become about a lot of different things, mainly about the things that we lose as life goes on. The older you get, the more that loss weighs on you. Well they made that change uptown now…" Bruce herhaalde deze zin een paar keer en wisselde het af met: "Now there's tears… teardrops on the city."

De toegiften begon Bruce met een mooie uitvoering van 'Backstreets', waarin hij meerdere malen "Until the end" en "Forever friends" herhaalde. Vooraf bedankte hij het publiek in Auckland en Christchurch en alle crewleden die aan de tour hebben meegewerkt. Nadat de E Street Band na 'Bobby Jean' al afscheid had genomen, zei Bruce het publiek met 'Thunder Road' gedag en beloofde: "We'll be seeing you!"

Setlist 25-2: Darlington County / Working on the Highway / Glory Days / Johnny 99 / Prove it All Night / My Love Will Not Let You Down / Out in the Street / Hungry Heart / My City of Ruins / Wrecking Ball / The River / Youngstown / American Skin (41 Shots) / The Promised Land / Candy's Room / Because the Night / The Rising / Badlands / Rosalita (Come Out Tonight) // Backstreets / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Bobby Jean / Thunder Road (soloakoestisch)

Video van het gehele concert:




Stadionshow in Christchurch
21 februari Christchurch, Nieuw-Zeeland - AMI Stadium

Springsteen en de E Street Band hebben dinsdag 21 februari een drie uur durend stadionconcert in Christchurch, Nieuw-Zeeland gegeven. Christchurch had in 2010 en 2011 te maken met verwoestende aardbevingen en momenteel wordt de omgeving van de stad bedreigd door bosbranden. Bruce sprak voorafgaand aan 'My City of Ruins' over de aardbevingen en droeg het nummer op aan de slachtoffers (in 2011 vielen er 185 doden) en aan de hulpdiensten die nu de bosbranden bestrijden.

Na voorprogramma's van singer/songwriter Marlon Williams en de Australische band Jet, startte Bruce het hoofdprogramma met 'No Surrender'. Drie verzoeknummers volgden: 'Sherry Darling', 'Saint in the City' en 'Jolé Blon', dat voor de derde show op rij werd gespeeld. Later in het concert ging Bruce ook op het verzoek voor 'Radio Nowhere' in.



Na 'Hungry Heart' leidde Bruce 'My City of Ruins' in met de woorden: "Quite a few years ago I got a letter, a petition, from a town that suffered from an earthquake and they asked us to come and play. It took a while, but we got a chance to be here now.We drove around today and I got a chance to look at the city. I want to send this out to all the folks who suffered in the earthquake, and to all the emergency services people who are working today on the fires outside of town. This is our prayer to you."

In het midden van het nummer richtte Bruce zich weer tot het publiek: "I originally wrote this song for my hometown that's suffered an enormous amount of economic hardship and that basically disappeared for a quarter of a century. But slowly, slowly over the past ten years, it's built itself back up. A song at the end of the day can be about a lot of things, about my town, about your town, about New York City and even personal things that you've lost." Bruce herinnerde met die woorden aan het verlies van de twee E Street Bandleden, Danny en Clarence, iets wat hij in 2012 steevast deed in 'My City of Ruins'. Hij zette de herinnering kracht bij door een aantal keer de regel "They made that change uptown" te herhalen voordat hij verder ging met 'My City of Ruins'.

De toegiften opende Bruce met 'My Hometown'. Hij haalde een bordje uit het publiek met de tekst "Welcome to our hometown". Bij 'Dancing in the Dark' kreeg een aantal fans weer de uitnodiging het podium op te komen. Twee jonge meiden mochten bij Max Weinbergs drumpodium staan. Tijdens 'Tenth Avenue Freeze-out' was een vrouw die haar T-shirt en bh omhoog trok, uitgebreid op het grote scherm achter het podium te zien. De soloakoestische versie van 'Thunder Road' was na de bandversie van 'Bobby Jean' het einde van de show. Zaterdag treden Bruce en de band nog een keer op in Nieuw-Zeeland, in Auckland, waarna deze tour voorbij is.

Setlist 21-2: No Surrender / Sherry Darling / (It's Hard to Be a) Saint in the City / Jolé Blon / Out in the Street / Spirit in the Night / Hungry Heart / My City of Ruins / Mary's Place / Radio Nowhere / Prove it All Night / Darkness on the Edge of Town / The River / Youngstown / The Promised Land / Working on the Highway / Glory Days / Because the Night / The Rising / Badlands / Rosalita (Come Out Tonight) // My Hometown / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Bobby Jean / Thunder Road (soloakoestisch)


'Who'll Stop the Rain' in Hunter Valley
18 februari Hunter Valley, Australië - Hope Estate

Springsteen en de E Street Band hebben zaterdag 18 februari hun laatste Australische concert van deze tour in Hunter Valley gegeven. In de openlucht werd het publiek voorafgaand aan de show op hagel en onweer getrakteerd. Tijdens de show bleef het droog, maar Bruce opende het concert als goedmakertje wel met 'Who'll Stop the Rain'.

