Patti Scialfa laat zien dat ze als muzikant op zichzelf staat

Patti Scialfa kan schrijven. Op haar eerste twee albums Rumble Doll en 23th Street Lullaby (waarop het New York van meer dan dertig jaar geleden tot leven werd gewekt) was daar al iets van te merken, maar haar derde album Play It As It Lays, laat er geen twijfel over bestaan. Scialfa weet met woorden om te gaan.

Door Kari-Anne Fygi

'I remember…
All those Septembers
The pledges of allegiance
The prayers of trust
I slept on those beds of hope and promise
Wake up choking on cheap paint and carnival dust'
('Looking for Elvis')

Play It As It Lays draait om zonde en vergeving, maar bovenal om eerlijkheid in een relatie. De teksten, geeft Scialfa in enkele interviews toe, zijn voor een deel beïnvloed door haar relatie met Springsteen. 'Op mijn albums draait het om een vraag waarop ik zelf het antwoord niet heb. Deze keer ging het om de complexiteit en de conflicten van een langdurige relatie, het echte werk. Iedereen kent de goede kanten van zo'n relatie, voor mij lag de uitdaging in dat deel te duiken waar de conflicten zitten. Dat vind ik fascinerende zaken om over te schrijven – de complexiteit, de schimmige kanten. De zaken die onder het tapijt verdwijnen, in het achterkamertje en op zolder worden verstopt. Dit was best eng, kan ik je zeggen', vertelde Scialfa aan een journalist van The New York Times.



Een jaar geleden ontkrachtten Springsteen en Scialfa de aanhoudende sterke geruchten (onder andere in de New York Post) over een aanstaande scheiding via een bericht op Springsteens officiële site. Play It As It Lays lijkt Scialfa's kant van het verhaal te zijn van een wellicht toch wel onrustige periode in het huwelijk.

'You've got all the toys
That money can buy
Still you come to me like a little boy
So unsatisfied
I'm not casting stones
Don't want apologies
You can play around
But don't you play around me'

Dronken
Een nu al bekende anekdote over de opnames van Play It As It Lays is dat Scialfa het nummer 'Bad for You' stomdronken opnam. De persoon in het nummer is een beschonken vrouw die in een bar flirt. Scialfa in Rolling Stone: 'Ik wilde die persoon worden, die vrouw die drinkt, wellicht iets te veel flirt en daardoor de verkeerde signalen afgeeft.' De studio voelde te steriel aan voor Scialfa om zich goed te kunnen inleven. Veel tequila en veel sigaretten brachten de oplossing.

'Bad For You' was Scialfa's reactie op Springsteens 'Reno' waarin de hoofdpersoon met een prostituee naar bed gaat. 'Ik had twee reacties toen ik het nummer hoorde. Op een hoger, intellectueel niveau besefte ik: wow, wat goed dat hij dat schrijft. Wat gedurfd. Maar op een lager niveau, het niveau waar jaloezie ook een rol speelt dacht ik: waarom schrijf je die shit? Are you f**king crazy?”' 'Reno' gaf Scialfa het groene licht om 'Bad For You' te schrijven.

Het dient geen enkel doel Scialfa's album met Magic te vergelijken – twee verschillende artiesten met verschillende stijlen. Maar op één punt kunnen ze wel met elkaar worden vergeleken. Het geluid van Play It As It Lays is een verademing in vergelijking met de vette sound van Magic. Producer Steve Jordan (waar Scialfa al sinds haar negentiende mee is bevriend) heeft puik werk geleverd. Het album klinkt helder, de instrumenten krijgen alle ruimte en zitten elkaar niet in de weg. De stem van Scialfa klinkt natuurlijk en ongeproduceerd. Zo'n goede producer in de buurt en dan gaat Springsteen toch weer met O'Brien in zee. Maar dat is voer voor een andere discussie…

Eerlijk
'Eerlijk' is het woord dat telkens in het hoofd opduikt bij het beluisteren van het album.
Play It As It Lays is authentiek. Scialfa geeft zich bloot, laat haar twijfels zien. Ook vijftigplussers worstelen nog steeds met hun zelfbeeld en met hun relatie met anderen.
Het album heeft het beste van Emmylou Harris, Lucinda Williams, Tony Joe White en Bonnie Raitt in zich. Het zuidelijke, warme bluesy geluid met duidelijke gospelinvloeden. De voorliefde voor soul uit de jaren zestig klinkt door, bijvoorbeeld in Play Around', 'Run, Run, Run' and 'Like Any Woman Would'.

Scialfa's stem is uitermate geschikt voor deze stijl: soulful, rokerig en bij vlagen gruizig. Als ze de hoogte in gaat, benadert ze soms Macy Gray. Ronnie Spector klinkt ook duidelijk door.
De stijlen wisselen elkaar af en het is tevergeefs zoeken naar een 'Jersey-sound'. Gelukkig maar, want met de blues- en soulvloeden laat Scialfa zien dat ze uitstekend op zichzelf kan staan en haar eigen unieke muziekachtergrond heeft. Het is bijna jammer dat ze E Street-bandlid is. Ze kan zoveel meer.