Touroverzicht High Hopes - Amerika

18 mei Uncasville, CT - Mohegan Sun Arena
17 mei Uncasville, CT - Mohegan Sun Arena
14 mei Hershey, PA - Hersheypark Stadium
13 mei Albany, NY - Times Union Center
6 mei Houston, TX - Cynthia Woods Mitchell Pavilion
3 mei New Orleans, LA - New Orleans Fairgrounds, Jazz and Heritage Festival
1 mei Tampa, FL - MidFlorida Credit Union Amphitheater
29 april Sunrise, FL - BB&T Center
26 april Atlanta, GA - Aaron's Amphitheater at Lakewood
24 april Raleigh, NC - PNC Arena
22 april Pittsburgh, PA - Consol Energy Center
19 april Charlotte, NC - Time Warner Cable Arena
17 april Nashville, TN - Bridgestone Arena
15 april Columbus, OH - Nationwide Arena
12 april Virginia Beach, VA - Farm Bureau Live at Virginia Beach
8 april Cincinnati, OH - US Bank Arena
6 april Dallas, TX - Reunion Park, March Madness Music Festival

Laatste show van de tour in Uncasville
18 mei Uncasville, CT - Mohegan Sun Arena

Springsteen en de E Street Band hebben zondagavond 18 mei in Uncasville het laatste concert van de tour gegeven. Bruce had voor dit laatste optreden nog veel bijzondere verrassingen in petto. Het concert begon met 'Roll of the Dice' en bij de eerste zeven nummers zaten zes tourpremières. De show en de tour kwamen ten einde met een solo-uitvoering van 'Dream Baby Dream'.



Bruce kwam gearmd met Little Steven het podium op. De opener 'Roll of the Dice' was een verwijzing naar het Mohegan Sun-casino waar de arena waarin Bruce en de band optraden, onderdeel van uitmaakt. Het nummer van Human Touch werd gekoppeld aan een nummer van Lucky Town: 'Leap of Faith'. Aan het einde van 'Roll of the Dice' pakte Bruce een fles champagne en bij het openen van de fles spoot hij de drank over het publiek. 'Jump' van Van Halen herhaalde Bruce na de eenmalige uitvoering op het Dallas March Madness Music Festival, dat de Amerikaanse High Hopes-tour startte. En hij koppelde 'Frankie', een nummer voor de aankomende zomer, aan een bizar verzoek: 'Santa Claus is Comin' to Town'. Deze wilde keuze geeft wellicht aan in welke bui Bruce vanavond was. 'Santa' was het verzoek van een zevenjarig meisje in het publiek. Op de setlist stond eigenlijk 'Streets of Fire' gepland.
'Seven Angels', een nummer van de vierde cd van de Track-box, was een dag eerder in de soundcheck gerepteerd en kreeg de wereldprimeur bij deze tweede show in Uncasville. Ten slotte was 'Don't Look Back', de Darkness-outtake, de zesde tourpremière in de beginfase van de show.



Met 'You Can Look (But You Better Not Touch)' en 'Frankie Fell in Love' werden twee nummers achter elkaar gekozen waarop Bruce met Little Steven kon dollen. Steve had sowieso een grote rol bij dit laatste concert, meer dan ooit was hij betrokken bij de performance en met nummers als 'Loose Ends' en in de toegiften 'Ramrod' kwam hij goed aan zijn trekken. En als bonus mocht zijn vrouw Maureen bij 'Dancing in the Dark' met Bruce dansen. Na afloop van de show twitterde ze: "Glad I wore 6 inch heels tonight...#dancingfool"
Achter 'Cadillac Ranch' volgde nog een zevende tourpremière: 'I'm a Rocker'. Bruce was deze avond ver afgeweken van de vooraf geplande setlist. Zo stonden daarop 'Streets of Fire', 'Lucky Town', 'Better Days', 'Heaven's Wall', 'Point Blank', 'Racing in the Street ('78)', 'Shackled and Drawn', 'Land of Hope and Dreams', 'Walk Like a Man' (akoestisch), 'The Wall', 'Born in the USA' en 'Shout'. Jammer vooral voor 'Walk Like a Man', dat sinds het Amerikaanse deel van de Tunnel of Love-tour in 1988 nog maar twee keer, in 2005 tijdens de Devils & Dust-tour, gespeeld is. Maar het publiek in Mohegan Sun had geen reden tot klagen. De toegiften leken in eerste instantie ingekort te worden, maar met een emotionele uitvoering van 'Jungleland' na 'Tenth Avenue Freeze-out' waren ze niet gehaast.

Bruce stuurde de muzikanten na 'Jungleland' van het podium en hij bedankte de miljoenen fans die de afgelopen twee jaar concerten over de hele wereld hebben bezocht. "One more before we head on down the road", zei hij terwijl hij plaatsnam achter het traporgel. "We want to take a moment and thank yourselves for coming out and seeing us, I appreciate the support after all of these years. And I want to thank all the four million plus people that have seen us on the Wrecking Ball and High Hopes tour. They made this simply one of the greatest musical stretches of our lives, when we're coming out of hard times, and I can't thank all of them and all of you enough. So while we're apart, just remember... Dream baby dream." Volgens veel fans leek Springsteen aan het einde van het concert erg uitgeput.



"We'll be seeing you", verzekerde Bruce de fans aan het einde van het concert in Mohegan Sun. Lang wachten om Springsteen te zien optreden, hoeft niet want hij heeft later deze week nog twee concerten met Joe Grushecky and the Houserockers in Pittsburgh. Het is nog niet bekend wat de plannen zijn van de E Street Bandleden. Nils Lofgren twitterde na afloop van het concert: "Might take a plane, might take a train, hell, I'll take a Greyhound thru freezing rain! Going home sweet home to Amy." Twee van de toegevoegde muzikanten hebben wel wat bekendgemaakt: achtergrondzangeres Cindy Mizelle gaat deze zomer vanaf juli tot in ieder geval september met Steely Dan op tour en percussionist Everett Bradley wordt vanaf september bandleider van de televisieshow The Meredith Vieira Show.

Setlist 18-5: Roll of the Dice / Leap of Faith / Jump / Frankie / Santa Claus is Comin' to Town / Seven Angels / Don't Look Back / Darkness on the Edge of Town / You Can Look (But You Better Not Touch) / Frankie Fell in Love / Adam Raised a Cain / High Hopes / Youngstown / Murder Incorporated / Johnny 99 / Cadillac Ranch / I'm a Rocker / Loose Ends / The Ghost of Tom Joad / The Rising / Badlands // Born to Run / Ramrod / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Jungleland / Dream Baby Dream (akoestisch)
vetgedrukt: tourpremière, vet+onderstreept: wereldpremière

Het meest recente concertverslag vind je op de nieuwspagina. Kijk in de Concert-sectie voor setlisten en een touroverzicht van de voorgaande concerten.


'The Price You Pay' in Uncasville
17 mei Uncasville, CT - Mohegan Sun Arena

Springsteen en de E Street Band hebben gisteren het eerste van de twee afsluitende High Hopes-tourconcerten in Uncasville, Connecticut gegeven. Steve, zo had hij ook in een tweet aangekondigd, was weer van de partij. In drie uur en tien minuten kwamen onder andere drie tourpremières voorbij, waaronder 'The Price You Pay' en 'Quarter to Three'.

Het concert vond plaats in de Mohegan Sun Arena, dat onderdeel van een casino is. Bruce opende de show met de eerste tourpremière, de '78-versie van 'Racing in the Street', zoals die ook te vinden is op de box The Promise, met mondharmonica en viool. Daarna ging het verder met de meer gebruikelijke openingsnummers. Steve was in een opperbest humeur en ook Bruce leek volgens diverse aanwezigen erg blij dat hij zijn oude bandmaatje weer aan zijn zijde had. Vooral tijdens het eerste deel van de show was er veel interactie tussen beiden. Tijdens 'Two Hearts' sleepte Steve zich naar Springsteens microfoon en zei: "Doe je dit iedere avond?" Hij moest duidelijk weer even wennen aan het opzwepende, hartslagversnellende begintempo van Bruce. Die grapte op zijn beurt aan het eind dat hij eigenlijk een "Steve doubleheader" nodig heeft.

Na 'Frankie Fell in Love' week Bruce enorm af van de door hem geplande setlist en dat pakte heel goed uit. Publiekspakker 'Raise Your Hand' (met crowdsurf) werd gevolgd door twee verzoeknummers: 'Quarter to Three', dat nog niet eerder was gespeeld deze tour, en Bee Gees-nummer 'Stayin' Alive'. Ook niet op de voorgeschreven setlist stonden 'Hearts of Stone' en 'Talk to Me', door Bruce aangekondigd met de woorden: "A doubleshot of Southside." In dit laatste nummer verwerkte Bruce een lange rap. Vervolgens voerde hij het zelden gespeelde 'The Price You Pay' op, de derde en laatste tourpremière van de avond. De prijs voor de kaarten op de zwarte markt waren voor dit concert overigens erg hoog. In de zaal met een capaciteit van 10.000, in de buurt van New York en New Jersey, waar Springsteen al een tijd niet gespeeld heeft, was de vraag groter dan het aanbod.


Concertbezoeker Keith Ricci postte de oorspronkelijk geplande setlist op Twitter, die afweek van de gespeelde.

Daarmee was de avond nog lang niet ten einde. Onder meer 'Jesse James' en 'Light of Day', waarbij Nils soleerde vanaf Max' drumpodium, passeerden de revue. 'Radio Nowhere' was ook terug van weggeweest. In de toegiften veel akoestische nummers: allereerst 'I'll Work For Your Love' en 'Growin' Up'. Na de reguliere toegiften leek 'Shout' als 28ste gespeelde nummer het concert te gaan afsluiten. Maar Bruce kwam nog terug om soloakoestisch 'If I Should Fall Behind' te spelen, gevolgd door 'Thunder Road'.

Gert Dewaelheyns was bij het concert in Uncasville en mailde: "Het eerste van de twee concerten in Uncasville was alvast fantastisch. De Mohegan Sun Arena is met 10.000 zitplaatsen klein naar Amerikaanse normen. De sfeer was intiem en waar je ook zat, je had altijd het gevoel dicht bij Bruce en de band te vertoeven. Bruce had er duidelijk zin in en kreeg iedereen onmiddellijk op zijn hand met de '78-versie van 'Racing in the Street'. 'Clampdown' en 'Badlands' vervolledigden het rijtje openers. Wie er tijdens 'Badlands' in geslaagd was op zijn stoel te blijven zitten moest er met 'The Ties that Bind' onverbiddelijk vanaf. Daarna vond Bruce het tijd om aan iedereen te tonen hoe blij hij was dat Steve de band opnieuw kon vervoegen voor de twee laatste concerten: in 'Two Hearts' en 'Frankie Fell in Love' mocht Steve meeschitteren en je zag twee vrienden als vanouds samen in dezelfde microfoon dollen.
Vervolgens werd met het verplichte 'High Hopes' heel even teruggekeerd naar de standaard setlist, maar onmiddellijk daarna werden we verrast met 'Raise Your Hand' en 'Quarter to Three', dat werd aangevraagd door een fan in de pit die op een minuscuul verzoekbordje een klok had getekend die op kwart voor drie stond. Een tweede verzoeknummer was 'Stayin' Alive' op vraag van iemand met een opzichtig bord met discolichtjes. Omdat ik geen liefhebber van dit nummer ben, maakte ik van de gelegenheid gebruik voor een toiletbezoek.



Bij het verlaten van de arena merkte ik dat er aan de box office nog volop niet-afgehaalde tickets werden verkocht voor de show van de volgende dag. Pech dus voor wie tegen woekerprijzen tickets had gekocht op de zwarte markt. In een impulsieve beslissing kocht ik direct vier stuks voor mezelf en mijn vrienden. Toen ik terug binnenkwam bleek dat ik 'Hearts of Stone' had gemist. Ik was wel op tijd voor 'Talk to Me'. Bruce onderbrak het nummer voor een ietwat onsamenhangende bindtekst over de vraag waarom vrouwen nooit praten op de momenten dat mannen het wel willen. Het deed me onwillekeurig aan de garagerock-stijl van Southside Johnny denken, en misschien was dat wel precies Bruce's bedoeling. Als een totale verrassing diepte Bruce vervolgens 'The Price You Pay' op. Een pakkende versie van 'American Skin (41 shots)' droeg bij tot de intieme sfeer in de kleine arena. We hadden een zitplaats achter het podium waarbij we zo dicht zaten dat we konden meelezen op de autocues op het podium (we telden er minsten acht). Daarna haalde Bruce zijn harmonica voor de tweede maal boven in het energieke 'The Promised Land'. Na 'Prove it All Night' was het de beurt aan Nils om zijn kunnen te tonen op banjo in 'Jesse James'. 'Shackled and Drawn' en 'The Ghost of Tom Joad' waren de ankerpunten die ons weer even naar de min of meer "vaste" toursetlist brachten. 'Radio Nowhere', 'The Rising' en 'Light of Day' waren de afsluiters van het eerste deel van de show.