 Tussen de voorprogramma's van de Australische bands Diesel en Jet barstte er een grote hagelbui met onweer los. De concertorganisatie riep mensen op om afstand te nemen van het podium, het mengpaneel en lichtmasten. Na deze bui klaarde het op en toen Bruce om tien over half acht op het podium verscheen, was het publiek opgedroogd. Bruce beloonde de fans voor hun volharding door John Fogerty's 'Who'll Stop the Rain' te spelen. Na 'Out in the Street' nog twee mooie covers: 'I Fought the Law' (bekend van de Bobby Fuller Four)  en 'Jolé Blon' (bekend van Gary US Bonds). 'Waitin' on a Sunny Day' was een verzoeknummer, net als Mary's Place. Onder 'Hungry Heart' was Jake Clemons, die Bruce volgde op zijn weg achter de pit langs, uitgegleden. De val had schade toegebracht, want hij moest zijn saxofoon aan het einde van het nummer wisselen.

'None But the Brave' was ook een mooi verzoeknummer. De set eindigde met 'Rosalita (Come Out Tonight)'. Net als bij het laatste optreden in Brisbane, waar een vijftienjarige jongen op gitaar mocht meespelen en -zingen, haalde Bruce nu bij de eerste toegift een man uit het publiek. De fan stond met een groot bord, dat hij vaak omhoog hield, vooraan in de pit. Hij was niet de enige die het podium op mocht deze show, want bij 'Dancing in the Dark' haalde Bruce minstens zeven mensen uit het publiek die met verschillende E Street Bandleden wilden dansen. Deze act ging gepaard met de nodige selfies bij Springsteens microfoon.

De show eindigde met een akoestische versie van 'Thunder Road', die Bruce alleen uitvoerde; de band was met 'Bobby Jean' al door het publiek uitgezwaaid. "Thank you Australia, we'll be seeing you" waren Springsteens slotwoorden, die nu naar Nieuw-Zeeland vliegt voor de laatste twee shows van deze tour.

Setlist 18-2: Who'll Stop the Rain / Badlands / Out in the Street / I Fought the Law / Jolé Blon / Waitin' on a Sunny Day / I'm Goin' Down / Hungry Heart / Mary's Place / None But the Brave / Wrecking Ball / You Can Look (But You Better Not Touch) / Death to My Hometown / The River / Youngstown / The Promised Land / Working on the Highway / Glory Days / Darlington County / Because the Night / The Rising / Rosalita (Come Out Tonight) // No Surrender / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Bobby Jean / Thunder Road (soloakoestisch)
vetgedrukt: tourpremière


Bruce verrast ook bij tweede show Brisbane
16 februari Brisbane, Australië - Brisbane Entertainment Centre

Springsteen en de E Street Band hebben het tweede concert in het Brisbane Entertainment Centre gegeven. Met het einde van de Australische tour in zicht trok Bruce tijdens de drie uur durende show nog wat verrassingen uit de kast: 'Working on a Dream', 'Long Time Comin'' (twee tourpremières), 'Roll of the Dice' en 'Follow that Dream' (allebei vorig jaar één keer gespeeld) waren de grootste verrassingen van de avond. Volgens de eerste berichten op de forums was dit een van de beste Australische shows deze tour.

In de soundcheck had Bruce 'Long Time Comin'', 'Follow that Dream' en 'Radio Nowhere' al met de E Street Band doorgenomen. Laatstgenoemde nummer werd niet tijdens de show herhaald, maar Bruce verraste de fans wel met eerder genoemde nummers, aangevuld met 'Jolé Bon' (vorig jaar één keer gespeeld) en 'Fire' (vorig jaar twee keer gespeeld).

Bij 'Growin' Up' haalde Springsten een jongen uit het publiek die het met hem mee mocht zingen. De jongen kreeg een gitaar omgehangen en startte niet onverdienstelijk zelf met spelen en zingen. In het middenstuk begon Bruce tegen de jongen en het publiek te vertellen: "Voordat we verder gaan, een lesje. Toen ik jouw leeftijd had, kreeg ik mijn eerste gitaar. Ik nam 'm mee naar huis en ik realiseerde me dat het er niet om ging hoe goed je erop speelde, maar hoe goed je er uitzag tijdens het spelen. Dus ik ging voor de spiegel staan en probeerde verschillende poses uit." Samen met de jongen nam Bruce een paar rockposes aan.



Tijdens de crowdsurf onder 'Hungry Heart' had iemand uit het publiek een telefoon in Springsteens broekzak gestopt. Bruce haalde het toestel na het nummer tevoorschijn en zei dat de eigenaar deze na afloop backstage kon komen ophalen (wat niet gebeurde, een roadie reikte de telefoon van het podium aan de eigenaar aan). De toegiften opende Bruce met een mooie versie van 'Jungleland' en sloot hij samen met de band af met 'Thunder Road'.

Dit was het laatste indoorconcert van deze tour. Er volgt nog een openluchtconcert in Hunter Valley. Daarna vliegen Bruce en de band voor twee stadionshows naar Nieuw-Zeeland, waar volgende week de tour wordt afgesloten.



