Springsteen heeft vrijdagavond 9 december met The Gaslight Anthem gespeeld. De band uit New Brunswick, New Jersey trad op in de uitverkochte Convention Hall in Asbury Park. Bruce bekeek het concert vanuit het publiek. Bij de toegiften kwam hij meespelen met 'American Slang', het titelnummer van hun derde album.
Springsteens gastoptreden met The Gaslight Anthem betekende het eerste gastoptreden dat Bruce bij een andere band in de Convention Hall deed. Het was echter niet de eerste keer dat Bruce met The Gaslight Anthem optrad. Op de Engelse festivals Glastonbury en Hard Rock Calling in 2009 speelde Bruce mee met de band op 'The '59 Sound'. Zanger Brian Fallon kwam zowel in Glastonbury als in Londen op zijn beurt met Springsteen en de E Street Band meespelen op 'No Surrender' (ook te zien op Live in Hyde Park).
Bruce met zanger Brian Fallon van The Gaslight Anthem (Foto: Eric Van 't Zelfden).
In Asbury Park had de band 'The 59 Song' al eerder op de avond gedaan toen besloten werd dat Bruce mee zou spelen. Dus kozen ze een ander nummer voor de toegift, 'American Slang'. De manager van The Gaslight Anthem liet Bruce backstage het nummer een paar keer horen vanaf zijn ipod. Bruce kwam het podium op onder luid "Bruuuce"-geroep en wenste het publiek "Merry Christmas". Springsteens optreden was kort maar krachtig en duurde bij elkaar nog geen vier minuten. Aan het einde van de show zei zanger Brian Fallon dat hij blij was dat zijn moeder in het publiek was om het duet met Bruce met eigen ogen te kunnen zien, want "ze gelooft niet in dvd's", verwijzend naar zijn duet met Bruce op 'No Surrender' van de Live in Hyde Park-dvd.
Setlist 9-12: American Slang
Bruce met Bob Seger in New York 1 december New York, NY - Madison Square Garden
Springsteen heeft op woensdag 1 december bij het concert van Bob Seger in Madison Square Garden in New York meegespeeld op diens hit 'Old Time Rock 'n' Roll'. "We've got a Christmas treat for you", zei Seger voordat Bruce het podium opgewandeld kwam.
Bruce en Bob Seger in Madison Square Garden, New York. Een keer eerder speelde Bruce met de inmiddels 66 jaar oude rocker uit Michigan. Op 3 oktober 1980 kwam Seger meespelen bij het openingsconcert van The River-tour in Ann Arbor, Michigan. Daar speelden ze samen als laatste toegift 'Thunder Road'. Dat nummer was tijdens het concert al een keer gespeeld, maar voor het duet met Seger koos Bruce voor een herhaling. Springsteen speelde in de jaren daarna geregeld een nummer van Seger tijdens zijn concerten in de buurt van Detroit.
Seger vertrouwde zijn gesprek met Springsteen backstage na afloop van het concert in New York aan Rolling Stone toe. Seger zei dat Bruce hem verteld had dat het album klaar is en gemasterd werd. Seger: "(Bruce) zei dat het een ongewoon album voor ;hem is maar dat het het beste is dat hij sinds jaren gedaan heeft."
Setlist 1-12: Old Time Rock 'n' Roll
Springsteen bij lustrumviering Stand Up For Heroes 9 november New York City, NY - Beacon Theatre
Springsteen heeft woensdagavond 9 november meegedaan aan het Stand Up For Heroes-benefiet in het Beacon Theatre in New York. Bruce speelde vier nummers waarvan drie met de Max Weinberg Big Band en veilde zijn gitaar, mondharmonica en overhemd voor het goede doel. Bij de Stand Up For Heroes-benefietshow worden muzikale optredens afgewisseld met standup comedy. Na een inleiding door oud-president Bill Clinton waren er optredens van komieken Ricky Gervais, Jon Stewart en Jim Gaffigan. De Max Weinberg Big Band speelde drie nummers aan het begin van de avond.
Springsteen kwam als laatste act het podium op. Hij vertelde een schuine mop die een beetje doodsloeg. Vervolgens speelde hij met de Max Weinberg Big Band de swingversie van 'Open All Night' in eenzelfde arrangement als bij zijn optreden op Stand Up For Heroes van vorig jaar. Bruce speelde een mooie solo op zijn akoestische gitaar.
'Spirit in the Night' volgde. Bruce begon het nummer op elektrische gitaar, maar gaf die al snel weg aan roadie Kevin Buell, zodat hij zijn handen vrij had om het publiek in te gaan en over een paar rijen stoelen te klimmen. Hij klom ook boven op de luidsprekers tijdens het nummer. De blazerssectie van de Max Weinberg Big Band speelde een hoofdrol.
Tussen de nummers door vertelde Bruce nog een paar schuine moppen, omdat comedy bij dit evenement net zo belangrijk is als de muziek. Toch was Springsteen ook serieus, hij droeg 'Land of Hope and Dreams' aan de veteranen in het publiek. Het werd een mooie soloakoestische uitvoering, vergelijkbaar met de versie van vorige week in Pittsburgh.
Springsteen geeft zijn geveilde gitaar aan een gehandicapte veteraan.
Na dit optreden kwamen NBC-nieuwslezer Brian Williams en Saturday Night Live komiek Seth Meyers het podium op om de veiling van Springsteens gitaar te leiden. Bruce deed tijdens het bieden zijn mondharmonica en ten slotte ook zijn geruite overhemd bij de gitaar. Uiteindelijk ging het pakket weg voor 160.000 dollar. De winnende bieder gaf de gitaar, die Bruce zou signeren, weg aan een van de militairen die eerder op de avond een ontroerend persoonlijk verhaal op het podium had verteld. Er ontstond wat verwarring over de gitaar die gesigneerd moest worden en Bruce maakte van de gelegenheid gebruik om snel nog een extra toegift met de Max Weinberg Big Band te spelen: 'Long Tall Sally' van Little Richard. De Max Weinberg speelde dezelfde de muziek als eerder bij 'Open All Night' maar Bruce bedacht na het intro om er 'Long Tall Sally' over heen te zingen. Bekijk hier een nieuwsfragment over het evenement, met in de laatste halve minuut beelden van Springsteen en de veiling.
Het Beacon Theatre in New York (foto: Stan Goldstein).
