Boekrecensies

'The Light in Darkness' en 'Springsteen in Ireland'

Boekrecensies 07-04-2010

Onlangs zijn twee boeken in eigen beheer uitgegeven, ‘The Light in Darkness’ van Lawrence Kirsch en ‘Land of Hope and Dreams. Celebrating 25 Years of Bruce Springsteen in Ireland’ van Greg Lewis en Moira Sharkey. Een korte bespreking.

Door Kari-Anne Fygi

The Light in Darkness

Het eerste dat opvalt, is de magere kwaliteit van de cover. Hij is van dun karton en het boek ziet er na een paar keer doorbladeren uit alsof het in een tweedehandsboekwinkel is gekocht. Dat kan toch niet de bedoeling zijn van het The Light in Darkness-project? Er zit zoveel tijd in, zoveel mensen hebben eraan meegewerkt. Het boek verdient een betere, chiquere cover. Maar goed, het gezegde luidt niet voor niets ‘Never judge a book by it’s cover’. Het gaat om de inhoud. En die is niet mis.

Redacteur van het boek, de Canadees Lawrence Kirsch maakte eerder ‘For You’, een boek vol verhalen en foto’s van fans over Springsteen. The Light in Darkness kent eenzelfde opzet, maar dan gericht op Darkness on the Edge of Town en de Darkness-tour. Iedere rechtgeaarde fan kent de mythische verhalen over deze tour en heeft de bootlegs zoals Winterland Night, Summertime Bruce, Paramount Night en Pièce de Resistance in de kast staan. Uit de verhalen in het boek wordt duidelijk dat het een unieke tour en tijd is geweest. Het album met zijn sobere teksten, geluid en productie, was een duidelijke vertrekpunt van het bombastische Born to Run. En het was in deze tour dat Springsteen ‘het gesprek met zijn publiek’ aanging, in letterlijke zin. Kirsch was aanwezig bij de openingshow van de tour, 23 mei 1978 in Buffalo, New York. Het was de herinnering aan deze show die Kirsch deed beslissen om een boek over de tour te gaan samenstellen.

Prachtige foto's
We zijn vandaag de dag verwend met de technologie en het gemak waarmee we tijdens shows foto’s maken (en audio-opnames…). Maar in 1978 was dat nog een hele klus. De hoeveelheid foto’s genomen door fans en toekomstige fotografen in het boek, zijn indrukwekkend en veel zijn van uitstekende kwaliteit.

Een prachtige foto staat in het begin van het boek. Springsteen op straat voor The Record Plant-studio in New York. In zijn hand houdt hij een demotape van Darkness vast. De foto is genomen door Ross Gadye. Gadye schrijft dat hij een filmrol heeft volgeschoten van de ontmoeting van hem en zijn vrienden. Op een andere foto zien we Springsteen in een afzichtelijke gestreepte trui optreden, en weer op een andere zelfs in een geel poloshirt. Kom daar bij laatste tours maar eens om, met de strikte podiumkledingvoorschriften. De foto’s laten zien hoe los de shows waren, hoe gedreven en nog onaangetast door het latere grote succes en alles wat daarbij komt kijken.


Pagina uit het boek The Light in Darkness.

Goede verhalen
Naast het mooie beeld staan er ook een aantal goede verhalen in. Zoals dat van de man achter het Greasy Lake-forum, Karsten Andersen. Hij vertelt over zijn teleurstelling toen hij voor het eerst, tien jaar na verschijning, Darkness on the Edge of Town hoorde. En hoe het album beter werd naarmate Andersen ouder werd. ‘Het is het album voor als je op de grond bent neergeslagen, maar nog niet hebt opgegeven.’ De uit New Jersey afkomstige Bruce-fan Stan Goldstein schrijft hoe spannend het was toen bekend werd dat Springsteen met een nieuw album zou komen en zou gaan touren. Josh Olsen, scriptschrijver van de film A History of Violence schrijft dat hij het script schreef met Darkness on the Edge of Town op de achtergrond. Het script had voor Olsen hetzelfde gevoel als het album. Een aantal fans refereren in het boek aan hun relatie met hun vader. De meeste verhalentellers zaten in 1978 nog op de middelbare school, of waren net aan hun collegetijd begonnen. Veel fans herkenden zich in ‘Factory’ of ‘Adam Raised a Cain’.