Setlist 16-2: New York City Serenade (met strijkers) / Working on a Dream / Roll of the Dice / Jolé Blon / Long Time Comin' / Growin' Up / Out in the Street / No Surrender / Hungry Heart / Mary's Place / Fire / Follow that Dream / The River / American Skin (41 Shots) / The Promised Land / Downbound Train / I'm on Fire / Because the Night / She's the One / Badlands / Rosalita (Come Out Tonight) // Jungleland / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Thunder Road
vetgedrukt: tourpremière


Valentijnsverrassingen in Brisbane
14 februari Brisbane, Australië - Brisbane Entertainment Centre

Springsteen en de E Street Band hebben op 14 februari de eerste van twee shows in het Brisbane Entertainment Centre gegeven. De verrassingen, die bij de meeste voorgaande concerten deze tour in Australië opvallend uitbleven, waren er wel bij deze show, die twee uur en drie kwartier duurde. 'Janey Don't You Lose Heart', 'Back in Your Arms' en 'Secret Garden' sloten mooi aan bij Valentijnsdag.

Sommige fans die meerdere concerten deze tour hebben bezocht, klaagden voorafgaand aan deze show over de voorspelbaarheid van de setlist. Een Europese fan, die de meeste shows van deze Australische tour gezien heeft, mailde ons: "De openingsshow in Perth, waar veel nummers van de eerste twee albums gespeeld werden, begon veelbelovend. Maar daarna leek Bruce vooral voor veilig te gaan en speelde hij meestal nummers die bij het grote publiek bekend zijn. En er zijn hier veel 'casual fans' die de bandleden nauwelijks herkennen. Zij zijn erg tevreden over de shows, dus ik denk dat deze tour voornamelijk voor hen is. De die-hards raken teleurgesteld door de weinige verrassingen."

De wat meer obscure nummers werden soms wel in de soundcheck gerepeteerd, maar haalden het concert zelden. Tot vandaag in Brisbane. Na de opener 'New York City Serenade', uitgevoerd met begeleiding van een strijkersensemble, zette Bruce zijn verrassingsaanval in door op rij te spelen: 'Lucky Town' (vorig jaar vier keer gespeeld), 'Janey Don't You Lose Heart' (in de soundcheck gerepeteerd, maar voor deze tour een première), 'Rendezvous', 'Be True' (beide nummers waren bij de tweede show in Sydney ook gespeeld, maar horen niet bij de categorie vaak gespeelde nummers), 'Back in Your Arms' en 'Better Days' (allebei vorig jaar één keer gespeeld). De uitvoering van 'Back in Your Arms' liep flink de mist in, niet alle muzikanten zaten op één lijn. Na het inleidende verhaal over Valentijn, brak Bruce de uitvoering af: "The band has this all fucked up." Bruce richtte zich tot de bandleden, en met name Roy Bittan: "Do you know what our progression is? Just say 'yes' or 'no'. Let Nils Lofgren do. Nils, show us the way." Nils speelde een stukje voor en daarna startte Bruce het nummer opnieuw maar de trage uitvoering bleef verre van perfect.

Iets later in de show zette Bruce ook 'Leap of Faith' (tourdebuut) nog op de setlist en de toegiften opende hij met een mooie versie van 'Secret Garden' (vorig jaar twee keer gespeeld). 'Dancing in the Dark', samen met de laatste toegift 'Bobby Jean' de enige twee nummers van het Born in the USA-album van deze avond, mondde uit in de bekende act waarbij een select gezelschap uit het publiek wordt gekozen en het podium op mag komen. Deze keer was daar een Oostenrijkse vrouw bij die boven op Roy Bittans piano mocht dansen (dit was al niet meer zo origineel want in Zürich haalde dezelfde vrouw dit ook al eens uit).


De vele bordjes in de pit van mensen die bij 'Dancing in the Dark' graag het podium op willen, belemmeren het zicht van fans achter de pit.


Donderdag treden Bruce en de E Street Band nog een keer in Brisbane op, wat dan tevens de laatste indoorshow van deze tour zal zijn.

De Europese fan, die ons voorafgaand aan de show in Brisbane mailde, schreef in haar bericht ook: "Tijdens concerten haalt Bruce zijn energie vaak uit de reactie van het publiek, maar het Australisch publiek is nogal tam. Op de tribunes blijft iedereen de hele show zitten. Veel mensen komen gekleed naar de show alsof ze naar het theater, of naar de barbecue gaan. En er wordt heel veel gekletst.
Er valt me bij deze shows nog iets op, Bruce's gemoedstoestand lijkt sterk op en neer te gaan. Bruce richt zijn aandacht vaak op een groepje vrouwelijke fans uit Europa en Amerika, die nooit meedoen aan de roll calls maar voor opening van de deuren al naar binnen mogen en de beste plek in de zaal nemen. Sommigen van hen hadden dit privilege ook bij de Europese tour. De shows worden er niet beter van."