Stand Up For Heroes wordt jaarlijks georganiseerd om geld in te zamelen voor de Bob Woodruff-stichting. Woodruff is een Amerikaanse journalist die tijdens het uitoefenen van zijn werk gewond raakte in Irak. De stichting ondersteunt Amerikaanse oud-soldaten die zelf door oorlogdeelname fysiek of psychisch te lijden hebben. Stand Up For Heroes werd voor het vijfde jaar op rij georganiseerd en Bruce heeft nog geen jaar gemist.
Setlist 10-11: Open All Night / Spirit in the Night / Land of Hope and Dreams - People Get Ready (soloakoestisch) / Long Tall Sally
Ronde twee in Pittsburgh 4 november Pittsburgh, PA - Soldiers and Sailors Memorial Hall
Springsteen heeft vrijdagavond 4 november het tweede en laatste optreden met Joe Grushecky and the Houserockers gegeven. Het werd met drie uur en twintig minuten een veel langer concert dan op de eerste avond, met akoestische nummers aan het begin en einde van de show en enkele verrassende songkeuzes.
Bruce kwam net als op de eerste avond al meespelen tijdens het laatste nummer van het voorprogramma The Composure, dat wederom 'Dancing in the Dark' met Bruce deed. Een half uurtje later kwam hij terug op het podium voor zijn eigen set. "Ronde twee in Pittsburgh", zei hij tegen het publiek en startte met 'Your Own Worst Enemy', dat hij net als vorig jaar in Pittsburgh akoestisch speelde. 'Incident on 57th Street' speelde Bruce voor het eerst soloakoestisch op gitaar. Hij leidde het in door te zeggen dat het de keuze van Joe Grushecky was en complimenteerde zijn vriend na afloop met deze goede keuze. Opnieuw was 'I'll Work for Your Love' de afsluiting van de akoestische inleiding. Bruce zei dat hij het vreemd vond dat mensen van over de hele wereld naar Pittsburgh voor deze shows waren gekomen, bijna net zo gek als dat er mensen vanwege hem naar Asbury Park komen. Hij zei dat hij fans uit Zweden, Spanje, Pittsburgh en New Jersey was tegengekomen. Hij droeg 'I'll Work for Your Love' op aan iedereen die de reis naar Pittsburgh had gemaakt.
"Een schande voor Pittsburgh" Joe Grushecky en zijn band startten het hoofdprogramma eerst met twee nummers zonder hun gast ('East Cardson Street' en 'Swimming with the Sharks'), waarna Bruce terug kwam voor 'Darkness on the Edge of Town'. Enkele nummers die ze de eerste avond hadden gespeeld, passeerden opnieuw de revue. Na 'Because the Night' werd 'Radio Nowhere' gedaan. Johnny Grushecky zong met Bruce op 'Two Hearts'. Bruce probeerde het publiek tijdens 'A Good Life', de eerste avond niet gespeeld, mee te laten zingen maar dat lukte niet goed: "Dat is slecht, een schande voor Pittsburgh... laat het maar aan de professionals over." De set was ten opzichte van de speellijst van de eerste avond wat door elkaar gehusseld. 'Waitin' on a Sunny Day' schoof naar voren en Bruce ging weer het publiek in, hij klom over een paar rijen stoelen om tussen de fans te komen. Na vurige gitaarsolo's tijdens 'Adam Raised a Cain' sloten Bruce, Joe en de band de set af met 'Pumping Iron, Sweating Steel' en 'Light of Day'.
Uiteraard volgde nog een serie toegiften. 'Hungry Heart' verliep niet geheel foutloos. Volgens aanwezige fans had de band moeite met de akkoordenwisseling bij het laatste couplet. Bruce ging wel weer het publiek in en ging zelfs met een fan op de foto onder het nummer. Na 'The Promised Land' was er een uitgelaten uitvoering van 'Glory Days', waarin Bruce Joe Grushecky meenam het publiek in. Aan het einde zei Bruce dat hij terug naar zijn hotel wilde, want daar wachtte een cheeseburger op hem. Tijdens 'Down the Road a Piece' werd de band voorgesteld, Joe noemde Springsteen de "heavyweight champion of the world". Dit was nog niet het einde van de show, de muzikanten rockten gewoon door met 'Brown-Eyed Girl' van Van Morrison, 'Pink Cadillac' en 'Twist and Shout' gecombineerd met 'La Bamba'. Bij het laatste nummer haalde Joe Grushecky zijn vrouw en dochter het podium op, gevolgd door een groep vrouwen. Bruce constateerde: "We've got some complete strangers here too", en hij haalde op zijn beurt enkele vrouwelijke fans uit het publiek die bij hem op het podium mochten meezingen.
Het beste nummer uit Springsteens droom Bruce sloot de show af zoals deze begonnen was, met een akoestische set. Voor een groepje fans op het balkon zong hij 'No Surrender'. 'Does this Bus Stop at 82nd Street?' leidde hij in met de woorden: "I wrote this song on a bus, many many years ago." Springsteen vertelde vervolgens dat hij in zijn dromen vele nummers geschreven heeft: "A dream is a funny thing. If you think you're great in your dreams, you're not. For years I've been writing songs in my dreams and in my dream I'm going: 'This is the one that make them forget 'Born to Run'.' I got it in my dreams. I wake up and write it down, and when I get up the next morning, it's horrendous. One song I wrote in my dreams, was good. One song in 45 years of playing. It's kind of a birthday song. Is today somebody's birthday? Okay. Live every day like you're gonna live forever."
'Surprise Surprise' van Working on a Dream kreeg het live-debuut als akoestische uitvoering. Ten slotte haalde Bruce Joe weer het podium op om met hem de avond af te sluiten met het akoestische 'Thunder Road'.
Bruce en Joe Grushecky in Pittsburgh 3 november Pittsburgh, PA - Soldiers and Sailors Memorial Hall
Springsteen heeft donderdag 3 november het eerste optreden in de Soldiers and Sailors Memorial Hall in Pittsburgh met Joe Grushecky and the Houserockers gegeven. Net als bij andere shows die Bruce wel eens met zijn vriend Grushecky doet, bestond de setlist uit een mix van eigen werk en nummers van de zanger uit Pittsburgh, aangevuld met (gedeeltes van) covers.
Joe Grushecky en Bruce Springsteen, 3 november in Pittsburgh (foto's: Justin Merriman).