Bruce zette de bisronde in met fragiele soloversies van 'I'll Work For Your Love' en 'Growin' Up'. In Europa krijgt Bruce met die combinatie gegarandeerd heel de zaal muisstil. Het viel me op dat dat in de VS blijkbaar minder vanzelfsprekend is. Een enkeling vindt het altijd nodig om de trance te doorbreken door er iets misplaatst doorheen te roepen. De andere toegiften waren het gekende recept: 'Born to Run', 'Dancing in the Dark', 'Tenth Avenue Freeze-out' en 'Shout'. In de pit herkenden we Bruce's dochter Jessica. Toch verkoos hij om op 'Dancing' te dansen met een gehandicapt meisje dat op de eerste rij stond. Ze gaf hem te kennen dat ze niet zelf op het podium kon klimmen, en dus sprong hij maar zelf in de pit voor een dansje met haar. We verwachtten dat Bruce solo zou afsluiten met 'Thunder Road' en dat deed hij ook, maar niet voordat er eerst nog 'If I Should Fall Behind' aan toevoegde. Het was ruim drie uur en tien minuten na de start van het concert.
Besluit: dit was het eerste deel van een mooie finale in Uncasville. Na de show toonde ik mijn vrienden triomfantelijk de tickets voor de volgende dag die ik stiekem bemachtigd had. De koude douche volgde toen ze me zegden geen zin meer te hebben in een vierde show in een week (we gingen voor Uncasville ook al naar Albany en Hershey). Kopers vinden voor mijn tickets was uiteraard geen probleem,  maar het maakt wel dat we op dit moment op wegrijden van Uncasville waar Bruce Springsteen & de E Street band vanavond de allerlaatste show zullen geven voor onbepaalde tijd. It hurts. Conclusie: volgende keer toch maar met échte Bruce fans naar een concertreeks vertrekken..."

Setlist 17-5: Racing in the Street (78) / Clampdown / Badlands / The Ties That Bind / Two Hearts / Frankie Fell in Love / High Hopes  / Raise Your Hand Quarter to Three / Stayin' Alive / Hearts of Stone / Talk to Me / The Price You Pay / American Skin (41 Shots) / The Promised Land / Prove It All Night / Jesse James / Shackled and Drawn / The Ghost of Tom Joad / Radio Nowhere / The Rising / Light of Day // I'll Work For Your Love (soloakoestisch) /  Growin' Up (soloakoestisch) / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout ///  If I Should Fall Behind (soloakoestisch) / Thunder Road (soloakoestisch)
vetgedrukt: tourpremière


'Be True' in regenachtig Hersheypark
14 mei Hershey, PA - Hersheypark Stadium

De dag na de show in Albany hebben Springsteen en de E Street Band het enige stadionconcert van de Amerikaanse tour in Hershey gegeven. Tijdens het openluchtconcert, dat niet door de regen gespaard werd, koos Springsteen voor vijftien andere nummers dan bij het concert van de voorgaande dag. Zo was 'Be True' een tourpremière.

Veel fans waren Springsteen achterna gereisd, 470 km van Albany naar Hershey, om ook het concert bij te wonen in de stad die bekend staat om de chocoladeproductie. De show begon weer met een cover, nu 'Clampdown'. Voor de vijfde keer speelde Springsteen het nummer van The Clash, maar hij had het wel opnieuw in de soundcheck gerepeteerd. Ook 'Be True', 'Just Like Fire Would', 'Lucky Town', 'Hunter of Invisible Game' en 'Jump' van Van Halen kwamen in de repetitie voorbij.



Tijdens 'Hungry Heart' liep Bruce achter de grote pit langs en ging hij crowdsurfend terug naar het podium. 'Roulette', deze tour pas een keer eerder, in Melbourne, gespeeld, volgde achter 'Candy's Room'. Het nummer gaat over het ongeluk bij de kernenergiecentrale op Three Miles Island in 1979, dat net iets meer dan 10 mijl van Hersheypark vandaan ligt. Bruce speelde het naar aanleiding van een verzoekbordje.

'Be True' was het eerste nummer in een blokje met verrassingen. De oude krakers 'The E Street Shuffle' en 'Lost in the Flood' werden achter elkaar gespeeld en daarna ging Bruce achter de piano zitten voor een soloversie van 'For You'. Voor velen het hoogtepunt in de show, maar helaas ook voor velen verstoord door luidruchtig kletsende mensen in het publiek.

'Prove it All Night' deed Bruce met met het piano- en gitaarintro. 'Mary's Place' was een verzoeknummer dat hij, net als de dag ervoor in Albany, speelde. 'Waitin' on a Sunny Day' werd na zes shows afwezigheid, weer eens gespeeld, deze keer vanwege de regen. De toegiften startte Bruce soloakoestisch met 'Surprise, Surprise', dat hij opdroeg aan "Richard and Bernadette". Het concert kwam met de bandversie van 'Thunder Road' na bijna drie uur speeltijd ten einde.



Setlist 14-5: Clampdown / Badlands / Wrecking Ball / Hungry Heart / Candy's Room / Roulette / Death to My Hometown / High Hopes / Be True / The E Street Shuffle / Lost in the Flood / For You (solo piano) / Prove it All night (incl. '78 intro) / The Promised Land / Mary's Place / Shackled and Drawn / Waitin' on a Sunny Day / The Ghost of Tom Joad / Lonesome Day / The Rising / Light of Day // Surprise, Surprise / The Wall / Born to Run / Bobby Jean / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Thunder Road
vetgedrukt: tourpremière




Verrassende setlist in Albany
13 mei Albany, NY - Times Union Center

Springsteen en de E Street Band hebben dinsdag 13 mei in het Times Union Center in Albany opgetreden. Patti Scialfa ontbrak bij deze show. Bruce opende het concert met 'Don't Change' van INXS en speelde tijdens de show nog vijf andere covers en veel verzoeknummers.

'This is Your Sword' was zo'n verrassing vroeg in de set. Het was deze tour pas twee keer eerder, een keer in Australië en een keer in Zuid-Afrika, gespeeld. Bruce had het nummer van High Hopes met de band gerepeteerd in de soundcheck. Hetzelfde gold voor 'Treat Her Right', een soulcover van Roy Head and the Traits uit 1965. Waarschijnlijk had een fan de soundcheck gehoord en het nummer op een verzoekbordje geschreven. Er is geen eerdere uitvoering van deze cover van Springsteen met de E Street Band bekend. Bruce legde het nummer na een couplet stil en zei dat het zo kort is, dat mensen de boodschap niet goed begrijpen en ze goed naar de tekst moeten luisteren. Een jonge vrouw vooraan interpreteerde Springsteens bewegingen verkeerd en dacht dat hij haar uitnodigde om het podium op te klimmen. Bruce was verrast maar liet haar naast hem dansen terwijl hij de gitaarsolo gaf.





'Save the Last Dance for Me' was ook een verzoekje, een nog oudere soulcover uit 1960 van Ben E. King en The Drifters. Bruce speelde het op verzoek van een jonge vrouw die het nummer als een laat Moederdag-geschenk voor haar moeder aanvroeg. Bruce haalde de moeder ook het podium en hij zong haar toe tijdens zijn dans met haar. Aan het einde kreeg ze van Bruce een zoen op de lippen en zei hij: "Happy Mother's Day."
'Save the Last Dance for Me' staat niet vaak bij Springsteen op de setlist, er zijn maar twee uitvoeringen met de E Street Band bekend, waarvan de laatste bij het afsluitende concert in The Spectrum in Philadelphia in 2009. 'Save the Last Dance for Me' zat nu in een lang blok waarin Bruce aansluitend verzoeknummers honoreerde. Na 'Better Days' was 'Seaside Bar Song' voor drie jonge meisjes die Bruce aan het einde van het nummer op het podium haalde en als drie stuiterballen naast hem stonden te springen. 'Stayin' Alive' van de Bee Gees was een verzoekje en 'Kingdom of Days' van Working on a Dream speelde Bruce op verzoek voor ene "Sharon". In 2009 heeft hij het wel een aantal keer met de E Street Band gespeeld, maar sindsdien niet meer en dus besloot hij het in Albany soloakoestisch te doen met gitaar en mondharmonica.

De toegiften openden met het mooie 'The Wall' met het ontroerende intro, toepasselijk gekoppeld aan 'Born in the USA'. Na 'Tenth Avenue' volgden 'Ramrod' en 'Shout'. De bandversie van 'Thunder Road' was de afsluiter. Na twee uur en vijftig minuten bedankte Bruce het publiek met de woorden: "Albany, you were phenomenal tonight!" Vandaag is er een concert in de buitenlucht in het stadion in Hersey, waarna de tour dit weekend met twee concerten wordt afgesloten in Uncasville.

Setlist 13-5: Don't Change/ My Love will Not Let You Down / No Surrender / This Is Your Sword / Badlands / Death to My Hometown / High Hopes / Treat Her Right / Something in the Night / Save the Last Dance for Me / Better Days / Seaside Bar Song / Mary's Place / Stayin' Alive / Kingdom of Days (soloakoestisch) / Shackled and Drawn / The Ghost of Tom Joad / The Rising / Light of Day // The Wall / Born in the USA / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Ramrod / Shout / Thunder Road
vetgedrukt: tourpremière







'One Step Up' en 'All or Nothin' at All' in Houston
6 mei Houston, TX - Cynthia Woods Mitchell Pavilion

Springsteen heeft op dinsdag 6 mei met de E Street Band in het Cynthia Woods Mitchell Pavilion in Houston opgetreden. Het amfitheater in de grootste stad van Texas was zo goed als uitverkocht. Springsteen opende met 'Seeds' (met een Houston-verwijzing in de tekst), speelde op verzoek van een fan 'One Step Up' en op eigen verzoek 'All or Nothin' at All' en had Joe Ely als special guest voor de toegiften uitgenodigd.



'One Step Up' van Tunnel of Love was een verzoeknummer dat Bruce vroeg in de show speelde. Tijdens de Tunnel of Love-tour is het vaker gespeeld maar sinds 1988 waren er geen uitvoeringen meer met de E Street Band. Op het verzoekbordje, waarop een foto van Bruce en Patti genomen tijdens die tour was geplakt, stond ook dat er sinds 1988 geen banduitvoeringen meer zijn geweest. Bruce begon het nummer solo op gitaar maar de band viel halverwege in en Patti Scialfa deelde aan het eind de vocalen met Bruce aan de microfoon.



Voorgaand aan 'One Step Up' was ook 'She's the One' door een bordje van een fan geïnspireerd. Bruce leidde het in met een regeltje uit Boddy Holly's 'Not Fade Away'.



Bij het vorige optreden, op Jazzfest in New Orleans, brachten Bruce en de E Street Band vijf nummers van de Seeger Sessions-periode ten gehore. Twee nummers uit die tijd schopten het ook in Houston tot de setlist: 'Jesse James' en 'How Can a Poor Man Stand Such Times and Live'. 'No Surrender' was een verzoeknummer van twee tieners met een bordje: "I busted my lil' bro out of class so he could come here and sing No Surrender". Bruce haalde de twee broers het podium op en liet hen meezingen.



Een thematisch ijzersterk blok volgde meteen daarna: 'Backstreets' met een langer uitgesponnen 'Sad Eyes'-gedeelte koppelde Bruce aan 'Because the Night' en het Born in the USA-combo 'Downbound Train' en 'I'm on Fire'. 'Downbound Train' stond ook als verzoek vermeld op de achterkant van het bordje waar 'One Step Up' eerder in de show al vandaan kwam.



Na de uitgebreide repetitie van 'All or Nothin' at All' in de soundcheck in Atlanta vorige week, was het wachten op de eerste live-uitvoering tijdens deze tour. Het nummer van Human Touch is in 1992 maar zes keer live gespeeld. Met de E Street Band is er maar een live-uitvoering geweest, in 2009 in Tampa. Bruce speelde het in Houston op eigen verzoek en vroeg vooraf aan het publiek: "Do you want it all? Or not at all? All? Or nothing?" Na een paar regels, relativeerde hij de banaliteit van de tekst en zei lachend: "Feel free to applaud at any time."