Het mooiste verhaal is wellicht het verhaal van de ‘Brookpark Boys’ opgeschreven door Brian Schmuck. Vrienden van Schmuck hadden kaarten voor de show gewonnen en de avond voor de show gingen ze naar de zaal om te overnachten in de hoop zo de beste plek te krijgen. Er waren nog geen andere fans, dus ze reden rond in Cleveland in de hoop Springsteen tegen te komen. Ze hadden beet in de Holiday Inn, waar ze Bruce de lift in zagen stappen. Ze stelden zich voor als de Brookpark boys en een van hen, Scott, bood Bruce zijn sandwich aan. De volgende kwam Schmuck, ook al had hij geen kaartje, ook naar de zaal. Hij moest en zou de show meemaken. Het lukt hem, het koste hem al zijn spaargeld (zestig dollar) maar hij kocht een kaartje van iemand en kon met zijn vrienden de show meemaken. Deze show, in de Agora Theatre in Cleveland op 9 augustus in 1978, werd een memorabele, en al helemaal voor de Brookpark-jongens. Voor ‘Factory’ zei Bruce: ‘Deze is voor Scott en de jongens van Brookpark. Ik heb jullie gisteravond ontmoet, nadat jullie hadden rondgereden omdat jullie me wilden ontmoeten.’

 Een ander bijzonder verhaal is het dat van een jonge wannabe-fotograaf, Mark Neuling. Hij had foto’s gemaakt van Springsteen die hij graag wilde laten zien aan de ouders van Springsteen, die naast een vriendin van hem woonden. Op een avond trok hij de stoute schoenen aan en ging met zijn vriendin op bezoek bij de Springsteens. Hij liet zijn foto’s zien en vader Springsteen liet Nueling een hoek van de woonkamer zien die volstond met foto’s, gouden platen en plakboeken van fans over hun zoon. Het leek een soort altaar. Bij het weggaan, zei vader Springsteen tegen Neuling: ‘Misschien moet je fotograaf van beroep worden.’ En Neuling werd fotograaf.

In het boek staat ook een transcriptie van het interview dat Springsteen gaf aan dj Dave Herman. In Los Angeles waren diverse gigantische billboards te zien, reclame voor Darkness on the Edge of Town. Bruce, samen met Clarence, Garry en een paar roadies spoten een van de billboards onder met ‘Prove it All Night’ en ‘E Street’. De reden? Bruce tegen Herman: ‘Die billboards waren het lelijkste wat ik ooit heb gezien.’

Het waren vooral de shows in die periode die het album naar een hoger niveau brachten. En dat blijkt uit de verhalen over de shows.

 

Land of Hope and Dreams

Het Ierse echtpaar Greg Lewis en Moira Sharkey kwam ook op het idee om in eigen beheer een themaboek over Springsteen uit te brengen. ‘Land of Hope and Dreams’ is een boek over alle Ierse en Noord-Ierse shows die Springsteen heeft gegeven. Het merendeel van de verhalen zijn opgebouwd aan de hand van concertrecensies die in de Ierse media zijn verschenen, aangevuld met verslagen van Ierse fans. Van de Born in the USA-tour tot aan de Working on a Dream-shows. ‘Land of Hope and Dreams’ is minder mooi vormgegeven dan ‘The Light in Darkness’ en oogt een beetje amateuristisch met de gebruikte lay-out en simpele lettertypen.

Niet alle foto’s zijn van goede kwaliteit. Er staan veel fankiekjes in (met de bijbehorende achterhoofden op foto’s), foto’s van Bruce bij het hotel, foto’s van fans met Bruce en bandleden. Ook zijn veel van de foto’s eerder in veel betere kwaliteit gepubliceerd in Be True’s tourboek Magic Nights. Ondanks de niet zo professionele uitstraling van het boek (op de cover een slecht uitgesneden Springsteen voor de Ierse vlag), kan ik me voorstellen dat het een mooi boek is voor Ierse fans die een of meerdere shows hebben bezocht. Het is een leuk herinneringsboek, maar haalt het niet bij ‘The Light of Darkness’.

 

The Light in Darkness – Lawrence Kirsch, Lawrence Kirsch Communication, ISBN 9780978415617.

Land of Hope and Dreams. Celebrating 25 years of Bruce Springsteen in Ireland – Greg Lewis en Moira Sharkey, Magic Rat, ISBN 9780956272201.




OVER BE TRUE
E-MAILSERVICE