Springsteen kwam al het podium op om met het voorprogramma, de plaatselijke jonge band The Composure, waarin ook Joe Grushecky's zoon Johnny meedoet, te spelen. Met hen gaf hij een energieke uitvoering van 'Dancing in the Dark'. Niet veel later kwam Bruce alleen het podium op om het concert van Grushecky solo in te leiden met enkele nummers. Bruce zei blij te zijn weer in het mooie gebouw terug te zijn (vorig jaar trad hij er ook op met Joe). "The sound is so nice here." Blijkbaar was dit een subjectieve bevinding, want sommige concertgangers klaagden na afloop juist over het geluid. Na de opener 'For You' speelde Bruce 'Land of Hope and Dreams' op akoestische gitaar, vergelijkbaar met de uitvoeringen tijdens de Devils and Dust-tour. Hij plakte een stukje van Curtis Mayfields 'People Get Ready' aan het eind. Bruce vertelde dat hij het nummer geschreven heeft in Asbury Park, toen hij daar met de E Street Band repeteerde voor de Reunion-tour in 1999. Voor 'I'll Work for Your Love' vertelde Bruce wat over de Magic-sessies in de Southern Tracks studio in Atlanta. Hij was wat akkoorden op gitaar aan het spelen, toen producer Brendan O'Brien hem onderbrak en zei: "Stop, dat is een Bruce-nummer!" Daarmee werd het begin van'I'll Work for Your Love' vastgelegd. Bij de start vergiste Bruce zich in de akkoorden en zei: "And that would have been a Bruce Springsteen fuck up."
Bruce verliet het podium en werd afgewisseld door Joe Grushecky and the Houserockers, die twee nummers speelden, 'Everything's Going to Work Out Right' en 'Swimming with the Sharks', waar een stukje 'Boom Boom' aan gekoppeld werd. Bruce kwam weer terug voor 'Atlantic City', gevolgd door het duet met Joe op 'Never Be Enough Time', een nummer van American Babylon dat bijna altijd op de setlist staat als Bruce en Joe samen spelen. 'Another Thin Line', door Bruce en Joe samen geschreven, volgde. 'Because the Night' kreeg een uitvoering met gitaarsolo van Bruce. Na 'I'm Not Sleeping' mocht Johnny Grushecky mee komen doen op 'Two Hearts'. 'Save My Love', dat vorig jaar bij de shows met Grushecky live debuteerde, werd weer gespeeld, gevolgd door opnieuw een coproductie van Bruce en Joe: 'Code of Silence'. In 'Johnny 99' zat een keyboard- en drumsolo. 'Talking to the King' volgde, ook een vaste keuze bij shows van Bruce met Grushecky. Bruce haalde een jong kind uit het publiek het podium op. Tijdens 'Waitin' on a Sunny Day' ging Bruce zelf het publiek in en stond op de stoelen van de eerste rij.
'Homestead' was een rustpunt waarna Bruce en Joe met 'Murder Incorporated' de rockregisters weer open trokken. Na afloop van het nummer nam Bruce een drankje en bracht hij een toast uit op Pittsburgh. Na 'Fire' sloten de muzikanten de set werd af met Houserocker-klassieker 'Pumping Iron, Sweating Steel', dat in een lange jamsessie ontaardde, en 'Light of Day' met een luide, scheurende gitaarsolo van Bruce. In plaats van het podium even te verlaten voordat ze de toegiften zouden inzetten, zei Bruce dat ze maar het beste konden doorspelen: "We zijn te oud om het podium af te rennen en dan weer terug." 'The Promised Land' was de eerste toegift, gevolgd door 'Glory Days' waarbij Bruce de zaallichten aan liet doen. 'Down the Road a Piece', een boogie-woogie klassieker van Don Raye en bekend van uitvoeringen van The Rolling Stones en Chuck Berry, met een stukje 'Wipe Out' op drums, was nog niet het definitieve einde. Net als vorig jaar en net als bij het Light of Day-optreden, eindigde Bruce de show solo, met 'Thunder Road' op gitaar en mondharmonica, terwijl het publiek ingetogen meezong. Vanavond vindt de tweede en laatste show plaats in Pittsburgh.
Setlist 3-11: Met The Composure: Dancing in the Dark Soloakoestisch: For You / Land of Hope and Dreams - People Get Ready / I'll Work for Your Love Met Joe Grushecky and the Houserockers: Atlantic City / Never Be Enough Time / Another Thin Line / Because the Night / I'm Not Sleeping / Two Hearts (met Johnny Grushecky) / Save My Love / Code of Silence / Johnny 99 / Talking to the King / Waitin' on a Sunny Day / Homestead / Murder Incorporated / Fire / Pumping Iron, Sweating Steel / Light of Day // The Promised Land / Glory Days / Down the Road a Piece - Wipe Out Soloakoestisch: Thunder Road
Bruce speelt in Stone Pony voor Boston College 22 oktober Asbury Park, NJ - Stone Pony
Bruce in de Stone Pony voor Boston College op 17 oktober 2009 (Foto: Jos Westenberg).
Springsteen heeft zaterdagavond 22 oktober in de Stone Pony in Asbury Park opgetreden. Het concert was bedoeld om geld in te zamelen om studiebeurzen voor Boston College beschikbaar te maken voor minder-gefortuneerde studenten. Bij het optreden deden ook Roy Bittan, Max Weinberg en Bobby Bandiera mee. J.T. Bowen, voormalig zanger van Clarence Clemons' band The Red Bank Rockers, zong mee op verschillende nummers.
Springsteens oudste zoon Evan studeert aan het Boston College. Voor het derde achtereenvolgende jaar organiseerde Bruce een benefietconcert (foto's) voor deze universiteit. Alleen oud-leerlingen en medewerkers van Boston College mogen de dure toegangskaartjes kopen. Journalist en Springsteen-fan Stan Goldstein wist toch een verslag van de avond uit te brengen. De hele avond was er "open bar" en het optreden duurde ruim tweeënhalf uur. Normaliter is Southside Johnny Springsteens special guest, maar de voorman van de Asbury Jukes is momenteel in Europa aan het touren (aanstaande vrijdag in de Amsterdamse Paradiso), dus had Bruce deze keer versterking gevraagd aan J.T. Bowen, met wie hij eerder dit jaar ook al zong in The Wonder Bar bij het optreden van The Sensational Soul Cruisers.
Bruce gaf op 17 oktober 2009 voor het eerst een benefiet voor Boston College in de Stone Pony (Foto's: Jos Westenberg)
Bruce in de Stone Pony voor Boston College op 17 oktober 2009 (Foto: Jos Westenberg).