Setlist 14-2: New York City Serenade (met strijkers) / Lucky Town / Janey Don't You Lose Heart / Rendezvous / Be True / Back in Your Arms / Better Days / The Ties that Bind / Out in the Street / Hungry Heart / Wrecking Ball / Leap of Faith / The River / Youngstown / Candy's Room / She's the One / Because the Night / The Rising / Badlands / Rosalita (Come Out Tonight) // Secret  Garden / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Bobby Jean
vetgedrukt: tourpremière


Soloakoestische start en slot bij Hanging Rock
11 februari Macedon, Australië - Hanging Rock

Springsteen en de E Street Band hebben 11 februari bij Hanging Rock opgetreden. Bruce opende de show solo, met een mooie versie van 'The Promised Land' en sloot de avond ook in zijn eentje af, met de akoestische uitvoering van 'Thunder Road'.

Het publiek kreeg voor Springsteens optreden een concert van de Australische formatie Jet te horen. Vlak na zeven uur verscheen Bruce alleen op het podium met een akoestische gitaar en mondharmonica voor 'The Promised Land'. Vlak nadat de E Street Band hem had vergezeld voor 'American Land' begon het te regenen. Bruce leek aan het begin van het concert voor een festivalsetlist te kiezen, zo kwam hij al vroeg met 'Out in the Street' en 'Badlands' op de proppen. 'Growin' Up', 'Blinded By the Light' (allebei waren verzoeknummers) en 'Spirit in the Night' waren daarna drie nummers van Greetings from Asbury Park, N.J. op rij.
'Growin' Up' leidde Bruce in met het verhaal over zijn eerste elektrische gitaar die hij voor 18 dollar kocht. "Ik had nog nooit 18 dollar bij elkaar gezien." Om dat geld bij elkaar te krijgen, moest hij werken in de tuin van zijn tante. Dat was zijn eerste baantje en daarna heeft hij nooit meer gewerkt, aldus Bruce. Zijn gitaarspel klonk vreselijk, dus hij oefende dan maar zijn gitaarposes voor de spiegel. "You have to look good!"

Foto: Willy Inoz.

'I'm Goin' Down' was ook een verzoeknummer. De maker had op het bordje "I'm Goin' Down Down Down on someone tonight" geschreven en Bruce liet het lachend aan de camera zien.
'Youngstown' werd voor de vierde show op rij gespeeld. Voor 'New York City Serenade' was dit concert, en voor het eerst deze Australische tour, geen plek op de setlist.
'Jungleland' opende de toegiften, die daarna dezelfde keuzes bevatten als bij de laatste show in Sydney, maar dan zonder 'Detroit-medley'. Met 'Thunder Road' nam Bruce ruim voor tien uur, na twee uur en drie kwartier spelen, afscheid van het publiek.

Setlist 11-2: The Promised Land (soloakoestisch) / American Land / Out in the Street / Badlands / Two Hearts (incl. It Takes Two) / Growin' Up / Blinded By the Light / Spirit in the Night / I'm Goin' Down / Hungry Heart / Wrecking Ball / The River / Youngstown / Johnny 99 / Working on the Highway / Glory Days / Because the Night / The Rising / Rosalita (Come Out Tonight) // Jungleland / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Bobby Jean / Thunder Road (soloakoestisch)


Tweede show Sydney
9 februari Sydney, Australië - Qudos Bank Arena

Springsteen en de E Street Band hebben donderdag het tweede concert in de Qudos Bank Arena in Sydney gegeven. De show was in tegenstelling tot de eerste avond dinsdag niet uitverkocht, er waren veel lege plaatsen achter het podium. De setlist was in het middenstuk, met nummers als 'Adam Raised a Cain', 'Rendezvous' en 'Be True', wat gevarieerder dan die van de eerste show.

Bruce sprak weinig tegen het publiek maar liet in hoog tempo 27 nummers achter elkaar passeren. Vooral het eerste deel van de show, waarin alleen 'Lonesome Day' in plaats van 'American Land' werd gespeeld, leek sterk op de setlist van de eerste avond. 'Adam Raised a Cain' was een verzoeknummer. De hoofdset sloot Bruce af met 'Badlands' en 'Rosalita'. In de toegiften verraste Bruce met zijn keuze voor de 'Detroit-medley'. Na 'Bobby Jean' nam de band afscheid van het publiek en bleef Bruce alleen op het podium achter voor een laatste toegift, de soloversie van 'Thunder Road'.

Setlist 9-2: New York City Serenade (met strijkers) / Lonesome Day / The Ties that Bind / No Surrender / My Love Will Not Let You Down / Spirit in the Night / Out in the Street / Hungry Heart / Death to My Hometown / Adam Raised a Cain / The River / Youngstown / The Promised Land / Rendezvous / Be True / Working on the Highway / Because the Night / The Rising / Badlands / Rosalita (Come Out Tonight) // Born to Run / Detroit-medley / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Bobby Jean / Thunder Road (soloakoestisch)


'Long Tall Sally' bij eerste show Sydney
7 februari Sydney, Australië - Qudos Bank Arena

Springsteen en de E Street Band hebben dinsdag het eerste van twee concerten in de Qudos Bank Arena in Sydney gegeven. Het was een energieke show voor een enthousiaste pit die bij tijd en wijle luidkeels meezong. De verrassing van de avond was de keuze van Bruce om het verzoek voor 'Long Tall Sally' te spelen.