'Waitin' on a Sunny Day', door sommige fans verafschuwd en door anderen juist geliefd, lijkt zijn plek op de setlist definitief kwijt te zijn geraakt. Ook in Houston liet Springsteen het nummer van The Rising links liggen. 'Light of Day' was de afsluiter van de set. Nils Lofgren ging los tijdens zijn performance, klom op het drumstel en met een sprong belandde hij weer op het podium.
Wat Elliott Murphy is voor Springsteen-concerten in Parijs en Joe Grushecky voor shows in Pittsburgh, is Joe Ely voor optredens in Texas: een te verwachten special guest. Rockend gingen Bruce en de band samen met de Texaanse muzikant de toegiften in met twee golden oldies uit 1957: 'Great Balls of Fire', de hit van Jerry Lee Lewis, en 'Lucille' van Little Richard. De toegiften bevatten ook 'Rosalita', op verzoek van een fan en de eerste uitvoering bij deze Amerikaanse tour. Bruce moest het deze show nog steeds doen zonder de hulp van Little Steven, die zondag via Twitter bekendmaakte toch de gehele Amerikaanse tour aan zich voorbij te moeten laten gaan vanwege de opnames voor de televisieserie Lilyhammer in Noorwegen. Bruce eindigde het concert in Houston na bijna drie uur speeltijd soloakoestisch met 'Thunder Road'. Hij bedankte het publiek en haalde de herinnering op aan een van zijn eerste bezoeken aan Houston in 1974, toen hij met de band in Liberty Hall optrad. Bruce vertelde dat ze met de trein naar Texas reisden omdat een eerdere vliegreis met de band slecht bevallen was.



In de soundcheck voorafgaand aan de show hadden Springsteen en de band 'Human Touch', 'This Is Your Sword' en 'Hunter of Invisible Game' gerepeteerd en met Joe Ely 'All Just to Get to You', het duet met Bruce dat op Ely's album Letter to Laredo uit 1995 staat. De tour, die nog maar vier concerten in het schema heeft staan, ligt nu een week stil. Springsteen treedt vanavond solo op in Los Angeles bij een benefiet voor de Shoah Foundation.



Setlist 6-5:
Seeds / High Hopes / Badlands / Adam Raised a Cain / She's the One / One Step Up (soloakoestisch) / Jesse James / How Can a Poor Man Stand Such Times and Live / Wrecking Ball / Death to My Hometown / Night / No Surrender / Backstreets (incl. Sad Eyes) / Because the Night / Downbound Train / I'm on Fire / All or Nothin' at All / Shackled and Drawn / The Ghost of Tom Joad / The Rising / Light of Day // Great Balls of Fire (met Joe Ely) / Lucille
(met Joe Ely) / Born to Run / Rosalita (Come Out Tonight) / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Thunder Road (soloakoestisch)
vetgedrukt: tourpremière/special guest



Kort hoofdprogramma met een afterparty op Jazzfest
3 mei New Orleans, LA - New Orleans Fairgrounds, Jazz and Heritage Festival

Springsteen en de E Street Band hebben zaterdag 3 mei voor de derde keer op het Jazz & Heritage festival in New Orleans opgetreden. Tijdens de tweeënhalf uur durende show op het festivalterrein kwamen Rickie Lee Jones en John Fogerty als special guests meedoen. Daarna opende Bruce ook nog de Dr. John tribute-show in het Saenger Theatre.

Het was de derde keer dat Springsteen op Jazzfest optrad, maar Bruce speelt graag op het befaamde muziekfestival: "It's always a great pleasure and honor to play here, where it all started", zei Bruce tegen het einde van zijn tweeënhalf uur durende set. Het concert was behoorlijk ingekort vanwege de curfew van 7 uur 's avonds die op het festivalterrein wordt gehandhaafd. Springsteen kreeg twee uur en drie kwartier, maar omdat Bruce traditioneel te laat begint, bleef daar nog minder van over. Vierentwintig nummers passeerden de revue en sommige uitvoeringen, zoals bijvoorbeeld 'Shackled and Drawn', werden ingekort. Bruce, gekleed weer in zijn outfit die hij bij de Wrecking Ball-tour droeg, had het concert geopend met 'High Hopes' en 'Johnny 99'.



Op Jazzfest was de pit gereserveerd voor mensen die de portemonnee wilden trekken en $900 voor hun kaartje betaalden. Het reguliere publiek moest achter de pit opstellen. Toch kwam Bruce ook hen vaak toezingen op het platform dat achter de pit opgesteld stond. Bijvoorbeeld bij 'Hungry Heart', waarbij Bruce ook een biertje uit het publiek aannam. De crowdsurf bleef achterwege.



Na de generale repetitie van de Seeger Sessions-nummers in Tampa, was het geen verrassing dat Bruce de folkcovers op Jazzfestweer op de setlist zette. Als eerste was daar 'Jesse James'. Stilletjes was singer/songwriter Rickie Lee Jones van backstage het podium op gelopen en zij zong mee bij de microfoon van Patti Scialfa. 'The River' was een hoogtepunt in de set, gevolgd door 'How Can a Poor Man Stand Such Times and Live', origineel geschreven door Blind Alfred Reed en door Springsteen aangepast aan de door orkaan Katrina veroorzaakte ramp in New Orleans in 2005, kende zijn live-debuut (op enkele repetitie-uitvoeringen in Asbury Park na) bij Springsteens eerste bezoek op Jazzfest 2006. Bruce noemde zijn debuut op Jazzfest "one of the great evenings of my performing life." In 2012 speelde hij 'How Can a Poor Man' ook in New Orleans met de E Street Band en ook dit jaar mocht het nummer over New Orleans niet ontbreken.



'Oh Mary Don't You Weep' was het volgende Seeger Sessions-nummer dat gespeeld werd na 'The Promised Land'. Rickie Lee Jones was ook voor dit nummer aan de zijde van Patti te vinden. Voor de toegift vroeg Bruce zijn muzikale vriend John Fogerty het podium op. Fogerty kwam van backstage en zei: "I was having so much fun watching, I forgot I was supposed to do something!" De geoefende Creedence Clearwater Revival-hits 'Green River' en 'Proud Mary' werden gedaan, waarbij Bruce vooral op het eerstgenoemde nummer zelf ook veel zong.



De toegiften passeerden vervolgens in snel tempo de revue: 'Born to Run', 'Dancing in the Dark' en 'Tenth Avenue Freeze-out'. Daarna een mooie versie van 'When the Saints Go Marching In', dat wel wat meer uptempo werd gespeeld dan de uitvoering van 2006, en een uitgelaten 'Pay Me My Money Down'. Slotnummer van het concert was de banduitvoering van 'Thunder Road'.



's Avonds was er in het Saenger Theatre een tribute-concert voor Dr. John, pianist en songwriter uit New Orleans die in 2012 nog met Bruce meespeelde op Jazzfest. Bruce kwam daar, onaangekondigd, de avond openen en speelde 'Right Place, Wrong Time'.



Setlist 3-5: High Hopes / Johnny 99 / Badlands / No Surrender / Hungry Heart / Jesse James (met Rickie Lee Jones) / The River / How Can a Poor Man Stand Such Times and Live / Wrecking Ball / Death to My Hometown / Oh Mary Don't You Weep (met Rickie Lee Jones) / Shackled and Drawn / The Ghost of Tom Joad / The Rising / Land of Hope and Dreams // Green River (met John Fogerty) / Proud Mary (met John Fogerty) / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / When the Saints Go Marching In / Pay Me My Money Down / Thunder Road
vetgedrukt: tourpremière/special guest



Bruce met John Fogerty.


Arbeiderssongs op de Dag van de Arbeid in Tampa
1 mei Tampa, FL - MidFlorida Credit Union Amphitheater

Springsteen en de E Street Band hebben op 1 mei in de MidFlorida Credit Union Amphitheater in Tampa opgetreden. Bruce opende het concert met het bekende vakbondslied 'Joe Hill' en paste enkele nummers van het Seeger Sessions-album We Shall Overcome in de set in. Het publiek in Tampa kreeg ook 'Brothers under the Bridge' te horen. Patti Scialfa maakte na een show afwezigheid weer onderdeel uit van de E Street Band. Kari-Anne Fygi noemde het "de vreemdste show in jaren", waarbij Bruce het publiek niet goed las.


Foto: Kari-Anne Fygi.

'Joe Hill' is een lied dat Earl Robinson in 1936 gecomponeerd heeft aan de hand van het gedicht 'Joe Hill', dat Alfred Hayes zes jaar eerder schreef. Het gaat over de Zweedse immigrant Joel Emmanuel Hägglund, die zich in Amerika Joe Hill noemde, en die in 1915 de doodstraf kreeg opgelegd voor de moord op een politieagent. Er bestond grote twijfel over de schuld van Hill, maar toch werd hij veroordeeld en geëxecuteerd, wat door velen toegeschreven werd aan het feit dat hij een vakbondsactivist was. Hill trad als muzikant en dichter op bij bijeenkomsten van vakbonden, die in die tijd nog verboden waren. Het nummer 'Joe Hill' is een bekend vakbondslied en door Pete Seeger, The Dubliners en later Joan Baez populair gemaakt. Het staat ook op het repertoire van The Nightwatchman, Tom Morello, die Bruce deze avond misschien had ingefluisterd 'Joe Hill' als opener op de Dag van de Arbeid te spelen.



Met 'Clampdown' vervolgde Bruce het working class-thema. In de soundcheck hadden Springsteen en de band veel nummers van de Seeger Sessions gerepeteerd. Het concert op Jazzfest in New Orleans staat voor de deur, maar Springsteen wachtte niet tot die show dit weekend en plaatste nu al enkele van deze folkcovers op de setlist. 'Jesse James', niet eerder met de E Street Band live gespeeld, was als eerste aan de beurt. Na 'Darkness on the Edge of Town' kwam 'Brothers under the Bridge'. Bruce zei dat hij dacht dat hij het nummer nooit eerder met de E Street Band had gespeeld. Hij speelde het vaak solo tijdens The Ghost of Tom Joad-tour, maar heeft het toch al een keer eerder, in 1999 in Barcelona, met de E Street Band gespeeld. Twee dagen geleden in Sunrise dook het nummer opeens op tijdens de soundcheck.



'From Small Things', met de verwijzing naar de stad Tampa en de "sunny Florida road", mocht vanavond niet ontbreken. 'Night' verscheen achter 'Wrecking Ball' en na 'My Love Will Not Let You Down' koos Bruce voor de cover van Van Morison 'Gloria'. 'Bobby Jean' was een verzoeknummer, deze keer niet voor in de toegiften maar in de reguliere set. Op het achterkant van het bordje stond 'Rosalita', maar Bruce koos voor het nummer van Born in the USA. Tijdens het volgende Seeger Sessions-nummer, 'Pay Me My Money Down' (dat inclusief de blazersriff 'Down by the Riverside' gespeeld werd zoals Springsteen dat ook met de Seeger Sessions Band live deed), maakte Bruce met de blazers en achtergrondzangers een uitstapje van het podium tot aan de biertent waar iemand voor hem bier kocht. Deze show alweer geen 'Waitin' on a Sunny Day' en 'Shackled and Drawn', maar ook 'The Rising' viel deze avond buiten de boot. De set sloot Springsteen af met 'Light of Day'.



Eerste toegift was het mooie 'We Are Alive' van Wrecking Ball, gevolgd door opnieuw een Seeger Sessions-nummer: 'Oh Mary Don't You Weep' dat Bruce in 2012 een keer eerder met de E Street Band, bij hun optreden op Jazzfest, speelde. Daarmee waren de verrassingen van de avond op en volgden de standaardtoegiften, met als slotnummer een soloakoestische versie van 'Thunder Road'.


Foto: Chris Urso.

Kari-Anne Fygi mailde na de show: "Dat was de vreemdste Springsteen-show die ik in jaren heb meegemaakt. Voor het eerst had ik het idee dat Bruce het publiek niet kon lezen. Of hij was te eigenwijs, dat kan ook. De Seeger Sessions-liedjes vielen dood in de pit. 'Jesse James' en 'Oh Mary Don't You Weep' waren met de blazers te veel hetzelfde. Ik kreeg een déjà vu van 'Jesse James' tijdens 'Mary'. Bij 'Pay Me My Money Down' verdween Bruce met blazers en zangers uit het zicht van de camera's, de hoek om naar de bar om later met een biertje dat iemand voor hem had gekocht, terug te keren.