Het optreden opende met de soulcover '634-5789 (Soulsville USA)' van Eddie Floyd en Steve Cropper, bekendgemaakt door Wilson Pickett. Daarna speelden ze enkele Springsteen-nummers als 'Working on the Highway', 'My Lucky Day' en 'Working on a Dream'. Bruce vertelde dat hij tijdens de zomer een paar Zweedse fans had ontmoet, een paar straten verderop in The Wonder Bar. Voor 'Growin' Up' vertelde Bruce dat hij dit nummer had geschreven in een verlaten zaak van een schoonheidsspecialist en kapper, op de hoek van Cookman Avenue en Main Street. Tijdens 'Spirit in the Night' ging hij het publiek in en sprong hij op de bar vooraan in de Stone Pony. Later tijdens 'Waitin' on a Sunny Day' herhaalde Springsteen dit nogmaals, maar toen sprong hij op de achterste bar.
Blazerssectie schittert op soulcovers Na 'Seven Night to Rock' kwamen de eerste duetten met J.T. Bowen: Springsteens eigen 'Savin' Up' en 'A Woman's Got the Power', beide nummers van Clarence Clemons' eerste plaat met The Red Bank Rockers Rescue. De band was uitgebreid met een vier man sterke blazerssectie die vooral schitterde op de soulcovers. Zonder Southside Johnny en Patti Scialfa (die ook vaak aan de schoolbenefietoptredens meedeed) aan zijn zijde, koos Bruce voor minder covers en meer eigen werk. Waarschijnlijk dat de aanwezigheid van Roy Bittan en Max Weinberg hierbij ook een rol speelde. Zo haalde hij 'Because the Night' en 'Fourth of July, Asbury Park' van stal.
'Tenth Avenue Freeze-out' werd na de dood van Clarence gewoon weer gespeeld. J.T. Bowen was weer van de partij bij de soulklassiekers 'In the Midnight Hour' (van Wilson Pickett) en 'Soul Man' (van Sam and Dave), wat een hoogtepunt in de set was. Een krachtig slot volgde met nummers als 'Dancing in the Dark', 'Born to Run' en 'Rosalita'. 'Havin' a Party' met Bowen en 'Twist and Shout' hadden als uitsmijter kunnen dienen, maar Bruce besloot, net als de afgelopen jaren, de show ingetogen te eindigen met een solo-uitvoering van 'Thunder Road'.
'Thunder Road' sloot ook in 2009 de benefietshow voor Boston College af (Foto: Jos Westenberg).
Bij het optreden waren op uitnodiging van Bruce ook NBC-nieuwslezer en fan Brian Williams, acteur Tim Robbins en de gouverneur van New Jersey, Republikein en Springsteen-fan Chris Christie aanwezig. Eerder dit jaar gaf Bruce in de Stone Pony een optreden voor de Ranney School, waar zijn jongste zoon les kreeg. Bekijk een filmpje van 'Tenth Avenue Freeze-out' van dat optreden.
Setlist 22-10: 634-5789 / Working on the Highway / My Lucky Day / Growin' Up / Spirit in the Night / Working on a Dream / Seven Nights to Rock / Savin' Up (met J.T. Bowen) / A Woman's Got the Power (met J.T. Bowen) / Darlington County / Because the Night / Waitin' on a Sunny Day / 'Fourth of July, Asbury Park / Pink Cadillac / Talk to Me / Tenth Avenue Freeze-out / In the Midnight Hour (met J.T. Bowen) / Soul Man (met J.T. Bowen) / Dancing in the Dark / Glory Days / Born to Run / Rosalita (Come Out Tonight) / Havin' a Party (met J.T. Bowen) / Twist and Shout / Thunder Road (soloakoestisch)
Springsteen viert Stings verjaardag in stijl 1 oktober New York City, NY - Beacon Theatre
Springsteen heeft zaterdag 1 oktober opgetreden bij het verjaardagsconcert van Sting in het Beacon Theatre in New York. Hij zong twee nummers van Sting solo, speelde een nummer samen met Sting en deed met de andere artiesten mee met het slotnummer.
Bruce kwam tegen het einde van de avond het podium op en begon met de huisband aan een uitvoering van ‘I Hung My Head’, een nummer van Stings album Mercury Rising uit 1996 dat ook bekend is van Johnny Cash’ cover op diens The American Recordings IV. Bruce speelde hierin twee scheurende gitaarsolo's. Daarna voerde Bruce solo Stings ‘Fields of Gold’ uit, op een akoestische 12-snarige gitaar en mondharmonica.
Bruce vertelde dat hij tijdens de Human Rights Now!-tour in 1988 bevriend raakte met Sting, maar dat hij hem niet altijd herkend in de artikelen die over Sting in de media verschijnen. "Zo las ik: 'Sting kan 29 uur aan een stuk door de liefde bedrijven'. Waarom heeft hij me dat nooit verteld? Na 4 uur moet je medisch toezicht zoeken”, grapte Bruce. “Nou ja, hij deed het vijf minuten en sprak er vervolgens 28 uur en 55 minuten over.” Bruce wenste Sting vervolgens toe: “Stay hard.” Het publiek moest hier erg om lachen.
Bruce speelde samen met de jarige ‘Cant Stop Losing You’, de tweede single van The Police uit 1978. Bruce vocht aan het einde van het nummer een gitaarduel uit met Dominic Miller (de gitarist van de band van Sting) waarbij hij een snaar brak. Na een nummer van Sting kwam Bruce samen met de andere artiesten die hadden opgetreden, onder wie Lady Gaga, Stevie Wonder, Mary J. Blige en Billy Joel, het podium op. De finale van de avond was een gezamelijke uitvoering van Stings grootste hit, ‘Every Breath You Take’. De huisband van de avond bestond uit muzikanten die Sting al jaren begeleiden, waaronder voormalig E Street Bandlid David Sancious. Na 'Every Breath You Take' deed Sting nog in zijn eentje 'Message in a Bottle'. Tot slot kwam Stings vrouw Trudie Styler het podium op om met Sting te dansen, terwijl een grote groep doedelzakspelers speelde en het podium onder confetti werd bedolven.
De opbrengsten van de kaartverkoop gingen naar de Robin Hood Foundation, een stichting die armoede bestrijdt. Het concert werd ter gelegenheid van Stings zestigste verjaardag georganiseerd en markeerde ook het 25-jarige jubileum van zijn solocarrière.