Springsteen had de cover van Little Richard pas een keer eerder met de E Street Band, in 2013 in Italië, tijdens een regulier concert gespeeld. Het was nu het derde verzoeknummer op rij, eerder speelde Bruce 'My Love Will Not Let You Down' en (ja, werkelijk op verzoek) 'Hungry Heart'. De show was een half uurtje eerder begonnen met 'New York City Serenade', compleet met een strijkersensemble. Het lijkt erop dat Bruce bij de concerten in de openlucht ervoor kiest om 'New York City Serenade' wat later op de avond te spelen, maar bij de indoorshows zoals deze in Sydney blijft het de opener. Na afloop bedankte Bruce alle acht vrouwen van het strijkersensemble door ze een hand te geven.

'American Land' was het tweede nummer en daarmee ging direct het tempo fors omhoog. Bruce zong in plaats van "The Germans and the Jews" nu "The Muslims and the Jews", waarmee hij uiteraard refereerde aan het inreisverbod dat Trump voor mensen uit zeven moslimlanden wil instellen. Geen speeches verder deze avond, maar met nummers als 'American Skin', 'Youngstown' en 'The Promised Land' liet Springsteen blijken waar hij voor staat in de Amerikaanse maatschappij. Het publiek in de zaal achter de pit had ook zitplaatsen, waarmee het enthousiasme vooral tot de pit beperkt bleef.

De toegiften opende Bruce met 'Jungleland' en na 'Shout' was 'Bobby Jean' de uitzwaaier. "We will be back in two nights with another spectacular", waren Springsteens slotwoorden waarmee hij alvast vooruitkeek naar het tweede concert, donderdag in Sydney.

Setlist 7-2: New York City Serenade (met strijkers) / American Land / The Ties that Bind / No Surrender / Out in the Street / My Love Will Not Let You Down / Hungry Heart / Long Tall Sally / Wrecking Ball / Darkness on the Edge of Town / American Skin (41 Shots) / Youngstown / The Promised Land / Mary's Place / Candy's Room / She's the One / Downbound Train / I'm on Fire / Because the Night / The Rising / Badlands / Thunder Road // Jungleland / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Bobby Jean
vetgedrukt: tourpremière


'This Hard Land' bij tweede show in Melbourne
4 februari Melbourne, Australië - AAMI Park-stadion

Springsteen en de E Street Band hebben zaterdag 4 februari het tweede concert in het AAMI Park-stadion (dat niet uitverkocht was) in Melbourne gegeven. Zoals verwacht nam Bruce de setlist van het eerste concert op de schop en speelde hij vijftien andere nummers. Het concert, met 'Twist and Shout' en vuurwerk in de finale, duurde twee uur en vijftig minuten.

De Australische band Jet, die in 2012 was gestopt maar speciaal voor de Springsteen-concerten in Melbourne weer bij elkaar was gekomen, verzorgde net als donderdag het voorprogramma. Ook Diesel (artiestennaam van Mark Lizotte, de zwager van de Australische ster Jimmy Barnes) trad op.

Bruce opende de "main event" om kwart voor acht met 'American Land'. Bij 'Out in the Street' liet hij een vrouw uit het publiek komen en op het drumpodium bij Max Weinberg klimmen om bij hem een dansje te doen. 'This Hard Land', dat deze keer niet solo maar met band werd gespeeld, was een verzoeknummer. Bruce nam het verzoekje aan, pakte de mondharmonica maar zette toch eerst 'Glory Days' in. Daarna zei hij tegen het publiek: "Sit those tired asses back down" en volgde 'This Hard Land'.
'Prove it All Night' werd op verzoek met het uit 1978 bekende piano-/gitaar-intro gespeeld. 'My City of Ruins' stond ook op de setlist. In een prachtig middenstuk zong Bruce herhalend "The change was made uptown", gevolgd door "Now there's tears, so many tears." Daarmee riep hij de uitvoering van 2012 weer in herinnering, waarin hij in dit nummer refereerde aan het overlijden van Clarence Clemons en Danny Federici.

'Waitin' on a Sunny Day', compleet met meezingend kind, was terug van weggeweest. Bruce zei dat hij niet wist hoe hij het nummer moest inzetten, maar na een paar pogingen kreeg hij het begin onder de knie. Opvallende afwezige was 'The Rising'.