Foto: Kari-Anne Fygi.

De grootste misconnectie was toen Springsteen een verzoekbordje in de lucht hield met op de ene kant 'Rosie' en de andere 'Bobby Jean'. Gejuich steeg op toen hij 'Rosie' aan het publiek liet zien maar vervolgens 'Bobby Jean' inzette. 90 procent van de pit keek elkaar teleurgesteld aan en er ging een figuurlijke zucht door de pit. Garry leek het te beseffen, hij moest lachen. Toen hij na 'Bobby Jean' 'Pay Me My Money Down' inzette, raakte hij zoals ik eerder schreef de pit helemaal kwijt. Pas bij 'The Ghost of Tom Joad' kwamen publiek en artiest weer op een lijn, zo leek het.
Springsteen leek last te hebben van de drukkende warmte en leek er ook niet helemaal bij te zijn. Toen het Morello's beurt was om te zingen bij 'The Ghost', kon hij niet bij de microfoon want Bruce zong door. Na twee gezongen woorden had hij het door en moest hij lachen. Morello nam het van hem over.
'Brothers under the Bridge' werd echt heel mooi uitgevoerd. Voor mij het hoogtepunt van de show. Maar overall vond ik het een vreemde en licht teleurstellende show met een wat vage Bruce vanavond."


Foto: Hanneke Schoon.

Hanneke Schoon vond het ook een rommelige en merkwaardige show waarin Bruce het publiek niet leek aan te voelen. Ze noteerde enkele opvallende momenten: "De bordjes werden, in tegenstelling tot bij het vorige concert in Sunrise, dit keer wel met muziekbegeleiding opgehaald. 'Darkness' was erg sterk en intens. De laatste uitroep 'Tooooown' werd lang uitgerekt, leek het. 'No Surrender' was een verzoekbordje van ene Michele uit het publiek, "for Michele", zei Bruce tweemaal. In de uitvoering nam Patti de rol van Steve over nadat Bruce haar bij zich riep met "Come on, Pats."
Na het 'Rosie'-fiasco nam Bruce weer bordjes aan, hij zei dat ze omhoog moesten: "If you want your song, I got to see the sign!" Bruce herwon het publiek weer met 'The Ghost'. Een uitgelaten versie 'Light of Day'. Bruce wenkte dat Nils en Max samen de solo moesten doen, als een soort drum-gitaarduel. Nils begreep het eerst even niet en was wat laat. Later begreep hij Bruce weer niet toen hij "Just" zingend moest afwisselen met Bruce. Overigens een glansrol voor Max bij 'Light of Day'.


Foto's: Kari-Anne Fygi.

Voor de eerste encore legde Bruce uit wat er tijdens 'Pay Me My Money Down' was gebeurd, hij was tot de biertent gelopen en had daar een biertje gekregen. Het concert leek met de Seeger Sessions-nummers soms wel een generale repetitie voor New Orleans: Garry op stand up bass tijdens 'Oh Mary Don't You Weep', Roy op accordion en Charlie op piano (Charlie en Roy wisselden snel van plek). Bruce was tijdens 'Born to Run' iets te laat terug bij de microfoon voor "Beyond the palace". Er was een bordje met de tekst "Last chance to make it real: Mr. Dan Lee, dance with me" bij 'Dancing in the Dark', dus Bruce haalde dat meisje op het podium, om daarna roadie Dan Lee van achter het podium te halen. Dan was erg verlegen. Bruce haalde daarna nog een eigen danspartner uit het publiek, een oudere dame. Bij 'Tenth Avenue' hield de microfoonstandaard het niet. Springsteen maakte er een opmerking over: "Too much tequila!"


Foto: Kari-Anne Fygi.
Setlist 1-5: Joe Hill / Clampdown / Badlands / The Ties that Bind / Out in the Street / Jesse James / High Hopes / Candy's Room / Darkness on the Edge of Town / Brothers under the Bridge / From Small Things (Big Things One Day Come) / Wrecking Ball / Night / My Love Will Not Let You Down / Gloria / No Surrender / Bobby Jean / Pay Me My Money Down / The Ghost of Tom Joad / Lonesome Day / Light of Day // We Are Alive / Oh Mary Don't You Weep / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Thunder Road (solo-akoestisch)
vetgedrukt: tourpremière, onderstreept+vet: wereldpremière



Foto: Kari-Anne Fygi.


Sunrise hoort veel bijzondere nummers
29 april Sunrise, FL - BB&T Center

Springsteen en de E Street Band hebben op 29 april in het BB&T Center in Sunrise, Florida veel bijzondere nummers gespeeld. Zo werd Born to Run-outtake 'Linda Let Me Be the One' (dat later op Tracks verscheen) voor het eerst ooit gespeeld, kreeg het publiek twee nummers die Springsteen voor Southside Johnny schreef te horen en volgden onder andere de tourpremières van 'I Wanna Marry You' en 'Boom Boom'. Little Steven en Patti Scialfa ontbraken bij dit concert.

Kari-Anne Fygi en Hanneke Schoon waren in Sunrise en zagen een prima optreden van Bruce en de band dat bijna drie uur duurde. Kari-Anne: "Na de eerste vier nummers kwamen de aparte nummers al. Bruce was tot twee keer toe lange tijd bezig met het ophalen van bordjes uit het publiek, ter compensatie voor Atlanta wellicht, waar hij maar twee verzoeknummers speelde. Over 'I Wanna Marry You' zei Springtseen: 'Als je je partner bij een E Street-show hebt ontmoet, dan hoef je eigenlijk niet van elkaar te houden. Als je maar van mij, Bruce, houdt.'" 'I Wanna Marry You' was een verzoeknummer dat Bruce soloakoestisch speelde.



Het concert was weer begonnen met een cover van The Clash, 'Clampdown', dat nu bij drie shows de opener is geweest. Het was in de soundcheck geoefend, net als 'Linda Let Me Be the One', 'Hearts of Stone' en 'Brothers under the Bridge ('95)' (de versie die Springsteen voor het eerst live tijdens The Ghost of Tom Joad-tour speelde). Alleen dit laatstgenoemde nummer haalde de show niet. Kari-Anne: "'Linda Let Me Be the One', was naar Bruce's zeggen de eerste keer dat ze het uitvoerden. Dat ging dan ook niet goed. Het klonk eerlijk gezegd nergens naar en halverwege ging het mis en stopte Bruce met de muziek: 'We fucked it up! Ik zei toch dat het de eerste keer was?', was Springsteens reactie. Over de twee nummers van Southside Johnny ('Hearts of Stone' en 'Talk to Me') zei Bruce: 'Southside had nog twee nummers voor zijn album nodig. Dit was er een.'" 'Hearts of Stone' werd voor het eerst samen met de E Street Band tijdens een concert van Springsteen gespeeld.



'Boom Boom', de cover van John Lee Hooker, was ook een verzoeknummer, net als 'Save My Love' dat volgens Kari-Anne een hoogtepunt in de show was: "Springsteen vertelde vooraf dat hij het schreef naar aanleiding van de eerste keer dat hij zichzelf op de radio hoorde. Dat was ergens op straat in Connecticut en het nummer dat gedraaid werd was 'Spirit in the Night'. 'Die ervaring staat in mijn top-tien van mooiste herinneringen'. Hij gaf aan dat 'Save My Love' over het bijzondere van de radio gaat: het verbinden van zielen. 'Net zo als vanavond dus'."



Foto: Hanneke Schoon.

Andere hoogtepunten van het concert waren voor Kari-Anne 'The Ghost of Tom Joad' en de voorlaatste toegift 'The Wall'. Over het algemeen vond ze het een leuk concert, maar de show in Atlanta was beter: "Springsteen was nog steeds in een licht melancholische bui, beetje de naweeën van Atlanta misschien?" Ook Hanneke Schoon vond het een goed concert in Sunrise "met een wat raar begin waardoor het even duurde voordat de vlam in de pan kwam." Hanneke merkte ook een bijzonder moment op tijdens 'Darlington County': "Jake en Bruce botsten tegen elkaar op waardoor Bruce van het hoofdpodium kukelde op het lagere gedeelte voor het podium."

'Waitin' on a Sunny Day' werd deze avond niet gespeeld, net als in de voorgaande show in Atlanta. Wel stond er iemand in het publiek met een verzoekbordje voor dit vaakgespeelde nummer. 'The Wall' was de voorlaatste toegift van de avond en Bruce sloot het concert af met een bandversie van 'Thunder Road'.

Setlist 29-4: Clampdown / Badlands / High Hopes / No Surrender / I Wanna Marry You (soloakoestisch) / Linda Let Me Be the One / Boom Boom / Hearts of Stone ( E Street Band-première) / Talk to Me / Wrecking Ball / Hungry Heart / Save my Love / The River / Prove it All Night (incl. '78 intro) / My Love Will Not Let You Down / Darlington County / Shackled and Drawn / The Ghost of Tom Joad / The Rising / Land of Hope and Dreams // Highway to Hell / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / The Wall / Thunder Road
vetgedrukt: tourpremière, vet/onderstreept: wereldpremière


Bruce "in a River mood" in Atlanta
26 april Atlanta, GA - Aaron's Amphitheater at Lakewood

Springsteen en de E Street Band hebben zaterdag 26 april in het Aaron's Amphitheater in Atlanta opgetreden. "I am in a River kind of mood", zei Bruce bij het begin van de show en dus haalde hij een paar speciale nummers van zijn dubbel-lp uit 1980 te voorschijn. Samen met nog een handvol fanfavorieten vormde dit de setlist van een uitstekend concert zonder veel truukjes of toneelstukjes. Met deze show revancheerde Bruce zich voor de matige show in Raleigh twee dagen eerder, dat vooral door die-hard fans als teleurstellend was ervaren.


'Death to My Hometown'. Foto's: Jos Westenberg

Aaron's amfitheater is een half-open concertlocatie in een buitenwijk van Atlanta. De mensen die voor de pitloterij kwamen, werden tijdens de soundcheck al het amfitheater binnengelaten en konden tijdens het lopen naar de loterijplek van een flinke afstand al een glimp van het podium en de muzikanten opvangen en de soundcheck horen. Bruce en de band werkten eerst lang aan 'Clampdown' van The Clash dat eerder deze week ook het concert in Pittsburgh opende. Nadat Bruce aan het einde van de eerste repetitie-uitvoering gejuich van het publiek hoorde, sprak hij hen toe: "Hello! Save it for the show!" Na 'Clampdown' werd ook lang aan 'All or Nothing at All' van het Human Touch-album gewerkt, maar dit nummer haalde de show niet. Wel 'Clampdown', het was de venijnig uitgevoerde opener van de show.



Bruce had vandaag de zwarte versie van zijn rode epauletten-overhemd uit de kast gehaald. Hij zag er weer fit en getraind uit, dus het gitaargeweld van het tweede nummer, 'Adam Raised a Cain' met een lange solo, schudde hij zo uit zijn mouw. Muriël: "Eigenlijk voelde je op dit moment al dat dit een heel goed concert ging worden. Van de vier Amerikaanse shows die wij deze leg bezochten, had Atlanta overduidelijk het beste en meest enthousiaste publiek." Daarna het eerste nummer van The River: 'The Ties that Bind'. Een twaalfsnarige Fender was Springsteens instrument voor de aansluitende River-traktatie: 'Jackson Cage'.

 
Bruce en Nils troeven elkaar af bij 'Seeds'. Foto's: Muriël Kleisterlee

Voorafgaand aan 'She's the One' zong Bruce twee regels van Buddy Holly's 'Not Fade Away'. Alle E Street Bandleden verdwenen vervolgens van het podium en Bruce nam plaats achter de piano. Een mooie uitvoering van 'Independence Day' volgde zoals Springsteen die ook op 4 juli 2012 in Parijs speelde. Misschien dat Bruce door de sterfdatum van zijn vader (26 april 1998) was geïnspireerd om juist dit nummer en 'Adam Raised a Cain' eerder in de set in Atlanta te spelen.

Bruce speelt 'Independence Day' achter de vleugel. Foto: Muriël Kleisterlee.