Setlist 1-10: I Hung My Head / Fields of Gold / Can’t Stop Losing You (met Sting) / Every Breath You Take (met alle artiesten).
Springsteen bij Clarence-tribute van Soul Cruisers 17 juli Asbury Park NJ - Wonder Bar
Bruce in de Wonder Bar (foto: Terry Camp).
Springsteen heeft zondagavond 17 juli het optreden van de Sensational Soul Cruisers in de Wonder Bar in Asbury Park bezocht en bij het tweede deel van de show meegespeeld. Het concert was georganiseerd als een eerbetoon aan Clarence Clemons.
De Sensational Soul Cruisers is een band die oorspronkelijk uit Freehold komt, met bandleden die eerder bij Eddie and the Cruisers speelden. De Soul Cruisers hebben vier zangers en elf blazers in de gelederen en spelen voornamelijk soulcovers. Op 17 juli traden ze op in de Wonder Bar in Asbury Park als eerbetoon aan Clarence Clemons. Ze speelden veel nummers van Rescue, Clarence' eerste plaat die hij in 1983 samen met de Red Bank Rockers maakte. Speciaal voor dit tribute was zanger JT Bowen, die ook bij de Red Bank Rockers zong, uitgenodigd. Bruce was ook in de bar en kwam kijken toen de band 'You're a Friend of Mine' speelde, oorspronkelijk een duet tussen Clarence en Jackson Browne, dat op Clarence' tweede plaat Hero staat.
Springsteen met de Sensational Soul Cruisers en Red Bank Rockers-zanger JT Bowen (foto: Mike Black).
In de tweede set kwam Bruce meespelen. Hij verontschuldigde dat hij "het verkeerde shirt" aan had. De bandleden hadden bij elkaar passende kleding, rode en blauwe shirts, en Bruce droeg een geruit overhemd. Als eerste werd 'Action in the Streets' gedaan, Springsteens eigen nummer dat hij tussen 1976 en 1977 live speelde (laatste uitvoering was in maart 1977) maar nooit heeft uitgebracht. Bruce kende de tekst niet van buiten en liet een groot deel van de zang over aan de zanger van de Soul Cruisers. Vervolgens werd 'Savin' Up' gedaan, een nummer dat Bruce aan Clarence gaf en ook op diens album Rescue staat. De soulvolle uitvoering was een duet tussen Bruce en JT Bowen. Daarna volgde nog een set met soul- en rock 'n roll-covers: 'Ain't Too Proud to Beg' (een hit van The Temptations), 'Sweet Soul Music' (geschreven door Arthur Conley en Otis Redding), 'Shake' (van Sam Cooke), 'You Can't Sit Down' (een hit van the Dovells), 'Raise Your Hand' (met veel gitaarwerk van Bruce), 'Knock on Wood' en '634-5789' (alledrie geschreven door Steve Cropper en Eddie Floyd).
Bruce met JT Bowen in de Wonder Bar in Asbury Park (foto: Mike Black).
Het driekwartier durend optreden van Bruce was zijn eerste publieke concert sinds het overlijden van Clarence Clemons een maand geleden. Hoewel Bruce op het podium geen opmerking maakte over het verlies van zijn vriend en bandlid, sprak de muziek voor zich en was het concert van de Sensational Soul Cruisers een mooi eerbetoon aan Clarence.
Setlist 17-7: Action in the Streets / Savin' Up / Ain't Too Proud to Beg / Sweet Soul Music / Shake / You Can't Sit Down / Raise Your Hand / Knock on Wood / 634-5789
Bruce praat en speelt in Asbury Park 2 april Asbury Park, NJ - Atonement kerk en Wonder Bar
Springsteen was zaterdagmiddag 2 april met Southside Johnny in de Lutherse Atonement kerk in Asbury Park, waar een paneldiscussie over de muziekgeschiedenis van Asbury Park werd gehouden. 's Avonds kwam Bruce in de Wonder Bar meespelen met The Asbury Park West Side Musicians. De paneldiscussie en het optreden in de Wonder Bar waren georganiseerd ter gelegenheid van de opening van de Smithsonian-muziektentoonstelling New Harmonies in de bibliotheek van Asbury Park.
De aanwezigheid van Springsteen als panellid bij de discussie over "soul, rhythm & blues and the history of race and music in Asbury Park" was onaangekondigd. Bruce wilde eigenlijk alleen de discussie als toehoorder bijwonen toen bleek dat, Billy Brown, een van panelleden, niet kon komen. Discussieleider Daniel Wolff, auteur van het boek Fourth of July, Asbury Park dat de geschiedenis van Asbury Park behandelt, merkte Bruce op en vroeg hem om in te vallen voor Brown. Er waren zo'n 125 mensen aanwezig in de kleine kerk op First Avenue toen Bruce zich voegde bij de andere panelleden: Southside Johnny, Bobby Thomas en Nickey Addeo (laatste twee zijn leden van de West Side Musicians).
Southside Johnny en Bruce aan het woord in de Lutherse Atonement kerk in Asbury Park.De discussie duurde anderhalf uur. Wolff sprak met de panelleden over de ontwikkeling van de muziekscene in de jaren '60 en de muzikanten haalden herinneringen op. Daarbij werd ook de wat minder bekende West Side Music van Asbury Park belicht. Vanwege Springsteens bekendheid wordt meestal over de muziekscene afkomstig van de clubs en bars langs de kust van Asbury Park gesproken; de West Side Music is afkomstig uit de meer landinwaarts gelegen delen van Asbury Park. Bruce zei dat hij als 18-jarige naar Asbury Park was gekomen. Er waren volgens hem oorspronkelijk twee soorten bands: instrumentalisten en zanggroepen. Bruce sprak over zanger en medepanellid Nickey Addeo: "Als je een vrouw wilde versieren, dan deed je dat wanneer hij zong. Als hij 'Gloria' zong, dan was dat je kans." Springsteen vertelde dat hij deel uitmaakte van de muziekscene waarbij zanggroepen en instrumentalisten begonnen samen te smelten.