Setlist 4-2: American Land / Lonesome Day / My Love Will Not Let You Down / Out in the Street / Sherry Darling / Glory Days / Hungry Heart / This Hard Land / New York City Serenade / Prove it All Night (incl. '78-intro) / Trapped / Youngstown / Cover Me / Death to My Hometown / My City of Ruins / Cadillac Ranch / I'm Goin' Down / Waitin' on a Sunny Day / Because the Night / Badlands / Thunder Road // Born to Run / Seven Nights to Rock / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Twist and Shout


Eerste stadionshow in Melbourne
2 februari Melbourne, Australië - AAMI Park-stadion

Springsteen en de E Street Band hebben de eerste van twee stadionshows in het AAMI Park-stadion in Melbourne gegeven. Bruce startte de show in zijn eentje met een solo-uitvoering van de uit 1962 stammende cover 'Don't Hang Up' van de Amerikaanse band The Orlons en eindigde de show twee uur en vijftig minuten later met vuurwerk onder de laatste tonen van 'Twist and Shout'.

Bruce verscheen alleen op het podium met een akoestische gitaar en zei: "We stand before you, embarrassed Americans tonight. This is a song from 1965 by the Orlons, we're gonna use to send a letter back home." Met de verrassende opener stak Bruce de draak met de Amerikaanse president Trump. Die brak gisteren het telefoongesprek af dat hij met de Australische premier Turnbull had, toen dat uitkwam op de vluchtelingenopvang. Obama had een afspraak met Turnbull dat Amerika een aantal vluchtelingen uit de landen Irak, Iran en Somalië, die in Australische kampen zitten, zou opvangen in ruil voor vluchtelingen uit Midden-Amerika. Trump wil niets weten van deze afspraak die hij "de domste deal ooit" noemde. Bruce haakte met een vleugje humor in op deze serieuze actuele zaken. Na 'Don't Hang Up' snelde de E Street Bandleden het podium op en volgde 'American Land', dat Bruce inleidde met de uitroep: "We come from a land of immigrants!"

De setlist bevatte veel nummers die je voor een stadionshow kunt verwachten, denk aan 'Hungry Heart', 'Glory Days', 'The Promised Land', 'Mary's Place', 'Darlington County', 'Working on the Highway' en 'Badlands'. Midden in de hoofdset was ook plaats voor 'New York City Serenade', dat nu eens niet de opener van het concert was. De uitvoering was compleet met begeleiding van een strijkersensemble.

De toegiften opende Bruce met een mooie soloversie van 'Long Walk Home', dat hij bij een eerder concert al in de soundcheck gerepeteerd had. Fans komen van ver om deze shows bij te wonen en Bruce liet zijn waardering hiervoor blijken: "Tonight we've got folks from 21 countries in the pit!" Hij noemde alle landen op, waaronder "Holland" en "Belgium".

De show liep met de standaardkeuzes naar het einde toe. Na 'Shout' volgde de stadionrocker pur sang 'Twist and Shout' als afsluiter. Zaterdag is de tweede show in Melbourne.

Setlist 2-2: Don't Hang Up (soloakoestisch) / American Land / The Ties that Bind / No Surrender / Two Hearts (incl. It Takes Two) / The Promised Land / Glory Days / Hungry Heart / Wrecking Ball / New York City Serenade / Atlantic City / Johnny 99 / Murder Incorporated / Death to My Hometown / The River / Mary's Place / Darlington County / Working on the Highway / I'm on Fire / Because the Night / The Rising / Badlands / Land of Hope and Dreams (incl. People Get Ready) // Long Walk Home (soloakoestisch) / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Twist and Shout
vetgedrukt: tourpremière


Protest tegen Amerikaanse moslim-ban in Adelaide
30 januari Adelaide, Australië - Adelaide Entertainment Centre

Springsteen en de E Street Band hebben een drie uur durende show in het Adelaide Entertainment Centre gegeven. 'American Land' werd als statement tegen Trumps beleid  als tweede nummer van de avond gespeeld. Richie Sambora, de oud-gitarist van Bon Jovi, was de special guest die met twee nummers in de toegiften kwam meedoen.

Na opener 'New York City Serenade' gaf Bruce commentaar op Trumps besluit om reizigers uit zeven landen de toegang tot Amerika te ontzeggen: "Tonight we want to add our voices to the thousands of Americans who are protesting at airports around the country the Muslim Ban and the detention of foreign nationals and refugees. America is a nation of immigrants and we find this anti-democratic and fundamentally un-American."
Hij zette zijn statement kracht bij door het spelen van 'American Land'. Dit nummer heeft hij vorig jaar maar één keer gedaan, op St. Patrick's Day in Los Angeles. 'Land of Hope and Dreams' zat ook vroeg in de set. 'Trapped', een verzoeknummer, droeg Bruce op aan alle mensen die momenteel vastzitten op vliegvelden vanwege Trumps inreisverbod.

Net als bij de derde show in Perth besloot Bruce ook nu weer om 'Glory Days' vroeg in de show te spelen. In tegenstelling tot de shows in Perth (waar hij alleen het massale verzoek 'Blood Brothers' aannam) honoreerde Bruce ook weer verzoeknummers uit het publiek: 'Trapped' dus, 'Brown-Eyed Girl' van Van Morrison en (het vaak gespeelde) 'She's the One' waren verzoekjes die via bordjes tot hem kwamen. Bij 'Brown-Eyed Girl' zette Bruce een muts van - naar het leek - wasbeerbont op en haalde hij twee mannen en twee vrouwen uit het publiek die op het podium mochten meezingen en -dansen. Een van de mannen nam plaats achter de piano, de andere man zong zeer verdienstelijk naast Bruce. Ze waren alen verkleed als personages uit The Honeymooners, een Amerikaanse televisieserie uit de jaren vijftig waar Bruce in het verleden wel vaker aan gerefereerd heeft.