De muzikanten verschenen weer op het podium voor 'High Hopes'. Everett Bradley had problemen met de draadloze microfoon die op zijn djembé zat en Bruce bleef de microfoon zelf boven het trommelvel vasthouden totdat een technicus verscheen die het instrument in orde maakte. Daarna was de uitvoering weer zoals vanouds, inclusief Tom Morello's gitaarsolo die hij met zijn tanden speelt.


Tom Morello bespeelt zijn gitaar met zijn tanden tijdens 'High Hopes'. Foto: Jos Westenberg

Voor 'Just Like Fire Would' riep Bruce: "This is from The Saints!" Na de hit uit 1986 van de Australische band viste Bruce enkele stukken bordkarton uit het publiek. Hij vond al snel iets van zijn gading: een verzoek voor 'Tougher than the Rest', na 'Brilliant Disguise' in Raleigh wederom een Tunnel of Love-duet met Patti.


Bruce zingt 'Tougher Than the Rest' samen met Patti. Foto: Muriël Kleisterlee

"The River, The River", zei Bruce, nogmaals herinnerend aan het thema van deze avond. Een vrolijk rockende versie van 'Cadillac Ranch' was zijn keuze, uiteraard met een verwijzing naar "the Atlanta night" in het laatste couplet. Bruce wees saxofonist Jake Clemons naar de linker podiumuitloper te lopen en zelf ging hij naar de rechterkant om zo de erg brede pit, gevuld met 1.700 mensen, op gang te brengen.

Bruce speelt mondharmonica op 'Tougher Than the Rest'. Rechts: 'High Hopes'. Foto's: Muriël Kleisterlee.

'Trapped' was ook een verzoeknummer, maar daarna was het gedaan met de inbreng van het publiek, Springsteen bepaalde de setlist deze avond grotendeels zelf. En dus kwam 'Point Blank'. Soms speelt Bruce dit nummer vaak maanden niet, maar nu twee keer in iets meer dan een week. Een mooie, intense versie met veel herhaling van de tekstregel "shot straight through the heart" aan het einde.

Actiemomentje van Soozie en Patti op 'Heaven's Wall'. Rechts: Nils tijdens 'Seeds'. Foto's: Jos Westenberg

Vervolgens koos Bruce een nummer van High Hopes: 'Heaven's Wall', dat al een tijdje niet gespeeld was, waarna een strakke versie van 'Seeds' volgde, dat Bruce speelde voor ene "Dee". Een hoofdrol voor de blazers en natuurlijk Nils Lofgren, die een weergaloze gitaarsolo speelde.

 Tom Morello zingt een couplet van 'The Ghost of Tom Joad'. Foto: Jos Westenberg

Vooraf aan 'Wrecking Ball' vroeg Bruce weer wie uit het publiek uit New Jersey kwam en wie uit Georgia. "It's funny", zei Bruce, "people from New Jersey always try to get away from New Jersey as much as possible. That's why we are with so many everywhere."
Met vaste keuzes en opvallend zonder kindfavoriet 'Waitin' on a Sunny Day' werd de hoofdset daarna afgesloten, met 'Badlands' als finale. Bij de afgelopen shows volgde er nooit een reprise van het slotcoda, maar nu alle E Streeters hun instrumenten hadden neergelegd en naar voren kwamen voor het applaus, bedacht Bruce dat het aanhoudende gezang van het publiek beloond moest worden met een hervatting. Dus snelden alle bandleden weer snel terug naar hun plaats terwijl Bruce alvast begonnen was.

Een zeer mooie en intense uitvoering van 'Drive All Night' opent de toegiften. Foto's: Muriël Kleisterlee

De eerste toegift was een mooie versie van 'Drive All Night' die Bruce geconcentreerd zong en waarop ook Jake Clemons kon stralen. Na 'Born to Run' nog een nummer van The River, het zevende van de avond alweer: 'Ramrod'. Waar Bruce normaliter Little Steven nodig heeft bij het maken van grappen en grollen naast hem aan de microfoon, was nu Nils Lofgren zijn aangever. Aan het einde van het nummer liet Bruce alle bandleden vooraan op het podium op een rijtje komen staan om zich klaar te maken om met de kont naar het publiek te schudden. Bruce riep zelfs Max Weinberg op om zijn kruk achter het drumstel te verlaten en zich bij hem te voegen en dus werd de hervatting van de muziek vervolgens zonder drums gespeeld, wat raar klonk.


Het moment vlak voor de booty shaking E Street Band. Foto: Muriël Kleisterlee

Voor 'Dancing in the Dark' koos Bruce niet voor een van de vele dames die zich als danspartner aanboden, maar een jong meisje dat op de schouders van waarschijnlijk haar vader zat. Bruce danste met haar en zette haar daarna op zijn schouders, liep terug naar de microfoon, hervatte zijn gitaarspel en liet het meisje daar "hey baby" meezingen terwijl hij door de knieën zakte.


Bruce blijft gitaar spelen terwijl hij tijdens 'Dancing in the Dark' een meisje op zijn schouders heeft.

'Tenth Avenue Freeze-out' was Springsteens enige uitstapje achter de pit langs. Door het brede amfitheater duurde het rondje pit twee keer zo lang als bij de arenashows, dus het einde van 'Tenth Avenue' werd lang uitgesponnen. Een korte versie van 'Shout', zonder de sponsact, en perfect klinkende AC/DC's 'Highway to Hell' waren de afsluiters. Bij 'Shout' vroeg Bruce eerst: "Is the E Street Band ready?", waarbij Garry Tallent, al vier shows lang met zonnebril op, enthousiast zijn armen in de lucht stak, en daarna: "Are the E Street fans ready?"
Er was helaas een curfew waar Bruce zich aan wilde houden (Little Steven wordt erg gemist, hij lijkt de enige die Bruce de "curfew breaking boss" kan maken). De show was tien over half elf afgelopen en daardoor met twee uur en drie kwartier aan de korte kant. Maar anders dan in Raleigh keerde deze keer niemand teleurgesteld naar huis: de focus op The River haalde het beste in Bruce naar boven.


'Ramrod'. Foto: Jos Westenberg

Setlist 26-4: Clampdown / Adam Raised a Cain / The Ties that Bind / Jackson Cage / She's the One (incl. Not Fade Away) / Independence Day (solo piano) / High Hopes / Just Like Fire Would / Tougher than the Rest / Cadillac Ranch / Trapped / Point Blank / Heaven's Wall / Seeds / Death to My Hometown / Wrecking Ball / Shackled and Drawn / The Ghost of Tom Joad / The Rising / Badlands // Drive All Night / Born to Run / Ramrod / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Highway to Hell
vetgedrukt: tourpremière


'Shackled and Drawn'.


Ook weer een Tunnel of Love-nummer: 'Tougher Than the Rest'. Foto: Jos Westenberg


Examenfeest in Raleigh
24 april Raleigh, NC - PNC Arena

Springsteen en de E Street Band hebben donderdag 24 april in de PNC Arena in Raleigh opgetreden. Dit is vlakbij waar zijn dochter Jessica op college zit (Durham) en Bruce had haar en een deel van haar vrienden uitgenodigd. Speciaal voor hen maakte hij er een examenfeestje met vooral greatest hits van.



Waar het publiek bij arenashows in de VS normaal tegen het podium aan staat, was nu een extra hek geplaatst en een meter ruimte gecreëerd voor de gasten van Bruce. Vlak voor de show startte, om kwart voor acht, namen veel studenten daar hun plaats in. Bruce richtte zich tijdens de show vaak tot hen en ook wat de setlist betrof, koos hij vooral voor de feestnummers. Daardoor mistte het concert wel de intensiteit die de afgelopen shows kenmerkte.



Het concert begon ook wat vroeger dan de voorgaande concerten, om kwart voor acht gingen de lichten uit en kwam de band zonder begeleidingsmuziek het podium op. Patti was een van de eerste muzikanten die het podium betrad, Bruce uiteraard de laatste. 'High Hopes' was het startsein, gevolgd door 'Badlands' en 'Out in the Street'. 'Growin' Up' droeg Bruce op aan "Jess" (zijn dochter Jessica) en "all the graduates", die net de examens achter de rug hadden. Bruce vroeg voor het laatste couplet aan enkele jongens: "Who knows the words?" Drie van hen waren dapper genoeg om het podium op te klimmen en met Bruce bij de microfoon mee te zingen.

Drie studenten zingen mee met 'Growin' Up' (foto: Jos Westenberg).

'Hungry Heart' was Springsteens uitstapje naar de gang achter de pit. Onderweg zag hij een oud, Afro-American echtpaar in hun beste kleren op de tribune en stopte bij hen om de oudere dame toe te zingen en een zoen te geven. De pit leek niet helemaal gevuld maar Bruce waagde zich toch aan de crowdsurf. Hij raakte weer heelhuids terug op het podium. 'Brilliant Disguise' was een verzoeknummer dat Bruce samen met Patti deed aan de microfoon.



De uitvoering van 'Atlantic City' kon niet tippen aan de versie die Springsteen een week eerder in Nashville bracht, net zo min als de vertolking van 'Johnny 99', waarin wel weer de blazers de riff van 'Lucille' verpakt hadden. Voor 'Wrecking Ball' vroeg Bruce hoeveel mensen uit New Jersey aanwezig waren en hoeveel uit North Carolina. Het scheelde niet veel, maar de mensen uit Carolina waren in de meerderheid. Op de vermelding van de New York Giants in het nummer werd Springsteen door het publiek getrakteerd op boe-geroep, maar daar kon hij wel om lachen.



Een bordje voor 'I'm on Fire' met knipperende lichtjes op de tribune trok Springsteens aandacht en hij willigde het verzoek in. Na 'Because the Night' nog een dubbele portie Born in the USA: 'Working on the Highway' en 'Darlington County'. De hoofdset van het concert kwam daarna met de vaste keuzes ten einde.



Een verzoek voor 'Pretty Flamingo', in de vorm van een uitgeknipte flamingo, had Patti's aandacht getrokken en zij attendeerde Bruce op het bordje. Hij haalde het op en hing het aan de microfoon van Nils. Bruce oefende even de akkoorden terwijl achter zijn rug Tom Morello uitleg kreeg van Nils. Vervolgens vertelde Bruce dat hij dit nummer, een hit van Manfred Mann's Earth Band, in de jaren zeventig vaker speelde. Iemand riep uit het publiek: "Tell the story Bruce!" Bruce moest erom lachen en hij begon aan een verhaal: "Welk verhaal? Het enige verhaal. Het verhaal over een jongen, hij zit op de veranda en een meisje wandelt langs. Het is het enige verhaal. Het verhaal dat we allemaal meemaken. En niet zomaar een meisje, nee... zij is het meisje! Ik heb het over dat meisje. Een klein lampje gaat aan... op verschillende plaatsen. Want het meisje loopt langs. Het is een verhaal over het meisje." Toen Charlie Giordano het orgelintro inzette, remde Bruce hem af, want hij wilde het nummer grotendeels alleen op gitaar spelen en de band op afstand houden. Daardoor werd het een bijna akoestische versie van het nummer, enigszins vergelijkbaar met 'I Don't Want to Go Home' in Helsinki in 2012 of 'Drift Away' in Hannover vorig jaar. Bruce zong het samen met Patti en pas op het einde liet hij de band ingetogen meespelen. 



'Born to Run' knalde daarna door de PNC Arena en Bruce hield de gitaar alleen boven zijn uitgenodigde gasten. 'Glory Days' was ook speciaal voor hen. Bruce liet een microfoon vooraan op het podium zetten maar hij nam voor het tweede couplet zijn eigen microfoon in de hand mee. Die gooide hij vervolgens naar zijn roadie om er daarna achter te komen dat de microfoon op de uitloper niet werkte. Twee regels zong Bruce onhoorbaar voordat de technici de microfoon alsnog aangezet hadden. Bruce kon vanavond om alle foutjes lachen.



Bruce negeerde de bordjes van dames die met hem wilden dansen en nodigde tijdens 'Dancing in the Dark' zijn dochter uit. Patti keek vertederd toe en na de dans vroeg Bruce haar om naast hem gitaar te komen spelen. 


Bruce danst met zijn dochter bij 'Dancing in the Dark'. Foto: Muriël Kleisterlee
'Tenth Avenue Freeze-out' en 'Shout' hield het publiek in de PNC Arena gaande. Geen solo-afsluiter deze avond, Bruce hield de band op het podium voor een uitvoering van 'Thunder Road'. Het concert in Raleigh was een relatief korte show, met twee uur en drie kwartier speeltijd, die bij de eenmalige concertbezoeker zeker in de smaak zal zijn gevallen maar voor fans die meerdere shows bezoeken, verre van memorabel was.