De discussie ging ook over de rassenrellen begin jaren '70 in Asbury Park. "Ik herinner me dat ik de rellen zag", zei Southside Johnny. "Ik woonde in Ocean Grove, niet ver hier vandaan. Ik had vrienden die er middenin zaten, dat was beangstigend. Anarchie had toegeslagen." Bruce deelde ook zijn herinneringen: "Ik woonde in een surfplankenfabriek in Wanamassa. Als je Sunset Avenue afrijdt en doorrijdt na Route 35 over de heuvel, daar was het. Ik woonde daar in een kamer met een andere jongen, want ik was uit mijn kamer in Asbury Park gezet. Naast die fabriek stond een watertoren en als ik er bovenop klom kon ik Asbury Park zien. De Upstage Club was vlakbij waar de rellen plaatsvonden. Daarna werd het stil in de stad. Er kwam een periode van verlatenheid." Southside voegde daaraan toe: "En die duurde meer dan dertig jaar."
Na afloop van de discussie was er nog een vragenrondje van het publiek aan de panelleden. Op de vraag hoe de gespannen verhouding tussen blanke en donkere mensen in Asbury Park de muzikanten in het panel beïnvloedde, zei Southside dat zij geen spanning ervoeren want ze hadden ook donkergekleurde vrienden. Bruce voegde daaraan toe dat de E Street Band oorspronkelijk uit drie blanke en drie donkere leden bestond, met daarin Ernest 'Boom' Carter op drums, David Sancious op toetsen en saxofonist Clarence Clemons. Bruce sprak over de gospelinvloed die David Sancious in de E Street Band bracht. Iemand uit het publiek roemde Southside Johnny's tweede album This Time It's For Real. Bruce zei: "Daar deden enkele goede liedjesschrijvers aan mee", doelend op hemzelf en Little Steven. Southside reageerde lachend: "Ik ben je zeker nog wat geld schuldig?" Bruce noemde Southside Johnny "de man waar je naartoe moet gaan als je iets over muziek wilt weten, vanwege alle platen die hij heeft".
Er zijn filmpjes van de discussie (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8).
Bruce op het podium in de Wonder Bar (foto: Mike Black).
's Avonds was er een optreden van Nickey Addeo and The Asbury Park West Side Musicians in de Wonder Bar in Asbury Park. In de band zaten onder anderen Southside Johnny, eerste E Street Band-drummer Vini 'Mad Dog' Lopez, Bobby Thomas, Billy Ryan en Asbury Jukes- en Seeger Sessions Band-saxofonist Eddie Manion. Bruce kwam op een geleende gitaar meespelen met 'Gloria' en 'Stand By Me' van Ben E. King (dat door Southside Johnny werd gezongen). Na een korte pauze speelde Bruce nog mee op drie nummers: de blues-traditional 'CC Rider' uitgevoerd in een langzame versie, 'What's Your Name' van Jon and Duan en 'Johnny Be Goode' van Chuck Berry, dat drummer Vini Lopez zong.
Het was voor het eerst dat Bruce in de Wonder Bar optrad. In 1988 werd hier een deel van de videoclip 'One Step Up' opgenomen. Op het moment dat Bruce met de West Side Musicians optrad, werd er aan de overkant in het Paramount Theatre de releaseparty van de film 'Who Do I Think I Am?' van Clarence Clemons gevierd. Bruce kon hier dus niet bij aanwezig zijn, maar hij bezocht de Big Man wel bij de afterparty in restaurant Synaxis op Cookman Avenue.
Bruce speelt met de Asbury Park West Side Musicians (vlnr: Bobby Thomas, Joel Katz, Eddie Manion op saxofoon, Elliot Banks en Bobby Blue en op bas Les Pennyfeather).
Setlist 2-4: Gloria / Stand By Me / CC Rider / What's Your Name / Johnny Be Goode
Bruce in Boston bij Dropkick Murphys 18 maart Boston, MA - House of Blues
Springsteen heeft vrijdagavond 18 maart opgetreden met de Dropkick Murphys in het House of Blues in Boston. Bruce kwam bij de toegiften meespelen met drie nummers, 'Peg O' My Heart', 'Badlands' en 'I'm Shipping Up to Boston'.
Bij de toegiften stelde zanger/bassist Ken Casey eerst een van zijn oma's Peg voor aan het publiek (zijn beide oma's heten Peg). "I thought that was pretty cool, but not cool enough, so I had to call this guy from Jersey", vervolgde hij toen Bruce onder luid gejuich van het publiek het podium op kwam. 'Peg O' My Heart' werd als eerste gespeeld. Het is een nummer uit de musical Ziegfeld Follies dat in 1913 door Alfred Bryan en Fred Fisher is geschreven en dat ook als duet tussen Bruce en Casey op de nieuwe plaat Going Out in Style van de Dropkick Murphys staat. 'Badlands' spelen de Dropkick Murphys af en toe tijdens hun eigen shows, dus de keuze voor dit nummer was geen grote verrassing. Volgens aanwezigen was het een gedreven uitvoering, zowel van Bruce als van de Dropkick Murphys. Bruce liet de vaste gitaarsolo over aan Tim Brennan en speelde zelf een gitaarsolo onder het deel waar Clarence normaal sax speelt. Springsteens laatste bijdrage volgde met 'I'm Shipping Up to Boston', een tekst van Woody Guthrie waar de Dropkick Murphys muziek onder hebben gezet.
Bruce en zanger Al Barr in het House of Blues in Boston.
Bruce was om half acht bij het House of Blues aangekomen om een korte soundcheck met de band te doen. Volgens geruchten hebben ze daarin ook 'American Land' gespeeld, dat ze bij het concert niet herhaalden. Wellicht werd deze laatste toegift geschrapt omdat mensen uit het publiek - toen Bruce na 'I'm Shipping Up to Boston' het podium had verlaten - op het podium klommen om tijdens het slotnummer 'Skinhead on the MBTA' met de Dropkick Murphys te zingen en dansen (wat een vaste gewoonte bij shows van de Dropkick Murphys blijkt te zijn).
Bruce heeft eerder met de Dropkick Murphys gespeeld. Op 22 april 2009 kwamen leden van de band meespelen bij een Working on a Dream-concert van Springsteen in de TD Banknorth Garden in Boston. Max Weinberg was gisteren ook aanwezig bij de show maar speelde niet mee. Zijn zoon Jay was de drummer van het voorprogramma Against Me! Bruce stond een groot deel van de show van de Dropkick Murphys samen met zijn zoon Evan en Max backstage het concert te bekijken.
Bruce en gitarist Tim Brennan soleren tijdens 'Badlands'.