Ook de opener van de toegiften was een verzoeknummer, voor ene "Brady", de overleden zoon van een moeder die aanwezig was: een soloakoestische versie van 'If I Should Fall Behind'. Richie Sambora kwam meedoen bij 'Tenth Avenue Freeze-out' en 'Shout'. 'Rosalita was de afsluiter van de avond.

Setlist 30-1: New York City Serenade / American Land / The Ties that Bind / No Surrender / Land of Hope and Dreams (incl. People Get Ready) / Trapped / Spirit in the Night / Glory Days / Hungry Heart / Wrecking Ball / Youngstown / Something in the Night / Darlington County / Brown-Eyed Girl / Murder Incorporated / Death to My Hometown / Racing in the Street / Because the Night / She's the One / The Rising / Badlands / Thunder Road // If I Should Fall Behind (soloakoestisch) / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out (met Richie Sambora) / Shout (met Richie Sambora) / Rosalita (Come Out Tonight)
vetgedrukt: tourpremière/special guest


Richie Sambora tussen Bruce en Little Steven.


Laatste Perth-show kortste van de drie
27 januari, Perth, Australië - Perth Arena

Springsteen en de E Street Band hebben het derde van drie concerten in Perth gegeven. Dit concert was de kortste show van de drie.

In twee uur en driekwartier passeerden 27 nummers de revue. Net als bij de vorige shows speelde Bruce geen verzoeknummers. 'Glory Days' en 'Ramrod', vaak keuzes voor de toegiften, zaten nu vroeg in de show. Een mooie verschie van 'Drive All Night' betekende een primeur van dit nummer in Asutralië. De act met de cape tijdens 'Shout' bleef achterwege.

Bij 'Dancing in the Dark' liet Bruce een groep meiden het podium opkomen die zich "Stevie's Angels" noemden. Tijdens de drie shows in Perth hebben Bruce en de E Street Band in totaal 58 verschillende nummers gespeeld.

Setlist 27-1: New York City Serenade / Night / It’s Hard to be a Saint in the City / Cover Me / Radio Nowhere / Glory Days / Hungry Heart / The River / Youngstown / Murder Incorporated / Johnny 99 / Ramrod / You Can Look (But You Better Not Touch) / Death to My Hometown / Drive All Night / I'm Goin' Down / Because the Night / The Rising / Badlands / Land of Hope and Dreams // Backstreets / Born to Run / Seven Nights to Rock / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Bobby Jean


Andere nummers maar geen verrassingen bij Perth (2)
25 januari, Perth, Australië - Perth Arena

Springsteen en de E Street Band hebben op 25 januari in Perth de tweede van drie shows gegeven. Hoewel het concert ruim onder de drie uur uitkwam en veertig minuten korter was dan de eerste show in Perth, zette Bruce zestien andere nummers op de setlist dan op de eerste avond. Toch zaten daar geen echte verrassingen bij.

'New York City Serenade' was opnieuw de opener. De setlist bevatte daarna, op de laatste toegift 'Rosalita' na, geen enkel ander nummer van de eerste twee albums. Daarmee leek de setlistkeuze meer op die van de Europese stadionshows. 'The River' en 'Hungry Heart' (inclusief de crowdsurf over de pitgangers) waren ook weer terug op de setlist. 'Jungleland' opende de toegiften die dus werden afgesloten met een uitgelaten versie van 'Rosalita'.
Bij 'Mary's Place' was Bruce de tekst kwijt: "I'm fucking up the words really badly. What's worse is I'm reading them!"

Marianne Gauguin was bij de eerste twee shows in Perth en mailde: "De tweede show was goed, maar toch wel meer voor een breed publiek. En ten opzichte van Springsteens recente shows erg kort, twee uur en vijftig minuten. Bruce en de band zijn nog niet erg losgekomen. Het lijkt erop dat hij zich richt op de vooraf geplande setlist. Tot nu toe zijn nog geen verzoekbordjes gehonoreerd, op die ene speciale na, in de eerste show voor 'Blood Brothers'."

Vrijdag volgt de laatste show in Perth.

Setlist 25-1: New York City Serenade / Prove it All Night / My Love Will Not Let You Down / Two Hearts / Wrecking Ball / Out in the Street / Hungry Heart / My City of Ruins / Mary's Place / Atlantic City / Johnny 99 / Murder Incorporated / Death to My Hometown / The River / Downbound Train / I'm on Fire / Because the Night /  The Rising / Badlands / Thunder Road // Jungleland / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Rosalita (Come Out Tonight)


Bruce strijdvaardig bij eerste show Perth
22 januari, Perth, Australië - Perth Arena

Springsteen heeft zondag 22 januari in Perth met de E Street Band (zonder Patti) de eerste show van de Australische tour gegeven. Qua setlist borduurde hij voort op de keuzes die hij bij de laatste Amerikaanse shows maakte: veel nummers van de eerste twee albums. Verrassend was de soloakoestische versie van 'Blood Brothers' als toegift. Aan het begin van de show toonde Bruce zijn strijdvaardigheid in het huidige Amerikaanse politieke landschap: "We are the new American resistance" en betuigde zijn steun aan de deelnemers van de wereldwijde vrouwenprotesten van afgelopen week.