Setlist 24-4: High Hopes / Badlands / Out in the Street / Growin' Up / Hungry Heart / Brilliant Disguise / Atlantic City / Johnny 99 / Wrecking Ball / The Promised Land / I'm on Fire / Because the Night / Working on the Highway / Darlington County / Shackled and Drawn / Waitin' on a Sunny Day / The Ghost of Tom Joad / The Rising / Land of Hope and Dreams // Pretty Flamingo / Born to Run / Glory Days / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Thunder Road
vetgedrukt: tourpremière





Clash en Joe Grushecky in Pittsburgh
22 april Pittsburgh, PA - Consol Energy Center

Springsteen heeft dinsdagavond 22 april met de E Street Band opgetreden in het niet helemaal gevulde Consol Energy Center in Pittsburgh. Bruce opende de show met een cover van The Clash en en haalde voor de toegiften Joe en Johnny Grushecky het podium op, waarbij hij tevens aankondigde in mei terug te keren naar Pittsburgh voor twee concerten met Grushecky.

Bruce vroeg het publiek nadat hij het podium was opgekomen: "Who's from London", refererend aan het album London Calling van The Clash waarvan het openingsnummer 'Clampdown' stamt. Springsteen had het nummer uitgebreid in de soundcheck gerepeteerd. Rage Against the Machine, waarvan Tom Morello de gitarist is, coverde dit nummer ook tijdens hun liveshow en nu bij de E Street Band-uitvoering zong Morello de helft van het nummer. Het working class-nummer past goed in de arbeidersstad waar veel mensen afhankelijk zijn van de staalindustrie.
'Stand on It' was een verzoeknummer dat Bruce koppelde aan een andere barband-rocker 'Seven Nights to Rock', op een vroege plaats in de setlist. Bruce zong het samen met Patti, die weer terug op het podium was na twee shows afwezig te zijn geweest. Toen Bruce in het nummer een rijtje vrouwennamen opnoemde mocht Patti in het volgende couplet een rijtje mannennamen noemen.





Tijdens de crowdsurf onder 'Hungry Heart' kreeg Bruce een opblaaspop, een karikatuur van hemzelf, aangereikt. Een mooi verzoeknummer volgde: 'I Wanna Be With You'. Tijdens de Reunion-tour deden Springsteen en de band het geregeld maar de uitvoering in Pittsburgh was pas de derde keer sinds 2000 dat de outtake van The River (die wel op Tracks staat) gespeeld werd. Bruce moest vooraf even het akkoordenschema doorlopen. 'Back in Your Arms' volgde en was ook een verzoeknummer.



Na zijn mondharmonicasolo in 'The Promised Land' gaf Bruce de harmonica aan Jake Clemons. 'Youngstown' met de verwijzing naar de staalindustrie en een hoofdrol voor Nils Lofgren mocht niet ontbreken in Pittsburgh. 'Lonesome Day' koppelde Bruce aan 'Mary's Place'. Geen 'Shackled and Drawn' en 'Waitin' on a Sunny Day' in Pittsburgh.
De toegiften opende Springsteen solo op piano met 'The Promise', gevolgd door het mooie 'The Wall'. Joe Grushecky was een inspiratiebron voor Bruce toen hij dit nummer schreef en na 'Born in the USA' mocht de inwoner van Pittsburgh en diens zoon mee komen spelen bij 'Light of Day' en 'Frankie Fell in Love'. Bruce zei tegen het publiek dat hij na de tour, op 22 en 23 mei, terugkomt naar Pittsburgh voor twee concerten met Joe Grushecky and the Houserockers in de Soldiers and Sailors Memorial Hall, en beloofde dat hij 'Frankie Fell in Love' dan wat beter zal repeteren.
Het concert liep daarna met de vaste keuzes ten einde en na dik drie uur nam Bruce met de orgeluitvoering van 'Dream Baby Dream' afscheid van het publiek.

Setlist 22-4: Clampdown / Badlands / Johnny 99 / Stand on It / Seven Nights to Rock / High Hopes / Just Like Fire Would / Hungry Heart / I Wanna Be With You / Back in Your Arms / Wrecking Ball / The Promised Land / Youngstown / Lonesome Day / Mary's Place / The Ghost of Tom Joad / Radio Nowhere / The Rising / Land of Hope and Dreams // The Promise (solo piano) / The Wall / Born in the USA / Light of Day (met Joe en Johnny Grushecky) / Frankie Fell in Love (met Joe en Johnny Grushecky) / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Dream Baby Dream (solo)
vetgedrukt: tourpremière/special guest



Verzoeknummerfestijn in Charlotte
19 april Charlotte, NC - Time Warner Cable Arena

Springsteen en de E Street Band hebben zaterdagavond in Charlotte, North Carolina opgetreden. De show opende met 'Iceman' en daarna speelde Bruce aan de lopende band verzoeknummers van het publiek in de Time Warner Cable Arena. Zo koos hij de covers 'Louie Louie', 'Mustang Sally' en 'Brown Eyed Girl', maar onder andere ook 'Racing in the Street', 'From Small Things' en 'My Love Will Not Let You Down' waren van verzoekbordjes.



Charlotte en het gebied rond de Great Smoky Mountains maken deel uit van de Amerikaanse bijbelbelt. Buiten bij de zaal stond een groepje mensen met twee borden, waarvan een met de tekst: "Jesus is my only boss". Ze probeerden de concertbezoekers te bekeren. Maar niemand liet zich tegenhouden de show te bezoeken.
'Iceman' dat net na acht uur het concert opende, was nog niet eerder met de E Street Band live gespeeld. De outtake van Darkness on the Edge of Town speelde Bruce wel een keer tijdens de Devils & Dust-tour. De uitvoering was prachtig, het podium bleef in schemerlicht gevangen en Springsteen leek na afloop ook tevreden over de uitvoering. Toen de lichten voor 'High Hopes' Bruce in de spotlight zetten, viel op dat hij een overhemd met rode epauletten droeg.



Na 'High Hopes' volgde 'Just Like Fire Would', voor de eerste keer in Amerika en dus ook voor het eerst zonder Little Steven. Patti Scialfa was ook niet bij dit concert. Een rockende 'Cadillac Ranch' (door Bruce steevast op de setlist verkeerd gespeld als "Caddilac Ranch") was met de verwijzing naar "the woods of Caroline" een toepasselijke en te verwachten keuze, vroeg in de set. Daarna begon Bruce met het inwilligen van verzoeknummers die hij via bordjes achter elkaar uit het publiek viste. Eerst 'Louie Louie' van The Pharaos, maar vooral bekend door de hit van The Kingsmen uit 1964. Bruce zong de tekst in de coupletten net zo onverstaanbaar als het origineel en maakte allerlei expressieve gebaren erbij. Daarna nog een cover: 'Mustang Sally' van Marc Rice en een hit voor Wilson Pickett in 1966. Bruce noemde dat nummer ook een local special, want de vijftigste verjaardag van automerk Mustang vond het weekend van het Charlotte-concert plaats bij de Charlotte Motor Speedway. Het merk bestaat net zo lang als dat Bruce, juli dit jaar, actief is als optredend muzikant.



'No Surrender' was een verzoeknummer van ene Ashley op de eerste rij. 'Does this Bus Stop at 82nd Street' stond eigenlijk gepland. Bruce vroeg de naam van het tienermeisje en nam tijdens de uitvoering voor het laatste instrumentale stuk Tom Morello en Nils Lofgren mee om het slot van het nummer voor haar neus te spelen. 'Out in the Street' (oorspronkelijk het tweede nummer van de setlist) was een verzoeknummer van een vrouw op de tribune. Bruce nodigde haar uit om als backup singer mee te doen maar twee andere meiden dachten dat hij hen vroeg dus die waren nog voor die vrouw op het podium. Bruce stond het allemaal toe en poseerde ook voor de vele selfies die de dames met hem wilden maken.

Bruce had halverwege 'Out in the Street' een rondje achter de pit langs gemaakt en had onderweg een biertje aangenomen dat hij meenam naar het podium. Dat dronk hij pas op tijdens het eerste couplet van het volgende nummer: 'Hungry Heart'. Ook hier weer vond hij weer zijn weg achter de pit en dook voor een lange crowdsurf over de hoofden in de pit.
Daarna weer twee verzoeknummers. Eerst 'From Small Things (Big Things One Day Come)' (op het bordje stond ook 'Terry's Song', maar die skipte Bruce). Daarna Van Morrisons 'Brown Eyed Girl', een nummer dat Bruce met de E Street Band maar een keer eerder live speelde en wel in dezelfde concertzaal in Charlotte op 3 november 2009. Bruce vroeg vooraf even tijd om het het intro te repeteren en het akkoordenschema door te spreken. De uitvoering was met dat minuutje voorbereidingstijd puntgaaf.

Verzoeknummer 'Racing in the Street' kreeg een prachtige uitvoering die alleen door enkele schreeuwende bezoekers op de tribunes, die de stilte aangrepen om zichzelf te laten horen, werd verstoord. Daarna een blokje van Wrecking Ball: 'Jack of All Trades', 'Wrecking Ball' en 'Death to My Hometown'. Springsteen had North Carolina tijdens de Wrecking Ball-tour maar een keer bezocht, aan het begin van de tour in Greensboro, dus wellicht wilde hij de mensen in Charlotte nog een blok met de kenmerkende crisisthematiek presenteren.



'My Love Will Not Let You Down' was ook nog een verzoekje waarna de hoofdset met enkele vaste keuzes ten einde liep. Bij 'Waitin' on a Sunny Day' gooide Bruce de gitaar met een hoge bood naar Kevin Buell, maar hij rende snel naar zijn roadie en ze vingen samen het instrument op. 'The Ghost of Tom Joad' was een hoogtepunt met Tom Morello in de hoofdrol. Het viel op dat Nils Lofgren deze avond geen speciale solo's kreeg toegewezen van Bruce.

Foto's Tom Morello boven: Jos Westenberg

Foto: Muriël Kleisterlee

'Light of Day', inclusief het "I hear a train"-intro, "I'm driving 100 miles..." en een stukje uit 'Land of a 1,000 Dances', sloot de set af. Bruce liet Charlie Giordano eerst soleren, daarna Roy Bittan en vervolgens gaf hij de solo terug aan Charles: "Give it to the organ man!" Bruce beklom zelfs Giordano's orgelpodium om daar even gitaar te spelen.
 
Bruce zorgt voor feedback op zijn gitaar tijdens 'Light of Day' (maar niet kreeg). Foto: Muriël Kleisterlee

 
Bruce op een ongewone plek, het orgelpodium van Charlie. Foto: Jos Westenberg

Bruce willigde nog een verzoeknummer in aan het begin van de toegiften, het negende intussen. Het was een bordje voor 'Darkness on the Edge of Town' van Spaanse fans. Bruce zei dat hij veel fans heeft in Spanje. Hij vroeg nog enkele dames op de eerste rij waar ze vandaan kwamen, Nederland, Zweden. Het publiek begon daarop "USA USA" te scanderen, waarop Bruce reageerde: "Yeah, yeah, we've got a few of you too" en zei dat hij 'Darkness' voor iedereen zou doen.

Ook 'The Wall' stond gelukkig weer op de setlist, want de uitvoering is zo mooi dat deze eigenlijk ieder concert van deze tour zou moeten worden gespeeld. Bruce leidde het weer in met een verhaal over Walter Cichon en hij vertelde nu ook wat over zijn broer Ray, de gitarist van de Motifs, die Bruce als 17-jarige fan niet te min vond om hem wat gitaardingen te leren: "We were lucky that in our neighborhood there were two brothers, the Cichon brothers. They had a group called The Motifs. Ray Cichon was a particularly fluid guitarist, he would take the time to tutor me, I remember he played his guitar way up high. He had a brother, Walter Cichon. Walter was the first person I ever saw who was a real rock star. We were afraid to talk to him. He had long curly hair. I wrote this song, thinking about Walter and thinking about Bart Haynes, who was the drummer in my first band, The Castiles. Both Walter and Bart were killed in Vietnam. They were incredibly young, nineteen years old. It was a tremendous loss to our neighborhood, to our town. A tremendous loss... I have met a lot of Vietnam vets over the years, many guys were injured. This is for any of our veterans out there. And not just Vietnam, but also Iraq, Afghanistan. This is a short prayer for my country. This is called 'The Wall'." Bruce koppelde het zeer toepasselijk aan 'Born in the USA'.