Het gerucht over Springsteens verrassingsoptreden ging al even rond en werd gisteren ook door de plaatselijke krant de Boston Herald opgepikt. Het concert was al tijden uitverkocht en op de zwarte markt gingen kaartjes weg voor het tienvoudige van de kostprijs. De Dropkick Murphys komen zelf uit Quincy, nabij Boston, waar ze erg populair zijn.
Setlist 18-3: Peg O' My Heart / Badlands / I'm Shipping Up to Boston
Springsteen bij Hall of Fame-optreden Darlene Love 14 maart New York City, NY - Waldorf Astoria
Springsteen speelde op maandagavond 14 maart tijdens de Hall of Fame-inwijdingsreceptie in New York mee met de begeleidingsband van soulzangeres Darlene Love.
Bruce en Darlene Love tijdens het optreden na de Hall of Fame-inductie van Love.
Springsteen en Patti Scialfa zaten tijdens het galadiner aan een tafel met Bette Midler, Rolling Stone-editor Jann Wenner en het acteursechtpaar Michael Douglas en Catherina Zeta-Jones. In de zaal ontmoette Bruce Tom Waits en Alice Cooper, die allebei deze avond ook in de Hall of Fame werden ingewijd, en Judy Collins en John McEnroe.
Darlene Love noemde tijdens haar dankwoord ook Bruce, Little Steven en Dave Marsh, die zij alledrie "fundamenteel voor mijn succes" vindt. Na de inwijdingsspeeches werd er door de geëerden en hun gasten muziek gemaakt. Neil Diamond, een andere ingewijde, kwam tijdens de vertolking van zijn 'Sweet Caroline' de zaal in en duwde een microfoon onder de neus van Bruce, die een stukje meezong. "Blijf oefenen en dan kom je er wel", grapte Diamond.
Bij het optreden van Darlene Love had Springsteen een grotere rol. Hij speelde op gitaar mee met de band van Paul Schaffer bij 'Zip-a-Dee-Doo-Dah', 'Today I Met the Boy I'm Gonna Marry' en 'He's a Rebel', waar ook Bette Midler bij kwam meezingen, die Darlene Love in de Hall of Fame mocht inwijden. Aan het slot van de avond, bij de grote jamsessie, zong Love ook nog het bekende 'Daa Do Ron Ron', geschreven door Jeff Barry, Ellie Greenwich en Phil Spector en een grote hit voor The Crystals (hoewel het eerder opgenomen was door The Blossoms met Darlene Love als leadzangeres). Bruce speelde niet mee bij deze finale. Bette Midler, die een eigen uitvoering van 'Daa Do Ron Ron' op haar tweede album heeft staan, zong wel mee met de finale-jam, samen met Elton John en de geëerden Neil Diamond en Alice Cooper.
Bruce met Catherina Zeta-Jones (links), Alice Cooper, Bette Midler en John McEnroe (rechts).
In een interview met Rolling Stone, vlak na de Hall of Fame-ceremonie, vertelt Darlene Love over haar eerste ontmoeting met Bruce en Little Steven 27 jaar geleden.
Bruce ontmoet Tom Waits voor het galadiner.Setlist 18-3: Zip-a-Dee-Doo-Dah / Today I Met the Boy I'm Gonna Marry / He's a Rebel
Bruce doet benefiet voor Ranney School in Stone Pony 29 januari Asbury Park, NJ - Stone Pony
Op zaterdag 29 januari heeft Springsteen weer een benefietshow gehouden voor de Ranney School, een privéschool in Tinton Falls, New Jersey, waar zijn jongste zoon Sam les krijgt en zijn twee andere kinderen ook op hebben gezeten. Locatie van de benefietavond was wederom de Stone Pony in Asbury Park. Bruce kreeg hulp van Southside Johnny, Max Weinberg, Bobby Bandiera en Danny Clinch.
Het is intussen een vaste gewoonte dat Bruce benefietshows houdt om geld in te zamelen voor de scholen van zijn kinderen. Het begon met de Rumson County Day School, later de Ranney School en ook voor Boston College, waar zijn oudste zoon studeert, heeft Bruce al tweemaal een benefietconcert georganiseerd. Bezoekers van deze concerten hebben een bepaalde binding met de school (zijn meestal oud-leerlingen of leraren) en betalen vaak een forse prijs voor een toegangskaartje. Met de opbrengst financieren de scholen verschillende projecten zoals het aanbieden van studiebeurzen aan minder gefortuneerde studenten. Bruce treedt bij deze shows vaak op met een band die door Bobby Bandiera wordt samengesteld en ook Southside Johnny is meestal van de partij. Gisteravond was Max Weinberg de drummer. Danny Clinch, Springsteens fotograaf, was aanwezig om foto's te maken, en aangezien hij verdienstelijk mondharmonica speelt in de Tangiers Blues Band, mocht hij meespelen op 'Spirit in the Night'.
Springsteen opende de show met 'Working on the Highway' gevolgd door 'My Lucky Day'. De soulcover '634-5789' (geschreven door Eddie Floyd en Steve Cropper, bekend van Wilson Pickett) is een vaste keuze bij deze schoolbenefiets. Bruce putte nu ook uit de tracklist van The Promise: 'Gotta Get That Feeling' en 'Save My Love' werden gespeeld.
Bruce introduceerde Southside Johnny bij 'Spirit in the Night', waarbij dus ook Danny Clinch meedeed. Bruce danste over het podium onder 'Talk to Me'. 'The Fever' was een duet tussen Bruce en Southside. Het was "open bar" in de Stone Pony en Bruce dronk zelf ook een paar glaasjes mee. Hij vroeg om tequila shots naar het podium te brengen en deelde zelf ook uit aan het publiek.
Tijdens 'Dancing in the Dark' haalde Bruce zijn moeder het podium op om mee te dansen en bij 'Glory Days' nodigde Bruce twee onderwijzers uit op het podium om op gitaar mee te spelen. Het feestelijk slotstuk van de avond werd afgetrapt met 'Havin' a Party' met Southside Johnny, gevolgd door 'Born to Run' en 'Rosalita'. Southside was terug voor een stukje 'Come a Little Bit Closer' van Jay and the Americans, dat het intro was van 'Twist and Shout'. Met de 'Detroit-medley' rockte de Stone Pony nog een laatste keer, waarna Bruce de avond akoestisch afsloot met een mooie versie van 'Thunder Road', die hij opdroeg aan Patti Scialfa die bij hun dochter in Florida was. Het optreden duurde twee uur en drie kwartier.