Voorafgaand aan het concert was er een persmeeting, waarin Bruce vragen van journalisten beantwoordde en hij ook wat zei over de politieke situatie in de VS. Bruce nuanceerde zijn eerdere opmerkingen over Trump door te stellen dat de nieuwe president veel kiezers heeft getrokken door dezelfde maatschappelijke onderwerpen te behandelen waarover hij zelf al jaren gezongen heeft, zoals "de deïndustrialisatie in de Verenigde Staten, de globalisering en de technologische revolutie waardoor sommige mensen het heel erg zwaar hebben gekregen. Van het herstel in Amerika hebben veel van die mensen niet kunnen profiteren. Dat maakt het makkelijk voor een demagoog - ik denk dat Donals Trump er een is - om heel sterke statements te maken. Ik hoop dat het een succes wordt, ik hoop dat hij de banen terug kan brengen. (...) Ik hoop dat hij sommige van zijn beloften waarmaakt."

De show begon met 'New York City Serenade', waarbij de band werd vergezeld door een strijkersensemble. Voor het tweede nummer, 'Lonesome Day', richtte Bruce zich tot het publiek:

"The E Street Band is glad to be here in Western Australia. But we're a long way from home, and our hearts and spirits are with the hundreds of thousands of women and men that marched yesterday in every city in America and in Melbourne who rallied against hate and division and in support of tolerance, inclusion, reproductive rights, civil rights, racial justice, LGBTQ rights, the environment, wage equality, gender equality, healthcare, and immigrant rights. We stand with you. We are the new American resistance."


In het perspectief van de Amerikaanse verkiezingen werkt 'Lonesome Day' (met de tekstregel "This too shall pass") zalvend en opbeurend. Na 'Lonesome Day' bleef Bruce bij hetzelfde thema met 'Darkness on the Edge of Town' en het strijdvaardige 'No Surrender'. In 'Land of Hope and Dreams' had Bruce een subtiele maar treffende tekstwijziging: "This train carries immigrants".

In 'Growin' Up' vertelde Bruce een verhaal dat hij ook in de autobiografie beschreef, de wijze waarop hij als tiener zijn eerste geld verdiende om zijn eerste elektrische gitaar te kopen, door in de tuin van zijn tante Dora te werken. Maar twee nummers van The River verschenen op de setlist, alleen 'Out in the Street' en 'The Ties that Bind'. Er was zelfs geen ruimte voor het titelnummer 'The River' en 'Hungry Heart', twee nummers die vaak gespeeld zijn bij de concerten in 2016.
In 'Spirit in the Night' kreeg Bruce vier blikjes bier uit het publiek aangereikt: "Is dit voor de hele band?" Bruce dronk een blikje leeg. Er waren geen veranderingen in de E Street Band, of het zou de uiterlijke verschijning moeten zijn: Garry Tallent had een baard een Charlie Giordano een grote snor.
'Blood Brothers' was een speciaal verzoek voor een overleden fan Matty. Iemand had Bruce bij het hotel al gevraagd het nummer te spelen en de eerste tweehonderd mensen in de rij hadden allemaal een bordje gekregen met het verzoek dit voor de toegiften omhoog te houden. Bruce vroeg zich af of hij het nummer nog wel herinnerde, oefende eventjes een beetje op gitaar en vroeg toen om een mondharmonica in toonsoort F.

De toegiften waren verder redelijk standaard. Bij 'Dancing in the Dark' werd een meisje uit het publiek geplukt waar Bruce mee danste. En tijdens 'Shout' speelde Bruce het podium te willen verlaten en kreeg hij weer de "Boss"-cape omgelegd door Little Steven, net zoals hij dat bij de laatste Europese shows vorig jaar deed. De laatste toegift was 'Bobby Jean'. Woensdag is de tweede show in Perth.

Setlist 22-1: New York City Serenade (met strijkers) / Lonesome Day / Darkness on the Edge of Town / No Surrender / Out in the Street / Land of Hope and Dreams / Does this Bus Stop at 82nd Street? / Growin' Up / Spirit in the Night / Lost in the Flood / Kitty's Back / Incident on 57th Street / Rosalita (Come Out Tonight) / The Ties that Bind / Darlington County / Working on the Highway / The Promised Land / American Skin (41 Shots) / My Hometown / Candy's Room / She's the One / Because the Night / The Rising / Badlands // Blood Brothers (soloakoestisch) / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Bobby Jean
vetgedrukt: tourpremière

 
Na de soundcheck stond Bruce de pers te woord.





OVER BE TRUE
E-MAILNIEUWSBRIEF