De vaste keuzes in de toegiften rolden daarna van het podium. Onder 'Dancing in the Dark' haalde Bruce een kerel van de eerste rij het podium op om gitaar te spelen. De man, die een backstagepas had, stond ook in Nashville op dezelfde plaats en vroeg Kevin Buell, die met een akoestische gitaar aankwam, om een elektrische. Kevin vond dat de akoestische maar moest voldoen (de fan had waarschijnlijk niet door dat zijn gitaarspel toch niet hoorbaar in de geluidsmix zat).

 

Na 'Tenth Avenue Freeze-out' en 'Shout' kwam slotnummer 'Dream Baby Dream' dat Bruce achter het traporgel speelde. Hij bedankte het publiek vooraf voor het welkom in North Carolina (later deze week volgt nog een concert in Raleigh) en de fans in het algemeen voor hun steun door de jaren heen. Bruce zei ook dat hij wist dat iedereen het druk had met dingen - "taking your mom to church" (hij moest vandaag vast hetzelfde doen). Aan het einde van het nummer nam Bruce afscheid met de woorden: "The E Street Band loves you!"

Foto's: Muriël Kleisterlee

Setlist 19-4: Iceman (E Street Band-livepremière) / High Hopes / Just Like Fire Would / Cadillac Ranch / Louie Louie / Mustang Sally / Badlands / No Surrender / Out in the Street / Hungry Heart / From Small Things (Big Things One Day Come) / Brown Eyed Girl / Racing in the Street / Jack of All Trades / Wrecking Ball / Death to My Hometown / My Love Will Not Let You Down / Shackled and Drawn / Waitin' on a Sunny Day / The Ghost of Tom Joad / The Rising / Light of Day (incl. Land of a 1,000 Dances) // Darkness on the Edge of Town / The Wall / Born in the USA / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Dream Baby Dream (solo)
vetgedrukt: tourpremière


Elvis en Rolling Stones in Nashville
17 april Nashville, TN - Bridgestone Arena

Springsteen en de E Street Band hebben op 17 april in de Bridgestone Arena in Nashville opgetreden. De stad van de countrymuziek kreeg drie uur en een kwartier muziekles: rock, soul, country en swing, waarbij Bruce en passant Elvis en The Rolling Stones coverde en in de toegiften een prachtige uitvoering van 'Point Blank' liet horen.

De bandleden namen hun plaatsen op het podium in onder de tonen van Tammy Wynettes hit 'Stand By Your Man' en Bruce verscheen met akoestische gitaar. Een intense uitvoering van 'High Hopes' was de aftrap waarbij Bruce vooraan op het podium met Tom Morello en Everett Bradley het publiek op gang probeerde te brengen. ‘Badlands’ en ‘No Surrender’ dienden hetzelfde doel. Geen Little Steven op het podium, dus aan Nils de taak Bruce af en toe bij de microfoon bij te staan, zoals bij het laatste couplet van ‘Badlands’. 

Everett Bradley speelt voor op het podium naast Tom Morello en Bruce bij openingsnummer 'High Hopes'.
Foto: Muriël Kleisterlee



Tijdens de crowdsurf onder 'Hungry Heart' haalde Bruce veel stukken bordkarton op die hij naar het podium meenam. Na dit nummer, onder het orgelintro van 'Spirit in the Night', ging Bruce op het podium zitten en begon er eerst een aantal voorlezen. Eentje was een felicitatie aan de E Street Band vanwege de Hall of Fame-onderscheiding, een ander bordje las: "Is 48 years too old to dance?” “No!”, zei Bruce. Hij zei nog een bordje te hebben gezien vooraan bij het publiek: "I drove 400 miles just to ask one question." Bruce liep naar voren en vroeg: “And what is that question, sir?” Hij stak de microfoon uit en de fan mocht zijn vraag stellen: "Can you feel the spirit?"



Met de grote lading bordjes deed Bruce vervolgens eigenlijk niets, hij zocht iets “to stump the E Street Band”. Eerst pakte Bruce een petje aan en zei: “I collect people’s hats for a living.” Daarna pakte hij nog een bord aan met de tekst "Nashville loves Danny Federici" wat hij voorlas (het was de sterfdatum van de organist). Vervolgens vond hij een passend verzoek vooraan: ‘Burning Love’. Bruce zei dat het nummer wel al een keer eerder gespeeld was, maar hij had het drie keer eerder met de E Street Band de afgelopen jaren gespeeld, en vorig jaar deed hij het solo in Parijs tijdens de preshow. Nu was deze cover van Dennis Linde, maar vooral bekend van de uitvoering van Elvis, een eerste hoogtepunt in de set. Bruce gooide zijn beste Elvis moves in de strijd.

Deze jonge fan mocht haar verzoekbordje persoonlijk op het podium komen overhandigen en mocht daarna bij de
microfoon van Nils blijven om mee te zingen. Foto: Jos Westenberg

Daarna nog een cover, Bruce had een meisje gezien met een bordje voor ‘Satisfaction’. Bruce vroeg haar het podium op te komen om het bordje (compleet met Rolling Stones-tong)te laten zien aan de band en het publiek en daarna mocht ze op het podium blijven om bij Nils Lofgren mee te zingen. Ze kreeg ook een tamboerijn van Bruce om mee te spelen en die mocht ze na afloop houden. De uitvoering van ‘Satisfaction’ was, hoewel muzikaal prima, kort en een beetje oppervlakkig.

Dat kan niet gezegd worden van het nummer dat daarna volgde, ‘Atlantic City’. Bruce spon het begin erg lang uit, toen hij na het eerste refrein “put your make-up on and fix your hear up pretty” bleef herhalen. Jos Westenberg: “Ik vond het de beste uitvoering van dit nummer die ik ooit zag.” Ook ‘Johnny 99’ werd expressief gebracht en Bruce liet de blazers de riff van 'Lucille' spelen die hij aan het einde nog eens opnieuw liet inzetten.



De eerste gitaarsolo in ‘American Skin’ was voor Nils en daarna speelde Tom Morello een mooie solo. Nils kreeg nog meer speeltijd bij ‘Because the Night’, waarvan Bruce ook hier eerst het begin lang uitspon door herhaaldelijk “take me now” te herhalen. Ook speelde Roy Bittan bij dit nummer een mooi piano-intro dat duidelijk anders was  dan die bij de vorige tour. Een mooi dubbele Born in the USA-traktatie was ‘I’m on Fire’, dat een beetje country-achtig aandeed in de stad van de countrymuziek, en ‘Downbound Train’. Dit laatste nummer miste wel de gitaarpartijen van Little Steven die normaliter het einde extra inkleuren.

Bij ‘Waitin’ on a Sunny Day’ haalde Bruce maar liefst vier meisjes uit het publiek. Bruce wilde blijkbaar de ouders niet teleurstellen die hun kroost in de pit hadden meegenomen en hen voor dit nummer ter vermaak van vooral zichzelf op hun schouders aan Bruce aanboden. ‘The Ghost of Tom Joad’ was weer andere koek, met Tom Morello die zijn gitaarsolo-arsenaal had uitgebreid met een passage waar hij de gitaarsnoer uit zijn gitaar haalde en waarvan hij de plug tegen zijn hand hield en via de feedback daarvan bleef door soleren. Met dit vaste hoogtepunt was de set zo goed als klaar, al volgden ‘The Rising’ en ‘Land of Hope and Dreams’ nog.



De toegift opende met ‘The Wall’. Bruce vertelde eerst over de inspiratie voor dit nummer, de broers Cichon die in Freehold optraden en waar hij als 17-jarige tegen opkeek. Hij zei dat Walter en de drummer van zijn eigen band Bart Haynes in Vietnam sneuvelden en hij droeg het nummer op aan hen en aan ene “Brian”. Jammerlijk was dat terwijl Bruce met zijn ogen dicht dit duidelijk voor hem gevoelige intro hield, er een dronken vrouw op de tribune een halve minuut om aandacht aan het krijsen was. De uitvoering van het nummer leed er gelukkig niet onder.



Point Blank’ was een verrassende spontane toevoeging aan de toegiften van Bruce. Hij vroeg na het eerste couplet om een gitaar en speelde een paar partijen die Steve normaliter voor zijn rekening neemt. Na ‘Point Blank’ volgde ‘Born in the USA’, een nummer dat Springsteen de afgelopen jaren niet meer in Amerika heeft gespeeld. Het publiek at intussen uit zijn hand.



Bij ‘Dancing in the Dark’ haalde Bruce een meisje uit het publiek dat voor haar 17e verjaardag een dans vroeg. Toen ze op het podium stond wilde ze ook graag haar moeder erbij hebben, wat Bruce prima vond. Daarna wilden ze voor de dans nog eerst twee selfies met Bruce maken. Daardoor was de dans zelf nog maar kort. Bruce zette moeder en dochter terug en haalde daarna een jongetje op het podium om gitaar te spelen. De jongen wist niet wat hij moest doen en keek hulpeloos Bruce aan, alsof hij op dat moment het liefst thuis was. Vervolgens volgde hij wel Bruces aanwijzigingen op, maar met een heel serieus gezicht. Bruce moest er na afloop wel om lachen: “That’s a serious man, very serious!”



Onder ‘Shout’ stelde Bruce de E Street Band plus alle toegevoegde muzikanten voor. Na de reeks “heart-stopping, pants-dropping… E Street Band” hield Bruce nog een keer halt: “Did I mention viagra-taking? And did I mention full members of the Hall of Fame?” In de sponssessie was nu een rol weggelegd voor Nils. Hij kneep diverse volle sponzen uit boven Bruce, die daarna van het water droop. Bruce herhaalde even later nog eens: “Did I mention viagra-taking?”



Nils heeft de sponsrol van Steve overgenomen bij 'Shout'. Foto: Jos Westenberg
Na deze cover van The Isley Brothers was na al ruim drie uur speeltijd voor de band de tijd gekomen om afscheid te nemen. De roadies hadden het traporgel voor ‘Dream Baby Dream’ al klaargezet maar dat mochten ze snel weer weghalen want Bruce besloot om de avond af te sluiten met een mooie soloversie van ‘Thunder Road’. Hij bedankte het publiek en verzekerde de fans: “The E Street Band loves ya!”

 

Setlist 17-4: High Hopes / Badlands / No Surrender / Death to My Hometown / Hungry Heart / Spirit in the Night / Burning Love / (I Can't Get No) Satisfaction / Atlantic City / Johnny 99 / American Skin (41 Shots) / The Promised Land / Because the Night / I'm on Fire / Downbound Train / Shackled and Drawn / Waitin' on a Sunny Day / The Ghost of Tom Joad / The Rising / Land of Hope and Dreams // The Wall / Point Blank / Born in the USA / Born to Run / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Thunder Road (solo-akoestisch)
vetgedrukt: tourpremière



Jake bij Bruce tijdens 'The Promised Land'. Foto: Muriël Kleisterlee


Drie uur durende show in Columbus
15 april Columbus, OH - Nationwide Arena

Springsteen heeft dinsdagavond 15 april in de Nationwide Arena in Columbus, Ohio opgetreden. Het publiek kreeg in drie uur een banduitvoering van 'Blinded By the Light', een rockende 'Light of Day' en toegiftenopener 'Backstreets' te zien.

Nadat ze de afgelopen paar concerten mee had gedaan, was Patti Scialfa er in Columbus niet bij. Bruce zei er tijdens het concert niet over. Ook Little Steven ontbrak nog steeds, hij is in Noorwegen voor de opnames van de televisieserie Lilyhammer, maar heeft laten weten nog wel een paar shows van deze Amerikaanse reeks mee te zullen pakken.
De show in Columbus startte vlak na acht uur met 'High Hopes'. Een intense versie van 'Adam Raised a Cain' volgde, met een vlammende gitaarsolo van Bruce. 'Blinded By the Light' was een verzoeknummer dat Bruce na 'Hungry Heart' inwilligde. 'Prove it All Night' deden de muzikanten inclusief het piano-/gitaarintro. 'Trapped' werd ook vroeg in de set gespeeld.
'Light of Day' was na 'Badlands' de setlistafsluiter. 'Backstreets' is een mooie keuze om de toegiften mee te openen en Bruce zong ook het 'Sad Eyes'-stukje in het midden van het nummer. Bij 'Dancing in the Dark' haalde Bruce een vrouw uit het publiek die een bordje droeg: "Can I kiss Roy's bald head?" Ze mocht van Bruce haar gang gaan en dus rende ze naar de pianist om zijn kale hoofd te kussen. Daarna maakte ze nog een rondje over het podium om andere muzikanten te zoenen. De show kwam met een solo-uitvoering van 'Dream Baby Dream', dat Bruce deels achter het traporgel en deels vooraan op het podium zong, ten einde.