Bruce op de bar van de Stone Pony.
Setlist 29-1: Working on the Highway / My Lucky Day / 634-5789 / Gotta Get that Feeling / Seven Nights to Rock / Spirit in the Night (met Southside en Danny Clinch) / Growin' Up / Working on a Dream / In the Midnight Hour / Talk to Me / Got My Mojo Working (met Southside Johnny en Danny Clinch) / Save My Love / Darlington County / The Fever (met Southside Johnny) / Dancing in the Dark / Pink Cadillac / I Don't Want to Go Home (met Southside Johnny) / Cadillac Ranch / 4th of July, Asbury Park (Sandy) / Glory Days / Tenth Avenue Freeze-out / Havin' a Party (met Southside Johnny) / Born to Run / Rosalita / Come a Little Bit Closer / Twist and Shout / Detroit-medley / Thunder Road
Bruce wederom bij Light of Day 15 januari Asbury Park, NJ - Paramount Theatre
Springsteen heeft voor de achtste keer een grote muzikale bijdrage geleverd aan het Light of Day-festival in Asbury Park. Op zaterdagavond 15 januari speelde hij in het Paramount Theatre mee met optredens van zijn muzikale vrienden Jesse Malin, Willie Nile en Alejandro Escovedo, waarna hij bij het afsluitende optreden Joe Grushecky en de Houserockers ondersteunde met zang en gitaar. Op het podium werden de rollen feitelijk omgekeerd, Joe en de band uit Pittsburgh begeleidden het anderhalf uur durend optreden van Bruce, waarbij tevens een nummer van The Promise zijn live-debuut kreeg.
Bruce wordt vocaal bijgestaan door acteur Vincent Pastore van The Sopranos. Joe Grushecky (uiterst links) kijkt toe (foto: Ron Ring).
Het Light of Day-festival werd dit jaar voor de elfde keer georganiseerd en het hoofdprogramma van de driedaagse vond zaterdagavond plaats in het Paramount Theatre. De oorspronkelijke speelvolgorde was gewijzigd. Jesse Malin, die zou spelen in de Stone Pony, trad op in het Paramount Theatre en Joe Grushecky sloot de avond af en wisselde daarmee van plaats met Alejandro Escovedo. De wijzigingen waren een voorbode van Springsteens geplande gastoptreden.
Bruce kwam eerst meedoen met Malin, ze speelden het duet 'Broken Radio', dat ook in deze vorm op Malins album Glitter in the Gutter staat. Bij het optreden van Willie Nile deed Bruce mee met 'Heaven Help the Lonely'. Deze twee duetten voerden ze ook uit bij het Light of Day-evenement van vorig jaar. Het voorlaatste optreden, van Alejandro Escovedo, luisterde Bruce op door mee te spelen met 'Always a Friend'. Daarna was het tijd voor het laatste optreden, van Joe Grushecky and the Houserockers.
Springsteen speelt met Alejandro Escovedo 'Always a Friend' (foto: Ron Ring).Nog voordat de zanger uit Pittsburgh aan het slot begon, opende Bruce solo de set met twee akoestische nummers: 'Your Own Worst Enemy' en 'This Hard Land', net zoals hij dat vorig jaar november met de twee optredens met Grushecky in de Pittsburghse Soldiers and Sailors Memorial Hall deed. De daaropvolgende set van Grushecky werd sterk door Springsteens aanwezigheid gekleurd. De muzikanten trapten af met 'Another Thin Line', een compositie van Bruce en Joe samen, gevolgd door 'Atlantic City' van Nebraska.
Vervolgens waren het vooral Springsteen-nummers die van stal werden gehaald: 'Adam Raised a Cain', 'Darkness on the Edge of Town', 'The Promised Land'. De duetten 'Never Be Enough Time' en 'Talking to the King', die Bruce en Grushecky vaak samen spelen bij optredens, sloegen de heren ook nu niet over. Het door Springsteen en Grushecky samen geschreven 'I'm Not Sleeping' werd ook gespeeld. De grootste verrassing was wellicht het debuut van 'One Way Street', de Darkness-outtake die op The Promise staat. Dit nummer was weliswaar tweemaal gespeeld bij het besloten webcast-optreden vorig jaar in Asbury Park, maar werd nu voor het eerst in een soulvolle versie aan een groot publiek gepresenteerd. Ook 'Save My Love', dat op 4 november vorig jaar zijn live-debuut kreeg bij de Grushecky-optredens in Pittsburgh, werd gespeeld.
Fotograaf Danny Clinch kwam meezingen op mondharmonica op 'Pink Cadillac' (foto: Ron Ring).
Voor 'Twist and Shout' had Bruce een meisje op het podium uitgenodigd (foto: Ron Ring).
Danny Clinch, de fotograaf die veel voor Springsteen werkt, kwam op mondharmonica meespelen met 'Pink Cadillac'. Clinch had eerder tijdens het festival al met zijn band Tangiers Blues Band in de Stone Pony opgetreden. Tijdens de mondharmonicasolo pakte Bruce het fototoestel van Clinch en nam een foto.
Na de uitvoering van 'Light of Day', de naamgever van het festival, stroomde het podium vol met artiesten die bij het festival hadden opgetreden. Bob Benjamin, manager van Grushecky en initiator van het festival, werd het podium opgebracht en toegesproken en Bruce en Grushecky leidden daarna alle artiesten door de finale met 'Twist and Shout'. Slotnummer van de avond was 'Thunder Road', door Bruce akoestisch uitgevoerd, zachtjes zingend, terwijl het publiek en alle artiesten meezongen. Bruce droeg deze mooie versie op aan Bob Benjamin.
Bruce met organisator Bob Benjamin en andere optredende artiesten (foto: Ron Ring).
Setlist 15-1: Met Jesse Malin: Broken Radio Met Willie Nile: Heaven Help the Lonely Met Alejandro Escovedo: Always a Friend
Soloakoestisch: Your Own Worst Enemy / This Hard Land Met Joe Grushecky and the Houserockers: Another This Line / Atlantic City / Never Be Enough Time / Adam Raised a Cain / One Way Street / I'm Not Sleeping / Save My Love / Talking to the King / Pink Cadillac (met Danny Clinch op mondharmonica) / Darkness on the Edge of Town / The Promised Land / Light Of Day Met alle artiesten: Twist And Shout / Thunder Road