In de soundcheck studeerde de band op 'The Wall' en 'Stayin' Alive' (van The Bee Gees, live gespeeld in Brisbane). Ook repeteerden ze uitgebreid 'Harry's Place'.

Setlist 15-4: High Hopes / Adam Raised a Cain / Death to My Hometown / Hungry Heart / Blinded By the Light / Prove it All Night (incl. '78 intro) / Trapped / Wrecking Ball / The River / American Skin (41 Shots) / Johnny 99 / Darlington County / Shackled and Drawn / Waitin' on a Sunny Day / The Ghost of Tom Joad / The Rising / Lonesome Day / Badlands / Light of Day // Backstreets (incl. Sad Eyes) / Born to Run / Bobby Jean / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Dream Baby Dream (solo)
vetgedrukt: tourpremière


E Street Band-debuut 'The Wall' in Virginia Beach
12 april Virginia Beach, VA - Farm Bureau Live at Virginia Beach

Twee dagen na de Rock 'n' Roll Hall of Fame-inwijding speelde Springsteen met zijn gelauwerde E Street Band in het amfitheater van het Farm Bureau in Virginia Beach. Openingsnummer van het drie uur en tien minuten durend concert was 'May I', een cover uit 1969 van de plaatselijke bekende band Bill Deal & the Rhondels. Verder passeerden tourpremières 'Talk to Me', 'Seaside Bar Song' en 'Jersey Girl' en opende Bruce de toegiften met het E Street Band-debuut van 'The Wall'.

In tegenstelling tot de shows in Dallas en Cincinnati was er voorafgaand aan de show een soundcheck waarin Springsteen en de band uitgebreid aan verschillende nummers werkten. Zo zette hij een traditie voort die hij in Australië gestart is, openen met een cover van een plaatselijk bekende band. In de soundcheck werkten Bruce en de band lang aan 'May I', de cover van Bill Deal & the Rhondels (uit Portsmouth, Virginia). De show vervolgde daarna met 'Mary's Place', dat ook gerepeteerd was.

Patti Scialfa was er weer bij maar Little Steven was na zijn verschijning bij de Hall of Fame-inductie alweer teruggekeerd naar Noorwegen. Na 'Hungry Heart' pakte Bruce uit met een rijtje zomerse nummers: 'Sherry Darling' (dat een lange saxofoonsolo bevatte), 'Talk to Me', 'Seaside Bar Song' en 'Jersey Girl' (laatste drie waren verzoeknummers). Voor 'Seaside Bar Song' noemde Bruce The Osprey in badplaats Manasquan, New Jersey. De muziekclub was zijn inspiratiebron voor het schrijven van dit nummer na het zien van een optreden van Bo Diddley. 'She's the One', dat na 'Because the Night' gespeeld werd, startte Bruce met een stukje van 'Not Fade Away' van Buddy Holly en Norman Petty.



Voor de eerste toegift 'The Wall' vertelde Bruce dat hij het nog altijd leuk vindt om terug te komen naar Virginia, de enige staat naast New Jersey waar hij begin jaren '70 met Steel Mill al succes had en waar hij met de voorloper van de E Street Band een keer in het voorprogramma speelde van Ike and Tina Turner: "Every time I come back down to the Virginia, it's very familiar, my godson just graduated from college in Richmond. Back when New Jersey was where we could get paid, there was only one other place. We would come down to Richmond to make a few dollars to keep us going. So just a few months ago, we were at my godson's graduation and I got to spend a few days in Richmond. It's still very lovely, I went by the old Mosque. I opened for Ike and Tina Turner at the Mosque, many years ago, opened up for Chicago and Iron Butterfly. We had many, many shows of our own, that were supported very deeply by the audience in these parts."

Vervolgens leidde Bruce 'The Wall' in, het nummer dat op High Hopes staat maar dat hij naar aanleiding van een bezoek eind 1997 aan het monument van de Vietnam-veteranen in Washington schreef: "This is a song from our latest record, but a song I wrote awhile ago." Springsteen sprak over de Vietnam-oorlog, een vaak terugkerend thema in zijn nummers omdat hij zelf veel mensen gekend heeft die bij die oorlog betrokken raakte: "It's an old war for a lot of you kids now but I had several friends who ended up there. I then had the strange experience of being on an airplane with Richard Nixon once, and ended up a few tables away from Robert McNamara." Nixon was president tijdens de Vietnam-oorlog, McNamara was minister van Defensie aan het begin van de oorlog. "I dedicate this to a couple of musicians from my hometown: Walter Cichon and Bart Haynes." Lees meer over Springsteens inspiratie voor 'The Wall' in Be True's voorbeschouwing van High Hopes.



Tijdens 'Shout' introduceerde Springsteen de E Street Bandleden en noemde hen "The members of the Rock and Roll Hall of Fame, the legendary E Street Band!" Bruce had gepland het concert soloakoestisch af te sluiten maar hij bedacht zich en vroeg zijn roadie Kevin Buell om een elektrische gitaar. Het concert kwam ten einde met een banduitvoering van 'Thunder Road'.

Setlist 12-4: May I / Mary's Place / High Hopes / Badlands / Darkness on the Edge of Town / Wrecking Ball / Death to My Hometown / Hungry Heart / Sherry Darling / Talk to Me / Seaside Bar Song / Jersey Girl / Heaven's Wall / Because the Night / Not Fade Away-She's the One / Darlington County / Shackled and Drawn / Waitin' on a Sunny Day / The Ghost of Tom Joad / The Rising / Land of Hope and Dreams // The Wall / Born to Run / Seven Nights to Rock / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Thunder Road
vetgedrukt: tourpremière



Twee verzoeknummers in Cincinnati
8 april Cincinnati, OH - US Bank Arena

Foto: Matt Orel.

Springsteen en de E Street Band hebben op dinsdag 8 april in de US Bank Arena in Cincinnati opgetreden. In een show van ruim drie uur willigde Bruce een paar verzoekjes in, de rest van de set was redelijk standaard te noemen. Patti deed net als in Dallas weer mee en Steve is nog in Noorwegen voor Lilyhammer-opnames.

'Lost in the Flood' was een verzoeknummer, net als 'Growin' Up' dat de toegiften opende. 'Night', dat na 'Death to My Hometown' kwam, was een spontane setlistwijziging van Bruce. Voor 'Spirit in the Night' scheen Bruce van onderen met een lamp op zijn gezicht om een spookachtig intro te creëren.
Tom Morello speelde de gitaarsolo tijdens 'American Skin'.

'Growin' Up', de eerste toegift, was een verzoeknummer van een jarige fan. Bruce leidde het nummer met een korte introductie in: "First thing you do, before you write a decent song, before you pick up a guitar, before you play your first gig, you lay in bed at night and you dream yourself up. Everything you weren't in the day, as we stand united, all rock musicians, in the great faith of self-loathing and self-hatred. 'I hate my nose!' 'I hate my hair!' So the first thing you do is, you dream yourself to life." Voor het laatste couplet haalde Bruce de jarige fan het podium op en liet hem meezingen. Na een scheeuwerig duet met Bruce dook de man weer van het podium het publiek in. Hij had zich niet bezeerd en Bruce kon er wel om lachen.



Bij 'Dancing in the Dark' liet Bruce veel jonge fans op het podium klimmen om mee te zingen, dansen en gitaar te spelen. Voor afsluiter 'Dream Baby Dream', dat Bruce solo achter het orgel uitvoerde, attendeerde hij het publiek op de aanwezigheid van collectanten van een lokale voedselbank.
Donderdag zullen Springsteen en de band in New York bij de Rock 'n' Roll Hall of Fame-inwijding van de E Street Band zijn. De tour gaat zaterdag weer verder in Virginia Beach.


Foto: Matt Orel.

Setlist 8-4: High Hopes / Badlands / Death to My Hometown / Night / Hungry Heart / Spirit in the Night / Wrecking Ball / Lost in the Flood / Because the Night / Heaven's Wall / American Skin (41 Shots) / The Promised Land / Pay Me My Money Down / Darlington County / Shackled and Drawn / Waitin' on a Sunny Day / The Ghost of Tom Joad / The Rising / Land of Hope and Dreams // Growin' Up / Born to Run / Bobby Jean / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Dream Baby Dream (solo)




Na afloop van de show in Cincinnati plaatste Olivia Tallent, de dochter van bassist Garry
Tallent, deze selfie van haar en Bruce op haar Twitter-account.


Standaardset op gratis muziekfestival in Dallas
6 april Dallas, TX - Reunion Park, March Madness Music Festival

Springsteen en de E Street Band hebben op 6 april op het March Madness Music Festival in Dallas opgetreden. Het was het eerste volledige, gratis concert sinds 1973. Patti was ook van de partij. Bruce koos voor een standaardsetlist van 2 uur en 50 minuten, met een opvallende maar toepasselijke opener: 'Jump' van Van Halen.

Onder de begeleidende muziek van 'Sweet Georgia Brown', de tune van de basketbalshow van The Harlem Globetrotters, kwam Springsteen het podium op met een basketbal in zijn hand. Hij stuiterde de bal een paar keer en vroeg aan het publiek: "This has something to do with basketball, am I right?" Het March Madness-festival is inderdaad onderdeel van het NCAA basketbaltoernooi dat in Dallas wordt georganiseerd. Bruce vroeg roadie Kevin Buell, die verkleed was als scheidsrechter, het podium op te komen en hij startte met een tip-off tegen Nils Lofgren (Nils won de bal), waarna de band direct 'Jump' van Van Halen inzette. Patti had zich na lange tijd van afwezigheid ook weer bij de band gevoegd, ze plaatste een minifilmpje van haar voorbereiding en de Van Halen-cover op haar Instagram.

Little Steven was er niet bij, dus stond Nils aan Springsteens linkerhand en Tom Morello aan de rechterkant van het podium. Garry Tallent, die de hele avond een zonnebril droeg, zong vaak mee aan de microfoon. Na 'Jump' volgden enkele uptempo-nummers als 'Badlands' en 'Cover Me' om het door de regen en kou verkleumde publiek in het Reunion Park op te warmen. Bij 'Hungry Heart' ging Bruce crowdsurfen en terug op het podium pakte hij een biertje aan van een fan, dat hij opdronk.

'Spirit in the Night' leidde Bruce in met een verwijzing naar basketbalarena's: "This is good weather to play in, nice and wet. Get washed off a bit. Good playing weather. Dallas, I have been here many times but never in honor of basketball. I don't know a lot about basketball. I played basketball in the Freehold YMCA, I played in a lot of basketball gyms. That changed my life." Tijdens 'Working on the Highway' kwam Garry Tallents dochter Olivia meezingen.

De setlist ontspon zich vervolgens als een van de meest voorspelbare lijsten sinds tijden, met weinig keuzes van High Hopes (alleen het titelnummer en 'The Ghost of Tom Joad'). Waarschijnlijk had Bruce gezien dat het publiek bestond uit veel tieners, die wellicht wat minder bekend zijn met zijn gehele oeuvre. Ook haalde hij bij 'Dancing in the Dark' meerdere jonge meisjes het podium op, die vervolgens met hun telefoon een selfie van zichzelf en Springsteen wilden nemen. Bruce vond het allemaal best. De toegiften sloot Bruce niet alleen, maar met Patti af in de vorm van een akoestische 'Thunder Road'. Het publiek scandeerde daarna nog lang "USA, USA". Zo'n type publiek had Bruce dus deze avond in Dallas bediend. Veel fans volgden de show thuis op hun computer, want het concert werd live via internet gestreamd.

Setlist 6-4: Jump / Badlands / Death to My Hometown / Cover Me / No Surrender / Hungry Heart / High Hopes / Spirit in the Night / Wrecking Ball / The River / Atlantic City / Johnny 99 / Darlington County / Working on the Highway / Shackled and Drawn / Waitin' on a Sunny Day / The Ghost of Tom Joad / The Rising / Land of Hope and Dreams // Born to Run / Glory Days / Dancing in the Dark / Tenth Avenue Freeze-out / Shout / Thunder Road (akoestisch duet met Patti)





OVER BE TRUE
E-MAILNIEUWSBRIEF